വധേന തേ ദാശരഥേഃ സുഖാവഹം സുഖം സമാഹര്തുമഹം വ്രജാമി। നിഹത്യ രാമം സഹ ലക്ഷ്മണേന ഖാദാമി സര്വാന് ഹരിയൂഥമുഖ്യാന്
ദശരഥപുത്രനേ, നിന്നെ കൊല്ലുന്നതിലൂടെ ഞാൻ വലിയ സന്തോഷം നേടും. രാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും കൊല്ലുമ്പോൾ, പ്രധാന വാനരന്മാരെ ഞാൻ മുഴുവനും തിന്നുകളയും.
രമസ്വ രാജന് പിബ ചാദ്യ വാരുണീം കുരുഷ്വ കൃത്യാനി വിനീയ ദുഃഖമ്। മയാദ്യ രാമേ ഗമിതേ യമക്ഷയം ചിരായ സീതാ വശഗാ ഭവിഷ്യതി
രാജാവേ, ഇന്നു ആസ്വദിക്കൂ, വരുണപാനം കുടിക്കൂ, ദു:ഖം വിട്ട് വേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യൂ. ഞാൻ ഇന്ന് രാമനെ യമലോകത്തിലേക്ക് അയച്ചാൽ, സീത ദീർഘകാലം നിന്റെ വശത്തായിരിക്കും.
thumb|ചതുഷ്ഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ ചതുഷ്ഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ അറുപത്തിയഞ്ചാം സർഗ്ഗം കേൾക്കൂ.
തദുക്തമതികായസ്യ ബലിനോ ബാഹുശാലിനഃ। കുമ്ഭകര്ണസ്യ വചനം ശ്രുത്വോവാച മഹോദരഃ
ബലശാലിയും ബാഹുബലവാനുമായ അതികായൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ടു, മഹോദരൻ കുംഭകർണ്ണനോട് പറഞ്ഞു.
കുമ്ഭകര്ണ കുലേ ജാതോ ധൃഷ്ടഃ പ്രാകൃതദര്ശനഃ। അവലിപ്തോ ന ശക്നോഷി കൃത്യം സര്വത്ര വേദിതുമ്
കുംഭകർണ്ണന്റെ വംശത്തിൽ ജനിച്ച നീ ധൈര്യശാലിയാണ്, സാധാരണ ബുദ്ധിയുള്ളവൻ. അഹങ്കാരത്താൽ നീ എല്ലായിടത്തും ചെയ്യേണ്ടത് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.
നഹി രാജാ ന ജാനീതേ കുമ്ഭകര്ണ നയാനയൌ। ത്വം തു കൈശോരകാദ് ധൃഷ്ടഃ കേവലം വക്തുമിച്ഛസി
കുംഭകർണ്ണാ, രാജാവിന് നയം അനയം അറിയില്ലെന്നല്ല; പക്ഷേ, നീ ബാല്യത്തിൽ നിന്ന് ധൈര്യത്തോടെ വെറുതെ സംസാരിക്കാൻ മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സ്ഥാനം വൃദ്ധിം ച ഹാനിം ച ദേശകാലവിധാനവിത്। ആത്മനശ്ച പരേഷാം ച ബുധ്യതേ രാക്ഷസര്ഷഭഃ
രാക്ഷസന്മാരിൽ ഏറ്റവും പ്രഗത്ഭനായവൻ, തനിക്കു മാത്രമല്ല, മറ്റുള്ളവർക്കും എങ്ങനെയാണ് സ്ഥലം, വളർച്ച, ക്ഷയം, ദേശകാലം എന്നിവയൊക്കെ ക്രമീകരിക്കേണ്ടതെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നു.
യത് ത്വശക്യം ബലവതാ വക്തും പ്രാകൃതബുദ്ധിനാ। അനുപാസിതവൃദ്ധേന കഃ കുര്യാത് താദൃശം ബുധഃ
സാധാരണ മനസ്സുള്ളവനും മൂപ്പന്മാരെ സേവിക്കാതെയും, ശക്തനായവൻ എന്ന നിലയിൽ പറയാൻ പാടില്ലാത്തത് പറയുന്നവനായി, അറിവുള്ളവൻ ആരാണ് നിന്റെപോലെ പെരുമാറുക?
യാംസ്തു ധര്മാര്ഥകാമാംസ്ത്വം ബ്രവീഷി പൃഥഗാശ്രയാന്। അവബോദ്ധും സ്വഭാവേന നഹി ലക്ഷണമസ്തി താന്
നീ പറയുന്ന ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം എന്നിങ്ങനെ വേറിട്ടുള്ള ലക്ഷ്യങ്ങൾ, അവയുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കഴിവ് നിനക്കില്ല.
കര്മ ചൈവ ഹി സര്വേഷാം കാരണാനാം പ്രയോജനമ്। ശ്രേയഃ പാപീയസാം ചാത്ര ഫലം ഭവതി കര്മണാമ്
എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും പ്രവർത്തിയാണ് കാരണം; നല്ലതോ ചീത്തയോ ആയ പ്രവർത്തികൾക്ക് അതനുസരിച്ചുള്ള ഫലമാണ് ലഭിക്കുന്നത്.
നിഃശ്രേയസഫലാവേവ ധര്മാര്ഥാവിതരാവപി। അധര്മാനര്ഥയോഃ പ്രാപ്തം ഫലം ച പ്രത്യവായികമ്
ധർമ്മവും അർത്ഥവും ഉത്തമഫലമാണ് നൽകുന്നത്; അതേസമയം അധർമ്മവും അനർത്ഥവും ദോഷകരമായ ഫലങ്ങൾ മാത്രം നൽകും.
ഐഹലൌകികപാരക്യം കര്മ പുംഭിര്നിഷേവ്യതേ। കര്മാണ്യപി തു കല്യാണി ലഭതേ കാമമാസ്ഥിതഃ
ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും ഫലം ലഭിക്കാനാണ് മനുഷ്യർ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്; ആഗ്രഹത്തിൽ ഉറച്ച് നിൽക്കുന്നവനും നല്ല പ്രവൃത്തികൾ നേടാം.
തത്ര ക്ലൃപ്തമിദം രാജ്ഞാ ഹൃദി കാര്യം മതം ച നഃ। ശത്രൌ ഹി സാഹസം യത് തത് കിമിവാത്രാപനീയതേ
രാജാവ് മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ച കാര്യമാണ് നമുക്ക് ചെയ്യേണ്ടത്; ശത്രുവിനെതിരെ ധൈര്യത്തോടെ എന്ത് ചെയ്യാമെന്നതിൽ സംശയമില്ല.
ഏകസ്യൈവാഭിയാനേ തു ഹേതുര്യഃ പ്രാഹൃതസ്ത്വയാ। തത്രാപ്യനുപപന്നം തേ വക്ഷ്യാമി യദസാധു ച
ഒറ്റയാളായി മുന്നോട്ട് പോകേണ്ടതിന്റെ കാരണമായി നീ പറഞ്ഞത് ശരിയല്ല; അതിലെ തെറ്റും അനുചിതവും ഞാൻ പറയാം.
യേന പൂര്വം ജനസ്ഥാനേ ബഹവോഽതിബലാ ഹതാഃ। രാക്ഷസാ രാഘവം തം ത്വം കഥമേകോ ജയിഷ്യസി
ജനസ്ഥാനത്തിൽ മുമ്പ് അനേകം ശക്തരായ രാക്ഷസന്മാരെ വധിച്ച രാഘവനെ നീ ഒറ്റയ്ക്ക് എങ്ങനെ ജയിക്കും?
യേ പൂര്വം നിര്ജിതാസ്തേന ജനസ്ഥാനേ മഹൌജസഃ। രാക്ഷസാംസ്താന് പുരേ സര്വാന് ഭീതാനദ്യ ന പശ്യസി
ജനസ്ഥാനത്തിൽ രാഘവൻ നേരത്തെ തോൽപ്പിച്ച ശക്തരായ രാക്ഷസന്മാരെ നീ ഇപ്പോൾ നഗരത്തിൽ കാണുന്നില്ല; അവർ ഭയന്നാണ് അപ്രത്യക്ഷമായത്.
തം സിംഹമിവ സംക്രുദ്ധം രാമം ദശരഥാത്മജമ്। സര്പം സുപ്തമഹോ ബുദ്ധ്വാ പ്രബോധയിതുമിച്ഛസി
ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ, കോപത്തിൽ സിംഹംപോലെയും ഉറങ്ങുന്ന പാമ്പുപോലെയും ഭയങ്കരനാണ്; അവനെ ഉണർത്താൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ജ്വലന്തം തേജസാ നിത്യം ക്രോധേന ച ദുരാസദമ്। കസ്തം മൃത്യുമിവാസഹ്യമാസാദയിതുമര്ഹതി
എപ്പോഴും തേജസ്സിൽ ജ്വലിക്കുന്നവനും, കോപത്തിൽ അതികഠിനനുമായവനേത്, മരണത്തെപ്പോലും അതിജീവിക്കാൻ ആരാണ് ധൈര്യപ്പെടുക?
സംശയസ്ഥമിദം സര്വം ശത്രോഃ പ്രതിസമാസനേ। ഏകസ്യ ഗമനം താത നഹി മേ രോചതേ ഭൃശമ്
ശത്രുവിനെ നേരിടുമ്പോൾ എല്ലാം അനിശ്ചിതമാണ്; അച്ഛാ, ഒരാൾ മാത്രം പോവുന്നതിൽ എനിക്കൊന്നും സമ്മതമില്ല.
ഹീനാര്ഥസ്തു സമൃദ്ധാര്ഥം കോ രിപും പ്രാകൃതം യഥാ। നിശ്ചിതം ജീവിതത്യാഗേ വശമാനേതുമിച്ഛതി
സമ്പത്ത് ഇല്ലാത്തവൻ, സമ്പന്നനായ ശത്രുവിനെ, സാധാരണ മനുഷ്യൻപോലെ, ജീവൻ തന്നെ പണയപ്പെടുത്തി കീഴടക്കാൻ ശ്രമിക്കുമോ?
യസ്യ നാസ്തി മനുഷ്യേഷു സദൃശോ രാക്ഷസോത്തമ। കഥമാശംസസേ യോദ്ധും തുല്യേനേന്ദ്രവിവസ്വതോഃ
രാക്ഷസന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ, മനുഷ്യരിൽ അവനു തുല്യൻ ആരുമില്ലെങ്കിൽ, ഇന്ദ്രനോ സൂര്യനോ പോലെയുള്ളവനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ നീ എങ്ങനെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു?
ഏവമുക്ത്വാ തു സംരബ്ധം കുമ്ഭകര്ണം മഹോദരഃ। ഉവാച രക്ഷസാം മധ്യേ രാവണം ലോകരാവണമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് കോപത്തോടെ കുംഭകർണ്ണനോട് മഹോദരൻ, രാക്ഷസന്മാരുടെ നടുവിൽ ലോകത്തെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രാവണനോട് പറഞ്ഞു.
ലബ്ധ്വാ പുരസ്താദ് വൈദേഹീം കിമര്ഥം ത്വം വിലമ്ബസേ। യദീച്ഛസി തദാ സീതാ വശഗാ തേ ഭവിഷ്യതി
വൈദേഹിയെ മുമ്പേ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ, പിന്നെ എന്തിനാണ് നീ വൈകുന്നത്? നീ ആഗ്രഹിച്ചാൽ, സീത ഉടനെ നിന്റെ അധികാരത്തിൽ വരും.
ദൃഷ്ടഃ കശ്ചിദുപായോ മേ സീതോപസ്ഥാനകാരകഃ। രുചിതശ്ചേത് സ്വയാ ബുദ്ധ്യാ രാക്ഷസേന്ദ്ര തതഃ ശൃണു
സീതയെ നിന്റെ മുന്നിൽ കൊണ്ടുവരാൻ ഒരു മാർഗം ഞാൻ കണ്ടെടുത്തിട്ടുണ്ട്; അതു നിന്റെ മനസ്സിന് ഇഷ്ടമായാൽ, രാക്ഷസാധിപതിയേ, കേൾക്കൂ.
അഹം ദ്വിജിഹ്വഃ സംഹ്രാദീ കുമ്ഭകര്ണോ വിതര്ദനഃ। പഞ്ച രാമവധായൈതേ നിര്യാന്തീത്യവഘോഷയ
ഞാൻ ദ്വിജിഹ്വനും സംഹ്രാദിയും കുംഭകർണ്ണനും വിതർദനനും — ഈ അഞ്ചുപേരും രാമനെ കൊല്ലാൻ പുറപ്പെടുന്നു എന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയിക്കൂ.
തതോ ഗത്വാ വയം യുദ്ധം ദാസ്യാമസ്തസ്യ യത്നതഃ। ജേഷ്യാമോ യദി തേ ശത്രൂന് നോപായൈഃ കാര്യമസ്തി നഃ
പിന്നീട് നാം അവനോടു യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പോകും, എല്ലാ ശ്രമവും ഉപയോഗിച്ച്. നിന്റെ ശത്രുക്കളെ നാം ജയിച്ചാൽ, യുക്തികൾ വേണ്ടതില്ല.
അഥ ജീവതി നഃ ശത്രുര്വയം ച കൃതസംയുഗാഃ। തതഃ സമഭിപത്സ്യാമോ മനസാ യത് സമീക്ഷിതമ്
എങ്കിൽ, നമ്മുടെ ശത്രു ജീവിച്ചിരിക്കുകയോ, നാം യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് തിരിച്ചു വരികയോ ചെയ്താൽ, നീ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച പദ്ധതികൾക്ക് പിന്നെ നാം ശ്രമിക്കും.
വയം യുദ്ധാദിഹൈഷ്യാമോ രുധിരേണ സമുക്ഷിതാഃ। വിദാര്യ സ്വതനും ബാണൈ രാമനാമാങ്കിതൈഃ ശരൈഃ
നാം രക്തത്തിൽ കുളിച്ച്, രാമന്റെ പേരിട്ട അമ്പുകൾകൊണ്ട് ശരീരം തുളഞ്ഞ്, യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് തിരിച്ചു വരും.
ഭക്ഷിതോ രാഘവോഽസ്മാഭിര്ലക്ഷ്മണശ്ചേതി വാദിനഃ। തതഃ പാദൌ ഗ്രഹീഷ്യാമസ്ത്വം നഃ കാമം പ്രപൂരയ
‘രാഘവനും ലക്ഷ്മണനും ഞങ്ങൾ തിന്നുകളഞ്ഞു’ എന്ന് പറഞ്ഞ്, നാം നിന്റെ കാലുകൾ പിടിക്കും — ഞങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം നീ നിറവേറ്റണം.
തതോഽവഘോഷയ പുരേ ഗജസ്കന്ധേന പാര്ഥിവ। ഹതോ രാമഃ സഹ ഭ്രാത്രാ സസൈന്യ ഇതി സര്വതഃ
അപ്പോൾ രാജാവേ, ആനയുടെ മേൽ കയറി നഗരം മുഴുവനും, ‘രാമനും സഹോദരനും സൈന്യത്തോടുകൂടെ കൊല്ലപ്പെട്ടു’ എന്ന് പ്രഖ്യാപനം ചെയ്യൂ.