തം ദൃഷ്ട്വാ പതിതം ഭൂമൌ ഖഡ്ഗം മുസലസംനിഭമ്। മുഷ്ടിം സംവര്തയാമാസ വജ്രകല്പം മഹാബലഃ
അവൻ വാളിനും മുഷലത്തിനും സമമായ കരുത്തുള്ള കയ്യൊപ്പിയുമായി നിലത്ത് വീണതിനെ കണ്ട ശക്തശാലി തന്റെ കൈവിരൽ മുറുക്കി.
സ ലലാടേ മഹാവീര്യമങ്ഗദം വാനരര്ഷഭമ്। ആജഘാന മഹാതേജാഃ സ മുഹൂര്തം ചചാല ഹ
വാനരരാശികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ, മഹാശക്തിയുള്ള അങ്കദനെ, മഹാവീരൻ额额ത്തിൽ അടിച്ചു; അങ്കദൻ ഒരു നിമിഷം തളർന്നു നിന്നു.
സ സംജ്ഞാം പ്രാപ്യ തേജസ്വീ വാലിപുത്രഃ പ്രതാപവാന്। പ്രജങ്ഘസ്യ ശിരഃ കായാത് പാതയാമാസ മുഷ്ടിനാ
ശക്തിയും തേജസ്സും ഉള്ള വാലിയുടെ മകൻ, ബോധം വീണ്ടെടുത്ത്, തന്റെ മുഷ്ടികൊണ്ട് പ്രജംഘന്റെ തല ശരീരത്തിൽ നിന്ന് തല്ലി വീഴ്ത്തി.
സ യൂപാക്ഷോഽശ്രുപൂര്ണാക്ഷഃ പിതൃവ്യേ നിഹതേ രണേ। അവരുഹ്യ രഥാത് ക്ഷിപ്രം ക്ഷീണേഷുഃ ഖഡ്ഗമാദദേ
യുദ്ധത്തിൽ തന്റെ അമ്മാവൻ കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ട യൂപാക്ഷൻ കണ്ണുനിറയെ കണ്ണീരോടെ, രഥത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ ഇറങ്ങി, ക്ഷീണിച്ചവൻ വാൾ എടുത്തു.
തമാപതന്തം സമ്പ്രേക്ഷ്യ യൂപാക്ഷം ദ്വിവിദസ്ത്വരന്। ആജഘാനോരസി ക്രുദ്ധോ ജഗ്രാഹ ച ബലാദ് ബലീ
യൂപാക്ഷൻ മുന്നോട്ട് ഓടുന്നത് കണ്ട ദ്വിവിദൻ, വേഗത്തോടെയും കോപത്തോടെയും അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അടിച്ചു, ശക്തിയായി പിടിച്ചു.
ഗൃഹീതം ഭ്രാതരം ദൃഷ്ട്വാ ശോണിതാക്ഷോ മഹാബലഃ। ആജഘാന മഹാതേജാ വക്ഷസി ദ്വിവിദം തതഃ
തന്റെ സഹോദരൻ പിടിക്കപ്പെട്ടത് കണ്ട ശക്തശാലിയായ ശോണിതാക്ഷൻ, മഹാതേജസ്സുള്ള ദ്വിവിദന്റെ നെഞ്ചത്ത് അടിച്ചു.
സ തതോഽഭിഹതസ്തേന ചചാല ച മഹാബലഃ। ഉദ്യതാം ച പുനസ്തസ്യ ജഹാര ദ്വിവിദോ ഗദാമ്
അവനാൽ അടിയേറ്റ ദ്വിവിദൻ അൽപ്പം തളർന്നു, പിന്നെയും തന്റെ എതിരാളിയുടെ ഉയർത്തിയ ഗദ പിടിച്ചെടുത്തു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ മൈന്ദോ ദ്വിവിദാഭ്യാശമാഗമത്। യൂപാക്ഷം താഡയാമാസ തലേനോരസി വീര്യവാന്
അതിനിടയിൽ, മൈന്ദൻ ദ്വിവിദന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു, ധൈര്യത്തോടെ തന്റെ കൈയാൽ യൂപാക്ഷന്റെ നെഞ്ചത്ത് അടിച്ചു.
തൌ ശോണിതാക്ഷയൂപാക്ഷൌ പ്ലവംഗാഭ്യാം തരസ്വിനൌ। ചക്രതുഃ സമരേ തീവ്രമാകര്ഷോത്പാടനം ഭൃശമ്
ശോണിതാക്ഷനും യൂപാക്ഷനും വാനരരാശിയിൽ വേഗത്തിൽ മുന്നിൽ നിന്നു, യുദ്ധഭൂമിയിൽ അത്യന്തം ഉഗ്രമായ വലിച്ചുപൊട്ടിക്കൽ നടത്തി.
ദ്വിവിദഃ ശോണിതാക്ഷം തു വിദദാര നഖൈര്മുഖേ। നിഷ്പിപേഷ സ വീര്യേണ ക്ഷിതാവാവിധ്യ വീര്യവാന്
ദ്വിവിദൻ ശോണിതാക്ഷന്റെ മുഖം നഖങ്ങൾകൊണ്ട് കീറി, തന്റെ ശക്തിയാൽ അവനെ നിലത്തേക്ക് തള്ളിയിടുകയും ചവിട്ടിപ്പൊളിക്കുകയും ചെയ്തു.
യൂപാക്ഷമഭിസംക്രുദ്ധോ മൈന്ദോ വാനരപുങ്ഗവഃ। പീഡയാമാസ ബാഹുഭ്യാം പപാത സ ഹതഃ ക്ഷിതൌ
വാനരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മൈന്ദൻ, യൂപാക്ഷനോടു കഠിനമായി കോപിച്ചു, അവനെ കൈകളാൽ പിടിച്ചു ഞെക്കി, യൂപാക്ഷൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു നിലത്തുവീണു.
ഹതപ്രവീരാ വ്യഥിതാ രാക്ഷസേന്ദ്രചമൂസ്തഥാ। ജഗാമാഭിമുഖീ സാ തു കുമ്ഭകര്ണാത്മജോ യതഃ
വീരന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ടതോടെ രാക്ഷസാധിപന്റെ സൈന്യം ഭയത്താൽ വിറച്ചു, പിന്നെ അവർ കുംഭകർണ്ണന്റെ മകനെ നേരെ അഭിമുഖീകരിക്കാൻ തിരിഞ്ഞു.
ആപതന്തീം ച വേഗേന കുമ്ഭസ്താം സാന്ത്വയച്ചമൂമ്। അഥോത്കൃഷ്ടം മഹാവീര്യൈര്ലബ്ധലക്ഷൈഃ പ്ലവംഗമൈഃ
വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് വരുന്ന സൈന്യത്തെ കുംഭൻ ആശ്വസിപ്പിച്ചു; പിന്നെ വലിയ ധൈര്യമുള്ള, ലക്ഷ്യം കണ്ട വാനരന്മാരെ കൂട്ടി മുന്നോട്ട് നയിച്ചു.
നിപാതിതമഹാവീരാം ദൃഷ്ട്വാ രക്ഷശ്ചമൂം തദാ। കുമ്ഭഃ പ്രചക്രേ തേജസ്വീ രണേ കര്മ സുദുഷ്കരമ്
വലിയ വീരന്മാർ വീണു കിടക്കുന്ന രാക്ഷസസൈന്യം കണ്ടപ്പോൾ, തേജസ്സുള്ള കുംഭൻ യുദ്ധത്തിൽ അതീവ ദുഷ്കരമായ ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്തു.
സ ധനുര്ധന്വിനാം ശ്രേഷ്ഠഃ പ്രഗൃഹ്യ സുസമാഹിതഃ। മുമോചാശീവിഷപ്രഖ്യാഞ്ഛരാന് ദേഹവിദാരണാന്
അമ്പെയ്തവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ കുംഭൻ, മനസ്സിൽ പൂർണ്ണമായ ഏകാഗ്രതയോടെ വില്ലെടുത്ത്, വിഷസർപ്പങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള, ശരീരങ്ങൾ കീറുന്ന അമ്പുകൾ വിടുവിച്ചു.
തസ്യ തച്ഛുശുഭേ ഭൂയഃ സശരം ധനുരുത്തമമ്। വിദ്യുദൈരാവതാര്ചിഷ്മദ്ദ്വിതീയേന്ദ്രധനുര്യഥാ
അമ്പുകൾ അണിഞ്ഞ അത്ഭുതമായ വില്ല് കുംഭന്റെ കയ്യിൽ ഇന്ദ്രന്റെ വില്ലുപോലും, മിന്നലും ഐരാവതന്റെ പ്രകാശവും പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
ആകര്ണകൃഷ്ടമുക്തേന ജഘാന ദ്വിവിദം തദാ। തേന ഹാടകപുങ്ഖേന പത്രിണാ പത്രവാസസാ
കുംഭൻ ആ സമയത്ത് സ്വർണ്ണപക്ഷങ്ങൾ ഉള്ള, ചിറകുള്ള അമ്പ് വലിച്ച് വിട്ട്, ദ്വിവിദനെ അടിർത്തു.
സഹസാഭിഹതസ്തേന വിപ്രമുക്തപദഃ സ്ഫുരന്। നിപപാത ത്രികൂടാഭോ വിഹ്വലന് പ്ലവഗോത്തമഃ
ആ അമ്പ് അപ്രതീക്ഷിതമായി ഇടിച്ചതോടെ, ദ്വിവിദൻ കാൽ തളർന്ന്, കുലുങ്ങിക്കൊണ്ട്, ഒരു പർവ്വതശിഖരത്തെപ്പോലെ നിലത്തുവീണു.
മൈന്ദസ്തു ഭ്രാതരം തത്ര ഭഗ്നം ദൃഷ്ട്വാ മഹാഹവേ। അഭിദുദ്രാവ വേഗേന പ്രഗൃഹ്യ വിപുലാം ശിലാമ്
മൈന്ദൻ തന്റെ സഹോദരൻ വലിയ യുദ്ധത്തിൽ തകർന്നുകിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, വേഗത്തിൽ ഒരു വലിയ കല്ല് എടുത്ത് മുന്നോട്ട് ഓടിയെത്തി.
താം ശിലാം തു പ്രചിക്ഷേപ രാക്ഷസായ മഹാബലഃ। ബിഭേദ താം ശിലാം കുമ്ഭഃ പ്രസന്നൈഃ പഞ്ചഭിഃ ശരൈഃ
വലിയ ശക്തിയുള്ള മൈന്ദൻ ആ കല്ല് രാക്ഷസനായി എറിഞ്ഞു; കുംഭൻ അമ്പുകൾ അഞ്ചെണ്ണം കൃത്യമായി വിട്ട് ആ കല്ല് തകർത്തു.
സംധായ ചാന്യം സുമുഖം ശരമാശീവിഷോപമമ്। ആജഘാന മഹാതേജാ വക്ഷസി ദ്വിവിദാഗ്രജമ്
കുംഭൻ വീണ്ടും മൂർച്ചയുള്ള, വിഷസർപ്പത്തെപ്പോലെയുള്ള മറ്റൊരു അമ്പ് വില്ലിൽ കെട്ടി, ദ്വിവിദന്റെ മൂത്തവനെ നെഞ്ചിൽ അടിച്ചു.
സ തു തേന പ്രഹാരേണ മൈന്ദോ വാനരയൂഥപഃ। മര്മണ്യഭിഹതസ്തേന പപാത ഭുവി മൂര്ച്ഛിതഃ
ആ അമ്പ് ജീവൻ താങ്ങുന്ന ഭാഗത്ത് ഇടിച്ചതോടെ, വാനരസേനാപതിയായ മൈന്ദൻ അവശനായി നിലത്തുവീണു.
അങ്ഗദോ മാതുലൌ ദൃഷ്ട്വാ മഥിതൌ തു മഹാബലൌ। അഭിദുദ്രാവ വേഗേന കുമ്ഭമുദ്യതകാര്മുകമ്
അംഗദൻ തന്റെ രണ്ടു മാമന്മാരും ശക്തിയോടെ തകർന്നുകിടക്കുന്നത് കണ്ടു, വേഗത്തിൽ കയറി കുംഭനെ, വില്ല് ഉയർത്തി നിൽക്കുന്നവനെ, നേരെ ആക്രമിച്ചു.
തമാപതന്തം വിവ്യാധ കുമ്ഭഃ പഞ്ചഭിരായസൈഃ। ത്രിഭിശ്ചാന്യൈഃ ശിതൈര്ബാണൈര്മാതംഗമിവ തോമരൈഃ। സോഽങ്ഗദം ബഹുഭിര്ബാണൈഃ കുമ്ഭോ വിവ്യാധ വീര്യവാന്
കുംഭൻ അങ്ങോട്ട് വരുന്ന അങ്കദനെ ഇരുമ്പ് അമ്പുകൾ അഞ്ചുകൊണ്ട് തുളച്ചു; പിന്നെ മൂന്നു മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ കൂടി ആനയെ തുരത്തുന്ന കുതിരകളുപോലെ അങ്കദനിൽ വിട്ടു; ധൈര്യശാലിയായ കുംഭൻ അനേകം അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അങ്കദനെ തുളച്ചു.
അകുണ്ഠധാരൈര്നിശിതൈസ്തീക്ഷ്ണൈഃ കനകഭൂഷണൈഃ। അങ്ഗദഃ പ്രതിവിദ്ധാങ്ഗോ വാലിപുത്രോ ന കമ്പതേ
മൂർച്ചയുള്ള, കനകഭൂഷിതമായ, അറ്റം മങ്ങാത്ത അമ്പുകൾ അങ്കദന്റെ ശരീരഭാഗങ്ങൾ തുളച്ചിട്ടും, വാലിയുടെ മകനായ അങ്കദൻ ഒട്ടും വിറക്കില്ല.
ശിലാപാദപവര്ഷാണി തസ്യ മൂര്ധ്നി വവര്ഷ ഹ। സ പ്രചിച്ഛേദ താന് സര്വാന് ബിഭേദ ച പുനഃ ശിലാഃ
അങ്കദൻ കുംഭന്റെ തലയിൽ കല്ലുകളും മരങ്ങളും മഴപെയ്യുന്നപോലെ എറിഞ്ഞു; പക്ഷേ കുംഭൻ അവയെല്ലാം വെട്ടിക്കളഞ്ഞു, കല്ലുകൾ വീണ്ടും തകർത്തു.
കുമ്ഭകര്ണാത്മജഃ ശ്രീമാന് വാലിപുത്രസമീരിതാന്। ആപതന്തം ച സമ്പ്രേക്ഷ്യ കുമ്ഭോ വാനരയൂഥപമ്
കുംഭകർണ്ണന്റെ മകനായ കുംഭൻ, വാലിയുടെ മകനെ വാനരസേനാനായകൻ മുന്നോട്ട് എറിയുന്നതും അവൻ വേഗത്തിൽ തുള്ളി വരുന്നതും കണ്ടു അവനെ ഉറ്റുനോക്കി.
ഭ്രുവൌ വിവ്യാധ ബാണാഭ്യാമുല്കാഭ്യാമിവ കുഞ്ജരമ്। തസ്യ സുസ്രാവ രുധിരം പിഹിതേ ചാസ്യ ലോചനേ
കുംഭൻ രണ്ടു ഉഗ്രമായ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അങ്കദന്റെ കണ്പിറകിൽ എയ്തു, അതു തീപൊള്ളുന്ന ഉൽക്കപോലെ ആനയെ തൊടുന്നതുപോലെയായിരുന്നു. രക്തം ഒഴുകി, അങ്കദന്റെ കണ്ണുകൾ മൂടപ്പെട്ടു.
അങ്ഗദഃ പാണിനാ നേത്രേ പിധായ രുധിരോക്ഷിതേ। സാലമാസന്നമേകേന പരിജഗ്രാഹ പാണിനാ
അങ്കദൻ രക്തം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ കൈകൊണ്ട് മൂടി, മറ്റേ കൈകൊണ്ട് അടുത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന ശാലവൃക്ഷം പിടിച്ചു.
സമ്പീഡ്യോരസി സസ്കന്ധം കരേണാഭിനിവേശ്യ ച। കിംചിദഭ്യവനമ്യൈനമുന്മമാഥ മഹാരണേ
ആ വൃക്ഷം കൈകൊണ്ട് ഉറപ്പായി പിടിച്ചു, നെഞ്ചിലും തോളിലും ചേർത്ത്, അല്പം താഴ്ത്തി വലിച്ചെടുത്തു, മഹാസമരഭൂമിയിൽ.