മൃതസഞ്ജീവനീം ചൈവ വിശല്യകരണീമപി। സുവര്ണകരണീം ചൈവ സംധാനീം ച മഹൌഷധീമ്
അവയാണ് മരിച്ചവരെ ജീവിപ്പിക്കുന്ന ഔഷധി, വ്രണങ്ങൾ മാറ്റുന്ന ഔഷധി, പൊന്നുപോലെയാക്കുന്ന ഔഷധി, കൂടെ ചേർക്കുന്ന മഹൗഷധി.
താഃ സര്വാ ഹനുമന് ഗൃഹ്യ ക്ഷിപ്രമാഗന്തുമര്ഹസി। ആശ്വാസയ ഹരീന് പ്രാണൈര്യോജ്യ ഗന്ധവഹാത്മജ
ഹനുമാനേ, ഈ ഔഷധികൾ എല്ലാം എടുക്കി ഉടൻ തിരിച്ചു വരണം; വായുവിന്റെ മകനേ, അവയെ ഉപയോഗിച്ച് വാനരന്മാരെ ജീവൻകൊണ്ട് ഉണർത്തണം.
ശ്രുത്വാ ജാമ്ബവതോ വാക്യം ഹനൂമാന് മാരുതാത്മജഃ। ആപൂര്യത ബലോദ്ധര്ഷൈര്വായുവേഗൈരിവാര്ണവഃ
ജാംബവാന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട മാരുതിയുടെ മകൻ ഹനുമാൻ, വായുവിന്റെ ശക്തിയിൽ സമുദ്രം നിറയുന്നതുപോലെ, ശക്തിയിലും ഉത്സാഹത്തിലും നിറഞ്ഞു.
സ പര്വതതടാഗ്രസ്ഥഃ പീഡയന് പര്വതോത്തമമ്। ഹനൂമാന് ദൃശ്യതേ വീരോ ദ്വിതീയ ഇവ പര്വതഃ
പർവതത്തിന്റെ മുകളിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, വീരനായ ഹനുമാൻ ആ വലിയ പർവതത്തെ അമർത്തി, മറ്റൊരു പർവതംപോലെയാണ് അവൻ ദൃശ്യമാകുന്നത്.
ഹരിപാദവിനിര്ഭഗ്നോ നിഷസാദ സ പര്വതഃ। ന ശശാക തദാത്മാനം വോഢും ഭൃശനിപീഡിതഃ
ഹരിയുടെ കാലടി കൊണ്ട് തകർന്ന那个 മല താഴേക്ക് കുഴഞ്ഞു വീണു, അതീവ ഭാരം സഹിക്കാനാവാതെ അതിന്റെ ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടു.
തസ്യ പേതുര്നഗാ ഭൂമൌ ഹരിവേഗാച്ച ജജ്വലുഃ। ശൃങ്ഗാണി ച വ്യകീര്യന്ത പീഡിതസ്യ ഹനൂമതാ
ഹനുമാന്റെ ശക്തിയാൽ അതിലെ മരങ്ങൾ നിലത്ത് വീണു, തീപിടിച്ചു, മലയുടെ കൊടുമുടികളും തകർന്നു ചിതറിപ്പോയി.
തസ്മിന് സമ്പീഡ്യമാനേ തു ഭഗ്നദ്രുമശിലാതലേ। ന ശേകുര്വാനരാഃ സ്ഥാതും ഘൂര്ണമാനേ നഗോത്തമേ
ആ മഹാമല തകർന്നു മരങ്ങളും കല്ലുകളും പൊട്ടിപ്പോകുമ്പോൾ, അതു കുലുങ്ങിയതുകൊണ്ട് വാനരന്മാർക്ക് അതിന്മേൽ നിൽക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
സാ ഘൂര്ണിതമഹാദ്വാരാ പ്രഭഗ്നഗൃഹഗോപുരാ। ലങ്കാ ത്രാസാകുലാ രാത്രൌ പ്രനൃത്തേവാഭവത് തദാ
വലിയ വാതിലുകൾ കുലുങ്ങി, വീടുകളും ഗോപുരങ്ങളും തകർന്നു, രാത്രി ഭയത്താൽ നിറഞ്ഞ ലങ്കാ അപ്പോൾ ഒരു നൃത്തംപോലെ കുലുങ്ങി.
പൃഥിവീധരസംകാശോ നിപീഡ്യ പൃഥിവീധരമ്। പൃഥിവീം ക്ഷോഭയാമാസ സാര്ണവാം മാരുതാത്മജഃ
മലകളിൽ ഒരു മലപോലെ, വായുവിന്റെ പുത്രനായ ഹനുമാൻ ആ മലയെ അമർത്തി, ഭൂമിയെയും സമുദ്രത്തെയും കുലുക്കി.
ആരുരോഹ തദാ തസ്മാദ്ധരിര്മലയപര്വതമ്। മേരുമന്ദരസംകാശം നാനാപ്രസ്രവണാകുലമ്
അപ്പോൾ ഹരി മലയപർവ്വതം കയറി, അതു മെരു, മന്ദരപർവ്വതങ്ങളെപ്പോലും അനേകം വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞതായിരുന്നു.
നാനാദ്രുമലതാകീര്ണം വികാസികമലോത്പലമ്। സേവിതം ദേവഗന്ധര്വൈഃ ഷഷ്ടിയോജനമുച്ഛ്രിതമ്
വിവിധ വൃക്ഷങ്ങളും തണ്ടുകളും നിറഞ്ഞു, പുഷ്പിച്ച താമരകളും നീലോത്പലങ്ങളും നിറഞ്ഞു, ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും സന്ദർശിക്കുന്ന, അറുപത് യോജന ഉയരമുള്ള മല.
വിദ്യാധരൈര്മുനിഗണൈരപ്സരോഭിര്നിഷേവിതമ്। നാനാമൃഗഗണാകീര്ണം ബഹുകന്ദരശോഭിതമ്
വിദ്യാധരന്മാരും മുനികൾക്കും അപ്സരസുകൾക്കും പ്രിയമായ, പലതരം മൃഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞു, അനേകം ഗുഹകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടത്.
സര്വാനാകുലയംസ്തത്ര യക്ഷഗന്ധര്വകിന്നരാന്। ഹനൂമാന് മേഘസംകാശോ വവൃധേ മാരുതാത്മജഃ
അവിടെ മേഘംപോലുള്ള രൂപത്തിൽ, വായുവിന്റെ പുത്രനായ ഹനുമാൻ വളർന്നു, യക്ഷന്മാരെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും കിന്നരന്മാരെയും ആശങ്കയിലാക്കി.
പദ്ഭ്യാം തു ശൈലമാപീഡ്യ വഡവാമുഖവന്മുഖമ്। വിവൃത്യോഗ്രം നനാദോച്ചൈസ്ത്രാസയന് രജനീചരാന്
കാൽകൊണ്ട് മല അമർത്തി, വടവാമുഖംപോലെ ഭയങ്കരമായ വായ് തുറന്ന്, ഉച്ചത്തിൽ ആർത്തനാദം ചെയ്തു, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരെ ഭയപ്പെടുത്തി.
തസ്യ നാനദ്യമാനസ്യ ശ്രുത്വാ നിനദമുത്തമമ്। ലങ്കാസ്ഥാ രാക്ഷസവ്യാഘ്രാ ന ശേകുഃ സ്പന്ദിതും ക്വചിത്
അവന്റെ മഹാനാദം കേട്ടപ്പോൾ, ലങ്കയിൽ ഉള്ള രാക്ഷസവീരന്മാർക്ക് എവിടെയും ചലിക്കാനാവില്ലായിരുന്നു.
നമസ്കൃത്വാ സമുദ്രായ മാരുതിര്ഭീമവിക്രമഃ। രാഘവാര്ഥേ പരം കര്മ സമീഹത പരംതപഃ
സമുദ്രത്തിന് നമസ്കരിച്ചു, ഭയങ്കര വീര്യശാലിയായ വായുവിന്റെ പുത്രൻ രാഘവന്റെ കാര്യം പൂർത്തിയാക്കാൻ അത്യുത്തമമായ കര്മ്മം ആരംഭിച്ചു.
സ പുച്ഛമുദ്യമ്യ ഭുജങ്ഗകല്പം വിനമ്യ പൃഷ്ഠം ശ്രവണേ നികുച്യ। വിവൃത്യ വക്ത്രം വഡവാമുഖാഭ- മാപുപ്ലുവേ വ്യോമ്നി സ ചണ്ഡവേഗഃ
അവൻ പാമ്പുപോലെയുള്ള വാൽ ഉയർത്തി, പുറം വളച്ചു, ചെവി അടച്ചു, വടവാമുഖംപോലെ വായ് തുറന്ന്, അതിവേഗത്തിൽ ആകാശത്തിലേക്ക് ചാടി.
സ വൃക്ഷഖണ്ഡാംസ്തരസാ ജഹാര ശൈലാന് ശിലാഃ പ്രാകൃതവാനരാംശ്ച। ബാഹൂരുവേഗോദ്ഗതസമ്പ്രണുന്നാ- സ്തേ ക്ഷീണവേഗാഃ സലിലേ നിപേതുഃ
വേഗത്തിൽ വൃക്ഷക്കണ്ടങ്ങൾ, പർവ്വതങ്ങൾ, കല്ലുകൾ, സാധാരണ വാനരന്മാരെ പിടിച്ചു; കൈക്കും കാലിനും ശക്തിയിൽ അവർ വെള്ളത്തിൽ വീണു.
സ തൌ പ്രസാര്യോരഗഭോഗകല്പൌ ഭുജൌ ഭുജംഗാരിനികാശവീര്യഃ। ജഗാമ ശൈലം നഗരാജമഗ്ര്യം ദിശഃ പ്രകര്ഷന്നിവ വായുസൂനുഃ
പാമ്പിന്റെ ചുരുളുകൾപോലുള്ള രണ്ടു കൈകൾ നീട്ടി, പാമ്പുകളുടെ ശത്രുവിനെപ്പോലുള്ള ശക്തിയോടെ, വായുവിന്റെ പുത്രൻ ഏറ്റവും വലിയ പർവ്വതത്തേക്കു ദിക്കുകൾ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോലെത്തി.
സ സാഗരം ഘൂര്ണിതവീചിമാലം തദമ്ഭസാ ഭ്രാമിതസര്വസത്ത്വമ്। സമീക്ഷമാണഃ സഹസാ ജഗാമ ചക്രം യഥാ വിഷ്ണുകരാഗ്രമുക്തമ്
ചുഴലിക്കൊള്ളുന്ന തിരകൾകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട സമുദ്രം, അതിന്റെ വെള്ളം എല്ലാ ജീവികളും ചുറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അതു കണ്ടു, ഹനുമാൻ അതിവേഗത്തിൽ വിഷ്ണുവിന്റെ ചക്രംപോലെ മുന്നോട്ട് പോയി.
സ പര്വതാന് പക്ഷിഗണാന് സരാംസി നദീസ്തടാകാനി പുരോത്തമാനി। സ്ഫീതാഞ്ജനാംസ്താനപി സമ്പ്രവീക്ഷ്യ ജഗാമ വേഗാത് പിതൃതുല്യവേഗഃ
അവൻ പർവ്വതങ്ങൾ, പക്ഷികൾ, തടാകങ്ങൾ, നദികൾ, മനോഹരമായ നഗരങ്ങൾ, സമൃദ്ധമായ അഞ്ജനപർവ്വതം എന്നിവയെക്കണ്ടു, തന്റെ അച്ഛനു സമമായ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോയി.
ആദിത്യപഥമാശ്രിത്യ ജഗാമ സ ഗതശ്രമഃ। ഹനൂമാംസ്ത്വരിതോ വീരഃ പിതുസ്തുല്യപരാക്രമഃ
സൂര്യന്റെ പാത പിന്തുടർന്ന്, ക്ഷീണം അറിയാതെ, വീര്യത്തിൽ പിതാവിനോടു തുല്യനായ ഹനുമാൻ അതിവേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോന്നു.
ജവേന മഹതാ യുക്തോ മാരുതിര്വാതരംഹസാ। ജഗാമ ഹരിശാര്ദൂലോ ദിശഃ ശബ്ദേന നാദയന്
വലിയ വേഗത്തോടും ശക്തിയോടും കൂടി, കാറ്റുപോലെയുള്ള ഹനുമാൻ, കുരങ്ങന്മാരിൽ ശൂരനായവൻ, മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദത്തോടെ എല്ലാ ദിശകളിലും സഞ്ചരിച്ചു.
സ്മരഞ്ജാമ്ബവതോ വാക്യം മാരുതിര്ഭീമവിക്രമഃ। ദദര്ശ സഹസാ ചാപി ഹിമവന്തം മഹാകപിഃ
ജാംബവാന്റെ വാക്കുകൾ ഓർത്ത്, ഭയങ്കര വീര്യശാലിയായ മഹാകവി ഹനുമാൻ അപ്രത്യക്ഷമായി ഹിമാലയം അപ്രത്യക്ഷമായി കണ്ടു.
നാനാപ്രസ്രവണോപേതം ബഹുകന്ദരനിര്ഝരമ്। ശ്വേതാഭ്രചയസംകാശൈഃ ശിഖരൈശ്ചാരുദര്ശനൈഃ। ശോഭിതം വിവിധൈര്വൃക്ഷൈരഗമത് പര്വതോത്തമമ്
നാനാഭാവത്തിലുള്ള ഝരങ്ങളും ഗുഹകളും വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളും ഉള്ള, വെള്ളയുള്ള മേഘക്കൂട്ടങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ശിഖരങ്ങളാൽ ഭാസുരമായ, വിവിധ വൃക്ഷങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട മഹാപർവ്വതത്തിലെത്തിയ ഹനുമാൻ.
സ തം സമാസാദ്യ മഹാനഗേന്ദ്ര- മതിപ്രവൃദ്ധോത്തമഹേമശൃങ്ഗമ്। ദദര്ശ പുണ്യാനി മഹാശ്രമാണി സുരര്ഷിസങ്ഘോത്തമസേവിതാനി
അത്യുന്നതമായ പൊന്നിൻ ചൂടുകളുള്ള ആ മഹാപർവ്വതത്തോട് സമീപിച്ചപ്പോൾ, ദേവന്മാരും മഹർഷിമാരും വസിക്കുന്ന വിശുദ്ധമായ ആശ്രമങ്ങൾ അവൻ കണ്ടു.
സ ബ്രഹ്മകോശം രജതാലയം ച ശക്രാലയം രുദ്രശരപ്രമോക്ഷമ്। ഹയാനനം ബ്രഹ്മശിരശ്ച ദീപ്തം ദദര്ശ വൈവസ്വതകിംകരാംശ്ച
ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാസസ്ഥലവും വെള്ളിയാലയവും ഇന്ദ്രന്റെ വാസവും രുദ്രന്റെ അമ്പ് വിട്ട സ്ഥലം, കുതിരമുഖം, പ്രകാശം നിറഞ്ഞ ബ്രഹ്മശിരസ്സും വൈവസ്വതന്റെ സേവകരെയും അവൻ കണ്ടു.
വഹ്ന്യാലയം വൈശ്രവണാലയം ച സൂര്യപ്രഭം സൂര്യനിബന്ധനം ച। ബ്രഹ്മാലയം ശങ്കരകാര്മുകം ച ദദര്ശ നാഭിം ച വസുന്ധരായാഃ
അഗ്നിയുടെ വാസവും, കുബേരന്റെ ആലയവും, സൂര്യന്റെ പ്രകാശവും സൂര്യൻ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട സ്ഥലവും, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാസവും ശങ്കരന്റെ വില്ലും ഭൂമിയുടെ നാഭിയും അവൻ കണ്ടു.
കൈലാസമഗ്ര്യം ഹിമവച്ഛിലാം ച തം വൈ വൃഷം കാഞ്ചനശൈലമഗ്ര്യമ്। പ്രദീപ്തസര്വൌഷധിസമ്പ്രദീപ്തം ദദര്ശ സര്വൌഷധിപര്വതേന്ദ്രമ്
കൈലാസത്തിന്റെ ശിഖരവും ഹിമാലയത്തിന്റെ പാറയും, കാളപോലെയുള്ള പൊൻപർവ്വതവും, എല്ലാ ഔഷധികൾ കൊണ്ടും പ്രകാശമുള്ള ഔഷധിപർവ്വതങ്ങളുടെ രാജാവിനെയും അവൻ കണ്ടു.
സ തം സമീക്ഷ്യാനലരാശിദീപ്തം വിസിസ്മിയേ വാസവദൂതസൂനുഃ। ആപ്ലുത്യ തം ചൌഷധിപര്വതേന്ദ്രം തത്രൌഷധീനാം വിചയം ചകാര
അഗ്നിയുടെ കൂമ്പാരങ്ങൾ പോലെ ജ്വലിക്കുന്ന ആ പർവ്വതത്തെ കണ്ടപ്പോൾ, വായുപുത്രൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു; അവൻ ആ ഔഷധിപർവ്വതത്തിൽ ചാടിയെത്തി ഔഷധികൾ അന്വേഷിച്ചു.