സ ഭീമകാര്മുകശരഃ കൃഷ്ണാഞ്ജനചയോപമഃ। രക്താസ്യനയനോ ഭീമോ ബഭൌ മൃത്യുരിവാന്തകഃ
ഭയങ്കരമായ വില്ലും അമ്പുകളും കൈവശം വച്ച, കറുത്ത അഞ്ജനപടലത്തെപ്പോലെയുള്ള ശരീരവും ചുവന്ന വായും കണ്ണുകളും ഉള്ള അവൻ, മരണദേവനെപ്പോലെ ഭയാനകനായി തിളങ്ങി.
ദൃഷ്ട്വൈവ തു രഥസ്ഥം തം പര്യവര്തത തദ് ബലമ്। രക്ഷസാം ഭീമവേഗാനാം ലക്ഷ്മണേന യുയുത്സതാമ്
അവനെ രഥത്തിൽ നില്ക്കുന്നത് കണ്ടതുമാത്രത്തിൽ, ലക്ഷ്മണനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ഉത്സുകരായ ഭയങ്കര വേഗമുള്ള റാക്ഷസസൈന്യം പിന്നോട്ട് തിരിഞ്ഞു.
തസ്മിംസ്തു കാലേ ഹനുമാനരുജത് സ ദുരാസദമ്। ധരണീധരസംകാശോ മഹാവൃക്ഷമരിംദമഃ
അപ്പോൾ, സമീപിക്കാനാകാത്തവനും പർവതത്തെപ്പോലെയുള്ള വേഷവും ഉള്ള ശത്രുനാശകനായ ഹനുമാൻ വലിയൊരു മരമെടുത്ത് പിടിച്ചു.
സ രാക്ഷസാനാം തത് സൈന്യം കാലാഗ്നിരിവ നിര്ദഹന്। ചകാര ബഹുഭിര്വൃക്ഷൈര്നിഃസംജ്ഞം യുധി വാനരഃ
അവൻ, സംഹാരാഗ്നിയെപ്പോലെ, പല വൃക്ഷങ്ങൾ കൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ റാക്ഷസസൈന്യത്തെ തകർത്തു, അവരെ ബോധംകെട്ടാക്കി.
വിധ്വംസയന്തം തരസാ ദൃഷ്ട്വൈവ പവനാത്മജമ്। രാക്ഷസാനാം സഹസ്രാണി ഹനൂമന്തമവാകിരന്
പവനപുത്രൻ അതിവേഗത്തിൽ സൈന്യം നശിപ്പിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ആയിരക്കണക്കിന് റാക്ഷസന്മാർ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് ഹനുമാനെ മൂടി ആക്രമിച്ചു.
ശിതശൂലധരാഃ ശൂലൈരസിഭിശ്ചാസിപാണയഃ। ശക്തിഹസ്താശ്ച ശക്തീഭിഃ പട്ടിശൈഃ പട്ടിശായുധാഃ
കൈയിൽ മൂർച്ഛിച്ച കൂർത്ത കുന്തങ്ങൾ ഉള്ളവർ കുന്തങ്ങൾ കൊണ്ടും, വാൾ പിടിച്ചവർ വാളുകൾ കൊണ്ടും, ശൂലങ്ങൾ കൈവശമുള്ളവർ ശൂലങ്ങൾ കൊണ്ടും, പട്ടിശായുധങ്ങൾ ഉള്ളവർ പട്ടിശകൾ കൊണ്ടും ആക്രമിച്ചു.
പരിഘൈശ്ച ഗദാഭിശ്ച കുന്തൈശ്ച ശുഭദര്ശനൈഃ। ശതശശ്ച ശതഘ്നീഭിരായസൈരപി മുദ്ഗരൈഃ
ഇരുമ്പ് ദണ്ഡങ്ങളും ഗദകളും മനോഹരമായ കുന്തങ്ങളും നൂറുകണക്കിന് ശതഘ്നികളും ഇരുമ്പ് മുദ്ഗരങ്ങളും കൊണ്ടും അവർ ആക്രമിച്ചു.
ഘോരൈഃ പരശുഭിശ്ചൈവ ഭിന്ദിപാലൈശ്ച രാക്ഷസാഃ। മുഷ്ടിഭിര്വജ്രകല്പൈശ്ച തലൈരശനിസംനിഭൈഃ
ഭയങ്കരമായ പരശുവുകളും ഭിണ്ഡിപാലങ്ങളും, വജ്രംപോലെയുള്ള മുത്തുകളും മിന്നൽപോലെയുള്ള കൈത്തടികളും ഉപയോഗിച്ച് റാക്ഷസന്മാർ ആക്രമിച്ചു.
അഭിജഘ്നുഃ സമാസാദ്യ സമന്താത് പര്വതോപമമ്। തേഷാമപി ച സംക്രുദ്ധശ്ചകാര കദനം മഹത്
പർവതത്തെപ്പോലെയുള്ള അവനെ ചുറ്റി നിന്നു, എല്ലാ ദിക്കിലും നിന്ന് അവർ അടിച്ചു. എന്നാൽ അവൻ കോപത്തോടെ അവരിൽ വലിയ സംഹാരം നടത്തി.
സ ദദര്ശ കപിശ്രേഷ്ഠമചലോപമമിന്ദ്രജിത്। സൂദമാനമസംത്രസ്തമമിത്രാന് പവനാത്മജമ്
ഇന്ദ്രജിത്, പർവതത്തെപ്പോലെയുള്ള, ഭയമില്ലാതെ ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന വാനരശ്രേഷ്ഠനായ ഹനുമാനെ കണ്ടു.
സ സാരഥിമുവാചേദം യാഹി യത്രൈഷ വാനരഃ। ക്ഷയമേവ ഹി നഃ കുര്യാദ് രാക്ഷസാനാമുപേക്ഷിതഃ
അവൻ തന്റെ രഥസാരഥിയോട് പറഞ്ഞു: 'അവിടെ ആ വാനരൻ എവിടെയാണോ അവിടേക്ക് പോവൂ. അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ റാക്ഷസന്മാർക്ക് നാശം വരും.'
ഇത്യുക്തഃ സാരഥിസ്തേന യയൌ യത്ര സ മാരുതിഃ। വഹന് പരമദുര്ധര്ഷം സ്ഥിതമിന്ദ്രജിതം രഥേ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, സാരഥി അതിശക്തനും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഇന്ദ്രജിതിനെ രഥത്തിൽ കയറ്റി ഹനുമാൻ എവിടെയുണ്ടോ അവിടേക്ക് പോയി.
സോഽഭ്യുപേത്യ ശരാന് ഖഡ്ഗാന് പട്ടിശാംശ്ച പരശ്വധാന്। അഭ്യവര്ഷത ദുര്ധര്ഷഃ കപിമൂര്ധനി രാക്ഷസഃ
അപ്പോൾ ആ ഭയങ്കരനായ റാക്ഷസൻ സമീപിച്ച് വന്ന്, അമ്പുകളും വാളുകളും പട്ടിശകളും പരശുവുകളും വാനരന്റെ തലയിൽ മഴപോലെ വീശി.
താനി ശസ്ത്രാണി ഘോരാണി പ്രതിഗൃഹ്യ സ മാരുതിഃ। രോഷേണ മഹതാവിഷ്ടോ വാക്യം ചേദമുവാച ഹ
പവനപുത്രൻ ആ ഭയങ്കരമായ ആയുധങ്ങൾ പിടിച്ചു, വലിയ കോപത്തിൽ ആകൃശ്ടനായി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
യുധ്യസ്വ യദി ശൂരോഽസി രാവണാത്മജ ദുര്മതേ। വായുപുത്രം സമാസാദ്യ ന ജീവന് പ്രതിയാസ്യസി
നീ രാവണന്റെ ദുഷ്ടമനസ്സുള്ള മകനേ, ധൈര്യശാലിയാണെങ്കില് പോരാടൂ. വായുവിന്റെ മകനായ എന്നെ നേരിടുമ്പോള് നീ ജീവനോടെ തിരികെ പോകാന് കഴിയില്ല.
ബാഹുഭ്യാം സമ്പ്രയുധ്യസ്വ യദി മേ ദ്വന്ദ്വമാഹവേ। വേഗം സഹസ്വ ദുര്ബുദ്ധേ തതസ്ത്വം രക്ഷസാം വരഃ
നീ ഇരട്ടയുദ്ധം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കില് എന്റെ കൈകളുമായി നേരിട്ട് പോരാടൂ. എന്റെ ശക്തി സഹിക്കാനാകുമോ ദുർബുദ്ധിയേ? അതിനുശേഷം മാത്രമേ നീ രാക്ഷസന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനെന്ന് പറയാൻ കഴിയൂ.
ഹനൂമന്തം ജിഘാംസന്തം സമുദ്യതശരാസനമ്। രാവണാത്മജമാചഷ്ടേ ലക്ഷ്മണായ വിഭീഷണഃ
ഹനുമാനെ കൊല്ലാൻ ബാണം എടുക്കുന്ന രാവണന്റെ മകനെ കണ്ടാണ് വിഭീഷണൻ ലക്ഷ്മണനോട് പറഞ്ഞു.
യഃ സ വാസവനിര്ജേതാ രാവണസ്യാത്മസമ്ഭവഃ। സ ഏഷ രഥമാസ്ഥായ ഹനൂമന്തം ജിഘാംസതി
ഇന്ദ്രനെ ജയിച്ച രാവണന്റെ സ്വന്തം മകനാണ് ഇപ്പോൾ രഥത്തിൽ കയറി ഹനുമാനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്.
തമപ്രതിമസംസ്ഥാനൈഃ ശരൈഃ ശത്രുനിവാരണൈഃ। ജീവിതാന്തകരൈര്ഘോരൈഃ സൌമിത്രേ രാവണിം ജഹി
സൗമിത്രിയേ, ശത്രുക്കളെ തടയുകയും ജീവൻ അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അതുല്യമായ ഭയങ്കരമായ അമ്പുകൾകൊണ്ട് രാവണന്റെ മകനെ സംഹരിക്കൂ.
ഇത്യേവമുക്തസ്തു തദാ മഹാത്മാ വിഭീഷണേനാരിവിഭീഷണേന। ദദര്ശ തം പര്വതസംനികാശം രഥസ്ഥിതം ഭീമബലം ദുരാസദമ്
ഇങ്ങനെ മഹാത്മാവായ, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്ന വിഭീഷണൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ലക്ഷ്മണൻ ആ മലപോലെയുള്ള ഭയങ്കരശക്തിയുള്ള രഥാരൂഢനായ യോദ്ധാവിനെ കണ്ടു.
thumb|സപ്താശീതിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ സപ്താശീതിതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ്-വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ എൺപത്തിയേഴാമത്തെ സര്ഗം കേൾക്കൂ.
ഏവമുക്ത്വാ തു സൌമിത്രിം ജാതഹര്ഷോ വിഭീഷണഃ। ധനുഷ്പാണിം തമാദായ ത്വരമാണോ ജഗാമ സഃ
ഇങ്ങനെ സൗമിത്രിയോട് പറഞ്ഞ്, സന്തോഷത്തോടെ വിഭീഷണൻ വെടിവേഗം തന്റെ വില്ലെടുത്ത് പുറപ്പെട്ടു.
അവിദൂരം തതോ ഗത്വാ പ്രവിശ്യ തു മഹദ് വനമ്। അദര്ശയത തത്കര്മ ലക്ഷ്മണായ വിഭീഷണഃ
അൽപ്പദൂരം നടന്ന ശേഷം, വലിയ കാടിനകത്തേക്ക് കടന്ന്, ആ സംഭവങ്ങൾ വിഭീഷണൻ ലക്ഷ്മണനോട് കാണിച്ചു.
നീലജീമൂതസംകാശം ന്യഗ്രോധം ഭീമദര്ശനമ്। തേജസ്വീ രാവണഭ്രാതാ ലക്ഷ്മണായ ന്യവേദയത്
മഴമേഘംപോലെയുള്ള, ഭയങ്കരമായ വടമരത്തെ രാവണന്റെ പ്രകാശമുള്ള സഹോദരൻ ലക്ഷ്മണനോട് കാണിച്ചു.
ഇഹോപഹാരം ഭൂതാനാം ബലവാന് രാവണാത്മജഃ। ഉപഹൃത്യ തതഃ പശ്ചാത് സംഗ്രാമമഭിവര്തതേ
ഇവിടെ രാവണന്റെ ശക്തനായ മകൻ ഭൂതങ്ങൾക്കായി ബലി അർപ്പിച്ചു; അതിന് ശേഷം യുദ്ധത്തിനായി മുന്നോട്ട് പോവുകയാണ്.
അദൃശ്യഃ സര്വഭൂതാനാം തതോ ഭവതി രാക്ഷസഃ। നിഹന്തി സമരേ ശത്രൂന് ബധ്നാതി ച ശരോത്തമൈഃ
അതിനു ശേഷം ആ രാക്ഷസൻ എല്ലാവർക്കും അദൃശ്യനായി, യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുകയും ഉത്തമമായ അമ്പുകൾകൊണ്ട് ബന്ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
തമപ്രവിഷ്ടം ന്യഗ്രോധം ബലിനം രാവണാത്മജമ്। വിധ്വംസയ ശരൈര്ദീപ്തൈഃ സരഥം സാശ്വസാരഥിമ്
വലിയ ശക്തിയുള്ള രാവണന്റെ മകൻ വടമരത്തിനകത്ത് കയറിയിരിക്കുന്നുവല്ലോ, അവനെ അവന്റെ രഥവും കുതിരകളും സാരഥിയും ഉൾപ്പെടെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന അമ്പുകൾകൊണ്ട് നശിപ്പിക്കൂ.
തഥേത്യുക്ത്വാ മഹാതേജാഃ സൌമിത്രിര്മിത്രനന്ദനഃ। ബഭൂവാവസ്ഥിതസ്തത്ര ചിത്രം വിസ്ഫാരയന് ധനുഃ
'ശരി' എന്ന് പറഞ്ഞ്, സൗമിത്രിയായ ആ മഹാത്മാവ് അവിടെ ഉറച്ചുനിന്ന് അത്ഭുതകരമായി തന്റെ വിൽ വലിച്ചു.
സ രഥേനാഗ്നിവര്ണേന ബലവാന് രാവണാത്മജഃ। ഇന്ദ്രജിത് കവചീ ഖഡ്ഗീ സധ്വജഃ പ്രത്യദൃശ്യത
അപ്പോൾ രാവണന്റെ ശക്തിയുള്ള മകൻ ഇന്ദ്രജിത്ത്, കവചം ധരിച്ച്, വാൾ കൈയിൽ, കൊടി ഉയർത്തി, അഗ്നിപോലുള്ള രഥത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തമുവാച മഹാതേജാഃ പൌലസ്ത്യമപരാജിതമ്। സമാഹ്വയേ ത്വാം സമരേ സമ്യഗ് യുദ്ധം പ്രയച്ഛ മേ
മഹാത്മാവായ ലക്ഷ്മണൻ, ജയിക്കാനാവാത്ത പൗലസ്ത്യവംശജനോട് പറഞ്ഞു: 'ഇവിടെ തന്നെ നീ യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറാവണം; നീതി പാലിച്ചുള്ള യുദ്ധം എനിക്ക് അനുവദിക്കൂ.'