തതസ്തേ ത്വരിതാസ്തത്ര രാക്ഷസാ രാവണാജ്ഞയാ। മദ്യം ഭക്ഷ്യാംശ്ച വിവിധാന് ക്ഷിപ്രമേവോപഹാരയന്
അപ്പോൾ രാക്ഷസന്മാർ രാവണന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം വിവിധതരം മദ്യംയും ഭക്ഷണവും അതിവേഗം കൊണ്ടുവന്നു.
പീത്വാ ഘടസഹസ്രേ ദ്വേ ഗമനായോപചക്രമേ। ഈഷത്സമുത്കടോ മത്തസ്തേജോബലസമന്വിതഃ
രണ്ടായിരം കലശം മദ്യം കുടിച്ച ശേഷം, അല്പം മദിരാവേശത്തോടെ, ഗർജ്ജിച്ച്, ശക്തിയും ഉത്സാഹവും നിറഞ്ഞ്, അവൻ യാത്രക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
കുമ്ഭകര്ണോ ബഭൌ രുഷ്ടഃ കാലാന്തകയമോപമഃ। ഭ്രാതുഃ സ ഭവനം ഗച്ഛന് രക്ഷോബലസമന്വിതഃ। കുമ്ഭകര്ണഃ പദന്യാസൈരകമ്പയത മേദിനീമ്
കോപിച്ച കുംഭകർണ്ണൻ കാലാന്തകനെപ്പോലെ ഭയങ്കരമായി തിളങ്ങി; സഹോദരന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് രാക്ഷസസേനയോടൊപ്പം പോകുമ്പോൾ, കുംഭകർണ്ണൻ തന്റെ കാലടികളാൽ ഭൂമിയെ നടുക്കിച്ചു.
സ രാജമാര്ഗം വപുഷാ പ്രകാശയന് സഹസ്രരശ്മിര്ധരണീമിവാംശുഭിഃ। ജഗാമ തത്രാഞ്ജലിമാലയാ വൃതഃ ശതക്രതുര്ഗേഹമിവ സ്വയംഭുവഃ
അവൻ തന്റെ ദീപ്തിയാൽ രാജമാർഗ്ഗം പ്രകാശിപ്പിച്ചു, ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ള സൂര്യൻ ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ; അഞ്ജലി മാല ധരിച്ച് അവൻ അവിടെ ചെന്നു, സ്വയംഭുവായവൻ ഇന്ദ്രന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോകുന്നതുപോലെ.
തം രാജമാര്ഗസ്ഥമമിത്രഘാതിനം വനൌകസസ്തേ സഹസാ ബഹിഃസ്ഥിതാഃ। ദൃഷ്ട്വാപ്രമേയം ഗിരിശൃങ്ഗകല്പം വിതത്രസുസ്തേ സഹ യൂഥപാലൈഃ
രാജമാർഗ്ഗത്തിൽ ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവനായി, അളവുകിട്ടാത്തവനും പർവതശൃംഗംപോലെയും ഉള്ള കുംഭകർണ്ണനെ കാട്ടിൽ താമസിക്കുന്നവർ അവരുടെ നേതാക്കളോടൊപ്പം അകത്തു നിന്ന് കണ്ടപ്പോൾ, അവർ ഭയത്തോടെ വിറച്ചു.
കേചിച്ഛരണ്യം ശരണം സ്മ രാമം വ്രജന്തി കേചിദ് വ്യഥിതാഃ പതന്തി। കേചിദ് ദശശ്ച വ്യഥിതാഃ പതന്തി കേചിദ് ഭയാര്താ ഭുവി ശേരതേ സ്മ
ചിലർ രക്ഷയ്ക്ക് രാമനിലേക്കു ഓടി; ചിലർ ഭീതിയിൽ വീണു; ചിലർ ഭയത്താൽ നിലംപതിച്ചു; ചിലർ ഭയത്താൽ നിലത്ത് കിടന്നു.
തമദ്രിശൃങ്ഗപ്രതിമം കിരീടിനം സ്പൃശന്തമാദിത്യമിവാത്മതേജസാ। വനൌകസഃ പ്രേക്ഷ്യ വിവൃദ്ധമദ്ഭുതം ഭയാര്ദിതാ ദുദ്രുവിരേ യതസ്തതഃ
കിരീടം ധരിച്ചും പർവതശൃംഗംപോലെയും സ്വപ്രഭയാൽ സൂര്യനെപ്പോലെയും തിളങ്ങുന്ന കുംഭകർണ്ണനെ കാട്ടിൽ താമസിക്കുന്നവർ അത്ഭുതകരമായ ആ ഭയാനകമായ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ, അവർ ഭയത്താൽ എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ഓടി.
thumb|ഏകഷഷ്ടിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ ഏകഷഷ്ടിതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ഇപ്പോൾ അറുപത്തൊന്നാമത്തെ സർഗ്ഗം കേൾക്കൂ.
തതോ രാമോ മഹാതേജാ ധനുരാദായ വീര്യവാന്। കിരീടിനം മഹാകായം കുമ്ഭകര്ണം ദദര്ശ ഹ
അതിനുശേഷം മഹാതേജസ്സും വീര്യശാലിയും ആയ രാമൻ വില്ലെടുത്ത് കിരീടധാരിയായ മഹാകായനായ കുംഭകർണ്ണനെ കണ്ടു.
തം ദൃഷ്ട്വാ രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠം പര്വതാകാരദര്ശനമ്। ക്രമമാണമിവാകാശം പുരാ നാരായണം യഥാ
പർവതസദൃശരൂപമുള്ള രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠനായ അവനെ, ആകാശം കടന്നുപോകുന്ന പുരാതന നാരായണനെപ്പോലെ, രാമൻ കണ്ടു.
സതോയാമ്ബുദസംകാശം കാഞ്ചനാങ്ഗദഭൂഷണമ്। ദൃഷ്ട്വാ പുനഃ പ്രദുദ്രാവ വാനരാണാം മഹാചമൂഃ
ജലഭരിതമായ മേഘത്തെപ്പോലെയും പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള അങ്കദങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനെയും വീണ്ടും കണ്ടപ്പോൾ വാനരസേന മുഴുവൻ പേടിച്ച് ഓടി മറഞ്ഞു.
വിദ്രുതാം വാഹിനീം ദൃഷ്ട്വാ വര്ധമാനം ച രാക്ഷസമ്। സവിസ്മിതമിദം രാമോ വിഭീഷണമുവാച ഹ
സൈന്യം ചിതറിപ്പോകുന്നതും രാക്ഷസൻ ശക്തിയോടെ ഉയർന്നു വരുന്നതും കണ്ട രാമൻ അത്ഭുതത്തോടെ വിവീഷണനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
കോഽസൌ പര്വതസംകാശഃ കിരീടീ ഹരിലോചനഃ। ലങ്കായാം ദൃശ്യതേ വീരഃ സവിദ്യുദിവ തോയദഃ
പർവതത്തെപ്പോലെയും കിരീടം ധരിച്ചും സിംഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളുള്ളവനായി ലങ്കയിൽ കാണപ്പെടുന്ന ആ വീരൻ ആരാണ്? മിന്നലോടുകൂടിയ മഴമേഘം പോലെ കാണുന്നു.
പൃഥിവ്യാം കേതുഭൂതോഽസൌ മഹാനേകോഽത്ര ദൃശ്യതേ। യം ദൃഷ്ട്വാ വാനരാഃ സര്വേ വിദ്രവന്തി തതസ്തതഃ
ഭൂമിയിൽ പതാകപോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന, അത്യന്തം വലിയതും അപൂർവവുമായ ആ വ്യക്തിയെ കണ്ടപ്പോൾ വാനരന്മാർ എല്ലാവരും ഭയന്ന് എല്ലാടത്തും ഓടി മറയുന്നു.
ആചക്ഷ്വ സുമഹാന് കോഽസൌ രക്ഷോ വാ യദി വാസുരഃ। ന മയൈവംവിധം ഭൂതം ദൃഷ്ടപൂര്വം കദാചന
ആ വലിയവൻ ആരാണെന്ന് നീ പറഞ്ഞുതരൂ; രാക്ഷസനോ അല്ലെങ്കിൽ അസുരനോ? ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു ഭാവം ഞാൻ ഇതുവരെ ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല.
സമ്പൃഷ്ടോ രാജപുത്രേണ രാമേണാക്ലിഷ്ടകര്മണാ। വിഭീഷണോ മഹാപ്രാജ്ഞഃ കാകുത്സ്ഥമിദമബ്രവീത്
നിഷ്കളങ്കമായ പ്രവൃത്തികളുള്ള രാജപുത്രനായ രാമൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ മഹാപണ്ഡിതനായ വിവീഷണൻ കാകുത്സ്ഥനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
യേന വൈവസ്വതോ യുദ്ധേ വാസവശ്ച പരാജിതഃ। സൈഷ വിശ്രവസഃ പുത്രഃ കുമ്ഭകര്ണഃ പ്രതാപവാന്। അസ്യ പ്രമാണസദൃശോ രാക്ഷസോഽന്യോ ന വിദ്യതേ
വൈവസ്വതനെയും ഇന്ദ്രനെയും യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിച്ചവൻ, വിശ്രവസിന്റെ മകനായ, മഹാശക്തിയുള്ള കുംഭകർണൻ തന്നെയാണ് ഇവൻ. അവനു തുല്യമായ മറ്റൊരു രാക്ഷസൻ ഇല്ല.
ഏതേന ദേവാ യുധി ദാനവാശ്ച യക്ഷാ ഭുജംഗാഃ പിശിതാശനാശ്ച। ഗന്ധര്വവിദ്യാധരകിംനരാശ്ച സഹസ്രശോ രാഘവ സമ്പ്രഭഗ്നാഃ
രാഘവാ, ദേവന്മാരെയും ദാനവന്മാരെയും യക്ഷന്മാരെയും പാമ്പുകളെയും മാംസംഭോജികളെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും വിദ്യാധരന്മാരെയും കിന്നരന്മാരെയും ആയിരക്കണക്കിന് പേർ യുദ്ധത്തിൽ അവൻ കീഴടക്കി.
ശൂലപാണിം വിരൂപാക്ഷം കുമ്ഭകര്ണം മഹാബലമ്। ഹന്തും ന ശേകുസ്ത്രിദശാഃ കാലോഽയമിതി മോഹിതാഃ
കുംഭകർണൻ എന്ന മഹാബലശാലിയെയും ശൂലധാരിയെയും വിരൂപമായ കണ്ണുള്ളവനെയും കൊല്ലാൻ ദേവന്മാർക്ക് കഴിയില്ലായിരുന്നു; 'ഇപ്പോഴാണ് സമയം' എന്ന് കരുതി അവർ ഭ്രമിച്ചു.
പ്രകൃത്യാ ഹ്യേഷ തേജസ്വീ കുമ്ഭകര്ണോ മഹാബലഃ। അന്യേഷാം രാക്ഷസേന്ദ്രാണാം വരദാനകൃതം ബലമ്
സ്വഭാവത്തിൽ തന്നെ കുംഭകർണൻ ശക്തിയും തേജസ്സും ഉള്ളവനാണ്; മറ്റു രാക്ഷസാധിപന്മാർക്ക് ബലമുണ്ടാകുന്നത് അവർക്ക് ലഭിച്ച വരങ്ങൾ കൊണ്ടാണ്.
ബാലേന ജാതമാത്രേണ ക്ഷുധാര്തേന മഹാത്മനാ। ഭക്ഷിതാനി സഹസ്രാണി പ്രജാനാം സുബഹൂന്യപി
പിറന്ന ഉടൻ തന്നെ വിശപ്പോടെ കുംഭകർണൻ ആയ മഹാത്മാവ് ബാല്യത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിന് ജീവികളെ തിന്നുകളഞ്ഞു.
തേഷു സമ്ഭക്ഷ്യമാണേഷു പ്രജാ ഭയനിപീഡിതാഃ। യാന്ത സ്മ ശരണം ശക്രം തമപ്യര്ഥം ന്യവേദയന്
അവൻ ജനങ്ങളെ തിന്നു നശിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഭയത്താൽ പീഡിതരായ ജനങ്ങൾ ഇന്ദ്രനിൽ അഭയം തേടുകയും ആ കാര്യം അവനോട് അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു.
സ കുമ്ഭകര്ണം കുപിതോ മഹേന്ദ്രോ ജഘാന വജ്രേണ ശിതേന വജ്രീ। സ ശക്രവജ്രാഭിഹതോ മഹാത്മാ ചചാല കോപാച്ച ഭൃശം നനാദ
അപ്പോൾ കോപത്തോടെ മഹേന്ദ്രൻ കുംഭകർണനെ锋മുളള വജ്രായുധംകൊണ്ട് അടിച്ചു; ശക്രന്റെ വജ്രം ഏറ്റപ്പോൾ ആ മഹാത്മാവ് വിറച്ച് അത്യന്തം കോപത്തോടെ ഉരയ്ക്കി.
തസ്യ നാനദ്യമാനസ്യ കുമ്ഭകര്ണസ്യ രക്ഷസഃ। ശ്രുത്വാ നിനാദം വിത്രസ്താഃ പ്രജാ ഭൂയോ വിതത്രസുഃ
രാക്ഷസനായ കുംഭകർണൻ ഉരയ്ക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ആ ഭയങ്കര ശബ്ദം കേട്ട് ജനങ്ങൾ കൂടുതൽ ഭയപ്പെട്ടു.
തതഃ ക്രുദ്ധോ മഹേന്ദ്രസ്യ കുമ്ഭകര്ണോ മഹാബലഃ। നിഷ്കൃഷ്യൈരാവതാദ് ദന്തം ജഘാനോരസി വാസവമ്
അതിനുശേഷം കോപത്തോടെ മഹാബലശാലിയായ കുംഭകർണൻ എയർാവതത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ദന്തം പറിച്ചെടുത്തു വാസവന്റെ നെഞ്ചിൽ അടിച്ചു.
കുമ്ഭകര്ണപ്രഹാരാര്തോ വിജജ്വാല സ വാസവഃ। തതോ വിഷേദുഃ സഹസാ ദേവാ ബ്രഹ്മര്ഷിദാനവാഃ
കുംഭകർണന്റെ പ്രഹാരം ഏറ്റപ്പോൾ വാസവൻ വേദനയിൽ കത്തിയുപോയി; ഉടൻ ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മർഷിമാരും ദാനവന്മാരും നിരാശരായി.
പ്രജാഭിഃ സഹ ശക്രശ്ച യയൌ സ്ഥാനം സ്വയംഭുവഃ। കുമ്ഭകര്ണസ്യ ദൌരാത്മ്യം ശശംസുസ്തേ പ്രജാപതേഃ
ജനങ്ങളോടൊപ്പം ശക്രനും സ്വയംഭുവിന്റെ ആലയത്തിലേക്ക് പോയി; അവർ കുംഭകർണന്റെ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ പ്രജാപതിക്ക് അറിയിച്ചു.
പ്രജാനാം ഭക്ഷണം ചാപി ദേവാനാം ചാപി ധര്ഷണമ്। ആശ്രമധ്വംസനം ചാപി പരസ്ത്രീഹരണം ഭൃശമ്
ജനങ്ങളെ തിന്നുക, ദേവന്മാരെ ആക്രമിക്കുക, ആശ്രമങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുക, മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരെ വീണ്ടും വീണ്ടും അപഹരിക്കുക—
ഏവം പ്രജാ യദി ത്വേഷ ഭക്ഷയിഷ്യതി നിത്യശഃ। അചിരേണൈവ കാലേന ശൂന്യോ ലോകോ ഭവിഷ്യതി
ഇവനെങ്ങനെ ജനങ്ങളെ ഇങ്ങനെ തുടർച്ചയായി തിന്നിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അധികം വൈകാതെ ലോകം ശൂന്യമായിപ്പോകും.
വാസവസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ സര്വലോകപിതാമഹഃ। രക്ഷാംസ്യാവാഹയാമാസ കുമ്ഭകര്ണം ദദര്ശ ഹ
വാസവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും പിതാമഹൻ രാക്ഷസന്മാരെ വിളിച്ചു വരുത്തി, കുംഭകർണ്ണനെ കണ്ടു.