തതഃ പര്വതമുത്പാട്യ ദ്വിവിദഃ പ്ലവഗര്ഷഭഃ। ദുദ്രാവ ഗിരിശൃങ്ഗാഭം വിലമ്ബ ഇവ തോയദഃ
അപ്പോൾ വാനരന്മാരിൽ പ്രധാനം ആയ ദ്വിവിദൻ ഒരു മല പിഴുതെടുത്തു, മലശിഖരവുമായി മേഘം നീങ്ങുന്നതുപോലെ മുന്നോട്ട് പായിച്ചു.
തം സമുത്പാട്യ ചിക്ഷേപ കുമ്ഭകര്ണായ വാനരഃ। തമപ്രാപ്യ മഹാകായം തസ്യ സൈന്യേഽപതത് തതഃ
അവൻ അതിനെ പിഴുതെടുത്തു കുംഭകർണ്ണന്റെ നേരെ എറിഞ്ഞു; എന്നാൽ വലിയവനെ തൊടാതെ അത് അവന്റെ സൈന്യത്തിൽ വീണു.
മമര്ദാശ്വാന് ഗജാംശ്ചാപി രഥാംശ്ചാപി ഗജോത്തമാന്। താനി ചാന്യാനി രക്ഷാംസി ഏവം ചാന്യദ്ഗിരേഃ ശിരഃ
അവൻ കുതിരകളെയും ആനകളെയും രഥങ്ങളെയും മികച്ച ആനകളെയും തകർത്തു; മറ്റൊരു മലശിഖരത്തോടൊപ്പം മറ്റു രാക്ഷസന്മാരെയും തകർത്തു.
തച്ഛൈലവേഗാഭിഹതം ഹതാശ്വം ഹതസാരഥിമ്। രക്ഷസാം രുധിരക്ലിന്നം ബഭൂവായോധനം മഹത്
ആ മഹായുദ്ധഭൂമി, കുതിരകളും രഥസാരഥികളും കൊല്ലപ്പെട്ട്, രാക്ഷസരുടെ രക്തത്തിൽ തിളച്ചു, മലശിഖരങ്ങളുടെ ആഘാതത്തിൽ രഥങ്ങൾ തകർന്നു കിടന്നു.
രഥിനോ വാനരേന്ദ്രാണാം ശരൈഃ കാലാന്തകോപമൈഃ। ശിരാംസി നര്ദതാം ജഹ്രുഃ സഹസാ ഭീമനിഃസ്വനാഃ
വാനരന്മാരിൽ രഥസേനാനികൾ, യമന്റെ കോപംപോലെയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട്, ഭയാനകമായ ശബ്ദത്തോടെ കുരയ്ക്കുന്ന രാക്ഷസന്മാരുടെ തലകൾ പെട്ടെന്ന് വെട്ടി വീഴ്ത്തി.
വാനരാശ്ച മഹാത്മാനഃ സമുത്പാട്യ മഹാദ്രുമാന്। രഥാനശ്വാന് ഗജാനുഷ്ട്രാന് രാക്ഷസാനഭ്യസൂദയന്
മഹാത്മാക്കളായ വാനരന്മാർ വൻവൃക്ഷങ്ങൾ പിഴുതെടുത്തു, രഥങ്ങളും കുതിരകളും ആനകളും ഒട്ടകങ്ങളും രാക്ഷസന്മാരെയും തകർത്തു.
ഹനൂമാന് ശൈലശൃങ്ഗാണി ശിലാശ്ച വിവിധാന് ദ്രുമാന്। വവര്ഷ കുമ്ഭകര്ണസ്യ ശിരസ്യമ്ബരമാസ്ഥിതഃ
ഹനുമാൻ ആകാശത്ത് നിന്നു കുംഭകർണ്ണന്റെ തലയിൽ മലശിഖരങ്ങളും വിവിധ കല്ലുകളും വൃക്ഷങ്ങളും മഴപോലെ വീഴ്ത്തി.
താനി പര്വതശൃങ്ഗാണി ശൂലേന സ ബിഭേദ ഹ। ബഭഞ്ജ വൃക്ഷവര്ഷം ച കുമ്ഭകര്ണോ മഹാബലഃ
എന്നാൽ മഹാബലനായ കുംഭകർണ്ണൻ തന്റെ ശൂലംകൊണ്ട് ആ മലശിഖരങ്ങൾ തകർത്തു, വൃക്ഷങ്ങളുടെ മഴയും തകർത്തു.
തതോ ഹരീണാം തദനീകമുഗ്രം ദുദ്രാവ ശൂലം നിശിതം പ്രഗൃഹ്യ। തസ്ഥൌ സ തസ്യാപതതഃ പരസ്താ- ന്മഹീധരാഗ്രം ഹനുമാന് പ്രഗൃഹ്യ
അപ്പോൾ കുംഭകർണ്ണൻ തന്റെ മൂർച്ചയുള്ള ശൂലം പിടിച്ച് ആ ഭയങ്കരമായ വാനരസൈന്യത്തെ നേരെ ആക്രമിച്ചു; ഹനുമാൻ ഒരു മലശിഖരം പിടിച്ച് അവന്റെ മുന്നിൽ നിലകൊണ്ടു.
സ കുമ്ഭകര്ണം കുപിതോ ജഘാന വേഗേന ശൈലോത്തമഭീമകായമ്। സംചുക്ഷുഭേ തേന തദാഭിഭൂതോ മേദാര്ദ്രഗാത്രോ രുധിരാവസിക്തഃ
കോപത്തോടെ ഹനുമാൻ ഭീമമായ മലത്തോടുപോലുള്ള ശരീരമുള്ള കുംഭകർണ്ണനെ ഭയങ്കരമായ ശക്തിയോടെ അടിച്ചു; ആ അടിയിൽ കുംഭകർണ്ണൻ വിറച്ചു, അവന്റെ ശരീരം രക്തത്തിലും കൊഴുപ്പിലും നനഞ്ഞു.
സ ശൂലമാവിധ്യ തഡിത്പ്രകാശം ഗിരിം യഥാ പ്രജ്വലിതാഗ്നിശൃങ്ഗമ്। ബാഹ്വന്തരേ മാരുതിമാജഘാന ഗുഹോഽചലം ക്രൌഞ്ചമിവോഗ്രശക്ത്യാ
കുംഭകർണ്ണൻ തന്റെ കയ്ത്തുപോലെയുള്ള ശൂലം എറിഞ്ഞ്, തീപൊള്ളുന്ന മലയെപ്പോലെ മിനുങ്ങുന്ന ഹനുമാന്റെ കൈക്കിടയിൽ കുത്തി. അങ്ങനെ ഗുഹൻ ക്രൗഞ്ചപർവതത്തെ ഭയങ്കരായ ആയുധംകൊണ്ട് തകർത്തതുപോലെ ആയിരുന്നു അതു.
സ ശൂലനിര്ഭിന്നമഹാഭുജാന്തരഃ പ്രവിഹ്വലഃ ശോണിതമുദ്വമന് മുഖാത് । നനാദ ഭീമം ഹനുമാന് മഹാഹവേ യുഗാന്തമേഘസ്തനിതസ്വനോപമമ്
ശൂലമേറ്റു വലിയ കൈകൾക്കിടയിൽ രക്തം വായിൽനിന്ന് ഒഴുകി, ഹനുമാൻ അപ്രത്യക്ഷമായ ആ യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഭയങ്കരമായ ഒരു മുഴക്കം മുഴക്കി. അതിന്റെ ശബ്ദം കാലാന്ത്യത്തിലെ മേഘഗർജ്ജനത്തെപ്പോലെയായിരുന്നു.
തതോ വിനേദുഃ സഹസാ പ്രഹൃഷ്ടാ രക്ഷോഗണാസ്തം വ്യഥിതം സമീക്ഷ്യ। പ്ലവംഗമാസ്തു വ്യഥിതാ ഭയാര്താഃ പ്രദുദ്രുവുഃ സംയതി കുമ്ഭകര്ണാത്
ഹനുമാനെ വേദനയിൽ കാണുമ്പോൾ, രാക്ഷസർ സന്തോഷത്തോടെ കൂവിയും ആഹ്ലാദിച്ചും. പക്ഷേ, ഭയത്താൽ വാനരങ്ങൾ കുംഭകർണ്ണനിൽ നിന്ന് യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
തതസ്തു നീലോ ബലവാന് പര്യവസ്ഥാപയന് ബലമ്। പ്രവിചിക്ഷേപ ശൈലാഗ്രം കുമ്ഭകര്ണായ ധീമതേ
അപ്പോൾ ശക്തനായ നീലൻ തന്റെ സൈന്യത്തെ വീണ്ടും ഉണർത്തി, ഒരു പർവതശിഖരം കുംഭകർണ്ണന്റെ മേൽ എറിഞ്ഞു.
തദാപതന്തം സമ്പ്രേക്ഷ്യ മുഷ്ടിനാഭിജഘാന ഹ। മുഷ്ടിപ്രഹാരാഭിഹതം തച്ഛൈലാഗ്രം വ്യശീര്യത। സവിസ്ഫുലിങ്ഗം സജ്വാലം നിപപാത മഹീതലേ
അത് വേഗത്തിൽ വരുന്നത് കണ്ട കുംഭകർണ്ണൻ തന്റെ മുഷ്ടിയാൽ അതിനെ അടിച്ചു. ആ അടിയേറ്റ് പർവതശിഖരം പൊട്ടി, തീയും ചിങ്ങങ്ങളുമായി നിലത്ത് വീണു.
ഋഷഭഃ ശരഭോ നീലോ ഗവാക്ഷോ ഗന്ധമാദനഃ। പഞ്ച വാനരശാര്ദൂലാഃ കുമ്ഭകര്ണമുപാദ്രവന്
ഋഷഭൻ, ശരഭൻ, നീലൻ, ഗവാക്ഷൻ, ഗന്ധമാദനൻ—ഈ അഞ്ചു വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാർ—all കുംഭകർണ്ണനെ നേരെ ആക്രമിച്ചു.
ശൈലൈര്വൃക്ഷൈസ്തലൈഃ പാദൈര്മുഷ്ടിഭിശ്ച മഹാബലാഃ। കുമ്ഭകര്ണം മഹാകായം നിജഘ്നുഃ സര്വതോ യുധി
വലിയ ശക്തിയുള്ള അവർ പർവതങ്ങൾ, വൃക്ഷങ്ങൾ, കൈകൾ, കാലുകൾ, മുഷ്ടികൾ എന്നിവകൊണ്ട് എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നും കുംഭകർണ്ണന്റെ വലിയ ശരീരത്തെ അടിച്ചു.
സ്പര്ശാനിവ പ്രഹാരാംസ്താന് വേദയാനോ ന വിവ്യഥേ। ഋഷഭം തു മഹാവേഗം ബാഹുഭ്യാം പരിഷസ്വജേ
അവരുടെ അടികൾ സ്പർശം പോലെ മാത്രമേ കുംഭകർണ്ണൻ അനുഭവിച്ചുള്ളൂ, അവൻ അതിൽ അലസിയില്ല. എന്നാൽ, അതിവേഗത്തിൽ ഓടിയ ഋഷഭനെ അവൻ തന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.
കുമ്ഭകര്ണഭുജാഭ്യാം തു പീഡിതോ വാനരര്ഷഭഃ। നിപപാതര്ഷഭോ ഭീമഃ പ്രമുഖാഗതശോണിതഃ
കുംഭകർണ്ണന്റെ കയ്യിൽ പെട്ട ഋഷഭൻ, ഭയങ്കരനായ വാനരൻ, മുഖത്തു നിന്ന് രക്തം ഒഴുകി നിലത്ത് വീണു.
മുഷ്ടിനാ ശരഭം ഹത്വാ ജാനുനാ നീലമാഹവേ। ആജഘാന ഗവാക്ഷം തു തലേനേന്ദ്രരിപുസ്തദാ। പാദേനാഭ്യഹനത് ക്രുദ്ധസ്തരസാ ഗന്ധമാദനമ്
മുഷ്ടിയാൽ ശരഭനെ അടിച്ചു, യുദ്ധത്തിൽ മുട്ടുകൊണ്ട് നീലനെ അടിച്ചു, പിന്നെ ഗവാക്ഷനെ കൈയാൽ അടിച്ചു, കുപിതനായി വേഗത്തിൽ കാലുകൊണ്ട് ഗന്ധമാദനനെ അടിച്ചു.
ദത്തപ്രഹാരവ്യഥിതാ മുമുഹുഃ ശോണിതോക്ഷിതാഃ। നിപേതുസ്തേ തു മേദിന്യാം നികൃത്താ ഇവ കിംശുകാഃ
അവർക്കു കിട്ടിയ അടികൾ കൊണ്ട് രക്തത്തിൽ മുക്കി, അവർ ബോധംകെട്ട് നിലത്ത് വീണു. അതു വെട്ടിയ കീംശുകപൂക്കൾ പോലെ ആയിരുന്നു.
തേഷു വാനരമുഖ്യേഷു പാതിതേഷു മഹാത്മസു। വാനരാണാം സഹസ്രാണി കുമ്ഭകര്ണം പ്രദുദ്രുവുഃ
അവ വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാർ, മഹാത്മാക്കളായവർ, നിലത്ത് വീണപ്പോൾ, ആയിരക്കണക്കിന് വാനരങ്ങൾ കുംഭകർണ്ണനിൽ നിന്ന് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
തം ശൈലമിവ ശൈലാഭാഃ സര്വേ തു പ്ലവഗര്ഷഭാഃ। സമാരുഹ്യ സമുത്പത്യ ദദംശുശ്ച മഹാബലാഃ
പർവതങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള എല്ലാ വാനരനേതാക്കളും കുംഭകർണ്ണന്റെ മേൽ കയറി, ചാടിയും കടിച്ചുമായിരുന്നു.
തം നഖൈര്ദശനൈശ്ചാപി മുഷ്ടിഭിര്ബാഹുഭിസ്തഥാ। കുമ്ഭകര്ണം മഹാബാഹും നിജഘ്നുഃ പ്ലവഗര്ഷഭാഃ
വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാർ കുംഭകർണ്ണനെ, വലിയ കൈകളുള്ളവനെ, നഖങ്ങൾകൊണ്ടും പല്ലുകളാലും മുഷ്ടികളാലും കൈകളാലും അടിച്ചു.
സ വാനരസഹസ്രൈസ്തു വിചിതഃ പര്വതോപമഃ। രരാജ രാക്ഷസവ്യാഘ്രോ ഗിരിരാത്മരുഹൈരിവ
ആയിരക്കണക്കിന് വാനരങ്ങൾ കുംഭകർണ്ണനെ ചുറ്റി, പർവതത്തിനെപ്പോലെ അവൻ തെളിഞ്ഞു. അതു തന്റെ തന്നെ മരങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച പർവതം പോലെയായിരുന്നു.
ബാഹുഭ്യാം വാനരാന് സര്വാന് പ്രഗൃഹ്യ സ മഹാബലഃ। ഭക്ഷയാമാസ സംക്രുദ്ധോ ഗരുഡഃ പന്നഗാനിവ
വലിയ ശക്തിയുള്ള കുംഭകർണ്ണൻ തന്റെ കൈകളാൽ എല്ലാ വാനരങ്ങളെയും പിടിച്ചു, കോപത്തോടെ അവരെ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. അതു ഗരുഡൻ പാമ്പുകളെ തിന്നുന്നതുപോലെയായിരുന്നു.
പ്രക്ഷിപ്താഃ കുമ്ഭകര്ണേന വക്ത്രേ പാതാലസംനിഭേ। നാസാപുടാഭ്യാം സംജഗ്മുഃ കര്ണാഭ്യാം ചൈവ വാനരാഃ
കുംഭകർണ്ണൻ വാനരങ്ങളെ തന്റെ പാതാളത്തോളം ആഴമുള്ള വായിൽ എറിഞ്ഞപ്പോൾ, അവർ മൂക്കിലും ചെവികളിലും കൂടി പുറത്തുവന്നു.
ഭക്ഷയന് ഭൃശസംക്രുദ്ധോ ഹരീന് പര്വതസംനിഭഃ। ബഭഞ്ജ വാനരാന് സര്വാന് സംക്രുദ്ധോ രാക്ഷസോത്തമഃ
പർവതത്തെപ്പോലെയുള്ള ആ മഹാരാക്ഷസൻ, അത്യന്തം കോപത്തോടെ വാനരങ്ങളെ തിന്നുകയും, അതികോപത്തിൽ അവരെ തകർക്കുകയും ചെയ്തു.
മാംസശോണിതസംക്ലേദാം കുര്വന് ഭൂമിം സ രാക്ഷസഃ। ചചാര ഹരിസൈന്യേഷു കാലാഗ്നിരിവ മൂര്ച്ഛിതഃ
ആ രാക്ഷസൻ മണ്ണ് ഇറച്ചി രക്തംകൊണ്ട് നനയിച്ചു കൊണ്ടു, കുരങ്ങുകളുടെ സൈന്യത്തിൽ കാളാഗ്നിപോലെ ഭയാനകമായി ചലിച്ചു.
വജ്രഹസ്തോ യഥാ ശക്രഃ പാശഹസ്ത ഇവാന്തകഃ। ശൂലഹസ്തോ ബഭൌ യുദ്ധേ കുമ്ഭകര്ണോ മഹാബലഃ
യുദ്ധഭൂമിയിൽ കുമ്പകര്ണൻ ശക്തിയോടെ കയ്യിൽ ശൂലം പിടിച്ച്, വജ്രം കൈവശമുള്ള ഇന്ദ്രനെയും പാശം കൈവശമുള്ള അന്തകനെയും പോലെ തിളങ്ങി നിന്നു.