വൈദേഹീം പ്രാര്ഥയാനം തം വിരാധം പ്രേക്ഷ്യ രാക്ഷസമ്। ഹതമേകേന രാമേണ പര്യാപ്തം തന്നിദര്ശനമ്
വൈദേഹിയെ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന വിരാധനെന്ന രാക്ഷസനെ രാമൻ ഒറ്റയ്ക്കേയ്ക്ക് കൊല്ലുന്നത് കണ്ടതിൽ നിന്നു തന്നെ മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.
ചതുര്ദശ സഹസ്രാണി രക്ഷസാം ഭീമകര്മണാമ്। നിഹതാനി ജനസ്ഥാനേ ശരൈരഗ്നിശിഖോപമൈഃ
ജനസ്ഥാനത്തിൽ ഭയങ്കരമായ പ്രവൃത്തികളുള്ള പതിനാലായിരം രാക്ഷസന്മാരെ അഗ്നിയുടെ ജ്വാലപോലുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു.
ഖരശ്ച നിഹതഃ സംഖ്യേ ദൂഷണസ്ത്രിശിരാസ്തഥാ। ശരൈരാദിത്യസംകാശൈഃ പര്യാപ്തം തന്നിദര്ശനമ്
യുദ്ധത്തിൽ ഖരനും, ദൂഷണനും, ത്രിശിരസ്സും സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു; അതും മുന്നറിയിപ്പായി മതിയായിരുന്നു.
ഹതോ യോജനബാഹുശ്ച കബന്ധോ രുധിരാശനഃ। ക്രോധാന്നാദം നദന് സോഽഥ പര്യാപ്തം തന്നിദര്ശനമ്
ഒരു യോജന ദൈർഘ്യമുള്ള കൈകളുള്ള, രക്തം കുടിക്കുന്ന കബന്ധനെയും രോഷത്തോടെ കത്തിച്ചൊരിയുന്ന അവനെയും കൊല്ലപ്പെട്ടത് മുന്നറിയിപ്പിന് മതിയായിരുന്നു.
ജഘാന ബലിനം രാമഃ സഹസ്രനയനാത്മജമ്। വാലിനം മേരുസംകാശം പര്യാപ്തം തന്നിദര്ശനമ്
ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രന്റെ പുത്രനായ, മേരുപർവതംപോലെയുള്ള ശക്തനായ വാലിയെ രാമൻ കൊല്ലിയത് തന്നെ മുന്നറിയിപ്പായി മതിയായിരുന്നു.
ഋഷ്യമൂകേ വസംശ്ചൈവ ദീനോ ഭഗ്നമനോരഥഃ। സുഗ്രീവഃ പ്രാപിതോ രാജ്യം പര്യാപ്തം തന്നിദര്ശനമ്
ഋശ്യമൂകപർവതത്തിൽ വാസം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന, നിരാശയിലും തകർന്ന മനസ്സിലും ആയിരുന്ന സുഗ്രീവൻ വീണ്ടും രാജ്യം നേടിയത് മുന്നറിയിപ്പിന് മതിയായിരുന്നു.
ധര്മാര്ഥസഹിതം വാക്യം സര്വേഷാം രക്ഷസാം ഹിതമ്। യുക്തം വിഭീഷണേനോക്തം മോഹാത് തസ്യ ന രോചതേ
ധർമ്മവും ഉത്തമലാഭവും നിറഞ്ഞ്, എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരുടെയും ഭാവി നന്നാവാൻ വിഭീഷണൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ, അവൻ മോഹത്തിൽ ആകയാൽ മനസ്സിലാക്കിയില്ല.
വിഭീഷണവചഃ കുര്യാദ് യദി സ്മ ധനദാനുജഃ। ശ്മശാനഭൂതാ ദുഃഖാര്താ നേയം ലങ്കാ ഭവിഷ്യതി
കുബേരന്റെ ഇളയച്ഛൻ വിഭീഷണന്റെ ഉപദേശം കേട്ടിരുന്നെങ്കിൽ, ഈ ലങ്ക ദുഃഖത്തിലും നാശത്തിലും മുങ്ങിയ ശ്മശാനമാകില്ലായിരുന്നു.
കുമ്ഭകര്ണം ഹതം ശ്രുത്വാ രാഘവേണ മഹാബലമ്। അതികായം ച ദുര്മര്ഷം ലക്ഷ്മണേന ഹതം തദാ। പ്രിയം ചേന്ദ്രജിതം പുത്രം രാവണോ നാവബുധ്യതേ
രാഘവൻ കുംബകർണ്ണനെ, ലക്ഷ്മണൻ അതികായനെയും കൊല്ലപ്പെട്ട വിവരം കേട്ടിട്ടും, രാവണൻ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മകൻ ഇന്ദ്രജിത്തും നഷ്ടമായത് മനസ്സിലാക്കിയില്ല.
മമ പുത്രോ മമ ഭ്രാതാ മമ ഭര്താ രണേ ഹതഃ। ഇത്യേഷ ശ്രൂയതേ ശബ്ദോ രാക്ഷസീനാം കുലേ കുലേ
"എന്റെ മകൻ, എന്റെ സഹോദരൻ, എന്റെ ഭർത്താവ് യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു" എന്നവണ്ണം ഓരോ രാക്ഷസീ കുടുംബത്തിലും ഈ വിലാപം കേൾക്കാം.
രഥാശ്വനാഗാശ്ച ഹതാസ്തത്ര തത്ര സഹസ്രശഃ। രണേ രാമേണ ശൂരേണ ഹതാശ്ചാപി പദാതയഃ
രാമൻ ധൈര്യശാലിയായ യോദ്ധാവായതിനാൽ, ആയിരക്കണക്കിന് രഥങ്ങളും കുതിരകളും ആനകളും ഇവിടെ അവിടെ യുദ്ധത്തിൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; പടയാളികളും കൊല്ലപ്പെട്ടു.
രുദ്രോ വാ യദി വാ വിഷ്ണുര്മഹേന്ദ്രോ വാ ശതക്രതുഃ। ഹന്തി നോ രാമരൂപേണ യദി വാ സ്വയമന്തകഃ
രുദ്രൻ ആകട്ടെ, വിഷ്ണു ആകട്ടെ, മഹേന്ദ്രൻ ആകട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ മരണദേവൻ തന്നെയാകട്ടെ — ആരോ രാമന്റെ രൂപത്തിൽ നമ്മെ കൊല്ലുകയാണ്.
ഹതപ്രവീരാ രാമേണ നിരാശാ ജീവിതേ വയമ്। അപശ്യന്ത്യോ ഭയസ്യാന്തമനാഥാ വിലപാമഹേ
രാമൻ നമ്മുടെ വീരന്മാരെ കൊല്ലപ്പെട്ടതുകൊണ്ട്, ജീവിക്കാനുള്ള ആശയില്ലാതെ, ഭയത്തിന് അവസാനം കാണാതെ, സംരക്ഷകരില്ലാതെ, ഞങ്ങൾ വിലപിക്കുന്നു.
രാമഹസ്താദ് ദശഗ്രീവഃ ശൂരോ ദത്തമഹാവരഃ। ഇദം ഭയം മഹാഘോരം സമുത്പന്നം ന ബുദ്ധ്യതേ
വലിയ വരങ്ങൾ ലഭിച്ച ധൈര്യശാലിയായ രാവണൻ, രാമന്റെ കൈയിൽ നിന്നുയർന്ന ഈ ഭയങ്കരമായ ഭീഷണി മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല.
തം ന ദേവാ ന ഗന്ധര്വാ ന പിശാചാ ന രാക്ഷസാഃ। ഉപസൃഷ്ടം പരിത്രാതും ശക്താ രാമേണ സംയുഗേ
യുദ്ധത്തിൽ രാമൻ ആക്രമിച്ചവരെ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും പിശാചുകളും രാക്ഷസന്മാരും ആരും രക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ഉത്പാതാശ്ചാപി ദൃശ്യന്തേ രാവണസ്യ രണേ രണേ। കഥയന്തി ഹി രാമേണ രാവണസ്യ നിബര്ഹണമ്
രാവണന്റെ ഓരോ യുദ്ധത്തിലും അനിഷ്ടസൂചനകൾ കാണപ്പെടുന്നു; രാമൻ രാവണനെ നശിപ്പിക്കും എന്ന് എല്ലാവരും പറയുന്നു.
പിതാമഹേന പ്രീതേന ദേവദാനവരാക്ഷസൈഃ। രാവണസ്യാഭയം ദത്തം മനുഷ്യേഭ്യോ ന യാചിതമ്
പിതാമഹൻ ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ രാവണന് ഭയരഹിതത്വം നൽകിയിരുന്നു. എന്നാൽ മനുഷ്യരിൽ നിന്ന് മാത്രം അവൻ അതു ചോദിച്ചില്ല.
തദിദം മാനുഷം മന്യേ പ്രാപ്തം നിഃസംശയം ഭയമ്। ജീവിതാന്തകരം ഘോരം രക്ഷസാം രാവണസ്യ ച
അതുകൊണ്ട്, ഈ ഭയം ഉറപ്പായും ഒരുവൻ മനുഷ്യനിൽ നിന്നാണു വന്നതെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. രാക്ഷസന്മാരുടെയും രാവണന്റെയും ജീവന്റെ അവസാനം വരുത്തുന്ന ഭയങ്കരമായ ഭയം.
പീഡ്യമാനാസ്തു ബലിനാ വരദാനേന രക്ഷസാ। ദീപ്തൈസ്തപോഭിര്വിബുധാഃ പിതാമഹമപൂജയന്
വരദാനങ്ങൾ ലഭിച്ച ശക്തനായ രാക്ഷസന്റെ പീഡനത്തിൽ നിന്ന് മോചനം തേടി ദീപ്തമായ തപസ്സോടെ ദേവന്മാർ പിതാമഹനെ ആരാധിച്ചു.
ദേവതാനാം ഹിതാര്ഥായ മഹാത്മാ വൈ പിതാമഹഃ। ഉവാച ദേവതാസ്തുഷ്ട ഇദം സര്വാ മഹദ്വചഃ
ദേവന്മാരുടെ ഭാവുകത്വത്തിനായി മഹാത്മാവായ പിതാമഹൻ സന്തോഷത്തോടെ ദേവന്മാരോടൊത്ത് വലിയ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
അദ്യപ്രഭൃതി ലോകാംസ്ത്രീന് സര്വേ ദാനവരാക്ഷസാഃ। ഭയേന പ്രഭൃതാ നിത്യം വിചരിഷ്യന്തി ശാശ്വതമ്
ഇന്ന് മുതൽ ദാനവരും രാക്ഷസന്മാരും എല്ലാം ഭയത്തോടെ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും എപ്പോഴും അലയുമെന്ന് പിതാമഹൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ദൈവതൈസ്തു സമാഗമ്യ സര്വൈശ്ചേന്ദ്രപുരോഗമൈഃ। വൃഷധ്വജസ്ത്രിപുരഹാ മഹാദേവഃ പ്രതോഷിതഃ
ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിന്ന് നയിച്ച ദേവന്മാരെല്ലാം ഒന്നിച്ചു ചേർന്നപ്പോൾ, കാളിനെ പതാകയാക്കിയ മഹാദേവൻ തൃപ്തനായി.
പ്രസന്നസ്തു മഹാദേവോ ദേവാനേതദ് വചോഽബ്രവീത്। ഉത്പത്സ്യതി ഹിതാര്ഥം വോ നാരീ രക്ഷഃക്ഷയാവഹാ
സന്തോഷത്തോടെ മഹാദേവൻ ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങളുടെ ഭാവുകത്വത്തിനായി ഒരു സ്ത്രീ ജനിക്കും. അവൾ രാക്ഷസന്മാരെ നശിപ്പിക്കും.'
ഏഷാ ദേവൈഃ പ്രയുക്താ തു ക്ഷുദ് യഥാ ദാനവാന് പുരാ। ഭക്ഷയിഷ്യതി നഃ സര്വാന് രാക്ഷസഘ്നീ സരാവണാന്
ദേവന്മാർ നിർദേശിച്ച ഈ സ്ത്രീ, പഴയകാലത്ത് ദാനവന്മാരെ ക്ഷുധയെന്നപോലെ മുഴുവനും തിന്നുകളഞ്ഞതുപോലെ, രാക്ഷസന്മാരെ, രാവണനെയും ഉൾപ്പെടുത്തി, സംഹരിക്കും.
രാവണസ്യാപനീതേന ദുര്വിനീതസ്യ ദുര്മതേഃ। അയം നിഷ്ടാനകോ ഘോരഃ ശോകേന സമഭിപ്ലുതഃ
ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ള രാവണന്റെ ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ കാരണം, ഈ ഭയങ്കരമായ അന്തിമ വിലാപം ദു:ഖത്തിൽ മുഴുകി ഉണർന്നു.
തം ന പശ്യാമഹേ ലോകേ യോ നഃ ശരണദോ ഭവേത്। രാഘവേണോപസൃഷ്ടാനാം കാലേനേവ യുഗക്ഷയേ
രാഘവന്റെ ആക്രമണത്തിൽ, കാലാന്ത്യത്തിൽപോലെ, നമ്മെ രക്ഷിക്കാൻ ആരും ലോകത്ത് കാണുന്നില്ല.
നാസ്തി നഃ ശരണം കിംചിദ് ഭയേ മഹതി തിഷ്ഠതാമ്। ദാവാഗ്നിവേഷ്ടിതാനാം ഹി കരേണൂനാം യഥാ വനേ
ഈ വലിയ ഭയത്തിൽ നിൽക്കുന്ന നമ്മൾക്ക് ഒരു അഭയം പോലും ഇല്ല. കാട്ടിലെ കാട്ടുതീയിൽ ചുറ്റപ്പെട്ട കരിണികൾക്ക് പോലെയാണ് നമ്മുടെ അവസ്ഥ.
പ്രാപ്തകാലം കൃതം തേന പൌലസ്ത്യേന മഹാത്മനാ। യത ഏവ ഭയം ദൃഷ്ടം തമേവ ശരണം ഗതഃ
പുലസ്ത്യവംശത്തിൽ പെട്ട ആ മഹാത്മാവ് ശരിയായ സമയത്ത് പ്രവർത്തിച്ചു; ഭയം കണ്ടപ്പോൾ അതു വരുത്തിയവനിൽ തന്നെ അഭയം തേടി.
ഇതീവ സര്വാ രജനീചരസ്ത്രിയഃ പരസ്പരം സമ്പരിരഭ്യ ബാഹുഭിഃ। വിഷേദുരാര്താതിഭയാഭിപീഡിതാ വിനേദുരുച്ചൈശ്ച തദാ സുദാരുണമ്
അങ്ങനെ, എല്ലാ രാത്രി വാസികളായ സ്ത്രീകളും പരസ്പരം കൈകളാൽ അണചേർന്ന്, അതിവിശേഷമായ ഭയത്തിലും ദു:ഖത്തിലും ആകൃഷ്ടരായി, അതീവ ഭയങ്കരമായി ഉച്ചത്തിൽ വിലപിച്ചു.
thumb|പഞ്ചനവതിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ പഞ്ചനവതിതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ തൊണ്ണൂറ്റിയഞ്ചാം സര്ഗം കേൾക്കാം.