തയോര്മധ്യേ കപിശ്രേഷ്ഠഃ ശോണിതാക്ഷപ്രജങ്ഘയോഃ। വിശാഖയോര്മധ്യഗതഃ പൂര്ണചന്ദ്ര ഇവാബഭൌ
ശോണിതാക്ഷനും പ്രജംഘനും തമ്മിൽ, കപികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവൻ, ആകാശത്ത് ഇരട്ട വിശാഖ നക്ഷത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ നിറഞ്ഞ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
അങ്ഗദം പരിരക്ഷന്തൌ മൈന്ദോ ദ്വിവിദ ഏവ ച। തസ്യ തസ്ഥതുരഭ്യാശേ പരസ്പരദിദൃക്ഷയാ
അംഗദനെ കാത്തുകൊണ്ട്, മൈന്ദനും ദ്വിവിദനും തമ്മിൽ ഒരുമിച്ച്, പരസ്പരം കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അവന്റെ അടുത്ത് നിന്നു.
അഭിപേതുര്മഹാകായാഃ പ്രതിയത്താ മഹാബലാഃ। രാക്ഷസാ വാനരാന് രോഷാദസിബാണഗദാധരാഃ
വലിയ ശരീരവും ശക്തിയും ഉള്ള രാക്ഷസന്മാർ, കത്തികൾ, അമ്പുകൾ, ഗദകൾ എന്നിവ പിടിച്ച്, കോപത്തോടെ കുരങ്ങന്മാരെ ആക്രമിച്ചു.
ത്രയാണാം വാനരേന്ദ്രാണാം ത്രിഭീ രാക്ഷസപുംഗവൈഃ। സംസക്താനാം മഹദ് യുദ്ധമഭവദ് രോമഹര്ഷണമ്
മൂന്നു കുരങ്ങന്മാരുടെയും മൂന്നു പ്രധാന രാക്ഷസന്മാരുടെയും തമ്മിൽ, ഭയങ്കരവും രോമാഞ്ചം ഉണർത്തുന്നതുമായ ഒരു മഹാസമരം ഉണ്ടായി.
തേ തു വൃക്ഷാന് സമാദായ സമ്പ്രചിക്ഷിപുരാഹവേ। ഖഡ്ഗേന പ്രതിചിക്ഷേപ താന് പ്രജങ്ഘോ മഹാബലഃ
അവർ വൃക്ഷങ്ങൾ പിടിച്ച് യുദ്ധത്തിൽ എറിയുമ്പോൾ, അതിന് മറുപടിയായി പ്രജംഘൻ തന്റെ ശക്തിയോടെ വാളുകൊണ്ട് അവയെ തുരത്തി.
രഥാനശ്വാന് ദ്രുമാഞ്ഛൈലാന് പ്രതിചിക്ഷിപുരാഹവേ। ശരൌഘൈഃ പ്രതിചിച്ഛേദ താന് യൂപാക്ഷോ മഹാബലഃ
അവർ രഥങ്ങൾ, കുതിരകൾ, വൃക്ഷങ്ങൾ, പർവതങ്ങൾ എന്നിവ യുദ്ധത്തിൽ എറിഞ്ഞപ്പോൾ, ശക്തിയുള്ള യൂപാക്ഷൻ അമ്പുകളുടെ മഴയാൽ അവയെ തകർത്തു.
സൃഷ്ടാന് ദ്വിവിദമൈന്ദാഭ്യാം ദ്രുമാനുത്പാട്യ വീര്യവാന്। ബഭഞ്ജ ഗദയാ മധ്യേ ശോണിതാക്ഷഃ പ്രതാപവാന്
ദ്വിവിദനും മൈന്ദനും വേരോടെ പിഴുതെടുത്ത വൃക്ഷങ്ങൾ യുദ്ധത്തിൽ എറിഞ്ഞപ്പോൾ, വീരനായ ശോണിതാക്ഷൻ തന്റെ ഗദകൊണ്ട് അതെല്ലാം നടുവിൽ തകർത്തു.
ഉദ്യമ്യ വിപുലം ഖഡ്ഗം പരമര്മവിദാരണമ്। പ്രജങ്ഘോ വാലിപുത്രായ അഭിദുദ്രാവ വേഗിതഃ
വലിയ വാളുയർത്തി, അതിനാൽ ശരീരത്തിലെ പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾ തുളയ്ക്കാൻ കഴിയുന്ന പ്രജംഘൻ, വാലിയുടെ മകനായവനെ വേഗത്തിൽ ആക്രമിക്കാൻ ഓടി.
തമഭ്യാശഗതം ദൃഷ്ട്വാ വാനരേന്ദ്രോ മഹാബലഃ। ആജഘാനാശ്വകര്ണേന ദ്രുമേണാതിബലസ്തദാ
അവൻ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് കണ്ട കുരങ്ങന്മാരിൽ ശക്തിയുള്ള നേതാവ്, അശ്വകർണ എന്ന വൃക്ഷം എടുത്ത് വലിയ ശക്തിയോടെ അവനെ അടിച്ചു.
ബാഹും ചാസ്യ സനിസ്ത്രിംശമാജഘാന സ മുഷ്ടിനാ। വാലിപുത്രസ്യ ഘാതേന സ പപാത ക്ഷിതാവസിഃ
വാളും കൈയിൽ പിടിച്ചിരുന്ന അവന്റെ ഭുജത്തിൽ വാലിയുടെ മകൻ കുരങ്ങൻ കയ്യുകൊണ്ട് അടിച്ചു; അതിന്റെ ആഘാതത്തിൽ വാളുള്ളവൻ നിലത്ത് വീണു.
തം ദൃഷ്ട്വാ പതിതം ഭൂമൌ ഖഡ്ഗം മുസലസംനിഭമ്। മുഷ്ടിം സംവര്തയാമാസ വജ്രകല്പം മഹാബലഃ
അവൻ വാളിനും മുഷലത്തിനും സമമായ കരുത്തുള്ള കയ്യൊപ്പിയുമായി നിലത്ത് വീണതിനെ കണ്ട ശക്തശാലി തന്റെ കൈവിരൽ മുറുക്കി.
സ ലലാടേ മഹാവീര്യമങ്ഗദം വാനരര്ഷഭമ്। ആജഘാന മഹാതേജാഃ സ മുഹൂര്തം ചചാല ഹ
വാനരരാശികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ, മഹാശക്തിയുള്ള അങ്കദനെ, മഹാവീരൻ额额ത്തിൽ അടിച്ചു; അങ്കദൻ ഒരു നിമിഷം തളർന്നു നിന്നു.
സ സംജ്ഞാം പ്രാപ്യ തേജസ്വീ വാലിപുത്രഃ പ്രതാപവാന്। പ്രജങ്ഘസ്യ ശിരഃ കായാത് പാതയാമാസ മുഷ്ടിനാ
ശക്തിയും തേജസ്സും ഉള്ള വാലിയുടെ മകൻ, ബോധം വീണ്ടെടുത്ത്, തന്റെ മുഷ്ടികൊണ്ട് പ്രജംഘന്റെ തല ശരീരത്തിൽ നിന്ന് തല്ലി വീഴ്ത്തി.
സ യൂപാക്ഷോഽശ്രുപൂര്ണാക്ഷഃ പിതൃവ്യേ നിഹതേ രണേ। അവരുഹ്യ രഥാത് ക്ഷിപ്രം ക്ഷീണേഷുഃ ഖഡ്ഗമാദദേ
യുദ്ധത്തിൽ തന്റെ അമ്മാവൻ കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ട യൂപാക്ഷൻ കണ്ണുനിറയെ കണ്ണീരോടെ, രഥത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ ഇറങ്ങി, ക്ഷീണിച്ചവൻ വാൾ എടുത്തു.
തമാപതന്തം സമ്പ്രേക്ഷ്യ യൂപാക്ഷം ദ്വിവിദസ്ത്വരന്। ആജഘാനോരസി ക്രുദ്ധോ ജഗ്രാഹ ച ബലാദ് ബലീ
യൂപാക്ഷൻ മുന്നോട്ട് ഓടുന്നത് കണ്ട ദ്വിവിദൻ, വേഗത്തോടെയും കോപത്തോടെയും അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അടിച്ചു, ശക്തിയായി പിടിച്ചു.
ഗൃഹീതം ഭ്രാതരം ദൃഷ്ട്വാ ശോണിതാക്ഷോ മഹാബലഃ। ആജഘാന മഹാതേജാ വക്ഷസി ദ്വിവിദം തതഃ
തന്റെ സഹോദരൻ പിടിക്കപ്പെട്ടത് കണ്ട ശക്തശാലിയായ ശോണിതാക്ഷൻ, മഹാതേജസ്സുള്ള ദ്വിവിദന്റെ നെഞ്ചത്ത് അടിച്ചു.
സ തതോഽഭിഹതസ്തേന ചചാല ച മഹാബലഃ। ഉദ്യതാം ച പുനസ്തസ്യ ജഹാര ദ്വിവിദോ ഗദാമ്
അവനാൽ അടിയേറ്റ ദ്വിവിദൻ അൽപ്പം തളർന്നു, പിന്നെയും തന്റെ എതിരാളിയുടെ ഉയർത്തിയ ഗദ പിടിച്ചെടുത്തു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ മൈന്ദോ ദ്വിവിദാഭ്യാശമാഗമത്। യൂപാക്ഷം താഡയാമാസ തലേനോരസി വീര്യവാന്
അതിനിടയിൽ, മൈന്ദൻ ദ്വിവിദന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു, ധൈര്യത്തോടെ തന്റെ കൈയാൽ യൂപാക്ഷന്റെ നെഞ്ചത്ത് അടിച്ചു.
തൌ ശോണിതാക്ഷയൂപാക്ഷൌ പ്ലവംഗാഭ്യാം തരസ്വിനൌ। ചക്രതുഃ സമരേ തീവ്രമാകര്ഷോത്പാടനം ഭൃശമ്
ശോണിതാക്ഷനും യൂപാക്ഷനും വാനരരാശിയിൽ വേഗത്തിൽ മുന്നിൽ നിന്നു, യുദ്ധഭൂമിയിൽ അത്യന്തം ഉഗ്രമായ വലിച്ചുപൊട്ടിക്കൽ നടത്തി.
ദ്വിവിദഃ ശോണിതാക്ഷം തു വിദദാര നഖൈര്മുഖേ। നിഷ്പിപേഷ സ വീര്യേണ ക്ഷിതാവാവിധ്യ വീര്യവാന്
ദ്വിവിദൻ ശോണിതാക്ഷന്റെ മുഖം നഖങ്ങൾകൊണ്ട് കീറി, തന്റെ ശക്തിയാൽ അവനെ നിലത്തേക്ക് തള്ളിയിടുകയും ചവിട്ടിപ്പൊളിക്കുകയും ചെയ്തു.
യൂപാക്ഷമഭിസംക്രുദ്ധോ മൈന്ദോ വാനരപുങ്ഗവഃ। പീഡയാമാസ ബാഹുഭ്യാം പപാത സ ഹതഃ ക്ഷിതൌ
വാനരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മൈന്ദൻ, യൂപാക്ഷനോടു കഠിനമായി കോപിച്ചു, അവനെ കൈകളാൽ പിടിച്ചു ഞെക്കി, യൂപാക്ഷൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു നിലത്തുവീണു.
ഹതപ്രവീരാ വ്യഥിതാ രാക്ഷസേന്ദ്രചമൂസ്തഥാ। ജഗാമാഭിമുഖീ സാ തു കുമ്ഭകര്ണാത്മജോ യതഃ
വീരന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ടതോടെ രാക്ഷസാധിപന്റെ സൈന്യം ഭയത്താൽ വിറച്ചു, പിന്നെ അവർ കുംഭകർണ്ണന്റെ മകനെ നേരെ അഭിമുഖീകരിക്കാൻ തിരിഞ്ഞു.
ആപതന്തീം ച വേഗേന കുമ്ഭസ്താം സാന്ത്വയച്ചമൂമ്। അഥോത്കൃഷ്ടം മഹാവീര്യൈര്ലബ്ധലക്ഷൈഃ പ്ലവംഗമൈഃ
വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് വരുന്ന സൈന്യത്തെ കുംഭൻ ആശ്വസിപ്പിച്ചു; പിന്നെ വലിയ ധൈര്യമുള്ള, ലക്ഷ്യം കണ്ട വാനരന്മാരെ കൂട്ടി മുന്നോട്ട് നയിച്ചു.
നിപാതിതമഹാവീരാം ദൃഷ്ട്വാ രക്ഷശ്ചമൂം തദാ। കുമ്ഭഃ പ്രചക്രേ തേജസ്വീ രണേ കര്മ സുദുഷ്കരമ്
വലിയ വീരന്മാർ വീണു കിടക്കുന്ന രാക്ഷസസൈന്യം കണ്ടപ്പോൾ, തേജസ്സുള്ള കുംഭൻ യുദ്ധത്തിൽ അതീവ ദുഷ്കരമായ ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്തു.
സ ധനുര്ധന്വിനാം ശ്രേഷ്ഠഃ പ്രഗൃഹ്യ സുസമാഹിതഃ। മുമോചാശീവിഷപ്രഖ്യാഞ്ഛരാന് ദേഹവിദാരണാന്
അമ്പെയ്തവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ കുംഭൻ, മനസ്സിൽ പൂർണ്ണമായ ഏകാഗ്രതയോടെ വില്ലെടുത്ത്, വിഷസർപ്പങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള, ശരീരങ്ങൾ കീറുന്ന അമ്പുകൾ വിടുവിച്ചു.
തസ്യ തച്ഛുശുഭേ ഭൂയഃ സശരം ധനുരുത്തമമ്। വിദ്യുദൈരാവതാര്ചിഷ്മദ്ദ്വിതീയേന്ദ്രധനുര്യഥാ
അമ്പുകൾ അണിഞ്ഞ അത്ഭുതമായ വില്ല് കുംഭന്റെ കയ്യിൽ ഇന്ദ്രന്റെ വില്ലുപോലും, മിന്നലും ഐരാവതന്റെ പ്രകാശവും പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
ആകര്ണകൃഷ്ടമുക്തേന ജഘാന ദ്വിവിദം തദാ। തേന ഹാടകപുങ്ഖേന പത്രിണാ പത്രവാസസാ
കുംഭൻ ആ സമയത്ത് സ്വർണ്ണപക്ഷങ്ങൾ ഉള്ള, ചിറകുള്ള അമ്പ് വലിച്ച് വിട്ട്, ദ്വിവിദനെ അടിർത്തു.
സഹസാഭിഹതസ്തേന വിപ്രമുക്തപദഃ സ്ഫുരന്। നിപപാത ത്രികൂടാഭോ വിഹ്വലന് പ്ലവഗോത്തമഃ
ആ അമ്പ് അപ്രതീക്ഷിതമായി ഇടിച്ചതോടെ, ദ്വിവിദൻ കാൽ തളർന്ന്, കുലുങ്ങിക്കൊണ്ട്, ഒരു പർവ്വതശിഖരത്തെപ്പോലെ നിലത്തുവീണു.
മൈന്ദസ്തു ഭ്രാതരം തത്ര ഭഗ്നം ദൃഷ്ട്വാ മഹാഹവേ। അഭിദുദ്രാവ വേഗേന പ്രഗൃഹ്യ വിപുലാം ശിലാമ്
മൈന്ദൻ തന്റെ സഹോദരൻ വലിയ യുദ്ധത്തിൽ തകർന്നുകിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, വേഗത്തിൽ ഒരു വലിയ കല്ല് എടുത്ത് മുന്നോട്ട് ഓടിയെത്തി.
താം ശിലാം തു പ്രചിക്ഷേപ രാക്ഷസായ മഹാബലഃ। ബിഭേദ താം ശിലാം കുമ്ഭഃ പ്രസന്നൈഃ പഞ്ചഭിഃ ശരൈഃ
വലിയ ശക്തിയുള്ള മൈന്ദൻ ആ കല്ല് രാക്ഷസനായി എറിഞ്ഞു; കുംഭൻ അമ്പുകൾ അഞ്ചെണ്ണം കൃത്യമായി വിട്ട് ആ കല്ല് തകർത്തു.