സമീപസ്ഥം ബലാധ്യക്ഷം ഖരപുത്രോഽബ്രവീദ് വചഃ। രഥമാനീയതാം തൂര്ണം സൈന്യം ത്വാനീയതാം ത്വരാത്
അടുത്ത് നിന്ന സൈന്യാധിപനോട് ഖരന്റെ മകൻ പറഞ്ഞു: 'എന്റെ രഥം വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരിക, സൈന്യത്തെയും ഉടൻ കൂട്ടികൊണ്ടുവരിക.'
തസ്യ തദ് വചനം ശ്രുത്വാ ബലാധ്യക്ഷോ നിശാചരഃ। സ്യന്ദനം ച ബലം ചൈവ സമീപം പ്രത്യപാദയത്
അവന്റെ ആ കല്പന കേട്ടപ്പോൾ, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന സൈന്യാധിപൻ രഥവും സൈന്യവും അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
പ്രദക്ഷിണം രഥം കൃത്വാ സമാരുഹ്യ നിശാചരഃ। സൂതം സംചോദയാമാസ ശീഘ്രം വൈ രഥമാവഹ
രഥം ചുറ്റി നടന്ന്, ആ രാത്രിവാസി അതിൽ കയറി, സാരഥിയെ ഉത്സാഹിപ്പിച്ചു: 'രഥം വേഗത്തിൽ ഓടിപ്പോവിക്കൂ!'
അഥ താന് രാക്ഷസാന് സര്വാന് മകരാക്ഷോഽബ്രവീദിദമ്। യൂയം സര്വേ പ്രയുധ്യധ്വം പുരസ്താന്മമ രാക്ഷസാഃ
അപ്പോൾ മകരാക്ഷൻ എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരോടും പറഞ്ഞു: 'എല്ലാവരും എന്റെ മുമ്പിൽ പോരാടുവിൻ, രാക്ഷസന്മാരേ!'
അഹം രാക്ഷസരാജേന രാവണേന മഹാത്മനാ। ആജ്ഞപ്തഃ സമരേ ഹന്തും താവുഭൌ രാമലക്ഷ്മണൌ
'വലിയ ആത്മാവുള്ള രാക്ഷസരാജാവായ രാവണൻ എന്നെ യുദ്ധത്തിൽ രാമനും ലക്ഷ്മണനും കൊല്ലാൻ കല്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.'
അദ്യ രാമം വധിഷ്യാമി ലക്ഷ്മണം ച നിശാചരാഃ। ശാഖാമൃഗം ച സുഗ്രീവം വാനരാംശ്ച ശരോത്തമൈഃ
'ഇന്ന് ഞാൻ രാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും ശാഖാമൃഗനായ സുഗ്രീവനെയും വാനരന്മാരെയും ഉത്തമമായ അമ്പുകൾകൊണ്ട് കൊല്ലും, രാത്രിവാസികളേ!'
അദ്യ ശൂലനിപാതൈശ്ച വാനരാണാം മഹാചമൂമ്। പ്രദഹിഷ്യാമി സമ്പ്രാപ്താം ശുഷ്കേന്ധനമിവാനലഃ
'ഇന്ന് ഞാൻ വാനരസൈന്യത്തെ കഠിനമായ കുന്തമഴകൊണ്ട് ഉണങ്ങിയ ഇന്ധനത്തെപ്പോലെ തീ കത്തിക്കുന്നതുപോലെ ദഹിപ്പിക്കും.'
മകരാക്ഷസ്യ തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തേ നിശാചരാഃ। സര്വേ നാനായുധോപേതാ ബലവന്തഃ സമാഹിതാഃ
മകരാക്ഷന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ആ ശക്തിയുള്ള, ധൈര്യവാന്മാരായ എല്ലാ രാത്രിവാസികളും പലതരം ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വെച്ച് ഒരുക്കമാക്കി.
തേ കാമരൂപിണഃ ക്രൂരാ ദംഷ്ട്രിണഃ പിങ്ഗലേക്ഷണാഃ। മാതംഗാ ഇവ നര്ദന്തോ ധ്വസ്തകേശാ ഭയാവഹാഃ
ആ ക്രൂരരും രൂപം മാറ്റാൻ കഴിയുന്നവരും മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുകളുമുള്ളവരും കവിളിൽ നിറംപിടിച്ച കണ്ണുകളുമുള്ളവരും, ആനകളെപ്പോലെ കൂക്കിയ്ക്കും, മുടി ചിതറിച്ചും ഭയപ്പെടുത്തുന്നവരും ആയിരുന്നു.
പരിവാര്യ മഹാകായാ മഹാകായം ഖരാത്മജമ്। അഭിജഗ്മുസ്തതോ ഹൃഷ്ടാശ്ചാലയന്തോ വസുന്ധരാമ്
വലിയ ശരീരമുള്ളവരായ അവർ, വലിയ ശരീരമുള്ള ഖരന്റെ മകനെ ചുറ്റി, സന്തോഷത്തോടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി, ഭൂമി നടുങ്ങുന്നവണ്ണം നടന്നു.
ശങ്ഖഭേരീസഹസ്രാണാമാഹതാനാം സമന്തതഃ। ക്ഷ്വേലിതാസ്ഫോടിതാനാം ച തത്ര ശബ്ദോ മഹാനഭൂത്
അവിടെ ചുറ്റും ആയിരക്കണക്കിന് ശംഖങ്ങളും ഭേരികളും അടിക്കുന്ന ശബ്ദവും, കൂക്കുകളും ഇടിച്ചുമുട്ടുന്ന ശബ്ദവും ഉയർന്നു.
പ്രഭ്രഷ്ടോഽഥ കരാത് തസ്യ പ്രതോദഃ സാരഥേസ്തദാ। പപാത സഹസാ ദൈവാദ് ധ്വജസ്തസ്യ തു രക്ഷസഃ
അപ്പോൾ, സാരഥിയുടെ കൈയിൽ നിന്ന് ചവിട്ടുപടി വീണു പോയി; ദൈവകൃത്യമായി ആ രാക്ഷസന്റെ പതാക പെട്ടെന്ന് താഴെ വീണു.
തസ്യ തേ രഥസംയുക്താ ഹയാ വിക്രമവര്ജിതാഃ। ചരണൈരാകുലൈര്ഗത്വാ ദീനാഃ സാസ്രമുഖാ യയുഃ
അവന്റെ രഥത്തിൽ കെട്ടിയ കുതിരകൾ ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ട്, കുഴഞ്ഞ കാൽവയ്പ്പോടെ, ദു:ഖത്തോടെ കണ്ണുനിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ പോയി.
പ്രവാതി പവനസ്തസ്മിന് സപാംസുഃ ഖരദാരുണഃ। നിര്യാണേ തസ്യ രൌദ്രസ്യ മകരാക്ഷസ്യ ദുര്മതേഃ
ആ ക്രൂരനും ദുഷ്ടബുദ്ധിയുമായ മകരാക്ഷൻ പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവിടെ പൊടിയും ചെളിയും നിറഞ്ഞ കഠിനമായ കാറ്റ് വീശി.
താനി ദൃഷ്ട്വാ നിമിത്താനി രാക്ഷസാ വീര്യവത്തമാഃ। അചിന്ത്യ നിര്ഗതാഃ സര്വേ യത്ര തൌ രാമലക്ഷ്മണൌ
ആ അശുഭസൂചനകൾ കണ്ട ശേഷം, ഏറ്റവും വീര്യശാലികളായ രാക്ഷസന്മാർ ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ, രാമനും ലക്ഷ്മണനും ഇരുന്നിടത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ഘനഗജമഹിഷാങ്ഗതുല്യവര്ണാഃ സമരമുഖേഷ്വസകൃദ്ഗദാസിഭിന്നാഃ। അഹമഹമിതി യുദ്ധകൌശലാസ്തേ രജനിചരാഃ പരിബഭ്രമുര്മുഹുസ്തേ
മേഘം, ആന, കാള എന്നീ നിറമുള്ള ശരീരങ്ങൾ, യുദ്ധഭാഗത്ത് പലതവണ ഗദയും ഇട്ടായുധങ്ങളും കൊണ്ടു അടിയേറ്റവരും, ഓരോരുത്തരും 'ഞാനാണ് വീരൻ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, യുദ്ധകൗശലത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ആ രാത്രിവാസികൾ അങ്ങോട്ടിങ്ങോട്ട് സഞ്ചരിച്ചു.
thumb|ഏകോനാശീതിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ ഏകോനാശീതിതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ എഴുപത്തൊൻപതാം സർഗ്ഗം ഇപ്പോൾ കേൾക്കൂ.
നിര്ഗതം മകരാക്ഷം തേ ദൃഷ്ട്വാ വാനരപുംഗവാഃ। ആപ്ലുത്യ സഹസാ സര്വേ യോദ്ധുകാമാ വ്യവസ്ഥിതാഃ
മകരാക്ഷൻ പുറത്ത് വരുന്നത് കണ്ട വാനരന്മാർ എല്ലാവരും ഉടനടി ചാടിപ്പൊങ്ങി, യുദ്ധത്തിനായി തയ്യാറായി.
തതഃ പ്രവൃത്തം സുമഹത് തദ് യുദ്ധം ലോമഹര്ഷണമ്। നിശാചരൈഃ പ്ലവംഗാനാം ദേവാനാം ദാനവൈരിവ
അപ്പോൾ വാനരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും തമ്മിൽ ഭയങ്കരവും രോമാഞ്ചകരവുമായ ഒരു വലിയ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു; അത് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധംപോലെയായിരുന്നു.
വൃക്ഷശൂലനിപാതൈശ്ച ഗദാപരിഘപാതനൈഃ। അന്യോന്യം മര്ദയന്തി സ്മ തദാ കപിനിശാചരാഃ
ആ യുദ്ധത്തിൽ വൃക്ഷങ്ങൾ, കുന്തങ്ങൾ, ഗദകൾ, ഇരുമ്പ് ദണ്ഡങ്ങൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് വാനരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും തമ്മിൽ പരസ്പരം കയറി തകർത്തു.
ശക്തിഖഡ്ഗഗദാകുന്തൈസ്തോമരൈശ്ച നിശാചരാഃ। പട്ടിശൈര്ഭിന്ദിപാലൈശ്ച ബാണപാതൈഃ സമന്തതഃ
രാക്ഷസന്മാർ ചുറ്റും നിന്നു കുന്തങ്ങൾ, വാളുകൾ, ഗദകൾ, കുന്തങ്ങൾ, തൂണികൾ, പറ്റിശങ്ങൾ, ബിന്ദിപാലങ്ങൾ, അമ്പുകൾ എന്നിവയുമായി ആക്രമിച്ചു.
പാശമുദ്ഗരദണ്ഡൈശ്ച നിര്ഘാതൈശ്ചാപരൈസ്തഥാ। കദനം കപിസിംഹാനാം ചക്രുസ്തേ രജനീചരാഃ
പാശങ്ങൾ, ദണ്ഡങ്ങൾ, മറ്റു ഭയങ്കര ആയുധങ്ങൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് രാക്ഷസന്മാർ സിംഹസദൃശമായ വാനരന്മാരെ കൂട്ടത്തോടെ കൊല്ലാൻ തുടങ്ങി.
ബാണൌഘൈരര്ദിതാശ്ചാപി ഖരപുത്രേണ വാനരാഃ। സമ്ഭ്രാന്തമനസഃ സര്വേ ദുദ്രുവുര്ഭയപീഡിതാഃ
ഖരന്റെ മകനായ മകരാക്ഷൻ അമ്പുകളുടെ മഴയുമായി വാനരന്മാരെ ആക്രമിച്ചപ്പോൾ, അവർ ഭയത്താൽ മനസ്സു കലങ്ങി എല്ലാം ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
താന് ദൃഷ്ട്വാ രാക്ഷസാഃ സര്വേ ദ്രവമാണാന് വനൌകസഃ। നേദുസ്തേ സിംഹവദ് ദൃപ്താ രാക്ഷസാ ജിതകാശിനഃ
വനവാസികൾ ഓടിപ്പോകുന്നത് കണ്ട രാക്ഷസന്മാർ എല്ലാവരും വിജയഗർവത്തോടെ സിംഹംപോലെ കുരച്ചു.
വിദ്രവത്സു തദാ തേഷു വാനരേഷു സമന്തതഃ। രാമസ്താന് വാരയാമാസ ശരവര്ഷേണ രാക്ഷസാന്
വാനരന്മാർ എല്ലാം ചുറ്റും ഓടുമ്പോൾ രാമൻ അമ്പുകളുടെ മഴയോടെ രാക്ഷസന്മാരെ തടഞ്ഞു.
വാരിതാന് രാക്ഷസാന് ദൃഷ്ട്വാ മകരാക്ഷോ നിശാചരഃ। കോപാനലസമാവിഷ്ടോ വചനം ചേദമബ്രവീത്
രാക്ഷസന്മാർ തടയപ്പെട്ടത് കണ്ട മകരാക്ഷൻ, കോപാഗ്നിയിൽ കത്തിയവൻ, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
തിഷ്ഠ രാമ മയാ സാര്ധം ദ്വന്ദ്വയുദ്ധം ഭവിഷ്യതി। ത്യാജയിഷ്യാമി തേ പ്രാണാന് ധനുര്മുക്തൈഃ ശിതൈഃ ശരൈഃ
രാമാ, നിൽക്കു! എന്നോടൊപ്പം ഏകാന്തയുദ്ധം ചെയ്യൂ. എന്റെ വില്ലിൽ നിന്ന് വിടുവിക്കുന്ന മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്റെ ജീവൻ എടുത്തുകളയും.
യത് തദാ ദണ്ഡകാരണ്യേ പിതരം ഹതവാന് മമ। തദഗ്രതഃ സ്വകര്മസ്ഥം സ്മൃത്വാ രോഷോഽഭിവര്ധതേ
അന്ന് ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ നീ എന്റെ അച്ഛനെ കൊല്ലിയത് ഞാൻ ഓർക്കുമ്പോഴും, ഇപ്പോൾ നീ എന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു നിന്റെ കാര്യത്തിൽ മഗ്നനായിരിക്കുന്നതും കാണുമ്പോഴും, എന്റെ കോപം കൂടുതൽ ശക്തമാകുന്നു.
ദഹ്യന്തേ ഭൃശമങ്ഗാനി ദുരാത്മന് മമ രാഘവ। യന്മയാസി ന ദൃഷ്ടസ്ത്വം തസ്മിന് കാലേ മഹാവനേ
രാഘവാ, ദുഷ്ടനേ, അന്ന് ആ വലിയ കാട്ടിൽ നിന്നെ കാണാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലെന്നത് ഓർത്താൽ എന്റെ ശരീരം തീപിടിച്ചുപോലെ കത്തുന്നു.
ദിഷ്ട്യാസി ദര്ശനം രാമ മമ ത്വം പ്രാപ്തവാനിഹ। കാംക്ഷിതോഽസി ക്ഷുധാര്തസ്യ സിംഹസ്യേവേതരോ മൃഗഃ
രാമാ, ഭാഗ്യവശാൽ നീ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് മുന്നിൽ വന്നിരിക്കുന്നു; വിശപ്പുള്ള സിംഹത്തിന് മറ്റൊരു മൃഗം എത്രത്തോളം ആവശ്യമാണോ അതുപോലെ നിന്നെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.