സ തഥോക്തസ്തു നിര്ഭര്ത്സ്യ കുമ്ഭകര്ണോ മഹോദരമ്। അബ്രവീദ് രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠം ഭ്രാതരം രാവണം തതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കുംഭകർണ്ണൻ മഹോദരനെ ശാസിച്ചു, പിന്നെ രാക്ഷസന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ സഹോദരൻ രാവണനോടു പറഞ്ഞു.
സോഽഹം തവ ഭയം ഘോരം വധാത് തസ്യ ദുരാത്മനഃ। രാമസ്യാദ്യ പ്രമാര്ജാമി നിര്വൈരോ ഹി സുഖീ ഭവ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ, ആ ദുഷ്ടനായ രാമനാൽ നിനക്കു വരുന്ന ഭയങ്കരമായ മരണഭയം അകറ്റി കളയാം; എനിക്ക് വൈരം ഇല്ല — നീ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കൂ.
ഗര്ജന്തി ന വൃഥാ ശൂരാ നിര്ജലാ ഇവ തോയദാഃ। പശ്യ സമ്പദ്യമാനം തു ഗര്ജിതം യുധി കര്മണാ
വീരന്മാർ വൃഥാ പുച്ഛിക്കാറില്ല, വെള്ളമില്ലാത്ത മേഘങ്ങൾ പോലെ അല്ല. യുദ്ധത്തിൽ എന്റെ വാക്കുകൾ എങ്ങനെ സത്യമായിത്തീരുന്നുവെന്ന് നീ കാണും.
ന മര്ഷയന്തി ചാത്മാനം സമ്ഭാവയിതുമാത്മനാ। അദര്ശയിത്വാ ശൂരാസ്തു കര്മ കുര്വന്തി ദുഷ്കരമ്
സത്യമായ വീരന്മാർ സ്വയം പ്രശംസിക്കുകയോ തങ്ങളെ കാണിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല; അവർ പ്രദർശനം കൂടാതെ ദുഷ്കരമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.
വിക്ലവാനാം ഹ്യബുദ്ധീനാം രാജ്ഞാം പണ്ഡിതമാനിനാമ്। രോചതേ ത്വദ്വചോ നിത്യം കഥ്യമാനം മഹോദര
മഹോദര, നീ പറയുന്ന വാക്കുകൾ ബുദ്ധിയില്ലാത്തതും ദുർബലരുമായ രാജാക്കന്മാർക്ക് എപ്പോഴും ഇഷ്ടമാണ്.
യുദ്ധേ കാപുരുഷൈര്നിത്യം ഭവദ്ഭിഃ പ്രിയവാദിഭിഃ। രാജാനമനുഗച്ഛദ്ഭിഃ സര്വം കൃത്യം വിനാശിതമ്
നിങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ഭീരുക്കളും രാജാവിന് ഇഷ്ടം പറയുന്നവരും അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടരുന്നവരും കാരണം, യുദ്ധത്തിലെ എല്ലാ കടമകളും നശിച്ചു.
രാജശേഷാ കൃതാ ലങ്കാ ക്ഷീണഃ കോശോ ബലം ഹതമ്। രാജാനമിമമാസാദ്യ സുഹൃച്ചിഹ്നമമിത്രകമ്
ഇപ്പോൾ ലങ്കയിൽ രാജാവിനെ മാത്രമേ ശേഷിച്ചുള്ളൂ; ധനശേഖരം തീർന്നു, സൈന്യം നശിച്ചു; സുഹൃത്ത് എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ രാജാവ് ശത്രുവായി മാറി.
ഏഷ നിര്യാമ്യഹം യുദ്ധമുദ്യതഃ ശത്രുനിര്ജയേ। ദുര്നയം ഭവതാമദ്യ സമീകര്തും മഹാഹവേ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ യുദ്ധത്തിനായി പുറപ്പെടുന്നു, ശത്രുവിനെ ജയിക്കാൻയും ഈ മഹായുദ്ധത്തിൽ നിങ്ങളുടെ ദുർബുദ്ധി തിരുത്താൻയും.
ഏവമുക്തവതോ വാക്യം കുമ്ഭകര്ണസ്യ ധീമതഃ। പ്രത്യുവാച തതോ വാക്യം പ്രഹസന് രാക്ഷസാധിപഃ
കുമ്പകർണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, രാക്ഷസാധിപൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
മഹോദരോഽയം രാമാത് തു പരിത്രസ്തോ ന സംശയഃ। ന ഹി രോചയതേ താത യുദ്ധം യുദ്ധവിശാരദ
മഹോദരൻ രാമനെ ഭയക്കുന്നു എന്നതിൽ സംശയമില്ല; യുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ ആയതിനാൽ, യുദ്ധം ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹത്തിന് ഇഷ്ടമില്ല, സഹോദരാ.
കശ്ചിന്മേ ത്വത്സമോ നാസ്തി സൌഹൃദേന ബലേന ച। ഗച്ഛ ശത്രുവധായ ത്വം കുമ്ഭകര്ണ ജയായ ച
സ്നേഹത്തിലും ശക്തിയിലും നിന്നെ തുല്യനായവൻ ആരുമില്ല; നീ പോവുക, കുമ്പകർണ, ശത്രുവിനെ സംഹരിച്ച് ജയിക്കാൻ.
ശയാനഃ ശത്രുനാശാര്ഥം ഭവാന് സമ്ബോധിതോ മയാ। അയം ഹി കാലഃ സുമഹാന് രാക്ഷസാനാമരിംദമ
ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കാൻ നിന്നെ ഞാൻ ഉണർത്തി; രാക്ഷസന്മാർക്ക് ഇപ്പോൾ വലിയ സമയമാണ്, ശത്രുനിഗ്രഹകനേ.
സംഗച്ഛ ശൂലമാദായ പാശഹസ്ത ഇവാന്തകഃ। വാനരാന് രാജപുത്രൌ ച ഭക്ഷയാദിത്യതേജസൌ
നീ ശൂലം എടുത്ത്, കയ്യിൽ പാശം പിടിച്ച യമനെപ്പോലെ, വാനരന്മാരെയും സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള രാജകുമാരന്മാരെയും തിന്നുക.
സമാലോക്യ തു തേ രൂപം വിദ്രവിഷ്യന്തി വാനരാഃ। രാമലക്ഷ്മണയോശ്ചാപി ഹൃദയേ പ്രസ്ഫുടിഷ്യതഃ
നിന്റെ രൂപം കണ്ടാൽ വാനരന്മാർ ഭയന്ന് ഓടും; രാമനും ലക്ഷ്മണനും പോലും ഹൃദയത്തിൽ കനത്ത ഭയം അനുഭവിക്കും.
ഏവമുക്ത്വാ മഹാതേജാഃ കുമ്ഭകര്ണം മഹാബലമ്। പുനര്ജാതമിവാത്മാനം മേനേ രാക്ഷസപുങ്ഗവഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, മഹാശക്തിയുള്ള കുമ്പകർണൻ താനൊരു പുതുജീവൻ നേടിയതുപോലെ കരുതി.
കുമ്ഭകര്ണബലാഭിജ്ഞോ ജാനംസ്തസ്യ പരാക്രമമ്। ബഭൂവ മുദിതോ രാജാ ശശാങ്ക ഇവ നിര്മലഃ
കുമ്പകർണന്റെ ശക്തിയും ധൈര്യവും അറിയുന്ന രാജാവ് അതിയായി സന്തോഷിച്ചു, മായമില്ലാത്ത ചന്ദ്രനെപ്പോലെ.
ഇത്യേവമുക്തഃ സംഹൃഷ്ടോ നിര്ജഗാമ മഹാബലഃ। രാജ്ഞസ്തു വചനം ശ്രുത്വാ യോദ്ധുമുദ്യുക്തവാംസ്തദാ
ഇങ്ങനെ രാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട സന്തോഷത്തോടെ മഹാബലശാലിയായ കുമ്പകർണൻ യുദ്ധത്തിനായി പുറപ്പെട്ടു.
ആദദേ നിശിതം ശൂലം വേഗാച്ഛത്രുനിബര്ഹണഃ। സര്വം കാലായസം ദീപ്തം തപ്തകാഞ്ചനഭൂഷണമ്
ശത്രുവിനെ സംഹരിക്കാൻ കുമ്പകർണൻ തീപൊള്ളുന്ന പൊൻ അലങ്കാരങ്ങളുള്ള കറുത്ത ഇരുമ്പിൽ നിർമ്മിച്ച ഉഗ്രമായ ഒരു ശൂലം എടുത്തു.
ഇന്ദ്രാശനിസമപ്രഖ്യം വജ്രപ്രതിമഗൌരവമ്। ദേവദാനവഗന്ധര്വയക്ഷപന്നഗസൂദനമ്
അത് ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രയുധംപോലെയും വജ്രംപോലെയുള്ള ഭാരവുമുള്ളതും ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും യക്ഷന്മാരെയും പാമ്പുകളെയും സംഹരിക്കുന്നതുമായിരുന്നു.
രക്തമാല്യമഹാദാമം സ്വതശ്ചോദ്ഗതപാവകമ്। ആദായ വിപുലം ശൂലം ശത്രുശോണിതരഞ്ജിതമ്
വലിയ ചുവന്ന മാലയും സ്വയം തീപടരുന്ന അഗ്രവും ശത്രുക്കളുടെ രക്തം കൊണ്ട് ചായം പിടിച്ചും ആ മഹത്തായ ശൂലം കുമ്പകർണൻ എടുത്തു.
കുമ്ഭകര്ണോ മഹാതേജാ രാവണം വാക്യമബ്രവീത്। ഗമിഷ്യാമ്യഹമേകാകീ തിഷ്ഠത്വിഹ ബലം മമ
പ്രഭയുള്ള കുംഭകർണ്ണൻ രാവണനോടു പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കു പോകാം; എന്റെ സൈന്യം ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ."
അദ്യ താന് ക്ഷുധിതഃ ക്രുദ്ധോ ഭക്ഷയിഷ്യാമി വാനരാന്। കുമ്ഭകര്ണവചഃ ശ്രുത്വാ രാവണോ വാക്യമബ്രവീത്
"ഇന്ന് ഞാൻ വിശപ്പും കോപവും കൊണ്ട് ആ വാനരന്മാരെ തിന്നുകളയും." കുംഭകർണ്ണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാവണൻ പറഞ്ഞു:
സൈന്യൈഃ പരിവൃതോ ഗച്ഛ ശൂലമുദ്ഗരപാണിഭിഃ। വാനരാ ഹി മഹാത്മാനഃ ശൂരാഃ സുവ്യവസായിനഃ
"സൈന്യങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പറ്റി, വീരന്മാരുടെ കൈകളിൽ കുന്തങ്ങളുമായി നീ പോവുക. കാരണം വാനരന്മാർ മഹാത്മാക്കളും ധൈര്യശാലികളും ഉറച്ച മനസ്സുള്ളവരുമാണ്."
ഏകാകിനം പ്രമത്തം വാ നയേയുര്ദശനൈഃ ക്ഷയമ്। തസ്മാത് പരമദുര്ധര്ഷഃ സൈന്യൈഃ പരിവൃതോ വ്രജ। രക്ഷസാമഹിതം സര്വം ശത്രുപക്ഷം നിഷൂദയ
"നീ ഒറ്റയ്ക്കും അശ്രദ്ധയോടെയും പോയാൽ അവർ നിന്നെ പല്ലുകൊണ്ട് നശിപ്പിച്ചേക്കാം. അതുകൊണ്ട് അതിജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള സൈന്യത്തോടെ നീ പോവുക; മുഴുവൻ ശത്രുസൈന്യത്തെയും നിന്റെ ശക്തിയാൽ തകർക്കുക."
അഥാസനാത് സമുത്പത്യ സ്രജം മണികൃതാന്തരാമ്। ആബബന്ധ മഹാതേജാഃ കുമ്ഭകര്ണസ്യ രാവണഃ
അപ്പോൾ രാവണൻ തന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, രത്നങ്ങൾ പതിച്ച ഒരു പുഷ്പമാല കുംഭകർണ്ണന്റെ കഴുത്തിൽ ചാർത്തി.
അങ്ഗദാന്യങ്ഗുലീവേഷ്ടാന് വരാണ്യാഭരണാനി ച। ഹാരം ച ശശിസംകാശമാബബന്ധ മഹാത്മനഃ
അവൻ കുംഭകർണ്ണന്റെ കൈകളിൽ മനോഹരമായ കങ്കണങ്ങളും വിരൽമുദ്രകളും, ചന്ദ്രനുപോലെ തിളങ്ങുന്ന ഒരു മാലയും അണിയിച്ചു.
ദിവ്യാനി ച സുഗന്ധീനി മാല്യദാമാനി രാവണഃ। ഗാത്രേഷു സജ്ജയാമാസ ശ്രോത്രയോശ്ചാസ്യ കുണ്ഡലേ
രാവണൻ ദിവ്യവും സുഗന്ധവുമുള്ള പുഷ്പമാലകൾ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ അണിയിച്ചു; അവന്റെ ചെവികളിൽ കുന്ദലങ്ങളും ഇട്ടു.
കാഞ്ചനാങ്ഗദകേയൂരനിഷ്കാഭരണഭൂഷിതഃ। കുമ്ഭകര്ണോ ബൃഹത്കര്ണഃ സുഹുതോഽഗ്നിരിവാബഭൌ
പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കങ്കണങ്ങളും കൈവളകളും ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞ, വിശാലചെവിയുള്ള കുംഭകർണ്ണൻ ഹോമത്തിൽ തെളിഞ്ഞ അഗ്നിയെപ്പോലെ തിളങ്ങി.
ശ്രോണീസൂത്രേണ മഹതാ മേചകേന വ്യരാജത। അമൃതോത്പാദനേ നദ്ധോ ഭുജങ്ഗേനേവ മന്ദരഃ
വിവിധ നിറങ്ങളുള്ള വലിയ ഒരു അരമണിക്കെട്ട് കുംഭകർണ്ണന്റെ അരയിൽ ചാർത്തിയിരുന്നു; അമൃതം ഉലർത്തുമ്പോൾ പാമ്പ് ചുറ്റിയ മന്ദരപർവതത്തെപ്പോലെയായിരുന്നു അവൻ.
സ കാഞ്ചനം ഭാരസഹം നിവാതം വിദ്യുത്പ്രഭം ദീപ്തമിവാത്മഭാസാ। ആബധ്യമാനഃ കവചം രരാജ സംധ്യാഭ്രസംവീത ഇവാദ്രിരാജഃ
പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള, ഭാരമേറ്റു നിൽക്കുന്ന, കാറ്റ് കടക്കാത്ത, മിന്നൽപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന കവചം അണിയുമ്പോൾ, സന്ധ്യാമേഘങ്ങൾ ചുറ്റിയിരിക്കുന്ന പർവതരാജനെപ്പോലെ കുംഭകർണ്ണൻ തിളങ്ങി.