രഥാശ്വനാഗാശ്ച ഹതാസ്തത്ര തത്ര സഹസ്രശഃ। രണേ രാമേണ ശൂരേണ ഹതാശ്ചാപി പദാതയഃ
രാമൻ ധൈര്യശാലിയായ യോദ്ധാവായതിനാൽ, ആയിരക്കണക്കിന് രഥങ്ങളും കുതിരകളും ആനകളും ഇവിടെ അവിടെ യുദ്ധത്തിൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; പടയാളികളും കൊല്ലപ്പെട്ടു.
രുദ്രോ വാ യദി വാ വിഷ്ണുര്മഹേന്ദ്രോ വാ ശതക്രതുഃ। ഹന്തി നോ രാമരൂപേണ യദി വാ സ്വയമന്തകഃ
രുദ്രൻ ആകട്ടെ, വിഷ്ണു ആകട്ടെ, മഹേന്ദ്രൻ ആകട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ മരണദേവൻ തന്നെയാകട്ടെ — ആരോ രാമന്റെ രൂപത്തിൽ നമ്മെ കൊല്ലുകയാണ്.
ഹതപ്രവീരാ രാമേണ നിരാശാ ജീവിതേ വയമ്। അപശ്യന്ത്യോ ഭയസ്യാന്തമനാഥാ വിലപാമഹേ
രാമൻ നമ്മുടെ വീരന്മാരെ കൊല്ലപ്പെട്ടതുകൊണ്ട്, ജീവിക്കാനുള്ള ആശയില്ലാതെ, ഭയത്തിന് അവസാനം കാണാതെ, സംരക്ഷകരില്ലാതെ, ഞങ്ങൾ വിലപിക്കുന്നു.
രാമഹസ്താദ് ദശഗ്രീവഃ ശൂരോ ദത്തമഹാവരഃ। ഇദം ഭയം മഹാഘോരം സമുത്പന്നം ന ബുദ്ധ്യതേ
വലിയ വരങ്ങൾ ലഭിച്ച ധൈര്യശാലിയായ രാവണൻ, രാമന്റെ കൈയിൽ നിന്നുയർന്ന ഈ ഭയങ്കരമായ ഭീഷണി മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല.
തം ന ദേവാ ന ഗന്ധര്വാ ന പിശാചാ ന രാക്ഷസാഃ। ഉപസൃഷ്ടം പരിത്രാതും ശക്താ രാമേണ സംയുഗേ
യുദ്ധത്തിൽ രാമൻ ആക്രമിച്ചവരെ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും പിശാചുകളും രാക്ഷസന്മാരും ആരും രക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ഉത്പാതാശ്ചാപി ദൃശ്യന്തേ രാവണസ്യ രണേ രണേ। കഥയന്തി ഹി രാമേണ രാവണസ്യ നിബര്ഹണമ്
രാവണന്റെ ഓരോ യുദ്ധത്തിലും അനിഷ്ടസൂചനകൾ കാണപ്പെടുന്നു; രാമൻ രാവണനെ നശിപ്പിക്കും എന്ന് എല്ലാവരും പറയുന്നു.
പിതാമഹേന പ്രീതേന ദേവദാനവരാക്ഷസൈഃ। രാവണസ്യാഭയം ദത്തം മനുഷ്യേഭ്യോ ന യാചിതമ്
പിതാമഹൻ ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ രാവണന് ഭയരഹിതത്വം നൽകിയിരുന്നു. എന്നാൽ മനുഷ്യരിൽ നിന്ന് മാത്രം അവൻ അതു ചോദിച്ചില്ല.
തദിദം മാനുഷം മന്യേ പ്രാപ്തം നിഃസംശയം ഭയമ്। ജീവിതാന്തകരം ഘോരം രക്ഷസാം രാവണസ്യ ച
അതുകൊണ്ട്, ഈ ഭയം ഉറപ്പായും ഒരുവൻ മനുഷ്യനിൽ നിന്നാണു വന്നതെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. രാക്ഷസന്മാരുടെയും രാവണന്റെയും ജീവന്റെ അവസാനം വരുത്തുന്ന ഭയങ്കരമായ ഭയം.
പീഡ്യമാനാസ്തു ബലിനാ വരദാനേന രക്ഷസാ। ദീപ്തൈസ്തപോഭിര്വിബുധാഃ പിതാമഹമപൂജയന്
വരദാനങ്ങൾ ലഭിച്ച ശക്തനായ രാക്ഷസന്റെ പീഡനത്തിൽ നിന്ന് മോചനം തേടി ദീപ്തമായ തപസ്സോടെ ദേവന്മാർ പിതാമഹനെ ആരാധിച്ചു.
ദേവതാനാം ഹിതാര്ഥായ മഹാത്മാ വൈ പിതാമഹഃ। ഉവാച ദേവതാസ്തുഷ്ട ഇദം സര്വാ മഹദ്വചഃ
ദേവന്മാരുടെ ഭാവുകത്വത്തിനായി മഹാത്മാവായ പിതാമഹൻ സന്തോഷത്തോടെ ദേവന്മാരോടൊത്ത് വലിയ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
അദ്യപ്രഭൃതി ലോകാംസ്ത്രീന് സര്വേ ദാനവരാക്ഷസാഃ। ഭയേന പ്രഭൃതാ നിത്യം വിചരിഷ്യന്തി ശാശ്വതമ്
ഇന്ന് മുതൽ ദാനവരും രാക്ഷസന്മാരും എല്ലാം ഭയത്തോടെ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും എപ്പോഴും അലയുമെന്ന് പിതാമഹൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ദൈവതൈസ്തു സമാഗമ്യ സര്വൈശ്ചേന്ദ്രപുരോഗമൈഃ। വൃഷധ്വജസ്ത്രിപുരഹാ മഹാദേവഃ പ്രതോഷിതഃ
ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിന്ന് നയിച്ച ദേവന്മാരെല്ലാം ഒന്നിച്ചു ചേർന്നപ്പോൾ, കാളിനെ പതാകയാക്കിയ മഹാദേവൻ തൃപ്തനായി.
പ്രസന്നസ്തു മഹാദേവോ ദേവാനേതദ് വചോഽബ്രവീത്। ഉത്പത്സ്യതി ഹിതാര്ഥം വോ നാരീ രക്ഷഃക്ഷയാവഹാ
സന്തോഷത്തോടെ മഹാദേവൻ ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങളുടെ ഭാവുകത്വത്തിനായി ഒരു സ്ത്രീ ജനിക്കും. അവൾ രാക്ഷസന്മാരെ നശിപ്പിക്കും.'
ഏഷാ ദേവൈഃ പ്രയുക്താ തു ക്ഷുദ് യഥാ ദാനവാന് പുരാ। ഭക്ഷയിഷ്യതി നഃ സര്വാന് രാക്ഷസഘ്നീ സരാവണാന്
ദേവന്മാർ നിർദേശിച്ച ഈ സ്ത്രീ, പഴയകാലത്ത് ദാനവന്മാരെ ക്ഷുധയെന്നപോലെ മുഴുവനും തിന്നുകളഞ്ഞതുപോലെ, രാക്ഷസന്മാരെ, രാവണനെയും ഉൾപ്പെടുത്തി, സംഹരിക്കും.
രാവണസ്യാപനീതേന ദുര്വിനീതസ്യ ദുര്മതേഃ। അയം നിഷ്ടാനകോ ഘോരഃ ശോകേന സമഭിപ്ലുതഃ
ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ള രാവണന്റെ ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ കാരണം, ഈ ഭയങ്കരമായ അന്തിമ വിലാപം ദു:ഖത്തിൽ മുഴുകി ഉണർന്നു.
തം ന പശ്യാമഹേ ലോകേ യോ നഃ ശരണദോ ഭവേത്। രാഘവേണോപസൃഷ്ടാനാം കാലേനേവ യുഗക്ഷയേ
രാഘവന്റെ ആക്രമണത്തിൽ, കാലാന്ത്യത്തിൽപോലെ, നമ്മെ രക്ഷിക്കാൻ ആരും ലോകത്ത് കാണുന്നില്ല.
നാസ്തി നഃ ശരണം കിംചിദ് ഭയേ മഹതി തിഷ്ഠതാമ്। ദാവാഗ്നിവേഷ്ടിതാനാം ഹി കരേണൂനാം യഥാ വനേ
ഈ വലിയ ഭയത്തിൽ നിൽക്കുന്ന നമ്മൾക്ക് ഒരു അഭയം പോലും ഇല്ല. കാട്ടിലെ കാട്ടുതീയിൽ ചുറ്റപ്പെട്ട കരിണികൾക്ക് പോലെയാണ് നമ്മുടെ അവസ്ഥ.
പ്രാപ്തകാലം കൃതം തേന പൌലസ്ത്യേന മഹാത്മനാ। യത ഏവ ഭയം ദൃഷ്ടം തമേവ ശരണം ഗതഃ
പുലസ്ത്യവംശത്തിൽ പെട്ട ആ മഹാത്മാവ് ശരിയായ സമയത്ത് പ്രവർത്തിച്ചു; ഭയം കണ്ടപ്പോൾ അതു വരുത്തിയവനിൽ തന്നെ അഭയം തേടി.
ഇതീവ സര്വാ രജനീചരസ്ത്രിയഃ പരസ്പരം സമ്പരിരഭ്യ ബാഹുഭിഃ। വിഷേദുരാര്താതിഭയാഭിപീഡിതാ വിനേദുരുച്ചൈശ്ച തദാ സുദാരുണമ്
അങ്ങനെ, എല്ലാ രാത്രി വാസികളായ സ്ത്രീകളും പരസ്പരം കൈകളാൽ അണചേർന്ന്, അതിവിശേഷമായ ഭയത്തിലും ദു:ഖത്തിലും ആകൃഷ്ടരായി, അതീവ ഭയങ്കരമായി ഉച്ചത്തിൽ വിലപിച്ചു.
thumb|പഞ്ചനവതിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ പഞ്ചനവതിതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ തൊണ്ണൂറ്റിയഞ്ചാം സര്ഗം കേൾക്കാം.
ആര്താനാം രാക്ഷസീനാം തു ലങ്കായാം വൈ കുലേ കുലേ। രാവണഃ കരുണം ശബ്ദം ശുശ്രാവ പരിദേവിതമ്
ലങ്കയിലെ ഓരോ വീട്ടിലും ദു:ഖിതരായ രാക്ഷസീകളുടെ കരുണയുള്ള വിലാപവും നിലവിളിയും രാവണൻ കേട്ടു.
സ തു ദീര്ഘം വിനിഃശ്വസ്യ മുഹൂര്തം ധ്യാനമാസ്ഥിതഃ। ബഭൂവ പരമക്രുദ്ധോ രാവണോ ഭീമദര്ശനഃ
അവൻ ദീർഘമായി ശ്വാസം വിട്ട്, കുറെ നേരം ധ്യാനത്തിൽ ഇരുന്നു. ഭയങ്കരമായ രൂപമുള്ള രാവണൻ അത്യന്തം കോപത്തോടെ മാറി.
സംദശ്യ ദശനൈരോഷ്ഠം ക്രോധസംരക്തലോചനഃ। രാക്ഷസൈരപി ദുര്ദര്ശഃ കാലാഗ്നിരിവ മൂര്തിമാന്
പല്ലുകൾകൊണ്ട് ചുണ്ടു കടിച്ചു, കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പായി. രാക്ഷസന്മാർക്കും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന, രൂപംകൊണ്ടു തന്നെ കാലാഗ്നിപോലെയായി അവൻ കാണപ്പെട്ടു.
ഉവാച ച സമീപസ്ഥാന് രാക്ഷസാന് രാക്ഷസേശ്വരഃ। ക്രോധാവ്യക്തകഥസ്തത്ര നിര്ദഹന്നിവ ചക്ഷുഷാ
രാക്ഷസാധിപൻ, കോപത്തിൽ വാക്കുകൾ കുഴഞ്ഞു, കണ്ണുകൊണ്ട് തീപൊലിയുന്ന പോലെ സമീപത്തുള്ള രാക്ഷസന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
മഹോദരം മഹാപാര്ശ്വം വിരൂപാക്ഷം ച രാക്ഷസമ്। ശീഘ്രം വദത സൈന്യാനി നിര്യാതേതി മമാജ്ഞയാ
മഹോദരനും മഹാപാർശ്വനും വിരൂപാക്ഷനെന്ന രാക്ഷസനോടും അവൻ പറഞ്ഞു: 'എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം സൈന്യങ്ങളെ ഉടൻ പുറപ്പെടാൻ പറയൂ.'
തസ്യ തദ് വചനം ശ്രുത്വാ രാക്ഷസാസ്തേ ഭയാര്ദിതാഃ। ചോദയാമാസുരവ്യഗ്രാന് രാക്ഷസാംസ്താന് നൃപാജ്ഞയാ
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഭയത്താൽ വിറയച്ച രാക്ഷസന്മാർ രാജാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം മറ്റുള്ള രാക്ഷസന്മാരെ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ടു പോവാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
തേ തു സര്വേ തഥേത്യുക്ത്വാ രാക്ഷസാ ഭീമദര്ശനാഃ। കൃതസ്വസ്ത്യയനാഃ സര്വേ തേ രണാഭിമുഖാ യയുഃ
അവ ഭയാനകദർശനരായ രാക്ഷസന്മാർ എല്ലാവരും 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, ശുഭപ്രവൃത്തികൾ നടത്തി യുദ്ധത്തിനായി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
പ്രതിപൂജ്യ യഥാന്യായം രാവണം തേ മഹാരഥാഃ। തസ്ഥുഃ പ്രാഞ്ജലയഃ സര്വേ ഭര്തുര്വിജയകാങ്ക്ഷിണഃ
അവ മഹാരഥികൾ രാവണനെ യഥാവിധി ആദരിച്ച്, വിജയത്തിനായി കാതിരിച്ച് കൈകൾ കൂട്ടി അവിടെയുണ്ടായി.
തതോവാച പ്രഹസ്യൈതാന് രാവണഃ ക്രോധമൂര്ച്ഛിതഃ। മഹോദരമഹാപാര്ശ്വൌ വിരൂപാക്ഷം ച രാക്ഷസമ്
അതിനുശേഷം കോപത്തിൽ മുങ്ങിയ രാവണൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മഹോദരനോടും മഹാപാർശ്വനോടും വിരൂപാക്ഷനോടും സംസാരിച്ചു.
അദ്യ ബാണൈര്ധനുര്മുക്തൈര്യുഗാന്താദിത്യസംനിഭൈഃ। രാഘവം ലക്ഷ്മണം ചൈവ നേഷ്യാമി യമസാദനമ്
ഇന്ന് എന്റെ വില്ലിൽ നിന്നു പുറപ്പെടുന്ന, കാലാന്ത്യത്തിലെ സൂര്യനെപ്പോലെ ജ്വലിക്കുന്ന അമ്പുകൾകൊണ്ട് ഞാൻ രാഘവനെയും ലക്ഷ്മണനെയും യമലോകത്തിലേക്ക് അയക്കും.