വദതോ വൈ വസിഷ്ഠസ്യ മാ ഭൈരിതി മുഹുര്മുഹുഃ। നാശയാമ്യദ്യ ഗാധേയം നീഹാരമിവ ഭാസ്കരഃ
വസിഷ്ഠൻ വീണ്ടും വീണ്ടും 'ഭയപ്പെടേണ്ട' എന്നു പറഞ്ഞു, 'ഇന്ന് ഞാൻ ഗാധിയുടെ മകനെ നശിപ്പിക്കും, സൂര്യൻ മഞ്ഞു നീക്കുന്നതുപോലെ' എന്നും പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ഏവമുക്ത്വാ മഹാതേജാ വസിഷ്ഠോ ജപതാം വരഃ। വിശ്വാമിത്രം തദാ വാക്യം സരോഷമിദമബ്രവീത്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, മഹാശക്തിയുള്ള, മന്ത്രജപത്തിൽ ഏറ്റവും മുൻപന്തിയിലുള്ള വസിഷ്ഠൻ, കോപത്തോടെ വിശ്വാമിത്രനോടു ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
ആശ്രമം ചിരസംവൃദ്ധം യദ് വിനാശിതവാനസി। ദുരാചാരോ ഹി യന്മൂഢസ്തസ്മാത് ത്വം ന ഭവിഷ്യസി
'നീ ദീർഘകാലം വളർത്തിയ ഈ ആശ്രമം നശിപ്പിച്ചു, ദുഷ്ടനും മോഹിതനും ആയതിനാൽ നീ ഇനി നിലനിൽക്കില്ല.'
ഇത്യുക്ത്വാ പരമക്രുദ്ധോ ദണ്ഡമുദ്യമ്യ സത്വരഃ। വിധൂമ ഇവ കാലാഗ്നിര്യമദണ്ഡമിവാപരമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അത്യന്തം കോപത്തോടെ വസിഷ്ഠൻ യമന്റെ ദണ്ഡംപോലെയുള്ള ദണ്ഡം ഉടനടി ഉയർത്തി, പുകരഹിതമായ പ്രളയാഗ്നിയെപ്പോലെയായി.
thumb|ഷട്പഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ ബാലകാണ്ഡേ ഷട്പഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ॥൧-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ ബാലകാണ്ഡത്തിലെ അമ്പതിയാറാം സര്ഗം കേൾക്കുക.
ഏവമുക്തോ വസിഷ്ഠേന വിശ്വാമിത്രോ മഹാബലഃ। ആഗ്നേയമസ്ത്രമുദ്ദിശ്യ തിഷ്ഠ തിഷ്ഠേതി ചാബ്രവീത്
വസിഷ്ഠൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മഹാബലനായ വിശ്വാമിത്രൻ അഗ്നിയസ്ത്രം ലക്ഷ്യം വെച്ച്, 'നിൽക്കൂ, നിൽക്കൂ' എന്നു പറഞ്ഞു.
ബ്രഹ്മദണ്ഡം സമുദ്യമ്യ കാലദണ്ഡമിവാപരമ്। വസിഷ്ഠോ ഭഗവാന് ക്രോധാദിദം വചനമബ്രവീത്
ബ്രഹ്മദണ്ഡം കാലദണ്ഡംപോലെ ഉയർത്തി, ഭഗവാൻ വസിഷ്ഠൻ കോപത്തോടെ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
ക്ഷത്രബന്ധോ സ്ഥിതോഽസ്മ്യേഷ യദ് ബലം തദ് വിദര്ശയ। നാശയാമ്യദ്യ തേ ദര്പം ശസ്ത്രസ്യ തവ ഗാധിജ
'ക്ഷത്രിയരിൽ ശേഷിച്ചവനേ, ഞാൻ ഇവിടെ നില്ക്കുന്നു, നിന്റെ ശക്തി കാണിക്കൂ. ഇന്ന് ഞാൻ നിന്റെ ആയുധങ്ങളുടെ അഹങ്കാരം നശിപ്പിക്കും, ഗാധിയുടെ മകനേ.'
ക്വ ച തേ ക്ഷത്രിയബലം ക്വ ച ബ്രഹ്മബലം മഹത്। പശ്യ ബ്രഹ്മബലം ദിവ്യം മമ ക്ഷത്രിയപാംസന
'നിന്റെ ക്ഷത്രിയശക്തി എവിടെയാണ്, ബ്രാഹ്മണശക്തി എവിടെയാണ്? എന്റെ ദിവ്യമായ ബ്രാഹ്മണശക്തി കാണു, ക്ഷത്രിയരിലെ പൊടിയേ.'
തസ്യാസ്ത്രം ഗാധിപുത്രസ്യ ഘോരമാഗ്നേയമുത്തമമ്। ബ്രഹ്മദണ്ഡേന തച്ഛാന്തമഗ്നേര്വേഗ ഇവാമ്ഭസാ
ഗാധിയുടെ മകൻ വിട്ടുവിട്ട ഭയങ്കരമായ അഗ്നിയസ്ത്രം, ബ്രഹ്മദണ്ഡം കൊണ്ട് ശമിപ്പിക്കപ്പെട്ടു, തീയുടെ ശക്തി വെള്ളത്തിൽ ശമിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ.
വാരുണം ചൈവ രൌദ്രം ച ഐന്ദ്രം പാശുപതം തഥാ। ഐഷീകം ചാപി ചിക്ഷേപ കുപിതോ ഗാധിനന്ദനഃ
പിന്നീട് ഗാധിയുടെ മകൻ കോപത്തോടെ, വാരുണ, രൗദ്ര, ഇന്ദ്ര, പാശുപത, ഐഷിക എന്നീ ആയുധങ്ങളും വിട്ടുവിട്ടു.
മാനവം മോഹനം ചൈവ ഗാന്ധര്വം സ്വാപനം തഥാ। ജൃമ്ഭണം മാദനം ചൈവ സംതാപനവിലാപനേ
അവൻ മാനവാസ്ത്രം, മോഹനാസ്ത്രം, ഗന്ധർവാസ്ത്രം, സ്വാപനാസ്ത്രം, ജൃംഭണാസ്ത്രം, മാദനാസ്ത്രം, സന്താപന-വിലാപനാസ്ത്രങ്ങൾ എന്നിവയും വിട്ടുവിട്ടു.
ശോഷണം ദാരണം ചൈവ വജ്രമസ്ത്രം സുദുര്ജയമ്। ബ്രഹ്മപാശം കാലപാശം വാരുണം പാശമേവ ച
അവൻ ശോഷണാസ്ത്രം, ദാരണാസ്ത്രം, ജയിക്കാൻ അത്യന്തം പ്രയാസമുള്ള വജ്രാസ്ത്രം, ബ്രഹ്മപാശം, കാലപാശം, വാരുണപാശം എന്നിവയും വിട്ടുവിട്ടു.
പിനാകമസ്ത്രം ദയിതം ശുഷ്കാര്ദ്രേ അശനീ തഥാ। ദണ്ഡാസ്ത്രമഥ പൈശാചം ക്രൌഞ്ചമസ്ത്രം തഥൈവ ച
അവൻ പ്രിയപ്പെട്ട പിനാകാസ്ത്രം, ഉണങ്ങിയതും ഈർന്നതുമായ അശനിയും, ദണ്ഡാസ്ത്രം, പൈശാചാസ്ത്രം, ക്രൗഞ്ചാസ്ത്രം എന്നിവയും വിട്ടുവിട്ടു.
ധര്മചക്രം കാലചക്രം വിഷ്ണുചക്രം തഥൈവ ച। വായവ്യം മഥനം ചൈവ അസ്ത്രം ഹയശിരസ്തഥാ
അവൻ ധർമ്മചക്രം, കാലചക്രം, വിഷ്ണുചക്രം, വായുവിന്റെ ആയുധം, മഥനായുധം, കുതിരയുടെ തലമായ ആയുധം എന്നിവയും വിട്ടുവിട്ടു.
ശക്തിദ്വയം ച ചിക്ഷേപ കങ്കാലം മുസലം തഥാ। വൈദ്യാധരം മഹാസ്ത്രം ച കാലാസ്ത്രമഥ ദാരുണമ്
അവൻ രണ്ട് ശൂലങ്ങൾ, കങ്കാളായുധം, മുഷ്ടികം, വലിയ വൈദ്യാധരായുധം, അതിനുശേഷം ഭയാനകമായ കാലായുധം എന്നിവയും എറിഞ്ഞു.
ത്രിശൂലമസ്ത്രം ഘോരം ച കാപാലമഥ കങ്കണമ്। ഏതാന്യസ്ത്രാണി ചിക്ഷേപ സര്വാണി രഘുനന്ദന
അവൻ ഭയങ്കരമായ ത്രിശൂലായുധം, കപാലായുധം, കങ്കണായുധം എന്നിവയും എല്ലാം വിട്ടുവിട്ടു, രഘുവംശജനായവനേ.
വസിഷ്ഠേ ജപതാം ശ്രേഷ്ഠേ തദദ്ഭുതമിവാഭവത്। താനി സര്വാണി ദണ്ഡേന ഗ്രസതേ ബ്രഹ്മണഃ സുതഃ
മന്ത്രജപത്തിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ വസിഷ്ഠന് അതെല്ലാം അത്ഭുതമായി തോന്നി; ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രൻ തന്റെ ദണ്ഡംകൊണ്ട് ആ ആയുധങ്ങൾ എല്ലാം വിഴുങ്ങി.
തേഷു ശാന്തേഷു ബ്രഹ്മാസ്ത്രം ക്ഷിപ്തവാന് ഗാധിനന്ദനഃ। തദസ്ത്രമുദ്യതം ദൃഷ്ട്വാ ദേവാഃ സാഗ്നിപുരോഗമാഃ
അവ ആയുധങ്ങൾ എല്ലാം ശാന്തമായപ്പോൾ, ഗാധിയുടെ പുത്രൻ ബ്രഹ്മായുധം വിട്ടുവിട്ടു; ആ ആയുധം ഉയർന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, അഗ്നിയെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ ദേവന്മാർ,
ദേവര്ഷയശ്ച സമ്ഭ്രാന്താ ഗന്ധര്വാഃ സമഹോരഗാഃ। ത്രൈലോക്യമാസീത് സംത്രസ്തം ബ്രഹ്മാസ്ത്രേ സമുദീരിതേ
ദേവർഷിമാർ, ഗാന്ധർവന്മാർ, മഹാനാഗങ്ങൾ എന്നിവരും ഭയപ്പെട്ടു; ബ്രഹ്മായുധം ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ മൂന്നു ലോകവും ഭയഭീതിയായി.
തദപ്യസ്ത്രം മഹാഘോരം ബ്രാഹ്മം ബ്രാഹ്മേണ തേജസാ। വസിഷ്ഠോ ഗ്രസതേ സര്വം ബ്രഹ്മദണ്ഡേന രാഘവ
രാഘവാ, അത്രയും ഭയാനകമായ ബ്രഹ്മായുധവും വസിഷ്ഠൻ തന്റെ ബ്രഹ്മദണ്ഡത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ മുഴുവനും വിഴുങ്ങി.
ബ്രഹ്മാസ്ത്രം ഗ്രസമാനസ്യ വസിഷ്ഠസ്യ മഹാത്മനഃ। ത്രൈലോക്യമോഹനം രൌദ്രം രൂപമാസീത് സുദാരുണമ്
മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠൻ ബ്രഹ്മായുധം വിഴുങ്ങുമ്പോൾ, അവന്റെ രൂപം അത്യന്തം ഭയങ്കരമായി, മൂന്നു ലോകത്തെയും ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ആയി.
രോമകൂപേഷു സര്വേഷു വസിഷ്ഠസ്യ മഹാത്മനഃ। മരീച്യ ഇവ നിഷ്പേതുരഗ്നേര്ധൂമാകുലാര്ചിഷഃ
മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ രോമരന്ധ്രത്തിൽ നിന്നും, പുകരഹിതമായ അഗ്നിയുടെ ജ്വാലപോലെ കിരണങ്ങൾ പുറത്ത് പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു.
പ്രാജ്വലദ് ബ്രഹ്മദണ്ഡശ്ച വസിഷ്ഠസ്യ കരോദ്യതഃ। വിധൂമ ഇവ കാലാഗ്നേര്യമദണ്ഡ ഇവാപരഃ
വസിഷ്ഠന്റെ കയ്യിൽ ഉയർത്തിയ ബ്രഹ്മദണ്ഡം തീപോലെ ജ്വലിച്ചു; അത് പുകരഹിതമായ കാലാഗ്നിപോലെയും, മറ്റൊരു യമദണ്ഡംപോലെയും ദീപിച്ചു.
തതോഽസ്തുവന് മുനിഗണാ വസിഷ്ഠം ജപതാം വരമ്। അമോഘം തേ ബലം ബ്രഹ്മംസ്തേജോ ധാരയ തേജസാ
അപ്പോൾ മുനിസംഘങ്ങൾ ജപത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വസിഷ്ഠനെ സ്തുതിച്ചു: 'നിന്റെ ശക്തി ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടില്ല, ബ്രാഹ്മണാ; നിന്റെ തേജസ് താങ്കൾ താങ്ങിക്കൊള്ളട്ടെ.'
നിഗൃഹീതസ്ത്വയാ ബ്രഹ്മന് വിശ്വാമിത്രോ മഹാബലഃ। അമോഘം തേ ബലം ശ്രേഷ്ഠ ലോകാഃ സന്തു ഗതവ്യഥാഃ
ബ്രാഹ്മണാ, മഹാബലശാലിയായ വിശ്വാമിത്രനെ നീ കീഴടക്കി; നിന്റെ ശക്തി ഏറ്റവും ഉന്നതവും പരാജയമില്ലാത്തതുമാണ്; ലോകങ്ങൾ ഭയരഹിതരാകട്ടെ.'
ഏവമുക്തോ മഹാതേജാഃ ശമം ചക്രേ മഹാബലഃ। വിശ്വാമിത്രോ വിനികൃതോ വിനിഃശ്വസ്യേദമബ്രവീത്
ഇങ്ങനെ കേട്ടശേഷം, വലിയ തേജസ്സുള്ള വസിഷ്ഠൻ മനസ്സിൽ ശാന്തി കൈവരിച്ചു; വിശ്വാമിത്രൻ തോറ്റു, ആഴമായി ശ്വാസം വിട്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ധിഗ് ബലം ക്ഷത്രിയബലം ബ്രഹ്മതേജോബലം ബലമ്। ഏകേന ബ്രഹ്മദണ്ഡേന സര്വാസ്ത്രാണി ഹതാനി മേ
ക്ഷത്രിയന്റെ ശക്തിക്കും, യുദ്ധശക്തിക്കും എന്ത് വില? ബ്രാഹ്മണന്റെ തേജസ്സാണ് യഥാർത്ഥ ശക്തി. ഒരു ബ്രഹ്മദണ്ഡംകൊണ്ട് എന്റെ ആയുധങ്ങൾ എല്ലാം നശിച്ചു.
തദേതത് പ്രസമീക്ഷ്യാഹം പ്രസന്നേന്ദ്രിയമാനസഃ। തപോ മഹത് സമാസ്ഥാസ്യേ യദ് വൈ ബ്രഹ്മത്വകാരണമ്
ഇത് ആലോചിച്ച്, ഇന്ദ്രിയങ്ങളും മനസ്സും ശാന്തമാക്കി, 'ബ്രാഹ്മണത്വം നേടാൻ കാരണം ആ മഹത്തായ തപസ്സാണ്; അതിനായി ഞാൻ വലിയ തപസ്സ് ആചരിക്കും' എന്നു പറഞ്ഞു.
thumb|സപ്തപഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ ബാലകാണ്ഡേ സപ്തപഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ॥൧-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ ബാലകാണ്ഡത്തിലെ എഴുപത്തിയേഴാം സര്ഗം കേൾക്കൂ.