നരാന്തകം ഹതം ദൃഷ്ട്വാ ചുക്രുശുര്നൈര്ഋതര്ഷഭാഃ। ദേവാന്തകസ്ത്രിമൂര്ധാ ച പൌലസ്ത്യശ്ച മഹോദരഃ
നരാന്തകന് കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ടു, നൈരൃതരില് ശ്രേഷ്ഠന്മാരായ ദേവാന്തകന്, ത്രിശിരസ്, പോളസ്ത്യന്, മഹോദരന് എന്നിവര് ഉച്ചത്തില് നിലവിളിച്ചു.
ആരൂഢോ മേഘസംകാശം വാരണേന്ദ്രം മഹോദരഃ। വാലിപുത്രം മഹാവീര്യമഭിദുദ്രാവ വേഗവാന്
വേഗശാലിയായ മഹോദരന് മേഘംപോലുള്ള വലിയയാനയാനയെ കയറി, വലിയ വീര്യശാലിയായ വാലിയുടെ മകനായ ആംഗദനെ നേരെ ആക്രമിച്ചു.
ഭ്രാതൃവ്യസനസംതപ്തസ്തദാ ദേവാന്തകോ ബലീ। ആദായ പരിഘം ഘോരമങ്ഗദം സമഭിദ്രവത്
സഹോദരന്റെ മരണവേദനയില് ദഹിക്കുന്ന ശക്തനായ ദേവാന്തകന് ഭയങ്കരമായ ഇരുമ്പ് വടിവാളെടുത്ത് ആംഗദനെ ആക്രമിച്ചു.
രഥമാദിത്യസംകാശം യുക്തം പരമവാജിഭിഃ। ആസ്ഥായ ത്രിശിരാ വീരോ വാലിപുത്രമഥാഭ്യഗാത്
സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള, ഉത്തമ കുതിരകള് കയറ്റിയ രഥം കയറി, വീരനായ ത്രിശിരസ് വാലിയുടെ മകനെ നേരെ ചെന്നു.
സ ത്രിഭിര്ദേവദര്പഘ്നൈ രാക്ഷസേന്ദ്രൈരഭിദ്രുതഃ। വൃക്ഷമുത്പാടയാമാസ മഹാവിടപമങ്ഗദഃ
ദേവന്മാരുടെ അഹങ്കാരം തകർക്കുന്ന ആ മൂന്ന് ശക്തരായ രാക്ഷസന്മാര് ആംഗദനെ ആക്രമിച്ചപ്പോള്, ആംഗദന് വലിയ കൊമ്പുകളുള്ള ഒരു വൃക്ഷം പിഴുതെടുത്തു.
ദേവാന്തകായ തം വീരശ്ചിക്ഷേപ സഹസാങ്ഗദഃ। മഹാവൃക്ഷം മഹാശാഖം ശക്രോ ദീപ്താമിവാശനിമ്
ആ വീരനായ ആംഗദന് ആ വലിയ കൊമ്പുകളും ശാഖകളും ഉള്ള വൃക്ഷം ദേവാന്തകന്റെ നേരെ അതിവേഗം എറിഞ്ഞു. ഇന്ദ്രന് ദഹിക്കുന്ന വജ്രം എറിയുന്നതുപോലെയായിരുന്നു അത്.
ത്രിശിരാസ്തം പ്രചിച്ഛേദ ശരൈരാശീവിഷോപമൈഃ। സ വൃക്ഷം കൃത്തമാലോക്യ ഉത്പപാത തദാങ്ഗദഃ
ത്രിശിരസ് ആ വൃക്ഷം വിഷമുള്ള പാമ്പുപോലുള്ള അമ്പുകള് കൊണ്ട് മുറിച്ചുതകർത്തു. വൃക്ഷം തകർന്നത് കണ്ട ആംഗദന് അപ്പോള് കുതിച്ചു.
സ വവര്ഷ തതോ വൃക്ഷാന് ശിലാശ്ച കപികുഞ്ജരഃ। താന് പ്രചിച്ഛേദ സംക്രുദ്ധസ്ത്രിശിരാ നിശിതൈഃ ശരൈഃ
അതിനുശേഷം കപിസംഘപതി ആംഗദന് വൃക്ഷങ്ങളും കല്ലുകളും മഴപോലെ എറിഞ്ഞു. പക്ഷേ, കോപിതനായ ത്രിശിരസ് അതെല്ലാം മൂര്ച്ചയുള്ള അമ്പുകള് കൊണ്ട് മുറിച്ചുതകർത്തു.
പരിഘാഗ്രേണ താന് വൃക്ഷാന് ബഭഞ്ജ സ മഹോദരഃ। ത്രിശിരാശ്ചാങ്ഗദം വീരമഭിദുദ്രാവ സായകൈഃ
മഹോദരൻ തന്റെ ഇരുമ്പ് ദണ്ഡത്തിന്റെ അഗ്രംകൊണ്ട് ആ മരങ്ങൾ തകർത്തു. അതേസമയം ത്രിശിരാസ് വീരനായ അങ്ങദനെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
ഗജേന സമഭിദ്രുത്യ വാലിപുത്രം മഹോദരഃ। ജഘാനോരസി സംക്രുദ്ധസ്തോമരൈര്വജ്രസംനിഭൈഃ
മഹോദരൻ ആനപ്പുറത്ത് കയറി വാലിയുടെ മകനായ അങ്ങദനെ ഉരസിൽ കനത്ത കോപത്തോടെ വജ്രംപോലെയുള്ള കുന്തങ്ങൾകൊണ്ട് അടി ചെയ്തു.
ദേവാന്തകശ്ച സംക്രുദ്ധഃ പരിഘേണ തദാങ്ഗദമ്। ഉപഗമ്യാഭിഹത്യാശു വ്യപചക്രാമ വേഗവാന്
ദേവാന്തകൻയും കോപത്തോടെ അങ്ങദനോടടുത്തു, ദണ്ഡം കൊണ്ട് വേഗത്തിൽ അടിച്ചു, പിന്നെ അതിവേഗം പിൻവാങ്ങി.
സ ത്രിഭിര്നൈര്ഋതശ്രേഷ്ഠൈര്യുഗപത് സമഭിദ്രുതഃ। ന വിവ്യഥേ മഹാതേജാ വാലിപുത്രഃ പ്രതാപവാന്
ആ മൂന്നു പ്രധാന നിശാചരന്മാർ ഒരേസമയം ആക്രമിച്ചിട്ടും, മഹാതേജസ്സും ധൈര്യശാലിയുമായ വാലിയുടെ മകൻ അങ്ങദൻ ഒട്ടും ഭയപ്പെട്ടില്ല.
സ വേഗവാന് മഹാവേഗം കൃത്വാ പരമദുര്ജയഃ। തലേന സമഭിദ്രുത്യ ജഘാനാസ്യ മഹാഗജമ്
വേഗവും ശക്തിയും നിറഞ്ഞ അങ്ങദൻ അതിവേഗം ഓടി, തന്റെ കൈയാൽ ആ വലിയ ആനയെ അടിച്ചു.
തസ്യ തേന പ്രഹാരേണ നാഗരാജസ്യ സംയുഗേ। പേതതുര്നയനേ തസ്യ വിനനാശ സ കുഞ്ജരഃ
ആ അടി യുദ്ധത്തിൽ ആനരാജാവിന്റെ കണ്ണുകൾ പുറത്തു വീണു, ആ ആന അവിടെ തന്നെ മരിച്ചു.
വിഷാണം ചാസ്യ നിഷ്കൃഷ്യ വാലിപുത്രോ മഹാബലഃ। ദേവാന്തകമഭിദ്രുത്യ താഡയാമാസ സംയുഗേ
വാലിയുടെ ശക്തനായ മകൻ ആ ആനയുടെ ദന്തം പറിച്ചെടുത്തു, ദേവാന്തകന്റെ നേരെ ഓടിച്ചെന്നു യുദ്ധത്തിൽ അതുകൊണ്ട് അടിച്ചു.
സ വിഹ്വലസ്തു തേജസ്വീ വാതോദ്ധൂത ഇവ ദ്രുമഃ। ലാക്ഷാരസസവര്ണം ച സുസ്രാവ രുധിരം മഹത്
അടി കിട്ടി, ദേവാന്തകൻ തലകറങ്ങി, കാറ്റിൽ കുലുങ്ങുന്ന വൃക്ഷംപോലെ ആയിരുന്നു. അവൻ ലാഖ് ചാരത്തിന്റെ നിറമുള്ള രക്തം വലുതായി ചൊരിഞ്ഞു.
അഥാശ്വാസ്യ മഹാതേജാഃ കൃച്ഛ്രാദ് ദേവാന്തകോ ബലീ। ആവിധ്യ പരിഘം വേഗാദാജഘാന തദാങ്ഗദമ്
ശക്തനായ ദേവാന്തകൻ വലിയ പ്രയാസത്തോടെ മനസ്സ് ശാന്തമാക്കി, ദണ്ഡം വലിച്ച് വേഗത്തിൽ അങ്ങദനെ അടിച്ചു.
പരിഘാഭിഹതശ്ചാപി വാനരേന്ദ്രാത്മജസ്തദാ। ജാനുഭ്യാം പതിതോ ഭൂമൌ പുനരേവോത്പപാത ഹ
ദണ്ഡം കൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ട വാനരരാജകുമാരൻ അങ്ങദൻ മുട്ടുകുത്തി നിലത്തു വീണു, പക്ഷേ ഉടനെ തന്നെ വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റു.
തമുത്പതന്തം ത്രിശിരാസ്ത്രിഭിര്ബാണൈരജിഹ്മഗൈഃ। ഘോരൈര്ഹരിപതേഃ പുത്രം ലലാടേഽഭിജഘാന ഹ
അങ്ങദൻ കയറിപ്പോകുമ്പോൾ, ത്രിശിരാസ് മൂന്നു ഭയങ്കരവും നേരായും വരുന്ന അമ്പുകൾ കൊണ്ട് വാനരാധിപന്റെ മകനെ നെറ്റിയിൽ അടിച്ചു.
തതോഽങ്ഗദം പരിക്ഷിപ്തം ത്രിഭിര്നൈര്ഋതപുങ്ഗവൈഃ। ഹനൂമാനഥ വിജ്ഞായ നീലശ്ചാപി പ്രതസ്ഥതുഃ
അങ്ങദൻ മൂന്നു പ്രധാന നിശാചരന്മാർക്കിടയിൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി കണ്ടു, ഹനുമാനും നീലനും അവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കി അവിടെത്തന്നു.
തതശ്ചിക്ഷേപ ശൈലാഗ്രം നീലസ്ത്രിശിരസേ തദാ। തദ് രാവണസുതോ ധീമാന് ബിഭേദ നിശിതൈഃ ശരൈഃ
അപ്പോഴാണ് നീലൻ ഒരു പർവ്വതശിഖരം ത്രിശിരാസിന്റെ നേരെ എറിഞ്ഞത്. പക്ഷേ രാവണന്റെ ബുദ്ധിശാലിയായ മകൻ അതിനെ കൂർമുനയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് തകർത്തു.
തദ്ബാണശതനിര്ഭിന്നം വിദാരിതശിലാതലമ്। സവിസ്ഫുലിങ്ഗം സജ്വാലം നിപപാത ഗിരേഃ ശിരഃ
അമ്പുകളുടെ നൂറ് പ്രഹാരത്തിൽ പാറ പൊട്ടി, മിന്നലും തീയും പുറത്ത് കത്തിയ പർവ്വതശിഖരം താഴേക്ക് വീണു.
സ വിജൃമ്ഭിതമാലോക്യ ഹര്ഷാദ് ദേവാന്തകോ ബലീ। പരിഘേണാഭിദുദ്രാവ മാരുതാത്മജമാഹവേ
അത് കണ്ടു സന്തോഷത്തോടെ ശക്തനായ ദേവാന്തകൻ, ഇരുമ്പ് ദണ്ഡം എടുത്ത് യുദ്ധത്തിൽ ഹനുമാന്റെ നേരെ ഓടിച്ചു.
തമാപതന്തമുത്പത്യ ഹനൂമാന് കപികുഞ്ജരഃ। ആജഘാന തദാ മൂര്ധ്നി വജ്രകല്പേന മുഷ്ടിനാ
അവൻ ഓടിയെത്തുമ്പോൾ, വാനരങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനനായ ഹനുമാൻ കയറിച്ചെന്ന് വജ്രംപോലെയുള്ള മുഷ്ടിയാൽ അവനെ തലയ്ക്ക് അടിച്ചു.
ശിരസി പ്രാഹരദ് വീരസ്തദാ വായുസുതോ ബലീ। നാദേനാകമ്പയച്ചൈവ രാക്ഷസാന് സ മഹാകപിഃ
വായുപുത്രൻ ആ വീരൻ ശക്തിയായി അവന്റെ തലയിൽ അടിച്ചു. തന്റെ ഗർജ്ജനത്തോടെ ആ മഹാവാനരൻ റാക്ഷസന്മാരെ നടുങ്ങിച്ചു.
സ മുഷ്ടിനിഷ്പിഷ്ടവിഭിന്നമൂര്ധാ നിര്വാന്തദന്താക്ഷിവിലമ്ബിജിഹ്വഃ। ദേവാന്തകോ രാക്ഷസരാജസൂനു- ര്ഗതാസുരുര്വ്യാം സഹസാ പപാത
മുഷ്ടിപ്രഹാരത്തിൽ തല പൊട്ടി ചിതറുകയും, പല്ലുകളും കണ്ണുകളും പുറത്തു വീണു, നാവു പുറത്തു തൂങ്ങി, രാക്ഷസരാജാവിന്റെ മകനായ ദേവാന്തകൻ ഉടനെ നിലത്തു വീണു മരിച്ചു.
തസ്മിന് ഹതേ രാക്ഷസയോധമുഖ്യേ മഹാബലേ സംയതി ദേവശത്രൌ। ക്രുദ്ധസ്ത്രിശീര്ഷാ നിശിതാസ്ത്രമുഗ്രം വവര്ഷ നീലോരസി ബാണവര്ഷമ്
ആ മഹാശക്തിയുള്ള ദൈവശത്രുവായ പ്രധാന രാക്ഷസസേനാനിയെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, കോപത്തിൽ ത്രിശിരസ് നീലന്റെ നെഞ്ചിൽ കഠിനമായ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ മഴപോലെ പെയ്തു.
മഹോദരസ്തു സംക്രുദ്ധഃ കുഞ്ജരം പര്വതോപമമ്। ഭൂയഃ സമധിരുഹ്യാശു മന്ദരം രശ്മിവാനിവ
അപ്പോൾ മഹോദരൻ അത്യന്തം കോപത്തോടെ, പർവതത്തോളം വലിപ്പമുള്ള ആണയിലേക്ക് വീണ്ടും വേഗത്തിൽ കയറി, സൂര്യൻ മന്ദരപർവതത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നതുപോലെ.
തതോ ബാണമയം വര്ഷം നീലസ്യോപര്യപാതയത്। ഗിരൌ വര്ഷം തഡിച്ചക്രചാപവാനിവ തോയദഃ
അതിന്റെ പിന്നാലെ, മഹോദരൻ നീലന്റെ മേൽ അമ്പുകളുടെ മഴ പെയ്തു, മിന്നലും ഇന്ദ്രധനുസും ഉള്ള മേഘം പർവതത്തിൽ മഴപെയ്യുന്നതുപോലെ.
തതഃ ശരൌഘൈരഭിവൃഷ്യമാണോ വിഭിന്നഗാത്രഃ കപിസൈന്യപാലഃ। നീലോ ബഭൂവാഥ വിസൃഷ്ടഗാത്രോ വിഷ്ടമ്ഭിതസ്തേന മഹാബലേന
അങ്ങനെ അമ്പുകളുടെ ഒഴുക്കിൽ തകർന്ന ശരീരത്തോടെ, കുരങ്ങുപടയുടെ നായകൻ ആയ നീലൻ ആ മഹാശക്തിയുള്ളവനാൽ ക്ഷീണിച്ചു ചലനശൂന്യനായി.