ദേഹീത്യന്യോ ദദാത്യന്യോ ദദാമീത്യപരഃ പുനഃ। കിം ക്ലേശയസി തിഷ്ഠേതി തത്രാന്യോന്യം ബഭാഷിരേ
'തരൂ' എന്നൊരാൾ പറഞ്ഞു, 'തരുന്നു' എന്നൊരാൾ മറുപടി പറഞ്ഞു; മറ്റൊരാൾ 'തരാം' എന്നുപറഞ്ഞു; മറ്റൊരാൾ 'എന്തിന് കഷ്ടപ്പെടുന്നു? നില്ക്കൂ' എന്നുപറഞ്ഞു; അവിടെയെല്ലാവരും തമ്മിൽ ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചു.
വിപ്രലമ്ഭിതശസ്ത്രം ച വിമുക്തകവചായുധമ്। സമുദ്യതമഹാപ്രാസം മുഷ്ടിശൂലാസികുന്തലമ്
ചിലർ ആയുധങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടവരും, ചിലർ കവചവും ആയുധവും ഇല്ലാതെ, ചിലർ വലിയ പ്രാസങ്ങൾ ഉയർത്തി, കയ്യടികൾ, ശൂലങ്ങൾ, വാളുകൾ, കുന്തങ്ങൾ കൊണ്ട് മുന്നേറി.
പ്രാവര്തത മഹാരൌദ്രം യുദ്ധം വാനരരക്ഷസാമ്। വാനരാന് ദശ സപ്തേതി രാക്ഷസാ ജഘ്നുരാഹവേ
വാനരരും രാക്ഷസരും തമ്മിൽ ഭയങ്കരമായ ഒരു യുദ്ധം തുടങ്ങി. ആ പോരിൽ രാക്ഷസന്മാർ പത്ത് അല്ലെങ്കിൽ ഏഴ് വാനരന്മാരെ വീഴ്ത്തി.
രാക്ഷസാന് ദശ സപ്തേതി വാനരാശ്ചാഭ്യപാതയന്। വിപ്രലമ്ഭിതവസ്ത്രം ച വിമുക്തകവചധ്വജമ്। ബലം രാക്ഷസമാലമ്ബ്യ വാനരാഃ പര്യവാരയന്
വാനരന്മാരും പത്ത് അല്ലെങ്കിൽ ഏഴ് രാക്ഷസന്മാരെ വീഴ്ത്തി. വസ്ത്രം കീറപ്പെട്ടവരും കാവചവും പതാകകളും ഉപേക്ഷിച്ചവരുമായ വാനരങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ശക്തിയിൽ ആശ്രയിച്ച് രാക്ഷസരെ ചുറ്റി വളഞ്ഞു.
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയേ ആദികാവ്യേ യുദ്ധകാണ്ഡേ പഞ്ചസപ്തതിതമഃ സര്ഗഃ
ഇങ്ങനെ മഹർഷി വാല്മീകി രചിച്ച മഹത്തായ രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ എഴുപത്തിയഞ്ചാമത്തെ സർഗം സമാപിക്കുന്നു.
thumb|ഷട്സപ്തതിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ ഷട്സപ്തതിതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ഇപ്പോൾ മഹത്തായ വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ എഴുപത്തിയാറാമത്തെ സർഗം കേൾക്കുക.
പ്രവൃത്തേ സംകുലേ തസ്മിന് ഘോരേ വീരജനക്ഷയേ। അങ്ഗദഃ കമ്പനം വീരമാസസാദ രണോത്സുകഃ
അങ്ങനെയൊരു ഭയങ്കരവും കലഹഭരിതവുമായ വീരന്മാരുടെ സംഹാരത്തിൽ, യുദ്ധത്തിന് ആഗ്രഹിച്ച അങ്ങദൻ വീരനായ കംപനന്റെ അടുത്തെത്തി.
ആഹൂയ സോഽങ്ഗദം കോപാത് താഡയാമാസ വേഗിതഃ। ഗദയാ കമ്പനഃ പൂര്വം സ ചചാല ഭൃശാഹതഃ
അപ്പോൾ കംപനൻ കോപത്തോടെ അങ്ങദനെ വിളിച്ചു, അതിവേഗത്തിൽ തന്റെ ഗദയാൽ ആദ്യം അങ്ങദനെ അടിച്ചു. ആ ശക്തിയേറിയ അടിയിൽ അങ്ങദൻ തളർന്നു.
സ സംജ്ഞാം പ്രാപ്യ തേജസ്വീ ചിക്ഷേപ ശിഖരം ഗിരേഃ। അര്ദിതശ്ച പ്രഹാരേണ കമ്പനഃ പതിതോ ഭുവി
ശക്തിയുള്ള അങ്ങദൻ മനസ്സുതിരിച്ചു, ഒരു പർവതശിഖരം എറിഞ്ഞു. ആ പ്രഹാരത്തിൽ കംപനൻ വേദനയോടെ നിലത്ത് വീണു.
തതസ്തു കമ്പനം ദൃഷ്ട്വാ ശോണിതാക്ഷോ ഹതം രണേ। രഥേനാഭ്യപതത് ക്ഷിപ്രം തത്രാങ്ഗദമഭീതവത്
തുടർന്ന്, കംപനൻ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടതറിഞ്ഞ്, ശോണിതാക്ഷൻ ഭയമില്ലാതെ തന്റെ രഥത്തിൽ വേഗത്തിൽ അങ്ങദന്റെ നേരെ ചാർജ്ജ് ചെയ്തു.
സോഽങ്ഗദം നിശിതൈര്ബാണൈസ്തദാ വിവ്യാധ വേഗിതഃ। ശരീരദാരണൈസ്തീക്ഷ്ണൈഃ കാലാഗ്നിസമവിഗ്രഹൈഃ
അവൻ അതിവേഗത്തിൽ അങ്ങദനെ കൂര്മ്മയുള്ള അമ്പുകളാൽ കുത്തി, അതിന്റെ തീക്ഷ്ണതയിൽ അങ്ങദന്റെ ശരീരം കീറപ്പെട്ടു. ആ അമ്പുകൾ പ്രളയാഗ്നിപോലെയായിരുന്നു.
ക്ഷുരക്ഷുരപ്രനാരാചൈര്വത്സദന്തൈഃ ശിലീമുഖൈഃ। കര്ണിശല്യവിപാഠൈശ്ച ബഹുഭിര്നിശിതൈഃ ശരൈഃ
കുറുവാൾ, ഇരുമ്പ് അമ്പുകൾ, പശുവിന്റെ കന്നുകടിഞ്ഞതുപോലെയുള്ളവ, കല്ല് അറ്റമുള്ളവ, കർണ്ണി, ശല്യ, വിപാഠ എന്നീ പലവിധം കൂര്മ്മമായ അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവൻ അങ്ങദനെ ആക്രമിച്ചു.
അങ്ഗദഃ പ്രതിവിദ്ധാങ്ഗോ വാലിപുത്രഃ പ്രതാപവാന്। ധനുരുഗ്രം രഥം ബാണാന് മമര്ദ തരസാ ബലീ
വാലിയുടെ പുത്രനായ അങ്ങദൻ, ശരീരം പരിക്കേറ്റതും, ധൈര്യവും ശക്തിയും ഉള്ളവനായി, അതിവേഗത്തിൽ ശത്രുവിന്റെ വില്ലും രഥവും അമ്പുകളും തകർത്തു.
ശോണിതാക്ഷസ്തതഃ ക്ഷിപ്രമസിചര്മ സമാദദേ। ഉത്പപാത തദാ ക്രുദ്ധോ വേഗവാനവിചാരയന്
ശോണിതാക്ഷൻ ഉടൻ വാൾയും കവചവും എടുത്തു, കോപത്തോടെ അതിവേഗത്തിൽ ചുറ്റും നോക്കി മുന്നോട്ട് ചാടിപ്പോയി.
തം ക്ഷിപ്രതരമാപ്ലുത്യ പരാമൃശ്യാങ്ഗദോ ബലീ। കരേണ തസ്യ തം ഖഡ്ഗം സമാച്ഛിദ്യ നനാദ ച
അങ്ങദൻ അതിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ ചാടി, അവന്റെ കൈയിൽ നിന്നു വാൾ പിടിച്ചു പിടിച്ചെടുത്തു, ഉച്ചത്തിൽ കൂവിചൊല്ലി.
തസ്യാംസഫലകേ ഖഡ്ഗം നിജഘാന തതോഽങ്ഗദഃ। യജ്ഞോപവീതവച്ചൈനം ചിച്ഛേദ കപികുഞ്ജരഃ
അങ്ങദൻ ആ വാൾ കൊണ്ട് അവന്റെ ഭുജത്തിലെ കവചത്തിൽ അടിച്ചു, യജ്ഞോപവീതം പോലെ അതു വെട്ടി വേർപെടുത്തി.
തം പ്രഗൃഹ്യ മഹാഖഡ്ഗം വിനദ്യ ച പുനഃ പുനഃ। വാലിപുത്രോഽഭിദുദ്രാവ രണശീര്ഷേ പരാനരീന്
ആ വലിയ വാൾ പിടിച്ചു, വീണ്ടും വീണ്ടും കൂവിക്കൊണ്ട്, വാലിയുടെ പുത്രൻ യുദ്ധത്തിന്റേതു മുൻപന്തിയിലുള്ള ശത്രുനേതാക്കളുടെ നേരെ ചാർജ്ജ് ചെയ്തു.
പ്രജങ്ഘസഹിതോ വീരോ യൂപാക്ഷസ്തു തതോ ബലീ। രഥേനാഭിയയൌ ക്രുദ്ധോ വാലിപുത്രം മഹാബലമ്
അപ്പോൾ പ്രജംഗ്ഗനോടൊപ്പം ശക്തനായ യൂപാക്ഷൻ കോപത്തോടെ രഥത്തിൽ കയറി വാലിയുടെ ശക്തിയുള്ള പുത്രന്റെ നേരെ മുന്നേറി.
ആയസീം തു ഗദാം ഗൃഹ്യ സ വീരഃ കനകാങ്ഗദഃ। ശോണിതാക്ഷഃ സമാശ്വസ്യ തമേവാനുപപാത ഹ
പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കങ്കണങ്ങൾ ധരിച്ച വീരനായ ശോണിതാക്ഷൻ ഇരുമ്പ് ഗദ എടുത്തു, മനസ്സുതിരിച്ചു, അതിവേഗത്തിൽ അവന്റെ നേരെ ചാർജ്ജ് ചെയ്തു.
പ്രജങ്ഘസ്തു മഹാവീരോ യൂപാക്ഷസഹിതോ ബലീ। ഗദയാഭിയയൌ ക്രുദ്ധോ വാലിപുത്രം മഹാബലമ്
മഹാവീരനായ പ്രജംഗ്ഗൻ, യൂപാക്ഷനോടൊപ്പം ശക്തിയും കോപവുംകൊണ്ട് ഗദയുമായി വാലിയുടെ ശക്തിയുള്ള പുത്രന്റെ നേരെ മുന്നേറി.
തയോര്മധ്യേ കപിശ്രേഷ്ഠഃ ശോണിതാക്ഷപ്രജങ്ഘയോഃ। വിശാഖയോര്മധ്യഗതഃ പൂര്ണചന്ദ്ര ഇവാബഭൌ
ശോണിതാക്ഷനും പ്രജംഘനും തമ്മിൽ, കപികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവൻ, ആകാശത്ത് ഇരട്ട വിശാഖ നക്ഷത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ നിറഞ്ഞ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
അങ്ഗദം പരിരക്ഷന്തൌ മൈന്ദോ ദ്വിവിദ ഏവ ച। തസ്യ തസ്ഥതുരഭ്യാശേ പരസ്പരദിദൃക്ഷയാ
അംഗദനെ കാത്തുകൊണ്ട്, മൈന്ദനും ദ്വിവിദനും തമ്മിൽ ഒരുമിച്ച്, പരസ്പരം കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അവന്റെ അടുത്ത് നിന്നു.
അഭിപേതുര്മഹാകായാഃ പ്രതിയത്താ മഹാബലാഃ। രാക്ഷസാ വാനരാന് രോഷാദസിബാണഗദാധരാഃ
വലിയ ശരീരവും ശക്തിയും ഉള്ള രാക്ഷസന്മാർ, കത്തികൾ, അമ്പുകൾ, ഗദകൾ എന്നിവ പിടിച്ച്, കോപത്തോടെ കുരങ്ങന്മാരെ ആക്രമിച്ചു.
ത്രയാണാം വാനരേന്ദ്രാണാം ത്രിഭീ രാക്ഷസപുംഗവൈഃ। സംസക്താനാം മഹദ് യുദ്ധമഭവദ് രോമഹര്ഷണമ്
മൂന്നു കുരങ്ങന്മാരുടെയും മൂന്നു പ്രധാന രാക്ഷസന്മാരുടെയും തമ്മിൽ, ഭയങ്കരവും രോമാഞ്ചം ഉണർത്തുന്നതുമായ ഒരു മഹാസമരം ഉണ്ടായി.
തേ തു വൃക്ഷാന് സമാദായ സമ്പ്രചിക്ഷിപുരാഹവേ। ഖഡ്ഗേന പ്രതിചിക്ഷേപ താന് പ്രജങ്ഘോ മഹാബലഃ
അവർ വൃക്ഷങ്ങൾ പിടിച്ച് യുദ്ധത്തിൽ എറിയുമ്പോൾ, അതിന് മറുപടിയായി പ്രജംഘൻ തന്റെ ശക്തിയോടെ വാളുകൊണ്ട് അവയെ തുരത്തി.
രഥാനശ്വാന് ദ്രുമാഞ്ഛൈലാന് പ്രതിചിക്ഷിപുരാഹവേ। ശരൌഘൈഃ പ്രതിചിച്ഛേദ താന് യൂപാക്ഷോ മഹാബലഃ
അവർ രഥങ്ങൾ, കുതിരകൾ, വൃക്ഷങ്ങൾ, പർവതങ്ങൾ എന്നിവ യുദ്ധത്തിൽ എറിഞ്ഞപ്പോൾ, ശക്തിയുള്ള യൂപാക്ഷൻ അമ്പുകളുടെ മഴയാൽ അവയെ തകർത്തു.
സൃഷ്ടാന് ദ്വിവിദമൈന്ദാഭ്യാം ദ്രുമാനുത്പാട്യ വീര്യവാന്। ബഭഞ്ജ ഗദയാ മധ്യേ ശോണിതാക്ഷഃ പ്രതാപവാന്
ദ്വിവിദനും മൈന്ദനും വേരോടെ പിഴുതെടുത്ത വൃക്ഷങ്ങൾ യുദ്ധത്തിൽ എറിഞ്ഞപ്പോൾ, വീരനായ ശോണിതാക്ഷൻ തന്റെ ഗദകൊണ്ട് അതെല്ലാം നടുവിൽ തകർത്തു.
ഉദ്യമ്യ വിപുലം ഖഡ്ഗം പരമര്മവിദാരണമ്। പ്രജങ്ഘോ വാലിപുത്രായ അഭിദുദ്രാവ വേഗിതഃ
വലിയ വാളുയർത്തി, അതിനാൽ ശരീരത്തിലെ പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾ തുളയ്ക്കാൻ കഴിയുന്ന പ്രജംഘൻ, വാലിയുടെ മകനായവനെ വേഗത്തിൽ ആക്രമിക്കാൻ ഓടി.
തമഭ്യാശഗതം ദൃഷ്ട്വാ വാനരേന്ദ്രോ മഹാബലഃ। ആജഘാനാശ്വകര്ണേന ദ്രുമേണാതിബലസ്തദാ
അവൻ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് കണ്ട കുരങ്ങന്മാരിൽ ശക്തിയുള്ള നേതാവ്, അശ്വകർണ എന്ന വൃക്ഷം എടുത്ത് വലിയ ശക്തിയോടെ അവനെ അടിച്ചു.
ബാഹും ചാസ്യ സനിസ്ത്രിംശമാജഘാന സ മുഷ്ടിനാ। വാലിപുത്രസ്യ ഘാതേന സ പപാത ക്ഷിതാവസിഃ
വാളും കൈയിൽ പിടിച്ചിരുന്ന അവന്റെ ഭുജത്തിൽ വാലിയുടെ മകൻ കുരങ്ങൻ കയ്യുകൊണ്ട് അടിച്ചു; അതിന്റെ ആഘാതത്തിൽ വാളുള്ളവൻ നിലത്ത് വീണു.