ഹസ്താഭ്യാമേവ സംരഭ്യ ഹനിഷ്യാമി സവജ്രിണമ്। യദി മേ മുഷ്ടിവേഗം സ രാഘവോഽദ്യ സഹിഷ്യതി
എന്റെ കൈകളാൽ ഉഗ്രതയോടെ ഞാൻ ആക്രമിച്ച്, വജ്രായുധം കൈവശമുള്ളവനെയും കൊല്ലും. ഇന്ന് രാഘവൻ എന്റെ മുഷ്ടിയുടെ ശക്തി സഹിച്ചാൽ മാത്രം.
തതഃ പാസ്യന്തി ബാണൌഘാ രുധിരം രാഘവസ്യ മേ। ചിന്തയാ തപ്യസേ രാജന് കിമര്ഥം മയി തിഷ്ഠതി
എന്റെ അമ്പുകളുടെ പ്രവാഹം രാഘവന്റെ രക്തം കുടിക്കും. രാജാവേ, ഞാൻ ഇവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ എന്തിനാണ് നീ മനസ്സിൽ വിഷമിക്കുന്നത്?
സോഽഹം ശത്രുവിനാശായ തവ നിര്യാതുമുദ്യതഃ। മുഞ്ച രാമാദ് ഭയം ഘോരം നിഹനിഷ്യാമി സംയുഗേ
നിന്റെ ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്. രാമനോട് ഉള്ള ഭയങ്കരമായ ഭയം നീ വിട്ടുകളയൂ; യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ അവനെ കൊല്ലും.
രാഘവം ലക്ഷ്മണം ചൈവ സുഗ്രീവം ച മഹാബലമ്। ഹനൂമന്തം ച രക്ഷോഘ്നം യേന ലങ്കാ പ്രദീപിതാ
രാഘവനും, ലക്ഷ്മണനും, മഹാബലശാലിയായ സുഗ്രീവനും, ലങ്കയെ കത്തിച്ച രാക്ഷസശത്രുവായ ഹനുമാനും,
ഹരീംശ്ച ഭക്ഷയിഷ്യാമി സംയുഗേ സമുപസ്ഥിതേ। അസാധാരണമിച്ഛാമി തവ ദാതും മഹദ് യശഃ
ആ വാനരന്മാരെയും ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ തിന്നുകളയും. നിനക്ക് അപൂർവ്വമായ മഹത്തായ കീർത്തി നൽകാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
യദി ചേന്ദ്രാദ് ഭയം രാജന് യദി ചാപി സ്വയംഭുവഃ। തതോഽഹം നാശയിഷ്യാമി നൈശം തമ ഇവാംശുമാന്
രാജാവേ, നീ ഇന്ദ്രനെയോ സ്വയംഭുവനെയോ ഭയപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, ഞാൻ അവരെ രാത്രിയിലെ ഇരുട്ട് പോലെ നശിപ്പിക്കും.
അപി ദേവാഃ ശയിഷ്യന്തേ മയി ക്രുദ്ധേ മഹീതലേ। യമം ച ശമയിഷ്യാമി ഭക്ഷയിഷ്യാമി പാവകമ്
എനിക്ക് കോപം വന്നാൽ ദേവതകളും ഭൂമിയിൽ വീണു കിടക്കും. യമനെ ഞാൻ കീഴടക്കും, അഗ്നിയെ ഞാൻ തിന്നുകളയും.
ആദിത്യം പാതയിഷ്യാമി സനക്ഷത്രം മഹീതലേ। ശതക്രതും വധിഷ്യാമി പാസ്യാമി വരുണാലയമ്
സൂര്യനെയും നക്ഷത്രങ്ങളെയും ഞാൻ ഭൂമിയിൽ വീഴ്ത്തും. ശതക്രതുവിനെ ഞാൻ കൊല്ലും, വരുണന്റെ ആലയം ഞാൻ കുടിക്കും.
പര്വതാംശ്ചൂര്ണയിഷ്യാമി ദാരയിഷ്യാമി മേദിനീമ്। ദീര്ഘകാലം പ്രസുപ്തസ്യ കുമ്ഭകര്ണസ്യ വിക്രമമ്
പർവ്വതങ്ങളെ ഞാൻ ചൂര്ണമാക്കും, ഭൂമിയെ ഞാൻ പിളർക്കും. ദീർഘകാലം ഉറങ്ങിയ കുംഭകർണ്ണന്റെ വീര്യമാണ് ഇതു.
അദ്യ പശ്യന്തു ഭൂതാനി ഭക്ഷ്യമാണാനി സര്വശഃ। ന ത്വിദം ത്രിദിവം സര്വമാഹാരോ മമ പൂര്യതേ
ഇന്ന് എല്ലാ ജീവികളും ഞാൻ മുഴുവനായി തിന്നുന്നതു കാണട്ടെ. എങ്കിലും, ഈ മുഴുവൻ സ്വർഗ്ഗവും എന്റെ വിശപ്പു തണയ്ക്കാൻ പോരാ.
വധേന തേ ദാശരഥേഃ സുഖാവഹം സുഖം സമാഹര്തുമഹം വ്രജാമി। നിഹത്യ രാമം സഹ ലക്ഷ്മണേന ഖാദാമി സര്വാന് ഹരിയൂഥമുഖ്യാന്
ദശരഥപുത്രനേ, നിന്നെ കൊല്ലുന്നതിലൂടെ ഞാൻ വലിയ സന്തോഷം നേടും. രാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും കൊല്ലുമ്പോൾ, പ്രധാന വാനരന്മാരെ ഞാൻ മുഴുവനും തിന്നുകളയും.
രമസ്വ രാജന് പിബ ചാദ്യ വാരുണീം കുരുഷ്വ കൃത്യാനി വിനീയ ദുഃഖമ്। മയാദ്യ രാമേ ഗമിതേ യമക്ഷയം ചിരായ സീതാ വശഗാ ഭവിഷ്യതി
രാജാവേ, ഇന്നു ആസ്വദിക്കൂ, വരുണപാനം കുടിക്കൂ, ദു:ഖം വിട്ട് വേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യൂ. ഞാൻ ഇന്ന് രാമനെ യമലോകത്തിലേക്ക് അയച്ചാൽ, സീത ദീർഘകാലം നിന്റെ വശത്തായിരിക്കും.
thumb|ചതുഷ്ഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ ചതുഷ്ഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ അറുപത്തിയഞ്ചാം സർഗ്ഗം കേൾക്കൂ.
തദുക്തമതികായസ്യ ബലിനോ ബാഹുശാലിനഃ। കുമ്ഭകര്ണസ്യ വചനം ശ്രുത്വോവാച മഹോദരഃ
ബലശാലിയും ബാഹുബലവാനുമായ അതികായൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ടു, മഹോദരൻ കുംഭകർണ്ണനോട് പറഞ്ഞു.
കുമ്ഭകര്ണ കുലേ ജാതോ ധൃഷ്ടഃ പ്രാകൃതദര്ശനഃ। അവലിപ്തോ ന ശക്നോഷി കൃത്യം സര്വത്ര വേദിതുമ്
കുംഭകർണ്ണന്റെ വംശത്തിൽ ജനിച്ച നീ ധൈര്യശാലിയാണ്, സാധാരണ ബുദ്ധിയുള്ളവൻ. അഹങ്കാരത്താൽ നീ എല്ലായിടത്തും ചെയ്യേണ്ടത് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.
നഹി രാജാ ന ജാനീതേ കുമ്ഭകര്ണ നയാനയൌ। ത്വം തു കൈശോരകാദ് ധൃഷ്ടഃ കേവലം വക്തുമിച്ഛസി
കുംഭകർണ്ണാ, രാജാവിന് നയം അനയം അറിയില്ലെന്നല്ല; പക്ഷേ, നീ ബാല്യത്തിൽ നിന്ന് ധൈര്യത്തോടെ വെറുതെ സംസാരിക്കാൻ മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സ്ഥാനം വൃദ്ധിം ച ഹാനിം ച ദേശകാലവിധാനവിത്। ആത്മനശ്ച പരേഷാം ച ബുധ്യതേ രാക്ഷസര്ഷഭഃ
രാക്ഷസന്മാരിൽ ഏറ്റവും പ്രഗത്ഭനായവൻ, തനിക്കു മാത്രമല്ല, മറ്റുള്ളവർക്കും എങ്ങനെയാണ് സ്ഥലം, വളർച്ച, ക്ഷയം, ദേശകാലം എന്നിവയൊക്കെ ക്രമീകരിക്കേണ്ടതെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നു.
യത് ത്വശക്യം ബലവതാ വക്തും പ്രാകൃതബുദ്ധിനാ। അനുപാസിതവൃദ്ധേന കഃ കുര്യാത് താദൃശം ബുധഃ
സാധാരണ മനസ്സുള്ളവനും മൂപ്പന്മാരെ സേവിക്കാതെയും, ശക്തനായവൻ എന്ന നിലയിൽ പറയാൻ പാടില്ലാത്തത് പറയുന്നവനായി, അറിവുള്ളവൻ ആരാണ് നിന്റെപോലെ പെരുമാറുക?
യാംസ്തു ധര്മാര്ഥകാമാംസ്ത്വം ബ്രവീഷി പൃഥഗാശ്രയാന്। അവബോദ്ധും സ്വഭാവേന നഹി ലക്ഷണമസ്തി താന്
നീ പറയുന്ന ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം എന്നിങ്ങനെ വേറിട്ടുള്ള ലക്ഷ്യങ്ങൾ, അവയുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കഴിവ് നിനക്കില്ല.
കര്മ ചൈവ ഹി സര്വേഷാം കാരണാനാം പ്രയോജനമ്। ശ്രേയഃ പാപീയസാം ചാത്ര ഫലം ഭവതി കര്മണാമ്
എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും പ്രവർത്തിയാണ് കാരണം; നല്ലതോ ചീത്തയോ ആയ പ്രവർത്തികൾക്ക് അതനുസരിച്ചുള്ള ഫലമാണ് ലഭിക്കുന്നത്.
നിഃശ്രേയസഫലാവേവ ധര്മാര്ഥാവിതരാവപി। അധര്മാനര്ഥയോഃ പ്രാപ്തം ഫലം ച പ്രത്യവായികമ്
ധർമ്മവും അർത്ഥവും ഉത്തമഫലമാണ് നൽകുന്നത്; അതേസമയം അധർമ്മവും അനർത്ഥവും ദോഷകരമായ ഫലങ്ങൾ മാത്രം നൽകും.
ഐഹലൌകികപാരക്യം കര്മ പുംഭിര്നിഷേവ്യതേ। കര്മാണ്യപി തു കല്യാണി ലഭതേ കാമമാസ്ഥിതഃ
ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും ഫലം ലഭിക്കാനാണ് മനുഷ്യർ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്; ആഗ്രഹത്തിൽ ഉറച്ച് നിൽക്കുന്നവനും നല്ല പ്രവൃത്തികൾ നേടാം.
തത്ര ക്ലൃപ്തമിദം രാജ്ഞാ ഹൃദി കാര്യം മതം ച നഃ। ശത്രൌ ഹി സാഹസം യത് തത് കിമിവാത്രാപനീയതേ
രാജാവ് മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ച കാര്യമാണ് നമുക്ക് ചെയ്യേണ്ടത്; ശത്രുവിനെതിരെ ധൈര്യത്തോടെ എന്ത് ചെയ്യാമെന്നതിൽ സംശയമില്ല.
ഏകസ്യൈവാഭിയാനേ തു ഹേതുര്യഃ പ്രാഹൃതസ്ത്വയാ। തത്രാപ്യനുപപന്നം തേ വക്ഷ്യാമി യദസാധു ച
ഒറ്റയാളായി മുന്നോട്ട് പോകേണ്ടതിന്റെ കാരണമായി നീ പറഞ്ഞത് ശരിയല്ല; അതിലെ തെറ്റും അനുചിതവും ഞാൻ പറയാം.
യേന പൂര്വം ജനസ്ഥാനേ ബഹവോഽതിബലാ ഹതാഃ। രാക്ഷസാ രാഘവം തം ത്വം കഥമേകോ ജയിഷ്യസി
ജനസ്ഥാനത്തിൽ മുമ്പ് അനേകം ശക്തരായ രാക്ഷസന്മാരെ വധിച്ച രാഘവനെ നീ ഒറ്റയ്ക്ക് എങ്ങനെ ജയിക്കും?
യേ പൂര്വം നിര്ജിതാസ്തേന ജനസ്ഥാനേ മഹൌജസഃ। രാക്ഷസാംസ്താന് പുരേ സര്വാന് ഭീതാനദ്യ ന പശ്യസി
ജനസ്ഥാനത്തിൽ രാഘവൻ നേരത്തെ തോൽപ്പിച്ച ശക്തരായ രാക്ഷസന്മാരെ നീ ഇപ്പോൾ നഗരത്തിൽ കാണുന്നില്ല; അവർ ഭയന്നാണ് അപ്രത്യക്ഷമായത്.
തം സിംഹമിവ സംക്രുദ്ധം രാമം ദശരഥാത്മജമ്। സര്പം സുപ്തമഹോ ബുദ്ധ്വാ പ്രബോധയിതുമിച്ഛസി
ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ, കോപത്തിൽ സിംഹംപോലെയും ഉറങ്ങുന്ന പാമ്പുപോലെയും ഭയങ്കരനാണ്; അവനെ ഉണർത്താൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ജ്വലന്തം തേജസാ നിത്യം ക്രോധേന ച ദുരാസദമ്। കസ്തം മൃത്യുമിവാസഹ്യമാസാദയിതുമര്ഹതി
എപ്പോഴും തേജസ്സിൽ ജ്വലിക്കുന്നവനും, കോപത്തിൽ അതികഠിനനുമായവനേത്, മരണത്തെപ്പോലും അതിജീവിക്കാൻ ആരാണ് ധൈര്യപ്പെടുക?
സംശയസ്ഥമിദം സര്വം ശത്രോഃ പ്രതിസമാസനേ। ഏകസ്യ ഗമനം താത നഹി മേ രോചതേ ഭൃശമ്
ശത്രുവിനെ നേരിടുമ്പോൾ എല്ലാം അനിശ്ചിതമാണ്; അച്ഛാ, ഒരാൾ മാത്രം പോവുന്നതിൽ എനിക്കൊന്നും സമ്മതമില്ല.
ഹീനാര്ഥസ്തു സമൃദ്ധാര്ഥം കോ രിപും പ്രാകൃതം യഥാ। നിശ്ചിതം ജീവിതത്യാഗേ വശമാനേതുമിച്ഛതി
സമ്പത്ത് ഇല്ലാത്തവൻ, സമ്പന്നനായ ശത്രുവിനെ, സാധാരണ മനുഷ്യൻപോലെ, ജീവൻ തന്നെ പണയപ്പെടുത്തി കീഴടക്കാൻ ശ്രമിക്കുമോ?