താവപ്യുഭൌ മാനുഷരാജപുത്രൌ തം ഗന്ധമാഘ്രായ മഹൌഷധീനാമ്। ബഭൂവതുസ്തത്ര തദാ വിശല്യാ- വുത്തസ്ഥുരന്യേ ച ഹരിപ്രവീരാഃ
അന്നേരം മനുഷ്യരാജാവിന്റെ രണ്ടു പുത്രന്മാരും ആ മഹൗഷധികളുടെ സുഗന്ധം മൂക്കിലൂടെ വലിച്ചപ്പോൾ, അവരുടെ വ്രണങ്ങൾ എല്ലാം മായിച്ചു. കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഹരിപ്രവീരന്മാരും മുഴുവൻ സുഖമായി എഴുന്നേറ്റു നിന്നു.
യദാപ്രഭൃതി ലങ്കായാം യുധ്യന്തേ ഹരിരാക്ഷസാഃ। തദാപ്രഭൃതി മാനാര്ഥമാജ്ഞയാ രാവണസ്യ ച
ലങ്കയിൽ ഹരികളും രാക്ഷസരും യുദ്ധം ആരംഭിച്ച സമയത്തുനിന്ന്, രാവണന്റെ ആജ്ഞയാൽ, മാനത്തിന്റെ പേരിൽ,
യേ ഹന്യന്തേ രണേ തത്ര രാക്ഷസാഃ കപികുഞ്ജരൈഃ। ഹതാ ഹതാസ്തു ക്ഷിപ്യന്തേ സര്വ ഏവ തു സാഗരേ
അവിടെ യുദ്ധത്തിൽ കപികളും കരടികളും കൊല്ലുന്ന എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരെയും, മരിച്ച ഉടനെ തന്നെ, സമുദ്രത്തിൽ എറിഞ്ഞു കളയുന്നു.
തതോ ഹരിര്ഗന്ധവഹാത്മജസ്തു തമോഷധീശൈലമുദഗ്രവേഗഃ। നിനായ വേഗാദ്ധിമവന്തമേവ പുനശ്ച രാമേണ സമാജഗാമ
അതിനുശേഷം വാതാത്മജനായ ഹനുമാൻ അതിവേഗത്തിൽ ഔഷധിപർവ്വതം എടുത്ത് ഹിമവാനിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, പിന്നെ വീണ്ടും രാമന്റെ അടുക്കൽ തിരിച്ചെത്തി.
thumb|പഞ്ചസപ്തതിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ പഞ്ചസപ്തതിതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ എഴുപത്തിയഞ്ചാം സര്ഗം കേൾക്കൂ.
തതോഽബ്രവീന്മഹാതേജാഃ സുഗ്രീവോ വാനരേശ്വരഃ। അര്ഥ്യം വിജ്ഞാപയംശ്ചാപി ഹനൂമന്തമിദം വചഃ
അപ്പോൾ മഹാതേജസ്സുള്ള വാനരരാജാവായ സുഗ്രീവൻ, ഹനുമാനെ വിളിച്ചു ആവശ്യപ്പെട്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
യതോ ഹതഃ കുമ്ഭകര്ണഃ കുമാരാശ്ച നിഷൂദിതാഃ। നേദാനീമുപനിര്ഹാരം രാവണോ ദാതുമര്ഹതി
കുംഭകർണ്ണനും രാജകുമാരന്മാരും കൊല്ലപ്പെട്ടതുകൊണ്ട്, ഇനി രാവണൻ സമാധാനം സമ്മാനിക്കാൻ ഒരുങ്ങില്ല.
യേ യേ മഹാബലാഃ സന്തി ലഘവശ്ച പ്ലവംഗമാഃ। ലങ്കാമഭിപതന്ത്വാശു ഗൃഹ്യോല്കാഃ പ്ലവഗര്ഷഭാഃ
എല്ലാ ശക്തശാലികളും വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന കുരങ്ങന്മാരും, കയ്യിൽ ഉല്കകൾ പിടിച്ച്, ഉടൻ ലങ്കയെ ആക്രമിക്കട്ടെ.
തതോഽസ്തം ഗത ആദിത്യേ രൌദ്രേ തസ്മിന് നിശാമുഖേ। ലങ്കാമഭിമുഖാഃ സോല്കാ ജഗ്മുസ്തേ പ്ലവഗര്ഷഭാഃ
അന്നേരം സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചപ്പോൾ, ആ ഭയാനകമായ രാത്രിയുടെ തുടക്കത്തിൽ, ഉല്കകൾ കൈയിൽ പിടിച്ച കുരങ്ങന്മാരുടെ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ ലങ്കയിലേക്കു മുന്നേറി.
ഉല്കാഹസ്തൈര്ഹരിഗണൈഃ സര്വതഃ സമഭിദ്രുതാഃ। ആരക്ഷസ്ഥാ വിരൂപാക്ഷാഃ സഹസാ വിപ്രദുദ്രുവുഃ
ഉല്കകൾ കൈവശം വച്ച കുരങ്ങന്മാരുടെ കൂട്ടം എല്ലാടും ആക്രമിച്ചപ്പോൾ, കാവലിനായി നിന്ന വിചിത്രകണ്ണുള്ള രാക്ഷസന്മാർ പെട്ടെന്ന് ഭയപ്പെട്ടു ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
ഗോപുരാട്ടപ്രതോലീഷു ചര്യാസു വിവിധാസു ച। പ്രാസാദേഷു ച സംഹൃഷ്ടാഃ സസൃജുസ്തേ ഹുതാശനമ്
ഗോപുരങ്ങളിലും കോട്ടകളിലും തെരുവുകളിലും പല ഭാഗങ്ങളിലും, രാജപ്രാസാദങ്ങളിലും, ആഹ്ലാദത്തോടെ കുരങ്ങന്മാർ അഗ്നി പടർത്തി.
തേഷാം ഗൃഹസഹസ്രാണി ദദാഹ ഹുതഭുക് തദാ। പ്രാസാദാഃ പര്വതാകാരാഃ പതന്തി ധരണീതലേ
അന്നേരം അഗ്നിദേവൻ ആയിരക്കണക്കിന് വീടുകൾ കത്തിച്ചു; പർവ്വതസദൃശമായ വലിയ പ്രാസാദങ്ങൾ നിലംപതിച്ചു.
അഗുരുര്ദഹ്യതേ തത്ര പരം ചൈവ സുചന്ദനമ്। മൌക്തികാ മണയഃ സ്നിഗ്ധാ വജ്രം ചാപി പ്രവാലകമ്
അവിടെ അഗുരുവും അത്യുത്തമമായ ചന്ദനവും, മുത്തുകളും മനോഹരമായ രത്നങ്ങളും വജ്രവും പവഴയും അഗ്നിയിൽ കത്തിപ്പോയി.
ക്ഷൌമം ച ദഹ്യതേ തത്ര കൌശേയം ചാപി ശോഭനമ്। ആവികം വിവിധം ചൌര്ണം കാഞ്ചനം ഭാണ്ഡമായുധമ്
അവിടെ കൌശേയവും മനോഹരമായ പടവസ്ത്രങ്ങളും വിവിധ ആടുതോലുകളും പൊടികൾ, പൊന്നിന്റെ പാത്രങ്ങൾ, ആയുധങ്ങൾ എന്നിവയും അഗ്നിയിൽ കത്തിപ്പോയി.
നാനാവികൃതസംസ്ഥാനം വാജിഭാണ്ഡപരിച്ഛദമ്। ഗജഗ്രൈവേയകക്ഷ്യാശ്ച രഥഭാണ്ഡാംശ്ച സംസ്കൃതാന്
വിവിധ രൂപത്തിലുള്ള കുതിരപ്പകരണങ്ങൾ, ആനയുടെ കവചവും കെട്ടുകളും, നന്നായി ഒരുക്കിയ രഥങ്ങളുടെ ഭാഗങ്ങളും എല്ലാം അഗ്നിയിൽ നശിച്ചു.
തനുത്രാണി ച യോധാനാം ഹസ്ത്യശ്വാനാം ച വര്മ ച। ഖഡ്ഗാ ധനൂംഷി ജ്യാബാണാസ്തോമരാങ്കുശശക്തയഃ
യോദ്ധാക്കളുടെ കവർച്ച, ആനകളും കുതിരകളും ധരിച്ച കവചം, വാൾ, വില്ലുകൾ, വില്ലിന്റെ നൂലുകൾ, അമ്പുകൾ, കുന്തങ്ങൾ, ആങ്കുഷം, ശൂലങ്ങൾ—ഇവയൊക്കെയും അഗ്നിയിൽ കത്തിപ്പോയി.
രോമജം വാലജം ചര്മ വ്യാഘ്രജം ചാണ്ഡജം ബഹു। മുക്താമണിവിചിത്രാംശ്ച പ്രാസാദാംശ്ച സമന്തതഃ
മുടിയും വാലും കൊണ്ടുള്ള തോലുകൾ, പുലിയുടെ തോലും പക്ഷികളുടെ തോലുകളും, മുത്തും രത്നങ്ങളും അലങ്കരിച്ച വലിയ പ്രാസാദങ്ങളും എല്ലാടും നശിച്ചു.
വിവിധാനസ്ത്രസംഘാതാനഗ്നിര്ദഹതി തത്ര വൈ। നാനാവിധാന് ഗൃഹാംശ്ചിത്രാന് ദദാഹ ഹുതഭുക് തദാ
അവിടെ വിവിധതരം ആയുധങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ അഗ്നിയിൽ കത്തിപ്പോയി; അന്നേരം അഗ്നിദേവൻ പലവിധ ഭംഗിയുള്ള വീടുകളും മുഴുവൻ കത്തിച്ചു.
ആവാസാന് രാക്ഷസാനാം ച സര്വേഷാം ഗൃഹഗൃധ്നുനാമ്। ഹേമചിത്രതനുത്രാണാം സ്രഗ്ഭാണ്ഡാമ്ബരധാരിണാമ്
പൊന്നുകൊണ്ടു അലങ്കരിച്ച കാവചം ധരിച്ചും, പുഷ്പമാലകളും ഭൂഷണങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും അണിഞ്ഞും, എല്ലാം സ്വന്തമാക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരുടെയും വീടുകൾ അവൻ കത്തിച്ചു.
സീധുപാനചലാക്ഷാണാം മദവിഹ്വലഗാമിനാമ്। കാന്താലമ്ബിതവസ്ത്രാണാം ശത്രുസംജാതമന്യുനാമ്
മദ്യം കുടിച്ചും പാശാ കളിച്ചും, മദത്തിൽ കറങ്ങി നടന്നും, പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ വസ്ത്രം അണിഞ്ഞും, ശത്രുതയിൽ നിന്ന് കോപം ഉയർന്നവരുടെയും വീടുകൾ അവൻ കത്തിച്ചു.
ഗദാശൂലാസിഹസ്താനാം ഖാദതാം പിബതാമപി। ശയനേഷു മഹാര്ഹേഷു പ്രസുപ്താനാം പ്രിയൈഃ സഹ
ഗദ, കുന്തം, വാൾ മുതലായ ആയുധങ്ങൾ കൈയിൽ പിടിച്ചും, ഭക്ഷണം കഴിച്ചും, പാനം ചെയ്തും, വിലയേറിയ കിടക്കയിൽ പ്രിയപ്പെട്ടവരോടൊപ്പം ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നവരെയും അവൻ കത്തിച്ചു.
ത്രസ്താനാം ഗച്ഛതാം തൂര്ണം പുത്രാനാദായ സര്വതഃ। തേഷാം ശതസഹസ്രാണി തദാ ലങ്കാനിവാസിനാമ്
ഭയത്താൽ എല്ലാടും കുട്ടികളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വേഗത്തിൽ ഓടിപ്പോയ ലങ്കാവാസികളിൽ ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ അന്നേരം ഉണ്ടായിരുന്നു.
അദഹത് പാവകസ്തത്ര ജജ്വാല ച പുനഃ പുനഃ। സാരവന്തി മഹാര്ഹാണി ഗമ്ഭീരഗുണവന്തി ച
അവിടെ അഗ്നിദേവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും കത്തിച്ചു; വിലയേറിയ വസ്തുക്കളാൽ നിറഞ്ഞതും ആഴമുള്ള ഗുണങ്ങളുള്ളതുമായ കൊട്ടാരങ്ങൾ അഗ്നിയിൽ കത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ഹേമചന്ദ്രാര്ധചന്ദ്രാണി ചന്ദ്രശാലോന്നതാനി ച। തത്ര ചിത്രഗവാക്ഷാണി സാധിഷ്ഠാനാനി സര്വശഃ
പൊന്നും വെള്ളിയും ചന്ദ്രാകൃതിയിലും അർദ്ധചന്ദ്രാകൃതിയിലും അലങ്കരിച്ചും, ഉയർന്ന ചന്ദ്രശാലകളും, മനോഹരമായ ജനാലകളും, ഓരോന്നിനും തങ്ങളുടെ തറകളുമുള്ള കൊട്ടാരങ്ങൾ അവിടെ തെളിഞ്ഞുനിന്നു.
മണിവിദ്രുമചിത്രാണി സ്പൃശന്തീവ ദിവാകരമ്। ക്രൌഞ്ചബര്ഹിണവീണാനാം ഭൂഷണാനാം ച നിഃസ്വനൈഃ
മണികളും പവഴുംകൊണ്ടു അലങ്കരിച്ച, സൂര്യനെ തൊടുന്നതുപോലെ ഉയർന്ന, ക്രൗഞ്ചപക്ഷിയും മയിൽവീണയും ഭൂഷണങ്ങളുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്ന കൊട്ടാരങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
നാദിതാന്യചലാഭാനി വേശ്മാന്യഗ്നിര്ദദാഹ സഃ। ജ്വലനേന പരീതാനി തോരണാനി ചകാശിരേ
കല്ലുപോലെയും അചഞ്ചലമായും മുഴങ്ങുന്ന കൊട്ടാരങ്ങൾ അഗ്നി കത്തിച്ചു; ജ്വാലകൾ ചുറ്റിയ കവാടങ്ങൾ അതിവിശിഷ്ടമായി പ്രകാശിച്ചു.
വിദ്യുദ്ഭിരിവ നദ്ധാനി മേഘജാലാനി ഘര്മഗേ। ജ്വലനേന പരീതാനി ഗൃഹാണി പ്രചകാശിരേ
വെള്ളിച്ചുരുങ്ങിയ മേഘങ്ങൾ പോലെ, അഗ്നിയിൽ ചുറ്റപ്പെട്ട വീടുകൾ വേനലിൽ മിന്നുന്ന മേഘങ്ങൾ പോലെ തെളിഞ്ഞു.
ദാവാഗ്നിദീപ്താനി യഥാ ശിഖരാണി മഹാഗിരേഃ। വിമാനേഷു പ്രസുപ്താശ്ച ദഹ്യമാനാ വരാങ്ഗനാഃ
വനാഗ്നിയിൽ കത്തുന്ന വലിയ പർവതശിഖരങ്ങൾ പോലെ, കൊട്ടാരങ്ങളിൽ ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന മനോഹരിയായ സ്ത്രീകൾ അഗ്നിയിൽ കത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ത്യക്താഭരണസംയോഗാ ഹാഹേത്യുച്ചൈര്വിചുക്രുശുഃ। തത്ര ചാഗ്നിപരീതാനി നിപേതുര്ഭവനാന്യപി
ഭൂഷണങ്ങൾ വിട്ടുപോയ അവർ, 'ഹാ ഹേ' എന്ന് ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു; അഗ്നിയിൽ ചുറ്റപ്പെട്ട വീടുകളും അവിടെ തകർന്നു വീണു.
വജ്രിവജ്രഹതാനീവ ശിഖരാണി മഹാഗിരേഃ। താനി നിര്ദഹ്യമാനാനി ദൂരതഃ പ്രചകാശിരേ
ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രം കൊണ്ട് തകർന്ന വലിയ പർവതശിഖരങ്ങൾ പോലെ, കത്തുന്ന ആ വീടുകൾ ദൂരത്തുനിന്നും തെളിഞ്ഞു.