ശങ്ഖഭേരീസഹസ്രാണാമാഹതാനാം സമന്തതഃ। ക്ഷ്വേലിതാസ്ഫോടിതാനാം ച തത്ര ശബ്ദോ മഹാനഭൂത്
അവിടെ ചുറ്റും ആയിരക്കണക്കിന് ശംഖങ്ങളും ഭേരികളും അടിക്കുന്ന ശബ്ദവും, കൂക്കുകളും ഇടിച്ചുമുട്ടുന്ന ശബ്ദവും ഉയർന്നു.
പ്രഭ്രഷ്ടോഽഥ കരാത് തസ്യ പ്രതോദഃ സാരഥേസ്തദാ। പപാത സഹസാ ദൈവാദ് ധ്വജസ്തസ്യ തു രക്ഷസഃ
അപ്പോൾ, സാരഥിയുടെ കൈയിൽ നിന്ന് ചവിട്ടുപടി വീണു പോയി; ദൈവകൃത്യമായി ആ രാക്ഷസന്റെ പതാക പെട്ടെന്ന് താഴെ വീണു.
തസ്യ തേ രഥസംയുക്താ ഹയാ വിക്രമവര്ജിതാഃ। ചരണൈരാകുലൈര്ഗത്വാ ദീനാഃ സാസ്രമുഖാ യയുഃ
അവന്റെ രഥത്തിൽ കെട്ടിയ കുതിരകൾ ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ട്, കുഴഞ്ഞ കാൽവയ്പ്പോടെ, ദു:ഖത്തോടെ കണ്ണുനിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ പോയി.
പ്രവാതി പവനസ്തസ്മിന് സപാംസുഃ ഖരദാരുണഃ। നിര്യാണേ തസ്യ രൌദ്രസ്യ മകരാക്ഷസ്യ ദുര്മതേഃ
ആ ക്രൂരനും ദുഷ്ടബുദ്ധിയുമായ മകരാക്ഷൻ പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവിടെ പൊടിയും ചെളിയും നിറഞ്ഞ കഠിനമായ കാറ്റ് വീശി.
താനി ദൃഷ്ട്വാ നിമിത്താനി രാക്ഷസാ വീര്യവത്തമാഃ। അചിന്ത്യ നിര്ഗതാഃ സര്വേ യത്ര തൌ രാമലക്ഷ്മണൌ
ആ അശുഭസൂചനകൾ കണ്ട ശേഷം, ഏറ്റവും വീര്യശാലികളായ രാക്ഷസന്മാർ ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ, രാമനും ലക്ഷ്മണനും ഇരുന്നിടത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ഘനഗജമഹിഷാങ്ഗതുല്യവര്ണാഃ സമരമുഖേഷ്വസകൃദ്ഗദാസിഭിന്നാഃ। അഹമഹമിതി യുദ്ധകൌശലാസ്തേ രജനിചരാഃ പരിബഭ്രമുര്മുഹുസ്തേ
മേഘം, ആന, കാള എന്നീ നിറമുള്ള ശരീരങ്ങൾ, യുദ്ധഭാഗത്ത് പലതവണ ഗദയും ഇട്ടായുധങ്ങളും കൊണ്ടു അടിയേറ്റവരും, ഓരോരുത്തരും 'ഞാനാണ് വീരൻ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, യുദ്ധകൗശലത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ആ രാത്രിവാസികൾ അങ്ങോട്ടിങ്ങോട്ട് സഞ്ചരിച്ചു.
thumb|ഏകോനാശീതിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ ഏകോനാശീതിതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ എഴുപത്തൊൻപതാം സർഗ്ഗം ഇപ്പോൾ കേൾക്കൂ.
നിര്ഗതം മകരാക്ഷം തേ ദൃഷ്ട്വാ വാനരപുംഗവാഃ। ആപ്ലുത്യ സഹസാ സര്വേ യോദ്ധുകാമാ വ്യവസ്ഥിതാഃ
മകരാക്ഷൻ പുറത്ത് വരുന്നത് കണ്ട വാനരന്മാർ എല്ലാവരും ഉടനടി ചാടിപ്പൊങ്ങി, യുദ്ധത്തിനായി തയ്യാറായി.
തതഃ പ്രവൃത്തം സുമഹത് തദ് യുദ്ധം ലോമഹര്ഷണമ്। നിശാചരൈഃ പ്ലവംഗാനാം ദേവാനാം ദാനവൈരിവ
അപ്പോൾ വാനരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും തമ്മിൽ ഭയങ്കരവും രോമാഞ്ചകരവുമായ ഒരു വലിയ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു; അത് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധംപോലെയായിരുന്നു.
വൃക്ഷശൂലനിപാതൈശ്ച ഗദാപരിഘപാതനൈഃ। അന്യോന്യം മര്ദയന്തി സ്മ തദാ കപിനിശാചരാഃ
ആ യുദ്ധത്തിൽ വൃക്ഷങ്ങൾ, കുന്തങ്ങൾ, ഗദകൾ, ഇരുമ്പ് ദണ്ഡങ്ങൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് വാനരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും തമ്മിൽ പരസ്പരം കയറി തകർത്തു.
ശക്തിഖഡ്ഗഗദാകുന്തൈസ്തോമരൈശ്ച നിശാചരാഃ। പട്ടിശൈര്ഭിന്ദിപാലൈശ്ച ബാണപാതൈഃ സമന്തതഃ
രാക്ഷസന്മാർ ചുറ്റും നിന്നു കുന്തങ്ങൾ, വാളുകൾ, ഗദകൾ, കുന്തങ്ങൾ, തൂണികൾ, പറ്റിശങ്ങൾ, ബിന്ദിപാലങ്ങൾ, അമ്പുകൾ എന്നിവയുമായി ആക്രമിച്ചു.
പാശമുദ്ഗരദണ്ഡൈശ്ച നിര്ഘാതൈശ്ചാപരൈസ്തഥാ। കദനം കപിസിംഹാനാം ചക്രുസ്തേ രജനീചരാഃ
പാശങ്ങൾ, ദണ്ഡങ്ങൾ, മറ്റു ഭയങ്കര ആയുധങ്ങൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് രാക്ഷസന്മാർ സിംഹസദൃശമായ വാനരന്മാരെ കൂട്ടത്തോടെ കൊല്ലാൻ തുടങ്ങി.
ബാണൌഘൈരര്ദിതാശ്ചാപി ഖരപുത്രേണ വാനരാഃ। സമ്ഭ്രാന്തമനസഃ സര്വേ ദുദ്രുവുര്ഭയപീഡിതാഃ
ഖരന്റെ മകനായ മകരാക്ഷൻ അമ്പുകളുടെ മഴയുമായി വാനരന്മാരെ ആക്രമിച്ചപ്പോൾ, അവർ ഭയത്താൽ മനസ്സു കലങ്ങി എല്ലാം ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
താന് ദൃഷ്ട്വാ രാക്ഷസാഃ സര്വേ ദ്രവമാണാന് വനൌകസഃ। നേദുസ്തേ സിംഹവദ് ദൃപ്താ രാക്ഷസാ ജിതകാശിനഃ
വനവാസികൾ ഓടിപ്പോകുന്നത് കണ്ട രാക്ഷസന്മാർ എല്ലാവരും വിജയഗർവത്തോടെ സിംഹംപോലെ കുരച്ചു.
വിദ്രവത്സു തദാ തേഷു വാനരേഷു സമന്തതഃ। രാമസ്താന് വാരയാമാസ ശരവര്ഷേണ രാക്ഷസാന്
വാനരന്മാർ എല്ലാം ചുറ്റും ഓടുമ്പോൾ രാമൻ അമ്പുകളുടെ മഴയോടെ രാക്ഷസന്മാരെ തടഞ്ഞു.
വാരിതാന് രാക്ഷസാന് ദൃഷ്ട്വാ മകരാക്ഷോ നിശാചരഃ। കോപാനലസമാവിഷ്ടോ വചനം ചേദമബ്രവീത്
രാക്ഷസന്മാർ തടയപ്പെട്ടത് കണ്ട മകരാക്ഷൻ, കോപാഗ്നിയിൽ കത്തിയവൻ, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
തിഷ്ഠ രാമ മയാ സാര്ധം ദ്വന്ദ്വയുദ്ധം ഭവിഷ്യതി। ത്യാജയിഷ്യാമി തേ പ്രാണാന് ധനുര്മുക്തൈഃ ശിതൈഃ ശരൈഃ
രാമാ, നിൽക്കു! എന്നോടൊപ്പം ഏകാന്തയുദ്ധം ചെയ്യൂ. എന്റെ വില്ലിൽ നിന്ന് വിടുവിക്കുന്ന മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്റെ ജീവൻ എടുത്തുകളയും.
യത് തദാ ദണ്ഡകാരണ്യേ പിതരം ഹതവാന് മമ। തദഗ്രതഃ സ്വകര്മസ്ഥം സ്മൃത്വാ രോഷോഽഭിവര്ധതേ
അന്ന് ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ നീ എന്റെ അച്ഛനെ കൊല്ലിയത് ഞാൻ ഓർക്കുമ്പോഴും, ഇപ്പോൾ നീ എന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു നിന്റെ കാര്യത്തിൽ മഗ്നനായിരിക്കുന്നതും കാണുമ്പോഴും, എന്റെ കോപം കൂടുതൽ ശക്തമാകുന്നു.
ദഹ്യന്തേ ഭൃശമങ്ഗാനി ദുരാത്മന് മമ രാഘവ। യന്മയാസി ന ദൃഷ്ടസ്ത്വം തസ്മിന് കാലേ മഹാവനേ
രാഘവാ, ദുഷ്ടനേ, അന്ന് ആ വലിയ കാട്ടിൽ നിന്നെ കാണാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലെന്നത് ഓർത്താൽ എന്റെ ശരീരം തീപിടിച്ചുപോലെ കത്തുന്നു.
ദിഷ്ട്യാസി ദര്ശനം രാമ മമ ത്വം പ്രാപ്തവാനിഹ। കാംക്ഷിതോഽസി ക്ഷുധാര്തസ്യ സിംഹസ്യേവേതരോ മൃഗഃ
രാമാ, ഭാഗ്യവശാൽ നീ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് മുന്നിൽ വന്നിരിക്കുന്നു; വിശപ്പുള്ള സിംഹത്തിന് മറ്റൊരു മൃഗം എത്രത്തോളം ആവശ്യമാണോ അതുപോലെ നിന്നെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
അദ്യ മദ്ബാണവേഗേന പ്രേതരാഡ്വിഷയം ഗതഃ। യേ ത്വയാ നിഹതാഃ ശൂരാഃ സഹ തൈശ്ച വസിഷ്യസി
ഇന്ന് എന്റെ അമ്പുകളുടെ ശക്തിയിൽ പറ്റി നീ യമലോകത്തിലേക്ക് പോകും; നീ കൊല്ലപ്പെട്ട വീരന്മാരോടൊപ്പം അവിടെ താമസിക്കും.
ബഹുനാത്ര കിമുക്തേന ശൃണു രാമ വചോ മമ। പശ്യന്തു സകലാ ലോകാസ്ത്വാം മാം ചൈവ രണാജിരേ
ഇതിൽ കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല, രാമാ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കു; ഈ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്നെയും എന്നെയും ലോകം മുഴുവൻ കാണട്ടെ.
അസ്ത്രൈര്വാ ഗദയാ വാപി ബാഹുഭ്യാം വാ രണാജിരേ। അഭ്യസ്തം യേന വാ രാമ വര്തതാം തേന വാ മൃധമ്
അസ്ത്രങ്ങളാലോ, ഗദയാലോ, അല്ലെങ്കിൽ കൈകളാലോ, ആരാരുടെ പരിശീലനം എന്താണോ അതുപോലെ, രാമാ, നമ്മൾ തമ്മിൽ യുദ്ധം ചെയ്യാം.
മകരാക്ഷവചഃ ശ്രുത്വാ രാമോ ദശരഥാത്മജഃ। അബ്രവീത് പ്രഹസന് വാക്യമുത്തരോത്തരവാദിനമ്
മകരാക്ഷന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എപ്പോഴും മറുപടി പറയാൻ തയ്യാറായിരുന്ന അവനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
കത്ഥസേ കിം വൃഥാ രക്ഷോ ബഹൂന്യസദൃശാനി തേ। ന രണേ ശക്യതേ ജേതും വിനാ യുദ്ധേന വാഗ്ബലാത്
നീ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ അനാവശ്യമായി അഭിമാനത്തോടെ അനർഹമായ വാക്കുകൾ പറയുന്നത്, ദാനവാ? യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ വാക്കുകൾ മാത്രം മതിയാകില്ല; യുദ്ധം ചെയ്യാതെ ജയം നേടാൻ കഴിയില്ല.
ചതുര്ദശ സഹസ്രാണി രക്ഷസാം ത്വത്പിതാ ച യഃ। ത്രിശിരാ ദൂഷണശ്ചാപി ദണ്ഡകേ നിഹതോ മയാ
നിന്റെ അച്ഛനും, ത്രിശിരസും, ദൂഷണനും ഉൾപ്പെടെ പതിനാലായിരം രാക്ഷസന്മാരെയും ഞാൻ ദണ്ഡകവനത്തിൽ വധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സ്വാശിതാശ്ചാപി മാംസേന ഗൃധ്രഗോമായുവായസാഃ। ഭവിഷ്യന്ത്യദ്യ വൈ പാപ തീക്ഷ്ണതുണ്ഡനഖാങ്കുശാഃ
ഇന്ന്, ദുഷ്ടനേ, മൂർഖൻമാർ, നായ്ക്കൾ, കാക്കകൾ—മുനയുള്ള തൊണ്ടയും കുരുക്കളും നഖങ്ങളും ഉള്ളവ—നിന്റെ മാംസം ഭക്ഷിക്കും.
രാഘവേണൈവമുക്തസ്തു മകരാക്ഷോ മഹാബലഃ। ബാണൌഘാനമുചത് തസ്മൈ രാഘവായ രണാജിരേ
രാഘവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മഹാബലശാലിയായ മകരാക്ഷൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ രാഘവനിലേക്ക് അമ്പുകളുടെ മഴയൊഴിച്ചു.
താഞ്ഛരാഞ്ഛരവര്ഷേണ രാമശ്ചിച്ഛേദ നൈകധാ। നിപേതുര്ഭുവി വിച്ഛിന്നാ രുക്മപുങ്ഖാഃ സഹസ്രശഃ
അവൻ അയച്ച അമ്പുകളെ രാമൻ തന്റെ അമ്പമഴയാൽ പല ഭാഗങ്ങളായി വെട്ടി തകർത്തു; പൊന്നുപൊതിഞ്ഞ അമ്പുകൾ ആയിരക്കണക്കിന് നിലത്ത് വീണു.
തദ് യുദ്ധമഭവത് തത്ര സമേത്യാന്യോന്യമോജസാ। ഖരരാക്ഷസപുത്രസ്യ സൂനോര്ദശരഥസ്യ ച
അപ്പോൾ ഖരന്റെ മകനും ദശരഥന്റെ മകനും പരസ്പരം പൂർണ്ണശക്തിയോടെ ഏറ്റുമുട്ടി ഒരു ഉഗ്രമായ യുദ്ധം അവിടെ നടന്നു.