അദ്യപ്രഭൃതി ലോകാംസ്ത്രീന് സര്വേ ദാനവരാക്ഷസാഃ। ഭയേന പ്രഭൃതാ നിത്യം വിചരിഷ്യന്തി ശാശ്വതമ്
ഇന്ന് മുതൽ ദാനവരും രാക്ഷസന്മാരും എല്ലാം ഭയത്തോടെ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും എപ്പോഴും അലയുമെന്ന് പിതാമഹൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ദൈവതൈസ്തു സമാഗമ്യ സര്വൈശ്ചേന്ദ്രപുരോഗമൈഃ। വൃഷധ്വജസ്ത്രിപുരഹാ മഹാദേവഃ പ്രതോഷിതഃ
ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിന്ന് നയിച്ച ദേവന്മാരെല്ലാം ഒന്നിച്ചു ചേർന്നപ്പോൾ, കാളിനെ പതാകയാക്കിയ മഹാദേവൻ തൃപ്തനായി.
പ്രസന്നസ്തു മഹാദേവോ ദേവാനേതദ് വചോഽബ്രവീത്। ഉത്പത്സ്യതി ഹിതാര്ഥം വോ നാരീ രക്ഷഃക്ഷയാവഹാ
സന്തോഷത്തോടെ മഹാദേവൻ ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങളുടെ ഭാവുകത്വത്തിനായി ഒരു സ്ത്രീ ജനിക്കും. അവൾ രാക്ഷസന്മാരെ നശിപ്പിക്കും.'
ഏഷാ ദേവൈഃ പ്രയുക്താ തു ക്ഷുദ് യഥാ ദാനവാന് പുരാ। ഭക്ഷയിഷ്യതി നഃ സര്വാന് രാക്ഷസഘ്നീ സരാവണാന്
ദേവന്മാർ നിർദേശിച്ച ഈ സ്ത്രീ, പഴയകാലത്ത് ദാനവന്മാരെ ക്ഷുധയെന്നപോലെ മുഴുവനും തിന്നുകളഞ്ഞതുപോലെ, രാക്ഷസന്മാരെ, രാവണനെയും ഉൾപ്പെടുത്തി, സംഹരിക്കും.
രാവണസ്യാപനീതേന ദുര്വിനീതസ്യ ദുര്മതേഃ। അയം നിഷ്ടാനകോ ഘോരഃ ശോകേന സമഭിപ്ലുതഃ
ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ള രാവണന്റെ ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ കാരണം, ഈ ഭയങ്കരമായ അന്തിമ വിലാപം ദു:ഖത്തിൽ മുഴുകി ഉണർന്നു.
തം ന പശ്യാമഹേ ലോകേ യോ നഃ ശരണദോ ഭവേത്। രാഘവേണോപസൃഷ്ടാനാം കാലേനേവ യുഗക്ഷയേ
രാഘവന്റെ ആക്രമണത്തിൽ, കാലാന്ത്യത്തിൽപോലെ, നമ്മെ രക്ഷിക്കാൻ ആരും ലോകത്ത് കാണുന്നില്ല.
നാസ്തി നഃ ശരണം കിംചിദ് ഭയേ മഹതി തിഷ്ഠതാമ്। ദാവാഗ്നിവേഷ്ടിതാനാം ഹി കരേണൂനാം യഥാ വനേ
ഈ വലിയ ഭയത്തിൽ നിൽക്കുന്ന നമ്മൾക്ക് ഒരു അഭയം പോലും ഇല്ല. കാട്ടിലെ കാട്ടുതീയിൽ ചുറ്റപ്പെട്ട കരിണികൾക്ക് പോലെയാണ് നമ്മുടെ അവസ്ഥ.
പ്രാപ്തകാലം കൃതം തേന പൌലസ്ത്യേന മഹാത്മനാ। യത ഏവ ഭയം ദൃഷ്ടം തമേവ ശരണം ഗതഃ
പുലസ്ത്യവംശത്തിൽ പെട്ട ആ മഹാത്മാവ് ശരിയായ സമയത്ത് പ്രവർത്തിച്ചു; ഭയം കണ്ടപ്പോൾ അതു വരുത്തിയവനിൽ തന്നെ അഭയം തേടി.
ഇതീവ സര്വാ രജനീചരസ്ത്രിയഃ പരസ്പരം സമ്പരിരഭ്യ ബാഹുഭിഃ। വിഷേദുരാര്താതിഭയാഭിപീഡിതാ വിനേദുരുച്ചൈശ്ച തദാ സുദാരുണമ്
അങ്ങനെ, എല്ലാ രാത്രി വാസികളായ സ്ത്രീകളും പരസ്പരം കൈകളാൽ അണചേർന്ന്, അതിവിശേഷമായ ഭയത്തിലും ദു:ഖത്തിലും ആകൃഷ്ടരായി, അതീവ ഭയങ്കരമായി ഉച്ചത്തിൽ വിലപിച്ചു.
thumb|പഞ്ചനവതിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ പഞ്ചനവതിതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ തൊണ്ണൂറ്റിയഞ്ചാം സര്ഗം കേൾക്കാം.
ആര്താനാം രാക്ഷസീനാം തു ലങ്കായാം വൈ കുലേ കുലേ। രാവണഃ കരുണം ശബ്ദം ശുശ്രാവ പരിദേവിതമ്
ലങ്കയിലെ ഓരോ വീട്ടിലും ദു:ഖിതരായ രാക്ഷസീകളുടെ കരുണയുള്ള വിലാപവും നിലവിളിയും രാവണൻ കേട്ടു.
സ തു ദീര്ഘം വിനിഃശ്വസ്യ മുഹൂര്തം ധ്യാനമാസ്ഥിതഃ। ബഭൂവ പരമക്രുദ്ധോ രാവണോ ഭീമദര്ശനഃ
അവൻ ദീർഘമായി ശ്വാസം വിട്ട്, കുറെ നേരം ധ്യാനത്തിൽ ഇരുന്നു. ഭയങ്കരമായ രൂപമുള്ള രാവണൻ അത്യന്തം കോപത്തോടെ മാറി.
സംദശ്യ ദശനൈരോഷ്ഠം ക്രോധസംരക്തലോചനഃ। രാക്ഷസൈരപി ദുര്ദര്ശഃ കാലാഗ്നിരിവ മൂര്തിമാന്
പല്ലുകൾകൊണ്ട് ചുണ്ടു കടിച്ചു, കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പായി. രാക്ഷസന്മാർക്കും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന, രൂപംകൊണ്ടു തന്നെ കാലാഗ്നിപോലെയായി അവൻ കാണപ്പെട്ടു.
ഉവാച ച സമീപസ്ഥാന് രാക്ഷസാന് രാക്ഷസേശ്വരഃ। ക്രോധാവ്യക്തകഥസ്തത്ര നിര്ദഹന്നിവ ചക്ഷുഷാ
രാക്ഷസാധിപൻ, കോപത്തിൽ വാക്കുകൾ കുഴഞ്ഞു, കണ്ണുകൊണ്ട് തീപൊലിയുന്ന പോലെ സമീപത്തുള്ള രാക്ഷസന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
മഹോദരം മഹാപാര്ശ്വം വിരൂപാക്ഷം ച രാക്ഷസമ്। ശീഘ്രം വദത സൈന്യാനി നിര്യാതേതി മമാജ്ഞയാ
മഹോദരനും മഹാപാർശ്വനും വിരൂപാക്ഷനെന്ന രാക്ഷസനോടും അവൻ പറഞ്ഞു: 'എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം സൈന്യങ്ങളെ ഉടൻ പുറപ്പെടാൻ പറയൂ.'
തസ്യ തദ് വചനം ശ്രുത്വാ രാക്ഷസാസ്തേ ഭയാര്ദിതാഃ। ചോദയാമാസുരവ്യഗ്രാന് രാക്ഷസാംസ്താന് നൃപാജ്ഞയാ
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഭയത്താൽ വിറയച്ച രാക്ഷസന്മാർ രാജാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം മറ്റുള്ള രാക്ഷസന്മാരെ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ടു പോവാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
തേ തു സര്വേ തഥേത്യുക്ത്വാ രാക്ഷസാ ഭീമദര്ശനാഃ। കൃതസ്വസ്ത്യയനാഃ സര്വേ തേ രണാഭിമുഖാ യയുഃ
അവ ഭയാനകദർശനരായ രാക്ഷസന്മാർ എല്ലാവരും 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, ശുഭപ്രവൃത്തികൾ നടത്തി യുദ്ധത്തിനായി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
പ്രതിപൂജ്യ യഥാന്യായം രാവണം തേ മഹാരഥാഃ। തസ്ഥുഃ പ്രാഞ്ജലയഃ സര്വേ ഭര്തുര്വിജയകാങ്ക്ഷിണഃ
അവ മഹാരഥികൾ രാവണനെ യഥാവിധി ആദരിച്ച്, വിജയത്തിനായി കാതിരിച്ച് കൈകൾ കൂട്ടി അവിടെയുണ്ടായി.
തതോവാച പ്രഹസ്യൈതാന് രാവണഃ ക്രോധമൂര്ച്ഛിതഃ। മഹോദരമഹാപാര്ശ്വൌ വിരൂപാക്ഷം ച രാക്ഷസമ്
അതിനുശേഷം കോപത്തിൽ മുങ്ങിയ രാവണൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മഹോദരനോടും മഹാപാർശ്വനോടും വിരൂപാക്ഷനോടും സംസാരിച്ചു.
അദ്യ ബാണൈര്ധനുര്മുക്തൈര്യുഗാന്താദിത്യസംനിഭൈഃ। രാഘവം ലക്ഷ്മണം ചൈവ നേഷ്യാമി യമസാദനമ്
ഇന്ന് എന്റെ വില്ലിൽ നിന്നു പുറപ്പെടുന്ന, കാലാന്ത്യത്തിലെ സൂര്യനെപ്പോലെ ജ്വലിക്കുന്ന അമ്പുകൾകൊണ്ട് ഞാൻ രാഘവനെയും ലക്ഷ്മണനെയും യമലോകത്തിലേക്ക് അയക്കും.
ഖരസ്യ കുമ്ഭകര്ണസ്യ പ്രഹസ്തേന്ദ്രജിതോസ്തഥാ। കരിഷ്യാമി പ്രതീകാരമദ്യ ശത്രുവധാദഹമ്
ഇന്ന് ഞാൻ ശത്രുക്കളെ സംഹരിച്ച ശേഷം ഖരനും കുംഭകർണ്ണനും പ്രഹസ്തനും ഇന്ദ്രജിത്തും വേണ്ടി പ്രതികാരം ചെയ്യും.
നൈവാന്തരിക്ഷം ന ദിശോ ന ച ദ്യൌര്നാപി സാഗരാഃ। പ്രകാശത്വം ഗമിഷ്യന്തി മദ്ബാണജലദാവൃതാഃ
ഇന്ന് എന്റെ അമ്പുകളുടെ മേഘങ്ങൾ കൊണ്ട് ആകാശവും ദിശകളും സ്വർഗ്ഗവും സമുദ്രങ്ങളും ഒന്നും കാണാൻ കഴിയില്ല.
അദ്യ വാനരമുഖ്യാനാം താനി യൂഥാനി ഭാഗശഃ। ധനുഷാ ശരജാലേന വധിഷ്യാമി പതത്ത്രിണാ
ഇന്ന് എന്റെ വില്ലിൽ നിന്നുള്ള അമ്പുകളുടെ മഴ കൊണ്ട് ഞാൻ വാനരസേനകളെ കൂട്ടം കൂട്ടമായി നശിപ്പിക്കും.
അദ്യ വാനരസൈന്യാനി രഥേന പവനൌജസാ। ധനുഃസമുദ്രാദുദ്ഭൂതൈര്മഥിഷ്യാമി ശരോര്മിഭിഃ
ഇന്ന് എന്റെ രഥത്തിലും വായുവിന്റെ ശക്തിയിലും വില്ലിൽ നിന്നു ഉയരുന്ന അമ്പുകളുടെ തിരമാലകളാൽ ഞാൻ വാനരസേനകളെ കടലുപോലെ കലക്കി തകർക്കും.
വ്യാകോശപദ്മവക്ത്രാണി പദ്മകേസരവര്ചസാമ്। അദ്യ യൂഥതടാകാനി ഗജവത് പ്രമഥാമ്യഹമ്
പുഷ്പിച്ച താമരപൂവുപോലെയുള്ള മുഖങ്ങളുള്ള, താമരക്കിരണങ്ങൾ പോലെ തിളങ്ങുന്ന വാനരസേനകളെ ഇന്ന് ഞാൻ ആനപോലെ തകർക്കും.
സശരൈരദ്യ വദനൈഃ സംഖ്യേ വാനരയൂഥപാഃ। മണ്ഡയിഷ്യന്തി വസുധാം സനാലൈരിവ പങ്കജൈഃ
ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ വാനരസേനാധിപന്മാർ അമ്പുകൾകൊണ്ട് കുത്തേറ്റ മുഖങ്ങളാൽ നിലം താമരകളും തണ്ടുകളും ചേർന്നതുപോലെ അലങ്കരിക്കും.
അദ്യ യൂഥപ്രചണ്ഡാനാം ഹരീണാം ദ്രുമയോധിനാമ്। മുക്തേനൈകേഷുണാ യുദ്ധേ ഭേത്സ്യാമി ച ശതം ശതമ്
ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ, വൃക്ഷങ്ങൾ ആയുധമാക്കിയുള്ള കഠിനമായ വാനരസേനാധിപന്മാരിൽ നൂറ് നൂറ് പേരെ ഞാൻ ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് തകർക്കും.
ഹതോ ഭ്രാതാ ച യേഷാം വൈ യേഷാം ച തനയോ ഹതഃ। വധേനാദ്യ രിപോസ്തേഷാം കരോമ്യശ്രുപ്രമാര്ജനമ്
എന്റെ സഹോദരനെയും മകനെയും കൊല്ലപ്പെട്ടവർക്കായി, ഇന്ന് ഞാൻ ശത്രുക്കളെ കൊല്ലുന്നതിലൂടെ അവരുടെ കണ്ണീർ തുടയ്ക്കും.
അദ്യ മദ്ബാണനിര്ഭിന്നൈഃ പ്രസ്തീര്ണൈര്ഗതചേതനൈഃ। കരോമി വാനരൈര്യുദ്ധേ യത്നാവേക്ഷ്യതലാം മഹീമ്
ഇന്ന് എന്റെ മദഭരിതമായ അമ്പുകൾകൊണ്ട് കുത്തേറ്റു ജീവൻ വിട്ട് നിലത്ത് വീണ വാനരന്മാരാൽ ഭൂമി മുഴുവൻ മൂടി കാണാൻ പോലും കഴിയില്ല.
അദ്യ കാകാശ്ച ഗൃധ്രാശ്ച യേ ച മാംസാശിനോഽപരേ। സര്വാംസ്താംസ്തര്പയിഷ്യാമി ശത്രുമാംസൈഃ ശരാഹതൈഃ
ഇന്ന് കാക്കകളും കഴുകൻമാരും മറ്റു മാംസം തിന്നുന്ന പക്ഷികളും എന്റെ അമ്പുകളിൽ വീണ ശത്രുക്കളുടെ മാംസത്തിൽ തൃപ്തരാകും.