ഗജാംശ്ച സഗജാരോഹാന് സരഥാന് രഥിനസ്തഥാ। ജഘാന ഹനുമാന് ധീമാന് രാക്ഷസാംശ്ച പദാതിഗാന്
ബുദ്ധിയുള്ള ഹനുമാൻ, ആനകളും അവ riding ക്കാരും, രഥങ്ങളും അതിലെ യോദ്ധാക്കളും, രാക്ഷസപദാതികളും എല്ലാം സംഹരിച്ചു.
തമന്തകമിവ ക്രുദ്ധം സദ്രുമം പ്രാണഹാരിണമ്। ഹനൂമന്തമഭിപ്രേക്ഷ്യ രാക്ഷസാ വിപ്രദുദ്രുവുഃ
മരത്തോട് കൂടിയ, ജീവഹാരിയായ, ക്രുദ്ധനായ ഹനുമാനെ മരണദേവനുപോലെ കാണുമ്പോൾ രാക്ഷസന്മാർ ഭയത്തോടെ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
തമാപതന്തം സംക്രുദ്ധം രാക്ഷസാനാം ഭയാവഹമ്। ദദര്ശാകമ്പനോ വീരശ്ചുക്ഷോഭ ച നനാദ ച
രാക്ഷസന്മാർക്ക് ഭയമാകുന്ന വിധം ക്രുദ്ധനായി ഓടിയെത്തുന്ന ഹനുമാനെ വീരനായ അകമ്പനൻ കണ്ടു, അവൻ വിറെച്ചു ഗർജ്ജിച്ചു.
സ ചതുര്ദശഭിര്ബാണൈര്നിശിതൈര്ദേഹദാരണൈഃ। നിര്ബിഭേദ മഹാവീര്യം ഹനൂമന്തമകമ്പനഃ
ശക്തിയുള്ള അകമ്പനൻ, ശരീരത്തെ കീറുന്ന പതിനാലു മൂർച്ഛയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ഹനുമാനെ തുളച്ചു.
സ തഥാ വിപ്രകീര്ണസ്തു നാരാചൈഃ ശിതശക്തിഭിഃ। ഹനൂമാന് ദദൃശേ വീരഃ പ്രരൂഢ ഇവ സാനുമാന്
അങ്ങനെ മൂർച്ഛയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ചിതറിക്കപ്പെട്ടിട്ടും, വീരനായ ഹനുമാൻ മരങ്ങളാൽ മൂടിയ പർവ്വതംപോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
വിരരാജ മഹാവീര്യോ മഹാകായോ മഹാബലഃ। പുഷ്പിതാശോകസംകാശോ വിധൂമ ഇവ പാവകഃ
മഹാശക്തിയുള്ള, വലിയ ശരീരമുള്ള, ശക്തനായ ഹനുമാൻ പൂത്ത അശോകമരത്തെപ്പോലെയും പുകയില്ലാത്ത അഗ്നിയെപ്പോലെയും തിളങ്ങി.
തതോഽന്യം വൃക്ഷമുത്പാട്യ കൃത്വാ വേഗമനുത്തമമ്। ശിരസ്യാഭിജഘാനാശു രാക്ഷസേന്ദ്രമകമ്പനമ്
അതിനുശേഷം, മറ്റൊരു വൃക്ഷം പിഴുതെടുത്തു, അതിയായ വേഗം കൂട്ടി, രാക്ഷസാധിപനായ അകമ്പനന്റെ തലയിൽ അതു വേഗത്തിൽ അടിച്ചു.
സ വൃക്ഷേണ ഹതസ്തേന സക്രോധേന മഹാത്മനാ। രാക്ഷസോ വാനരേന്ദ്രേണ പപാത ച മമാര ച
വാനരാധിപനായ മഹാത്മാവായ ഹനുമാൻ കോപത്തോടെ ആ വൃക്ഷം കൊണ്ട് അടിച്ചതിനാൽ, ആ രാക്ഷസൻ നിലത്തു വീണു മരിച്ചു.
തം ദൃഷ്ട്വാ നിഹതം ഭൂമൌ രാക്ഷസേന്ദ്രമകമ്പനമ്। വ്യഥിതാ രാക്ഷസാഃ സര്വേ ക്ഷിതികമ്പ ഇവ ദ്രുമാഃ
അകമ്പനൻ എന്ന രാക്ഷസാധിപൻ നിലത്തു വീണു മരിച്ചതു കണ്ടപ്പോൾ, എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും ഭൂകമ്പത്തിൽ മരങ്ങൾ വിറയുന്നപോലെ ഭയപ്പെട്ടു.
ത്യക്തപ്രഹരണാഃ സര്വേ രാക്ഷസാസ്തേ പരാജിതാഃ। ലങ്കാമഭിയയുസ്ത്രാസാദ് വാനരൈസ്തൈരഭിദ്രുതാഃ
ആ പരാജിതരായ രാക്ഷസന്മാർ ആയുധങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, വാനരന്മാർ പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഭയന്ന് ലങ്കയിലേക്ക് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
തേ മുക്തകേശാഃ സമ്ഭ്രാന്താ ഭഗ്നമാനാഃ പരാജിതാഃ। ഭയാച്ഛ്രമജലൈരങ്ഗൈഃ പ്രസ്രവദ്ഭിര്വിദുദ്രുവുഃ
അവരുടെ മുടി ചിതറിപ്പോയി, മനസ്സിൽ ആശങ്കയും ഭയവും നിറഞ്ഞു, അഭിമാനം തകർന്ന് തോറ്റവരായി, ഭയത്തിലും ക്ഷീണത്തിലും ശരീരം വിയർപ്പിൽ തൂവെള്ളംപോലെ ഒഴുകിച്ചു കൊണ്ടു അവർ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
അന്യോന്യം യേ പ്രമഥ്നന്തോ വിവിശുര്നഗരം ഭയാത്। പൃഷ്ഠതസ്തേ തു സമ്മൂഢാഃ പ്രേക്ഷമാണാ മുഹുര്മുഹുഃ
ഒരോരുത്തരും തമ്മിൽ ഇടിച്ചുമുട്ടി, ഭയത്താൽ നഗരത്തിലേക്ക് കയറി, പിന്നിൽ നിന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കി, മനസ്സിൽ പൂർണ്ണമായും ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ ആയിരുന്നു.
തേഷു ലങ്കാം പ്രവിഷ്ടേഷു രാക്ഷസേഷു മഹാബലാഃ। സമേത്യ ഹരയഃ സര്വേ ഹനൂമന്തമപൂജയന്
അവ വലിയ ശക്തിയുള്ള രാക്ഷസന്മാർ ലങ്കയിൽ കയറിയപ്പോൾ, എല്ലാ വാനരന്മാരും ഒത്തുചേർന്ന് ഹനൂമാനെ ആദരിച്ചു.
സോഽപി പ്രവൃദ്ധസ്താന് സര്വാന് ഹരീന് സമ്പ്രത്യപൂജയത്। ഹനൂമാന് സത്ത്വസമ്പന്നോ യഥാര്ഹമനുകൂലതഃ
സദ്ഗുണം നിറഞ്ഞ ഹനൂമാൻ, അവിടെ ഒത്തുചേർന്ന എല്ലാ വാനരന്മാരെയും യോജിച്ച വിധത്തിൽ മനസ്സാർദ്രതയോടെ ആദരിച്ചു.
വിനേദുശ്ച യഥാപ്രാണം ഹരയോ ജിതകാശിനഃ। ചകൃഷുശ്ച പുനസ്തത്ര സപ്രാണാനേവ രാക്ഷസാന്
വിജയികളായ വാനരന്മാർ മുഴുവൻ ശക്തിയോടെ ആഹ്ലാദത്തോടെ വിളിച്ചു, അവിടെ രാക്ഷസന്മാരെ വീണ്ടും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരെപ്പോലെ അവഗണിച്ചു നോക്കി.
സ വീരശോഭാമഭജന്മഹാകപിഃ സമേത്യ രക്ഷാംസി നിഹത്യ മാരുതിഃ। മഹാസുരം ഭീമമമിത്രനാശനം വിഷ്ണുര്യഥൈവോരുബലം ചമൂമുഖേ
വലിയ കപിയായ മാരുതി, രാക്ഷസന്മാരെ സംഹരിച്ച്, വീരതയുടെ തേജസ് നേടിയപ്പോൾ, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്ന മഹാശക്തനായ വിഷ്ണുവിനെപ്പോലെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ തിളങ്ങി.
അപൂജയന് ദേവഗണാസ്തദാകപിം സ്വയം ച രാമോഽതിബലശ്ച ലക്ഷ്മണഃ। തഥൈവ സുഗ്രീവമുഖാഃ പ്ലവംഗമാ വിഭീഷണശ്ചൈവ മഹാബലസ്തദാ
അപ്പോഴാണ് ദേവതാസമൂഹവും、ご രാമനും അത്യധികബലമുള്ള ലക്ഷ്മണനും, സുഖ്രീവനും മറ്റു വാനരന്മാരും, മഹാബലശാലിയായ വിഭീഷണനും ആ കപിയെ ആദരിച്ചു.
thumb|സപ്തപഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ സപ്തപഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ അമ്പതിയേഴാം സർഗ്ഗം കേൾക്കൂ.
അകമ്പനവധം ശ്രുത്വാ ക്രുദ്ധോ വൈ രാക്ഷസേശ്വരഃ। കിംചിദ് ദീനമുഖശ്ചാപി സചിവാംസ്താനുദൈക്ഷത
അകമ്പനന്റെ വധം കേട്ട രാക്ഷസാധിപൻ കോപത്തോടെ, മുഖം അല്പം വിഷാദത്തോടെ, തന്റെ മന്ത്രിമാരെ നോക്കി.
സ തു ധ്യാത്വാ മുഹൂര്തം തു മന്ത്രിഭിഃ സംവിചാര്യ ച। തതസ്തു രാവണഃ പൂര്വദിവസേ രാക്ഷസാധിപഃ। പുരീം പരിയയൌ ലങ്കാം സര്വാന് ഗുല്മാനവേക്ഷിതുമ്
അൽപ്പസമയം ആലോചിച്ചും മന്ത്രിമാരുമായി ചർച്ച ചെയ്തും ശേഷം, രാക്ഷസാധിപനായ രാവണൻ അന്നേ രാവിലേ ലങ്കാനഗരം മുഴുവൻ സൈന്യങ്ങളെ പരിശോധിക്കാൻ പോയി.
താം രാക്ഷസഗണൈര്ഗുപ്താം ഗുല്മൈര്ബഹുഭിരാവൃതാമ്। ദദര്ശ നഗരീം രാജാ പതാകാധ്വജമാലിനീമ്
രാക്ഷസസേനകളാൽ കാവലിട്ടും, അനേകം സൈന്യങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പറ്റിയും, പതാകകളും കൊടികളും അലങ്കരിച്ച നഗരത്തെ രാജാവ് കണ്ടു.
രുദ്ധാം തു നഗരീം ദൃഷ്ട്വാ രാവണോ രാക്ഷസേശ്വരഃ। ഉവാചാത്മഹിതം കാലേ പ്രഹസ്തം യുദ്ധകോവിദമ്
നഗരം വളഞ്ഞിരിക്കുന്നതും കണ്ട രാക്ഷസാധിപൻ രാവണൻ, യുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള പ്രഹസ്തനോട് സമയോചിതമായി തനിക്കു പ്രയോജനമുള്ള വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
പുരസ്യോപനിവിഷ്ടസ്യ സഹസാ പീഡിതസ്യ ഹ। നാന്യയുദ്ധാത് പ്രപശ്യാമി മോക്ഷം യുദ്ധവിശാരദ
നഗരം അപ്രതീക്ഷിതമായി വളഞ്ഞ് ഉപദ്രവം നേരിടുമ്പോൾ, യുദ്ധം ഒഴികെ രക്ഷപ്പെടാനുള്ള മാർഗം ഞാൻ കാണുന്നില്ല, യുദ്ധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനേ.
അഹം വാ കുമ്ഭകര്ണോ വാ ത്വം വാ സേനാപതിര്മമ। ഇന്ദ്രജിദ് വാ നികുമ്ഭോ വാ വഹേയുര്ഭാരമീദൃശമ്
ഞാനും, കുംഭകർണ്ണനും, നീയുമാണ് എന്റെ സൈന്യാധിപൻ, അല്ലെങ്കിൽ ഇന്ദ്രജിത്തോ നികുംബോ, ഈ ഭാരമേറ്റു നയിക്കേണ്ടത് നമ്മളിൽ ഒരാളാണ്.
സ ത്വം ബലമതഃ ശീഘ്രമാദായ പരിഗൃഹ്യ ച। വിജയായാഭിനിര്യാഹി യത്ര സര്വേ വനൌകസഃ
അതിനാൽ നീ വേഗത്തിൽ സൈന്യം ഒരുമിപ്പിച്ച് ചേര്ത്തു, വിജയത്തിനായി കാടിൽ താമസിക്കുന്നവരുടെ അടുക്കൽ പുറപ്പെടുക.
നിര്യാണാദേവ തൂര്ണം ച ചലിതാ ഹരിവാഹിനീ। നര്ദതാം രാക്ഷസേന്ദ്രാണാം ശ്രുത്വാ നാദം ദ്രവിഷ്യതി
നീ യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഇറങ്ങുന്ന ഉടനെ, രാക്ഷസാധിപന്മാരുടെ ഗർജ്ജനം കേട്ടാൽ വാനരസേന ഉടൻ പിരിഞ്ഞോടും.
ചപലാ ഹ്യവിനീതാശ്ച ചലചിത്താശ്ച വാനരാഃ। ന സഹിഷ്യന്തി തേ നാദം സിംഹനാദമിവ ദ്വിപാഃ
വാനരന്മാർ ചഞ്ചലരും അനിയന്ത്രിതരുമാണ്, മനസ്സിൽ സ്ഥിരതയില്ല; സിംഹത്തിന്റെ ഗർജ്ജന കേട്ട ആനകൾപോലെ അവർ നിന്റെ ഗർജ്ജനം സഹിക്കില്ല.
വിദ്രുതേ ച ബലേ തസ്മിന് രാമഃ സൌമിത്രിണാ സഹ। അവശസ്തേ നിരാലമ്ബഃ പ്രഹസ്ത വശമേഷ്യതി
അപ്പോൾ സൈന്യം പിരിഞ്ഞോടുമ്പോൾ, രാമനും ലക്ഷ്മണനും സഹായം ഇല്ലാതെ നിർബലരായി, പ്രഹസ്ത, നിന്റെ അധികാരത്തിൽ ആകും.
ആപത്സംശയിതാ ശ്രേയോ നാത്ര നിഃസംശയീകൃതാ। പ്രതിലോമാനുലോമം വാ യത് തു നോ മന്യസേ ഹിതമ്
പ്രയാസകാലങ്ങളിൽ എന്താണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം എന്നതിൽ സംശയം ഉണ്ട്; ഇവിടെ ഉറപ്പില്ല. എതിരായാലും അനുകൂലമായാലും, നമുക്ക് ഉപകാരപ്പെടുന്നതായിട്ട് നീ എന്ത് കരുതുന്നുവോ അതു തുറന്ന് പറയണം.
രാവണേനൈവമുക്തസ്തു പ്രഹസ്തോ വാഹിനീപതിഃ। രാക്ഷസേന്ദ്രമുവാചേദമസുരേന്ദ്രമിവോശനാ
രാവണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സൈന്യാധിപനായ പ്രഹസ്തൻ, രാക്ഷസാധിപനോടു, അസുരാധിപനോടു ഉശനൻ പറഞ്ഞതുപോലെ പറഞ്ഞു.