പരിഘോപമബാഹുസ്തു പരിഘം ഭാസ്കരപ്രഭമ്। ബലീ ബലവതസ്തസ്യ പാതയാമാസ വക്ഷസി
കണ്ടുകെട്ടിയ കൈകളോടെ, ശക്തന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശക്തനായ ഹനുമാൻ, സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലുള്ള ഒരു വടികൊണ്ട് നികുംബന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അതിവേഗം അട്ടിയിറക്കി.
സ്ഥിരേ തസ്യോരസി വ്യൂഢേ പരിഘഃ ശതധാ കൃതഃ। വികീര്യമാണഃ സഹസാ ഉല്കാശതമിവാമ്ബരേ
അവന്റെ വീർയമുള്ള വീതിയുള്ള നെഞ്ചിൽ ആ വടി നൂറായി തകർന്നു, ആകാശത്ത് നൂറ് ഉല്കകൾ പടർന്നുപോകുന്നതുപോലെ അതിവേഗം ചിതറിപ്പോയി.
സ തു തേന പ്രഹാരേണ ന ചചാല മഹാകപിഃ। പരിഘേണ സമാധൂതോ യഥാ ഭൂമിചലേഽചലഃ
ആ പ്രഹാരം കിട്ടിയിട്ടും മഹാകപി ചലിച്ചില്ല; ഭൂകമ്പത്തിൽ അചഞ്ചലമായ ഒരു പർവ്വതം പോലെ ആ വടിയുടെ അടിയേറ്റ് അവൻ അശ്രദ്ധമായി നിന്നു.
സ തഥാഭിഹതസ്തേന ഹനൂമാന് പ്ലവഗോത്തമഃ। മുഷ്ടിം സംവര്തയാമാസ ബലേനാതിമഹാബലഃ
അങ്ങനെ അടിയേറ്റ ഹനുമാൻ, വാനരന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനും അത്യന്തം ശക്തനും ആയവൻ, തന്റെ മുഴുവൻ ശക്തിയും കൂട്ടി കയ്യുമുട്ടി.
തമുദ്യമ്യ മഹാതേജാ നികുമ്ഭോരസി വീര്യവാന്। അഭിചിക്ഷേപ വേഗേന വേഗവാന് വായുവിക്രമഃ
ശക്തിയുള്ള ഹനുമാൻ, അതിപ്രഭയുള്ളവനും വേഗത്തിൽ കാറ്റുപോലെയും, ആ കയ്യുമുട്ടി ഉയർത്തി നികുംബന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വൻ വേഗത്തിൽ അട്ടിയിറക്കി.
തത്ര പുസ്ഫോട വര്മാസ്യ പ്രസുസ്രാവ ച ശോണിതമ്। മുഷ്ടിനാ തേന സംജജ്ഞേ മേഘേ വിദ്യുദിവോത്ഥിതാ
ആ ശക്തമായ അടിയിൽ നികുംബന്റെ കവർച്ച തകർന്നു, രക്തം പുറത്ത് ഒഴുകി, മേഘത്തിൽ നിന്ന് മിന്നൽ പൊട്ടുന്നതുപോലെ.
സ തു തേന പ്രഹാരേണ നികുമ്ഭോ വിചചാല ച। സ്വസ്ഥശ്ചാപി നിജഗ്രാഹ ഹനൂമന്തം മഹാബലമ്
ആ പ്രഹാരംകൊണ്ട് നികുംബൻ തളർന്നു, പക്ഷേ ഉടൻ തന്നെ സ്വയം പിടിച്ചുപിടിച്ച് മഹാശക്തനായ ഹനുമാനെ പിടിച്ചു പിടിച്ചു.
ചുക്രുശുശ്ച തദാ സംഖ്യേ ഭീമം ലങ്കാനിവാസിനഃ। നികുമ്ഭേനോദ്യതം ദൃഷ്ട്വാ ഹനൂമന്തം മഹാബലമ്
യുദ്ധഭൂമിയിൽ നികുംബൻ മഹാശക്തനായ ഹനുമാനെ പിടിച്ചെടുത്തത് കണ്ടപ്പോൾ, ലങ്കാവാസികൾ ഭയത്തോടെ ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചു.
സ തഥാ ഹ്രിയമാണോഽപി ഹനൂമാംസ്തേന രക്ഷസാ। ആജഘാനാനിലസുതോ വജ്രകല്പേന മുഷ്ടിനാ
അവൻ ആ രാക്ഷസനാൽ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകപ്പെടുമ്പോഴും, കാറ്റിന്റെ മകനായ ഹനുമാൻ, വജ്രംപോലുള്ള കയ്യുമുട്ടി കൊണ്ട് അവനെ അടിച്ചു.
ആത്മാനം മോക്ഷയിത്വാഥ ക്ഷിതാവഭ്യവപദ്യത। ഹനൂമാനുന്മമാഥാശു നികുമ്ഭം മാരുതാത്മജഃ
താനെത്തന്നെ മോചിപ്പിച്ച ശേഷം, കാറ്റിന്റെ മകനായ ഹനുമാൻ വേഗത്തിൽ നികുംബനെ നിലത്തേക്ക് തള്ളിയിട്ടു, അവനെ ഭയങ്കരമായി തകർത്തു.
നിക്ഷിപ്യ പരമായത്തോ നികുമ്ഭം നിഷ്പിപേഷ ച। ഉത്പത്യ ചാസ്യ വേഗേന പപാതോരസി വേഗവാന്
നികുംബനെ നിലത്തിട്ട് പൂർണ്ണമായി കീഴടക്കി, വേഗത്തിൽ കയറിപ്പോയ ഹനുമാൻ ശക്തിയായി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ വീണു.
പരിഗൃഹ്യ ച ബാഹുഭ്യാം പരിവൃത്യ ശിരോധരാമ്। ഉത്പാടയാമാസ ശിരോ ഭൈരവം നദതോ മഹത്
രണ്ടു കൈകൊണ്ടും പിടിച്ച് കഴുത്ത് തിരിച്ച്, ഭയങ്കരമായി നിലവിളിക്കുന്ന അവന്റെ തല വെട്ടിപ്പൊട്ടിച്ചു.
അഥ നിനദതി സാദിതേ നികുമ്ഭേ പവനസുതേന രണേ ബഭൂവ യുദ്ധമ്। ദശരഥസുതരാക്ഷസേന്ദ്രസൂന്വോ- ര്ഭൃശതരമാഗതരോഷയോഃ സുഭീമമ്
അപ്പോൾ, നികുംബൻ നിലവിളിച്ച് വീണതോടെ, പവനപുത്രൻ അവനെ യുദ്ധത്തിൽ സംഹരിച്ചപ്പോൾ, ദശരഥപുതനും രാക്ഷസരാജാവിന്റെ പുത്രനും ഇരുവരും അത്യന്തം കോപത്തോടെ അതി ഭയങ്കരമായ ഒരു യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.
വ്യപേതേ തു ജീവേ നികുമ്ഭസ്യ ഹൃഷ്ടാ വിനേദുഃ പ്ലവംഗാ ദിശഃ സസ്വനുശ്ച। ചചാലേവ ചോര്വീ പപാതേവ സാ ദ്യൌ- ര്ബലം രാക്ഷസാനാം ഭയം ചാവിവേശ
നികുംബന്റെ ജീവൻ വിട്ടപ്പോൾ, സന്തോഷത്തോടെ വാനരങ്ങൾ എല്ലാ ദിശകളിലും ഉച്ചത്തിൽ ആഹ്ലാദിച്ചു; ഭൂമി കുലുക്കപ്പെടുന്നതുപോലെയും ആകാശം വീണുപോകുന്നതുപോലെയും തോന്നി; രാക്ഷസന്മാരുടെ മനസ്സിൽ ഭയം നിറഞ്ഞു.
thumb|അഷ്ടസപ്തതിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ അഷ്ടസപ്തതിതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ എഴുപത്തിയെട്ടാമത്തെ സർഗ്ഗം കേൾക്കുക.
നികുമ്ഭം നിഹതം ശ്രുത്വാ കുമ്ഭം ച വിനിപാതിതമ്। രാവണഃ പരമാമര്ഷീ പ്രജജ്വാലാനലോ യഥാ
നികുംബൻ കൊല്ലപ്പെട്ടതും കുംബൻ വീണതും കേട്ടപ്പോൾ, രാവണൻ അത്യന്തം കോപത്തോടെ തീപോലെ കത്തികയറി.
നൈര്ഋതഃ ക്രോധശോകാഭ്യാം ദ്വാഭ്യാം തു പരിമൂര്ച്ഛിതഃ। ഖരപുത്രം വിശാലാക്ഷം മകരാക്ഷമചോദയത്
കോപവും ദുഃഖവും കൊണ്ട് അവൻ മനസ്സിൽ തളർന്നു, വിശാലമായ കണ്ണുള്ള ഖരന്റെ പുത്രനായ മകരാക്ഷനെ അവൻ വിളിച്ചു.
ഗച്ഛ പുത്ര മയാഽഽജ്ഞപ്തോ ബലേനാഭിസമന്വിതഃ। രാഘവം ലക്ഷ്മണം ചൈവ ജഹി തൌ സവനൌകസൌ
എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, നീ സൈന്യത്തോടൊപ്പം പോവുക; അരണ്യത്തിൽ താമസിക്കുന്ന രാഘവനെയും ലക്ഷ്മണനെയും കൊല്ലുക.
രാവണസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ശൂരമാനീ ഖരാത്മജഃ। ബാഢമിത്യബ്രവീദ്ധൃഷ്ടോ മകരാക്ഷോ നിശാചരമ്
രാവണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ഖരന്റെ വീരപുത്രനായ മകരാക്ഷൻ ഭയമില്ലാതെ, 'ശരി' എന്നു പറഞ്ഞു, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരുടെ അധിപനോടു头.
സോഽഭിവാദ്യ ദശഗ്രീവം കൃത്വാ ചാപി പ്രദക്ഷിണമ്। നിര്ജഗാമ ഗൃഹാച്ഛുഭ്രാദ് രാവണസ്യാജ്ഞയാ ബലീ
പത്ത് തലകളുള്ളവനോട് വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു, ചുറ്റി നടന്ന്, മകരാക്ഷൻ ശക്തിയോടെ രാവണന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ആ പ്രകാശമുള്ള വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോയി.
സമീപസ്ഥം ബലാധ്യക്ഷം ഖരപുത്രോഽബ്രവീദ് വചഃ। രഥമാനീയതാം തൂര്ണം സൈന്യം ത്വാനീയതാം ത്വരാത്
അടുത്ത് നിന്ന സൈന്യാധിപനോട് ഖരന്റെ മകൻ പറഞ്ഞു: 'എന്റെ രഥം വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരിക, സൈന്യത്തെയും ഉടൻ കൂട്ടികൊണ്ടുവരിക.'
തസ്യ തദ് വചനം ശ്രുത്വാ ബലാധ്യക്ഷോ നിശാചരഃ। സ്യന്ദനം ച ബലം ചൈവ സമീപം പ്രത്യപാദയത്
അവന്റെ ആ കല്പന കേട്ടപ്പോൾ, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന സൈന്യാധിപൻ രഥവും സൈന്യവും അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
പ്രദക്ഷിണം രഥം കൃത്വാ സമാരുഹ്യ നിശാചരഃ। സൂതം സംചോദയാമാസ ശീഘ്രം വൈ രഥമാവഹ
രഥം ചുറ്റി നടന്ന്, ആ രാത്രിവാസി അതിൽ കയറി, സാരഥിയെ ഉത്സാഹിപ്പിച്ചു: 'രഥം വേഗത്തിൽ ഓടിപ്പോവിക്കൂ!'
അഥ താന് രാക്ഷസാന് സര്വാന് മകരാക്ഷോഽബ്രവീദിദമ്। യൂയം സര്വേ പ്രയുധ്യധ്വം പുരസ്താന്മമ രാക്ഷസാഃ
അപ്പോൾ മകരാക്ഷൻ എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരോടും പറഞ്ഞു: 'എല്ലാവരും എന്റെ മുമ്പിൽ പോരാടുവിൻ, രാക്ഷസന്മാരേ!'
അഹം രാക്ഷസരാജേന രാവണേന മഹാത്മനാ। ആജ്ഞപ്തഃ സമരേ ഹന്തും താവുഭൌ രാമലക്ഷ്മണൌ
'വലിയ ആത്മാവുള്ള രാക്ഷസരാജാവായ രാവണൻ എന്നെ യുദ്ധത്തിൽ രാമനും ലക്ഷ്മണനും കൊല്ലാൻ കല്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.'
അദ്യ രാമം വധിഷ്യാമി ലക്ഷ്മണം ച നിശാചരാഃ। ശാഖാമൃഗം ച സുഗ്രീവം വാനരാംശ്ച ശരോത്തമൈഃ
'ഇന്ന് ഞാൻ രാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും ശാഖാമൃഗനായ സുഗ്രീവനെയും വാനരന്മാരെയും ഉത്തമമായ അമ്പുകൾകൊണ്ട് കൊല്ലും, രാത്രിവാസികളേ!'
അദ്യ ശൂലനിപാതൈശ്ച വാനരാണാം മഹാചമൂമ്। പ്രദഹിഷ്യാമി സമ്പ്രാപ്താം ശുഷ്കേന്ധനമിവാനലഃ
'ഇന്ന് ഞാൻ വാനരസൈന്യത്തെ കഠിനമായ കുന്തമഴകൊണ്ട് ഉണങ്ങിയ ഇന്ധനത്തെപ്പോലെ തീ കത്തിക്കുന്നതുപോലെ ദഹിപ്പിക്കും.'
മകരാക്ഷസ്യ തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തേ നിശാചരാഃ। സര്വേ നാനായുധോപേതാ ബലവന്തഃ സമാഹിതാഃ
മകരാക്ഷന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ആ ശക്തിയുള്ള, ധൈര്യവാന്മാരായ എല്ലാ രാത്രിവാസികളും പലതരം ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വെച്ച് ഒരുക്കമാക്കി.
തേ കാമരൂപിണഃ ക്രൂരാ ദംഷ്ട്രിണഃ പിങ്ഗലേക്ഷണാഃ। മാതംഗാ ഇവ നര്ദന്തോ ധ്വസ്തകേശാ ഭയാവഹാഃ
ആ ക്രൂരരും രൂപം മാറ്റാൻ കഴിയുന്നവരും മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുകളുമുള്ളവരും കവിളിൽ നിറംപിടിച്ച കണ്ണുകളുമുള്ളവരും, ആനകളെപ്പോലെ കൂക്കിയ്ക്കും, മുടി ചിതറിച്ചും ഭയപ്പെടുത്തുന്നവരും ആയിരുന്നു.
പരിവാര്യ മഹാകായാ മഹാകായം ഖരാത്മജമ്। അഭിജഗ്മുസ്തതോ ഹൃഷ്ടാശ്ചാലയന്തോ വസുന്ധരാമ്
വലിയ ശരീരമുള്ളവരായ അവർ, വലിയ ശരീരമുള്ള ഖരന്റെ മകനെ ചുറ്റി, സന്തോഷത്തോടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി, ഭൂമി നടുങ്ങുന്നവണ്ണം നടന്നു.