തസ്മാന്മുഹൂര്തം കാംക്ഷിഷ്യേ വിക്രമം മോക്ഷിതസ്യ തു। ഭിന്നം ച വാനരാനീകം താവദാശ്വാസയാമ്യഹമ്
അതിനാൽ, മോചിതനായവന്റെ വീരത്വം കാണാൻ ഞാൻ കുറേ നിമിഷം കാത്തിരിക്കും; അതുവരെ, ഞാൻ ചിതറിയ വാനരസേനയെ ഉത്സാഹിപ്പിക്കും.
ഇത്യേവം ചിന്തയിത്വാഥ ഹനൂമാന് മാരുതാത്മജഃ। ഭൂയഃ സംസ്തമ്ഭയാമാസ വാനരാണാം മഹാചമൂമ്
ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ച ശേഷം, മാരുതപുത്രൻ ഹനുമാൻ വീണ്ടും വാനരരുടെ വലിയ സേനയെ ഉണർത്തി.
സ കുമ്ഭകര്ണോഽഥ വിവേശ ലങ്കാം സ്ഫുരന്തമാദായ മഹാഹരിം തമ്। വിമാനചര്യാഗൃഹഗോപുരസ്ഥൈഃ പുഷ്പാഗ്ര്യവര്ഷൈരഭിപൂജ്യമാനഃ
കുംഭകർണൻ, വലിയ വാനരനെ പിടിച്ചുകൊണ്ട്, ലങ്കയിൽ പ്രവേശിച്ചു; ആകാശമന്ദിരങ്ങളിലും, ഭവനങ്ങളിലും, ഗോപുരങ്ങളിലും ഇരിക്കുന്നവർ മികച്ച പൂക്കൾ ചിതറിച്ച് അവനെ ആദരിച്ചു.
ലാജഗന്ധോദവര്ഷൈസ്തു സേച്യമാനഃ ശനൈഃ ശനൈഃ। രാജവീഥ്യാസ്തു ശീതത്വാത് സംജ്ഞാം പ്രാപ മഹാബലഃ
വറുത്ത നെല്ലും സുഗന്ധപൂഡറും പതിയെ പതിയെ ചിതറിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, രാജപഥത്തിന്റെ തണുപ്പിൽ ആ മഹാബലൻ ബോധം തിരിച്ചെടുത്തു.
തതഃ സ സംജ്ഞാമുപലഭ്യ കൃച്ഛ്രാദ് ബലീയസസ്തസ്യ ഭുജാന്തരസ്ഥഃ। അവേക്ഷമാണഃ പുരരാജമാര്ഗം വിചിന്തയാമാസ മുഹുര്മഹാത്മാ
ശക്തനായവന്റെ ഭുജങ്ങളിൽ പിടിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ബോധം തിരിച്ചെടുത്ത സുഗ്രീവൻ നഗരത്തിലെ രാജപഥം നോക്കി, പലതവണ ആലോചിച്ചു.
ഏവം ഗൃഹീതേന കഥം നു നാമ ശക്യം മയാ സമ്പ്രതികര്തുമദ്യ। തഥാ കരിഷ്യാമി യഥാ ഹരീണാം ഭവിഷ്യതീഷ്ടം ച ഹിതം ച കാര്യമ്
ഇങ്ങനെ പിടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നപ്പോൾ, ഞാൻ ഇന്ന് എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കാനാകും? എന്നാലും, വാനരർക്കു വേണ്ടിയുള്ള ഉത്തമവും ആഗ്രഹിക്കുന്നതും ഞാൻ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കും.
തതഃ കരാഗ്രൈഃ സഹസാ സമേത്യ രാജാ ഹരീണാമമരേന്ദ്രശത്രോഃ। ഖരൈശ്ച കര്ണൌ ദശനൈശ്ച നാസാം ദദംശ പാദൈര്വിദദാര പാര്ശ്വൌ
അപ്പോൾ, വാനരരാജാവും ദേവന്മാരുടെ ശത്രുവും, കൈകളാൽ പെട്ടെന്ന് സമീപിച്ച്,鋭മായ പല്ലുകൾ കൊണ്ട് കുംഭകർണന്റെ കാതും, ദന്തങ്ങൾ കൊണ്ട് മൂക്കും, കാലുകൾ കൊണ്ട് വശങ്ങൾ കീറി.
സ കുമ്ഭകര്ണോ ഹൃതകര്ണനാസോ വിദാരിതസ്തേന രദൈര്നഖൈശ്ച। രോഷാഭിഭൂതഃ ക്ഷതജാര്ദ്രഗാത്രഃ സുഗ്രീവമാവിധ്യ പിപേഷ ഭൂമൌ
കുംഭകർണന്റെ കാതും മൂക്കും കീറപ്പെട്ടു; പല്ലുകളും നഖങ്ങളും കൊണ്ട് വേദനിപ്പിച്ചു; കോപത്തിൽ, രക്തത്തിൽ മുക്കപ്പെട്ട ശരീരത്തോടെ, സുഗ്രീവനെ പിടിച്ച് നിലത്ത് തറയിലേയ്ക്ക് അടിച്ചു.
സ ഭൂതലേ ഭീമബലാഭിപിഷ്ടഃ സുരാരിഭിസ്തൈരഭിഹന്യമാനഃ। ജഗാമ ഖം കന്ദുകവജ്ജവേന പുനശ്ച രാമേണ സമാജഗാമ
ഭീമശക്തിയുള്ള ദേവശത്രുക്കൾ നിലത്ത് അടിച്ചപ്പോൾ, സുഗ്രീവൻ പന്തുപോലെ വേഗത്തിൽ ആകാശത്തിലേക്ക് ചാടുകയും വീണ്ടും രാമനോടു ചേർന്നു.
കര്ണനാസാവിഹീനസ്തു കുമ്ഭകര്ണോ മഹാബലഃ। രരാജ ശോണിതോത്സിക്തോ ഗിരിഃ പ്രസ്രവണൈരിവ
കാതും മൂക്കും നഷ്ടപ്പെട്ട കുംഭകർണൻ, രക്തത്തിൽ മുക്കപ്പെട്ട്, ഒഴുകുന്ന വെള്ളംപോലുള്ള പർവതം പോലെ തിളങ്ങി.
ശോണിതാര്ദ്രോ മഹാകായോ രാക്ഷസോ ഭീമദര്ശനഃ। യുദ്ധായാഭിമുഖോ ഭൂയോ മനശ്ചക്രേ നിശാചരഃ
രക്തത്തിൽ മുക്കപ്പെട്ട വലിയ ശരീരവും ഭയാനകമായ രൂപവും ഉള്ള രാക്ഷസൻ, വീണ്ടും യുദ്ധത്തിനായി മനസ്സ് ഒരുക്കി.
അമര്ഷാച്ഛോണിതോദ്ഗാരീ ശുശുഭേ രാവണാനുജഃ। നീലാഞ്ജനചയപ്രഖ്യഃ സസംധ്യ ഇവ തോയദഃ
രാവണന്റെ സഹോദരൻ, കോപത്തിൽ രക്തം ഒഴുകിക്കൊണ്ടു, സന്ധ്യയുടെ നിറംപോലുള്ള കറുത്ത മേഘങ്ങൾ പോലെ തിളങ്ങി.
ഗതേ ച തസ്മിന് സുരരാജശത്രുഃ ക്രോധാത് പ്രദുദ്രാവ രണായ ഭൂയഃ। അനായുധോഽസ്മീതി വിചിന്ത്യ രൌദ്രോ ഘോരം തദാ മുദ്ഗരമാസസാദ
അവൻ പോയതോടെ, ദേവന്മാരുടെ ശത്രു ക്രോധത്തിൽ കത്തിയപ്പോൾ വീണ്ടും യുദ്ധത്തിനായി ഓടി വന്നു; 'എനിക്ക് ആയുധങ്ങൾ ഇല്ല' എന്ന് ചിന്തിച്ച്, ഭയാനകനായ അവൻ അപ്പോൾ ഒരു വലിയ മുദ്ഗരം പിടിച്ചു.
തതഃ സ പുര്യാഃ സഹസാ മഹൌജാ നിഷ്ക്രമ്യ തദ് വാനരസൈന്യമുഗ്രമ്। ബഭക്ഷ രക്ഷോ യുധി കുമ്ഭകര്ണഃ പ്രജാ യുഗാന്താഗ്നിരിവ പ്രവൃദ്ധഃ
അപ്പോൾ, നഗരത്തിൽ നിന്ന് അതിശക്തിയോടെ അപ്രതീക്ഷിതമായി പുറത്തുവന്ന കുംഭകർണൻ, യുദ്ധത്തിൽ കുരങ്ങുകളുടെ ഭയാനകമായ സൈന്യത്തെ വിഴുങ്ങി, യುಗാന്തത്തിലെ അഗ്നി ജീവികളെ ദഹിക്കുന്നതുപോലെ.
ബുഭുക്ഷിതഃ ശോണിതമാംസഗൃധ്നുഃ പ്രവിശ്യ തദ് വാനരസൈന്യമുഗ്രമ്। ചഖാദ രക്ഷാംസി ഹരീന് പിശാചാ- ന്നൃക്ഷാംശ്ച മോഹാദ് യുധി കുമ്ഭകര്ണഃ। യഥൈവ മൃത്യുര്ഹരതേ യുഗാന്തേ സ ഭക്ഷയാമാസ ഹരീംശ്ച മുഖ്യാന്
വിശന്നും രക്തവും മാംസവും ആഗ്രഹിച്ചും, കുംഭകർണൻ ആ കുരങ്ങുകളുടെ ഭയാനകമായ സൈന്യത്തിൽ കടന്നു, യുദ്ധത്തിൽ മോഹം പിടിച്ചവൻ, രാക്ഷസന്മാരെയും കുരങ്ങുകളെയും പിശാചുകളെയും കരടികളെയും വിഴുങ്ങി; യുഗാന്തത്തിലെ മരണൻ ജീവികളെ പിടിച്ചുപോകുന്നതുപോലെ, പ്രധാന കുരങ്ങുകളെയും അവൻ വിഴുങ്ങി.
ഏകം ദ്വൌ ത്രീന് ബഹൂന് ക്രുദ്ധോ വാനരാന് സഹ രാക്ഷസൈഃ। സമാദായൈകഹസ്തേന പ്രചിക്ഷേപ ത്വരന് മുഖേ
ക്രോധത്തിൽ, കുംഭകർണൻ ഒരേ കൈയിൽ ഒരു കുരങ്ങിനെ, രണ്ടെണ്ണം, മൂന്നെണ്ണം, അല്ലെങ്കിൽ പലരെയും രാക്ഷസന്മാരോടൊപ്പം പിടിച്ചു, വേഗത്തിൽ അവരെ വായിൽ എറിഞ്ഞു.
സമ്പ്രസ്രവംസ്തദാ മേദഃ ശോണിതം ച മഹാബലഃ। വധ്യമാനോ നഗേന്ദ്രാഗ്രൈര്ഭക്ഷയാമാസ വാനരാന്
പർവതങ്ങളുടെ ശിഖരങ്ങൾ കൊണ്ട് അടിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അതിശക്തനായ അവൻ, ശരീരം മേദവും രക്തവും ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും, കുരങ്ങുകളെ വിഴുങ്ങാൻ തുടർന്നുവോ.
തേ ഭക്ഷ്യമാണാ ഹരയോ രാമം ജഗ്മുസ്തദാ ഗതിമ്। കുമ്ഭകര്ണോ ഭൃശം ക്രുദ്ധഃ കപീന് ഖാദന് പ്രധാവതി
കുംഭകർണൻ കുരങ്ങുകളെ വിഴുങ്ങുമ്പോൾ, ആ കുരങ്ങുകൾ രക്ഷയ്ക്ക് രാമനെ സമീപിച്ചു; അതേസമയം, കുംഭകർണൻ വളരെ ക്രുദ്ധനായി കുരങ്ങുകളെ വിഴുങ്ങി ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ശതാനി സപ്ത ചാഷ്ടൌ ച വിംശത് ത്രിംശത് തഥൈവ ച। സമ്പരിഷ്വജ്യ ബാഹുഭ്യാം ഖാദന് വിപരിധാവതി
അവൻ തന്റെ കൈകളിൽ ഏഴു നൂറ്, എട്ടു നൂറ്, ഇരുപത്, മുപ്പത് എന്നിങ്ങനെ കുരങ്ങുകളെ പിടിച്ചു, അവരെ വിഴുങ്ങി ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
മേദോവസാശോണിതദിഗ്ധഗാത്രഃ കര്ണാവസക്തഗ്രഥിതാന്ത്രമാലഃ। വവര്ഷ ശൂലാനി സുതീക്ഷ്ണദംഷ്ട്രഃ കാലോ യുഗാന്തസ്ഥ ഇവ പ്രവൃദ്ധഃ
മേദം, വസാ, രക്തം എന്നിവയിൽ മാഞ്ഞ ശരീരം, ചെവിയിൽ കുടുങ്ങിയ അന്ത്രമാലകൾ, മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുകൾ, കുംഭകർണൻ യുഗാന്തത്തിലെ കാലൻപോലെ ഭയാനകമായി ശൂലങ്ങൾ മഴപെയ്യിച്ചു.
തസ്മിന് കാലേ സുമിത്രായാഃ പുത്രഃ പരബലാര്ദനഃ। ചകാര ലക്ഷ്മണഃ ക്രുദ്ധോ യുദ്ധം പരപുരംജയഃ
അപ്പോൾ, സുമിത്രയുടെ പുത്രൻ, ശത്രുസൈന്യങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന ലക്ഷ്മണൻ, ക്രോധത്തിൽ, യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു; ശത്രുനഗരങ്ങൾ കീഴടക്കുന്നവൻ.
സ കുമ്ഭകര്ണസ്യ ശരാന് ശരീരേ സപ്ത വീര്യവാന്। നിചഖാനാദദേ ചാന്യാന് വിസസര്ജ ച ലക്ഷ്മണഃ
വീരനായ ലക്ഷ്മണൻ, കുംഭകർണന്റെ ശരീരത്തിൽ ഏഴ് അമ്പുകൾ കുത്തി, മറ്റുള്ളവയും എടുത്ത് അവയെ വിട്ടു.
പീഡ്യമാനസ്തദസ്ത്രം തു വിശേഷം തത് സ രാക്ഷസഃ। തതശ്ചുകോപ ബലവാന് സുമിത്രാനന്ദവര്ധനഃ
ആ പ്രത്യേക ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട രാക്ഷസൻ ക്രോധം പിടിച്ചു; അതിനുശേഷം, സുമിത്രയെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന അതിശക്തനായ ലക്ഷ്മണനും കോപിച്ചു.
അഥാസ്യ കവചം ശുഭ്രം ജാമ്ബൂനദമയം ശുഭമ്। പ്രച്ഛാദയാമാസ ശരൈഃ സംധ്യാഭ്രമിവ മാരുതഃ
അപ്പോൾ, കുംഭകർണന്റെ ശുദ്ധ സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിച്ച തിളങ്ങുന്ന കവചം, അമ്പുകൾ കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടു; മാരുതൻ സന്ധ്യാകാലത്തിലെ മേഘങ്ങൾ മൂടുന്നതുപോലെ.
നീലാഞ്ജനചയപ്രഖ്യഃ ശരൈഃ കാഞ്ചനഭൂഷണൈഃ। ആപീഡ്യമാനഃ ശുശുഭേ മേഘൈഃ സൂര്യ ഇവാംശുമാന്
നീല അഞ്ജനക്കൂട്ടംപോലെയുള്ള അമ്പുകളും സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, കുംഭകർണൻ മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ അംശുമാൻ സൂര്യൻപോലെ തിളങ്ങി.
തതഃ സ രാക്ഷസോ ഭീമഃ സുമിത്രാനന്ദവര്ധനമ്। സാവജ്ഞമേവ പ്രോവാച വാക്യം മേഘൌഘനിഃസ്വനഃ
അപ്പോൾ, ഭയാനകനായ രാക്ഷസൻ, സുമിത്രയെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന ലക്ഷ്മണനെ അവജ്ഞയോടെ, മേഘങ്ങളുടെ ഗർജനംപോലെയുള്ള ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിച്ചു.
അന്തകസ്യാപ്യകഷ്ടേന യുധി ജേതാരമാഹവേ। യുധ്യതാ മാമഭീതേന ഖ്യാപിതാ വീരതാ ത്വയാ
യുദ്ധത്തിൽ എന്നെ ജയിക്കാൻ മരണനും ബുദ്ധിമുട്ടും; ഭയമില്ലാതെ എന്നോടു യുദ്ധം ചെയ്തതിലൂടെ നീ വീരത്വം കാണിച്ചു.
പ്രഗൃഹീതായുധസ്യേഹ മൃത്യോരിവ മഹാമൃധേ। തിഷ്ഠന്നപ്യഗ്രതഃ പൂജ്യഃ കിമു യുദ്ധപ്രദായകഃ
യുദ്ധത്തിൽ ആയുധം പിടിച്ച് നിൽക്കുന്നവൻ, മഹാ യുദ്ധത്തിൽ മരണൻപോലെയുള്ളവൻ, മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോഴും ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവൻ; യുദ്ധം നൽകുന്നവൻ എത്രയോ കൂടുതൽ.
ഐരാവതം സമാരൂഢോ വൃതഃ സര്വാമരൈഃ പ്രഭുഃ। നൈവ ശക്രോഽപി സമരേ സ്ഥിതപൂര്വഃ കദാചന
ഐരാവതത്തിൽ കയറി, എല്ലാ ദേവന്മാരും ചുറ്റിയുള്ള ഇന്ദ്രൻ പോലും, യുദ്ധത്തിൽ എനിക്ക് നേരെ നിൽക്കാൻ ഒരിക്കലും ധൈര്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
അദ്യ ത്വയാഹം സൌമിത്രേ ബാലേനാപി പരാക്രമൈഃ। തോഷിതോ ഗന്തുമിച്ഛാമി ത്വാമനുജ്ഞാപ്യ രാഘവമ്
ഇന്ന്, സുമിത്രപുത്രാ, നീ ചെറുപ്പക്കാരനായിട്ടും നിന്നുടെ വീരത്വം കൊണ്ട് ഞാൻ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നു; ഞാൻ പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, രാഘവനിൽ നിന്ന് അനുമതി വാങ്ങി.