യസ്യ നാസ്തി മനുഷ്യേഷു സദൃശോ രാക്ഷസോത്തമ। കഥമാശംസസേ യോദ്ധും തുല്യേനേന്ദ്രവിവസ്വതോഃ
രാക്ഷസന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ, മനുഷ്യരിൽ അവനു തുല്യൻ ആരുമില്ലെങ്കിൽ, ഇന്ദ്രനോ സൂര്യനോ പോലെയുള്ളവനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ നീ എങ്ങനെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു?
ഏവമുക്ത്വാ തു സംരബ്ധം കുമ്ഭകര്ണം മഹോദരഃ। ഉവാച രക്ഷസാം മധ്യേ രാവണം ലോകരാവണമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് കോപത്തോടെ കുംഭകർണ്ണനോട് മഹോദരൻ, രാക്ഷസന്മാരുടെ നടുവിൽ ലോകത്തെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രാവണനോട് പറഞ്ഞു.
ലബ്ധ്വാ പുരസ്താദ് വൈദേഹീം കിമര്ഥം ത്വം വിലമ്ബസേ। യദീച്ഛസി തദാ സീതാ വശഗാ തേ ഭവിഷ്യതി
വൈദേഹിയെ മുമ്പേ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ, പിന്നെ എന്തിനാണ് നീ വൈകുന്നത്? നീ ആഗ്രഹിച്ചാൽ, സീത ഉടനെ നിന്റെ അധികാരത്തിൽ വരും.
ദൃഷ്ടഃ കശ്ചിദുപായോ മേ സീതോപസ്ഥാനകാരകഃ। രുചിതശ്ചേത് സ്വയാ ബുദ്ധ്യാ രാക്ഷസേന്ദ്ര തതഃ ശൃണു
സീതയെ നിന്റെ മുന്നിൽ കൊണ്ടുവരാൻ ഒരു മാർഗം ഞാൻ കണ്ടെടുത്തിട്ടുണ്ട്; അതു നിന്റെ മനസ്സിന് ഇഷ്ടമായാൽ, രാക്ഷസാധിപതിയേ, കേൾക്കൂ.
അഹം ദ്വിജിഹ്വഃ സംഹ്രാദീ കുമ്ഭകര്ണോ വിതര്ദനഃ। പഞ്ച രാമവധായൈതേ നിര്യാന്തീത്യവഘോഷയ
ഞാൻ ദ്വിജിഹ്വനും സംഹ്രാദിയും കുംഭകർണ്ണനും വിതർദനനും — ഈ അഞ്ചുപേരും രാമനെ കൊല്ലാൻ പുറപ്പെടുന്നു എന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയിക്കൂ.
തതോ ഗത്വാ വയം യുദ്ധം ദാസ്യാമസ്തസ്യ യത്നതഃ। ജേഷ്യാമോ യദി തേ ശത്രൂന് നോപായൈഃ കാര്യമസ്തി നഃ
പിന്നീട് നാം അവനോടു യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പോകും, എല്ലാ ശ്രമവും ഉപയോഗിച്ച്. നിന്റെ ശത്രുക്കളെ നാം ജയിച്ചാൽ, യുക്തികൾ വേണ്ടതില്ല.
അഥ ജീവതി നഃ ശത്രുര്വയം ച കൃതസംയുഗാഃ। തതഃ സമഭിപത്സ്യാമോ മനസാ യത് സമീക്ഷിതമ്
എങ്കിൽ, നമ്മുടെ ശത്രു ജീവിച്ചിരിക്കുകയോ, നാം യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് തിരിച്ചു വരികയോ ചെയ്താൽ, നീ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച പദ്ധതികൾക്ക് പിന്നെ നാം ശ്രമിക്കും.
വയം യുദ്ധാദിഹൈഷ്യാമോ രുധിരേണ സമുക്ഷിതാഃ। വിദാര്യ സ്വതനും ബാണൈ രാമനാമാങ്കിതൈഃ ശരൈഃ
നാം രക്തത്തിൽ കുളിച്ച്, രാമന്റെ പേരിട്ട അമ്പുകൾകൊണ്ട് ശരീരം തുളഞ്ഞ്, യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് തിരിച്ചു വരും.
ഭക്ഷിതോ രാഘവോഽസ്മാഭിര്ലക്ഷ്മണശ്ചേതി വാദിനഃ। തതഃ പാദൌ ഗ്രഹീഷ്യാമസ്ത്വം നഃ കാമം പ്രപൂരയ
‘രാഘവനും ലക്ഷ്മണനും ഞങ്ങൾ തിന്നുകളഞ്ഞു’ എന്ന് പറഞ്ഞ്, നാം നിന്റെ കാലുകൾ പിടിക്കും — ഞങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം നീ നിറവേറ്റണം.
തതോഽവഘോഷയ പുരേ ഗജസ്കന്ധേന പാര്ഥിവ। ഹതോ രാമഃ സഹ ഭ്രാത്രാ സസൈന്യ ഇതി സര്വതഃ
അപ്പോൾ രാജാവേ, ആനയുടെ മേൽ കയറി നഗരം മുഴുവനും, ‘രാമനും സഹോദരനും സൈന്യത്തോടുകൂടെ കൊല്ലപ്പെട്ടു’ എന്ന് പ്രഖ്യാപനം ചെയ്യൂ.
പ്രീതോ നാമ തതോ ഭൂത്വാ ഭൃത്യാനാം ത്വമരിംദമ। ഭോഗാംശ്ച പരിവാരാംശ്ച കാമാന് വസു ച ദാപയ
പിന്നീട്, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച സന്തോഷത്തിൽ, ഭൃത്യന്മാർക്ക് ആനന്ദവും, അനുചരന്മാർക്കും ഇഷ്ടസൗഖ്യങ്ങളും ധനവും നല്കൂ.
തതോ മാല്യാനി വാസാംസി വീരാണാമനുലേപനമ്। പേയം ച ബഹു യോധേഭ്യഃ സ്വയം ച മുദിതഃ പിബ
ശൂരന്മാർക്ക് മാലകളും വസ്ത്രങ്ങളും ഉണക്കളും, യോദ്ധാക്കൾക്ക് ധാരാളം പാനീയവും വിതരണം ചെയ്യൂ; നീയും സന്തോഷത്തോടെ കുടിക്കൂ.
തതോഽസ്മിന് ബഹുലീഭൂതേ കൌലീനേ സര്വതോ ഗതേ। ഭക്ഷിതഃ സസുഹൃദ് രാമോ രാക്ഷസൈരിതി വിശ്രുതേ
ഈ ആഘോഷം എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചു, ‘രാമനും സുഹൃത്തുക്കളും രാക്ഷസന്മാർ തിന്നുകളഞ്ഞു’ എന്ന വാർത്ത പരന്നാൽ,
പ്രവിശ്യാശ്വാസ്യ ചാപി ത്വം സീതാം രഹസി സാന്ത്വയന്। ധനധാന്യൈശ്ച കാമൈശ്ച രത്നൈശ്ചൈനാം പ്രലോഭയ
പിന്നീട്, നീ അകത്തേക്ക് കടന്നു, സീതയെ ഒറ്റക്കായി ആശ്വസിപ്പിച്ച്, അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കുകയും, ധനം, ധാന്യം, ഇഷ്ടങ്ങൾ, രത്നങ്ങൾ എന്നിവ വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് വശീകരിക്കൂ.
അനയോപധയാ രാജന് ഭൂയഃ ശോകാനുബന്ധയാ। അകാമാ ത്വദ്വശം സീതാ നഷ്ടനാഥാ ഗമിഷ്യതി
ഈ വഞ്ചനയിലൂടെ, രാജാവേ, വീണ്ടും ദുഃഖം ഉണ്ടാക്കി, രക്ഷകനില്ലാതെ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത സീത, നിന്റെ വശത്തേക്ക് വരും.
രമണീയം ഹി ഭര്താരം വിനഷ്ടമധിഗമ്യ സാ। നൈരാശ്യാത് സ്ത്രീലഘുത്വാച്ച ത്വദ്വശം പ്രതിപത്സ്യതേ
സ്വന്തം ഭർത്താവിനെ നഷ്ടപ്പെട്ടതായി കണ്ടാൽ, നിരാശയാലും സ്ത്രീകളുടെ മനസ്സിന്റെ ചഞ്ചലത്വത്താലും അവൾ നിന്റെ വശത്തേക്ക് വരും.
സാ പുരാ സുഖസംവൃദ്ധാ സുഖാര്ഹാ ദുഃഖകര്ശിതാ। ത്വയ്യധീനം സുഖം ജ്ഞാത്വാ സര്വഥൈവ ഗമിഷ്യതി
മുന്പ് സൗഖ്യത്തിൽ വളർന്ന, സന്തോഷത്തിന് അർഹയായ അവൾ, ഇപ്പോൾ ദുഃഖത്തിൽ കഷ്ടപ്പെട്ട്, സുഖം നിന്റെ അധീനമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, എല്ലാറ്റിലും നിന്റെ വശത്തേക്ക് തിരിയും.
ഏതത് സുനീതം മമ ദര്ശനേന രാമം ഹി ദൃഷ്ട്വൈവ ഭവേദനര്ഥഃ। ഇഹൈവ തേ സേത്സ്യതി മോത്സുകോ ഭൂ- ര്മഹാനയുദ്ധേന സുഖസ്യ ലാഭഃ
ഇത് നന്നായി ആലോചിച്ചതാണ്; ഞാൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടാൽ രാമനെ കണ്ടതുമാത്രം ദോഷം വരും. ഇവിടെ തന്നെ നീ വിജയിക്കും — വലിയ യുദ്ധം ഇല്ലാതെ വലിയ സന്തോഷം നേടാം, അതിനാൽ ഉത്കണ്ഠപ്പെടേണ്ട.
അനഷ്ടസൈന്യോ ഹ്യനവാപ്തസംശയോ രിപും ത്വയുദ്ധേന ജയഞ്ജനാധിപഃ। യശശ്ച പുണ്യം ച മഹാന്മഹീപതേ ശ്രിയം ച കീര്തിം ച ചിരം സമശ്നുതേ
നിന്റെ സൈന്യം നശിക്കാതെ, സംശയം ഇല്ലാതെ, യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുവിനെ ജയിച്ചാൽ, രാജാവേ, നീ ദീർഘകാലം വലിയ യശസ്സും, പുണ്യവും, ഐശ്വര്യവും, കീർത്തിയും അനുഭവിക്കും.
thumb|പഞ്ചഷഷ്ടിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ പഞ്ചഷഷ്ടിതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ഇപ്പോൾ അറുപത്തിയഞ്ചാം സർഗ്ഗം കേൾക്കൂ.
സ തഥോക്തസ്തു നിര്ഭര്ത്സ്യ കുമ്ഭകര്ണോ മഹോദരമ്। അബ്രവീദ് രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠം ഭ്രാതരം രാവണം തതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കുംഭകർണ്ണൻ മഹോദരനെ ശാസിച്ചു, പിന്നെ രാക്ഷസന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ സഹോദരൻ രാവണനോടു പറഞ്ഞു.
സോഽഹം തവ ഭയം ഘോരം വധാത് തസ്യ ദുരാത്മനഃ। രാമസ്യാദ്യ പ്രമാര്ജാമി നിര്വൈരോ ഹി സുഖീ ഭവ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ, ആ ദുഷ്ടനായ രാമനാൽ നിനക്കു വരുന്ന ഭയങ്കരമായ മരണഭയം അകറ്റി കളയാം; എനിക്ക് വൈരം ഇല്ല — നീ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കൂ.
ഗര്ജന്തി ന വൃഥാ ശൂരാ നിര്ജലാ ഇവ തോയദാഃ। പശ്യ സമ്പദ്യമാനം തു ഗര്ജിതം യുധി കര്മണാ
വീരന്മാർ വൃഥാ പുച്ഛിക്കാറില്ല, വെള്ളമില്ലാത്ത മേഘങ്ങൾ പോലെ അല്ല. യുദ്ധത്തിൽ എന്റെ വാക്കുകൾ എങ്ങനെ സത്യമായിത്തീരുന്നുവെന്ന് നീ കാണും.
ന മര്ഷയന്തി ചാത്മാനം സമ്ഭാവയിതുമാത്മനാ। അദര്ശയിത്വാ ശൂരാസ്തു കര്മ കുര്വന്തി ദുഷ്കരമ്
സത്യമായ വീരന്മാർ സ്വയം പ്രശംസിക്കുകയോ തങ്ങളെ കാണിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല; അവർ പ്രദർശനം കൂടാതെ ദുഷ്കരമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.
വിക്ലവാനാം ഹ്യബുദ്ധീനാം രാജ്ഞാം പണ്ഡിതമാനിനാമ്। രോചതേ ത്വദ്വചോ നിത്യം കഥ്യമാനം മഹോദര
മഹോദര, നീ പറയുന്ന വാക്കുകൾ ബുദ്ധിയില്ലാത്തതും ദുർബലരുമായ രാജാക്കന്മാർക്ക് എപ്പോഴും ഇഷ്ടമാണ്.
യുദ്ധേ കാപുരുഷൈര്നിത്യം ഭവദ്ഭിഃ പ്രിയവാദിഭിഃ। രാജാനമനുഗച്ഛദ്ഭിഃ സര്വം കൃത്യം വിനാശിതമ്
നിങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ഭീരുക്കളും രാജാവിന് ഇഷ്ടം പറയുന്നവരും അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടരുന്നവരും കാരണം, യുദ്ധത്തിലെ എല്ലാ കടമകളും നശിച്ചു.
രാജശേഷാ കൃതാ ലങ്കാ ക്ഷീണഃ കോശോ ബലം ഹതമ്। രാജാനമിമമാസാദ്യ സുഹൃച്ചിഹ്നമമിത്രകമ്
ഇപ്പോൾ ലങ്കയിൽ രാജാവിനെ മാത്രമേ ശേഷിച്ചുള്ളൂ; ധനശേഖരം തീർന്നു, സൈന്യം നശിച്ചു; സുഹൃത്ത് എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ രാജാവ് ശത്രുവായി മാറി.
ഏഷ നിര്യാമ്യഹം യുദ്ധമുദ്യതഃ ശത്രുനിര്ജയേ। ദുര്നയം ഭവതാമദ്യ സമീകര്തും മഹാഹവേ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ യുദ്ധത്തിനായി പുറപ്പെടുന്നു, ശത്രുവിനെ ജയിക്കാൻയും ഈ മഹായുദ്ധത്തിൽ നിങ്ങളുടെ ദുർബുദ്ധി തിരുത്താൻയും.
ഏവമുക്തവതോ വാക്യം കുമ്ഭകര്ണസ്യ ധീമതഃ। പ്രത്യുവാച തതോ വാക്യം പ്രഹസന് രാക്ഷസാധിപഃ
കുമ്പകർണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, രാക്ഷസാധിപൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
മഹോദരോഽയം രാമാത് തു പരിത്രസ്തോ ന സംശയഃ। ന ഹി രോചയതേ താത യുദ്ധം യുദ്ധവിശാരദ
മഹോദരൻ രാമനെ ഭയക്കുന്നു എന്നതിൽ സംശയമില്ല; യുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ ആയതിനാൽ, യുദ്ധം ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹത്തിന് ഇഷ്ടമില്ല, സഹോദരാ.