സ പ്രഹസ്യ മഹാതേജാ ഹനൂമാന് മാരുതാത്മജഃ। അഭിദുദ്രാവ തദ്രക്ഷഃ കമ്പയന്നിവ മേദിനീമ്
വായുപുത്രനായ മഹാതേജസ്വി ഹനുമാൻ ചിരിച്ചു, ഭൂമി നടുങ്ങുന്ന പോലെ ഓടിയെത്തി ആ രാക്ഷസനെ നേരെ ആക്രമിച്ചു.
തസ്യാഥ നര്ദമാനസ്യ ദീപ്യമാനസ്യ തേജസാ। ബഭൂവ രൂപം ദുര്ധര്ഷം ദീപ്തസ്യേവ വിഭാവസോഃ
അവൻ ആർത്തനാദം മുഴക്കിയപ്പോൾ, ശക്തിയിൽ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്, അവന്റെ രൂപം തീപോലെ ഭയങ്കരവും സമീപിക്കാനാവാത്തതുമായി മാറി.
ആത്മാനം ത്വപ്രഹരണം ജ്ഞാത്വാ ക്രോധസമന്വിതഃ। ശൈലമുത്പാടയാമാസ വേഗേന ഹരിപുങ്ഗവഃ
താനൊരു ആയുധവുമില്ലാത്തവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, രോഷത്തോടെ വാനരശ്രേഷ്ഠൻ വേഗത്തിൽ ഒരു പർവ്വതം പിഴുതെടുത്തു.
ഗൃഹീത്വാ സുമഹാശൈലം പാണിനൈകേന മാരുതിഃ। സ വിനദ്യ മഹാനാദം ഭ്രാമയാമാസ വീര്യവാന്
വായുപുത്രനായ ഹനുമാൻ വലുതായ പർവ്വതം ഒരു കൈകൊണ്ട് പിടിച്ച്, വലിയ ഒരു ഗർജ്ജനമിട്ട് അതിനെ ചുറ്റിച്ചു.
തതസ്തമഭിദുദ്രാവ രാക്ഷസേന്ദ്രമകമ്പനമ്। പുരാ ഹി നമുചിം സംഖ്യേ വജ്രേണേവ പുരംദരഃ
അതിനുശേഷം, ഹനുമാൻ അകമ്പനൻ എന്ന രാക്ഷസാധിപനിലേക്ക് ഓടിയെത്തി, അതുപോലെ തന്നെ പുരന്ദരൻ യുദ്ധത്തിൽ നമുചിയെ വജ്രംകൊണ്ട് ആക്രമിച്ചതുപോലെ.
അകമ്പനസ്തു തദ് ദൃഷ്ട്വാ ഗിരിശൃങ്ഗം സമുദ്യതമ്। ദൂരാദേവ മഹാബാണൈരര്ധചന്ദ്രൈര്വ്യദാരയത്
അകമ്പനൻ ആ പർവ്വതശിഖരം ഉയർത്തിയതു കണ്ടു, ദൂരത്തുനിന്ന് ശക്തമായ അർദ്ധചന്ദ്രാകൃതിയിലുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അതിനെ തകർത്തു.
തം പര്വതാഗ്രമാകാശേ രക്ഷോബാണവിദാരിതമ്। വികീര്ണം പതിതം ദൃഷ്ട്വാ ഹനൂമാന് ക്രോധമൂിര്ച്ഛതഃ
രാക്ഷസന്റെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ആകാശത്ത് പിളർന്ന് ചിതറിക്കൊണ്ടു വീണ പർവ്വതശിഖരം കണ്ടപ്പോൾ, ഹനുമാന്റെ കോപം കത്തിപ്പിടിച്ചു.
സോഽശ്വകര്ണം സമാസാദ്യ രോഷദര്പാന്വിതോ ഹരിഃ। തൂര്ണമുത്പാടയാമാസ മഹാഗിരിമിവോച്ഛ്രിതമ്
അപ്പോൾ, രോഷവും അഭിമാനവും നിറഞ്ഞ ഹനുമാൻ അശ്വകർണ്ണനടുത്തേക്ക് ചെന്നു, വേഗത്തിൽ വലിയൊരു പർവ്വതം പിഴുതെടുത്തു.
തം ഗൃഹീത്വാ മഹാസ്കന്ധം സോഽശ്വകര്ണം മഹാദ്യുതിഃ। പ്രഗൃഹ്യ പരയാ പ്രീത്യാ ഭ്രാമയാമാസ സംയുഗേ
വലിയ തണ്ടുള്ള അശ്വകർണ്ണനെ പിടിച്ചെടുത്ത്, മഹാതേജസ്സുള്ള ഹനുമാൻ അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ അവനെ ചുറ്റിച്ചു.
പ്രധാവന്നുരുവേഗേന ബഭഞ്ജ തരസാ ദ്രുമാന്। ഹനൂമാന് പരമക്രുദ്ധശ്ചരണൈര്ദാരയന് മഹീമ്
വലിയ വേഗത്തിൽ ഓടിയ ഹനുമാൻ, അത്യന്തം കോപത്തോടെ, ശക്തിയോടെ മരങ്ങൾ തകർത്തു, കാലുകൊണ്ട് ഭൂമി കീറിക്കൊണ്ടു പോയി.
ഗജാംശ്ച സഗജാരോഹാന് സരഥാന് രഥിനസ്തഥാ। ജഘാന ഹനുമാന് ധീമാന് രാക്ഷസാംശ്ച പദാതിഗാന്
ബുദ്ധിയുള്ള ഹനുമാൻ, ആനകളും അവ riding ക്കാരും, രഥങ്ങളും അതിലെ യോദ്ധാക്കളും, രാക്ഷസപദാതികളും എല്ലാം സംഹരിച്ചു.
തമന്തകമിവ ക്രുദ്ധം സദ്രുമം പ്രാണഹാരിണമ്। ഹനൂമന്തമഭിപ്രേക്ഷ്യ രാക്ഷസാ വിപ്രദുദ്രുവുഃ
മരത്തോട് കൂടിയ, ജീവഹാരിയായ, ക്രുദ്ധനായ ഹനുമാനെ മരണദേവനുപോലെ കാണുമ്പോൾ രാക്ഷസന്മാർ ഭയത്തോടെ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
തമാപതന്തം സംക്രുദ്ധം രാക്ഷസാനാം ഭയാവഹമ്। ദദര്ശാകമ്പനോ വീരശ്ചുക്ഷോഭ ച നനാദ ച
രാക്ഷസന്മാർക്ക് ഭയമാകുന്ന വിധം ക്രുദ്ധനായി ഓടിയെത്തുന്ന ഹനുമാനെ വീരനായ അകമ്പനൻ കണ്ടു, അവൻ വിറെച്ചു ഗർജ്ജിച്ചു.
സ ചതുര്ദശഭിര്ബാണൈര്നിശിതൈര്ദേഹദാരണൈഃ। നിര്ബിഭേദ മഹാവീര്യം ഹനൂമന്തമകമ്പനഃ
ശക്തിയുള്ള അകമ്പനൻ, ശരീരത്തെ കീറുന്ന പതിനാലു മൂർച്ഛയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ഹനുമാനെ തുളച്ചു.
സ തഥാ വിപ്രകീര്ണസ്തു നാരാചൈഃ ശിതശക്തിഭിഃ। ഹനൂമാന് ദദൃശേ വീരഃ പ്രരൂഢ ഇവ സാനുമാന്
അങ്ങനെ മൂർച്ഛയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ചിതറിക്കപ്പെട്ടിട്ടും, വീരനായ ഹനുമാൻ മരങ്ങളാൽ മൂടിയ പർവ്വതംപോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
വിരരാജ മഹാവീര്യോ മഹാകായോ മഹാബലഃ। പുഷ്പിതാശോകസംകാശോ വിധൂമ ഇവ പാവകഃ
മഹാശക്തിയുള്ള, വലിയ ശരീരമുള്ള, ശക്തനായ ഹനുമാൻ പൂത്ത അശോകമരത്തെപ്പോലെയും പുകയില്ലാത്ത അഗ്നിയെപ്പോലെയും തിളങ്ങി.
തതോഽന്യം വൃക്ഷമുത്പാട്യ കൃത്വാ വേഗമനുത്തമമ്। ശിരസ്യാഭിജഘാനാശു രാക്ഷസേന്ദ്രമകമ്പനമ്
അതിനുശേഷം, മറ്റൊരു വൃക്ഷം പിഴുതെടുത്തു, അതിയായ വേഗം കൂട്ടി, രാക്ഷസാധിപനായ അകമ്പനന്റെ തലയിൽ അതു വേഗത്തിൽ അടിച്ചു.
സ വൃക്ഷേണ ഹതസ്തേന സക്രോധേന മഹാത്മനാ। രാക്ഷസോ വാനരേന്ദ്രേണ പപാത ച മമാര ച
വാനരാധിപനായ മഹാത്മാവായ ഹനുമാൻ കോപത്തോടെ ആ വൃക്ഷം കൊണ്ട് അടിച്ചതിനാൽ, ആ രാക്ഷസൻ നിലത്തു വീണു മരിച്ചു.
തം ദൃഷ്ട്വാ നിഹതം ഭൂമൌ രാക്ഷസേന്ദ്രമകമ്പനമ്। വ്യഥിതാ രാക്ഷസാഃ സര്വേ ക്ഷിതികമ്പ ഇവ ദ്രുമാഃ
അകമ്പനൻ എന്ന രാക്ഷസാധിപൻ നിലത്തു വീണു മരിച്ചതു കണ്ടപ്പോൾ, എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും ഭൂകമ്പത്തിൽ മരങ്ങൾ വിറയുന്നപോലെ ഭയപ്പെട്ടു.
ത്യക്തപ്രഹരണാഃ സര്വേ രാക്ഷസാസ്തേ പരാജിതാഃ। ലങ്കാമഭിയയുസ്ത്രാസാദ് വാനരൈസ്തൈരഭിദ്രുതാഃ
ആ പരാജിതരായ രാക്ഷസന്മാർ ആയുധങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, വാനരന്മാർ പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഭയന്ന് ലങ്കയിലേക്ക് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
തേ മുക്തകേശാഃ സമ്ഭ്രാന്താ ഭഗ്നമാനാഃ പരാജിതാഃ। ഭയാച്ഛ്രമജലൈരങ്ഗൈഃ പ്രസ്രവദ്ഭിര്വിദുദ്രുവുഃ
അവരുടെ മുടി ചിതറിപ്പോയി, മനസ്സിൽ ആശങ്കയും ഭയവും നിറഞ്ഞു, അഭിമാനം തകർന്ന് തോറ്റവരായി, ഭയത്തിലും ക്ഷീണത്തിലും ശരീരം വിയർപ്പിൽ തൂവെള്ളംപോലെ ഒഴുകിച്ചു കൊണ്ടു അവർ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
അന്യോന്യം യേ പ്രമഥ്നന്തോ വിവിശുര്നഗരം ഭയാത്। പൃഷ്ഠതസ്തേ തു സമ്മൂഢാഃ പ്രേക്ഷമാണാ മുഹുര്മുഹുഃ
ഒരോരുത്തരും തമ്മിൽ ഇടിച്ചുമുട്ടി, ഭയത്താൽ നഗരത്തിലേക്ക് കയറി, പിന്നിൽ നിന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കി, മനസ്സിൽ പൂർണ്ണമായും ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ ആയിരുന്നു.
തേഷു ലങ്കാം പ്രവിഷ്ടേഷു രാക്ഷസേഷു മഹാബലാഃ। സമേത്യ ഹരയഃ സര്വേ ഹനൂമന്തമപൂജയന്
അവ വലിയ ശക്തിയുള്ള രാക്ഷസന്മാർ ലങ്കയിൽ കയറിയപ്പോൾ, എല്ലാ വാനരന്മാരും ഒത്തുചേർന്ന് ഹനൂമാനെ ആദരിച്ചു.
സോഽപി പ്രവൃദ്ധസ്താന് സര്വാന് ഹരീന് സമ്പ്രത്യപൂജയത്। ഹനൂമാന് സത്ത്വസമ്പന്നോ യഥാര്ഹമനുകൂലതഃ
സദ്ഗുണം നിറഞ്ഞ ഹനൂമാൻ, അവിടെ ഒത്തുചേർന്ന എല്ലാ വാനരന്മാരെയും യോജിച്ച വിധത്തിൽ മനസ്സാർദ്രതയോടെ ആദരിച്ചു.
വിനേദുശ്ച യഥാപ്രാണം ഹരയോ ജിതകാശിനഃ। ചകൃഷുശ്ച പുനസ്തത്ര സപ്രാണാനേവ രാക്ഷസാന്
വിജയികളായ വാനരന്മാർ മുഴുവൻ ശക്തിയോടെ ആഹ്ലാദത്തോടെ വിളിച്ചു, അവിടെ രാക്ഷസന്മാരെ വീണ്ടും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരെപ്പോലെ അവഗണിച്ചു നോക്കി.
സ വീരശോഭാമഭജന്മഹാകപിഃ സമേത്യ രക്ഷാംസി നിഹത്യ മാരുതിഃ। മഹാസുരം ഭീമമമിത്രനാശനം വിഷ്ണുര്യഥൈവോരുബലം ചമൂമുഖേ
വലിയ കപിയായ മാരുതി, രാക്ഷസന്മാരെ സംഹരിച്ച്, വീരതയുടെ തേജസ് നേടിയപ്പോൾ, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്ന മഹാശക്തനായ വിഷ്ണുവിനെപ്പോലെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ തിളങ്ങി.
അപൂജയന് ദേവഗണാസ്തദാകപിം സ്വയം ച രാമോഽതിബലശ്ച ലക്ഷ്മണഃ। തഥൈവ സുഗ്രീവമുഖാഃ പ്ലവംഗമാ വിഭീഷണശ്ചൈവ മഹാബലസ്തദാ
അപ്പോഴാണ് ദേവതാസമൂഹവും、ご രാമനും അത്യധികബലമുള്ള ലക്ഷ്മണനും, സുഖ്രീവനും മറ്റു വാനരന്മാരും, മഹാബലശാലിയായ വിഭീഷണനും ആ കപിയെ ആദരിച്ചു.
thumb|സപ്തപഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ സപ്തപഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ അമ്പതിയേഴാം സർഗ്ഗം കേൾക്കൂ.
അകമ്പനവധം ശ്രുത്വാ ക്രുദ്ധോ വൈ രാക്ഷസേശ്വരഃ। കിംചിദ് ദീനമുഖശ്ചാപി സചിവാംസ്താനുദൈക്ഷത
അകമ്പനന്റെ വധം കേട്ട രാക്ഷസാധിപൻ കോപത്തോടെ, മുഖം അല്പം വിഷാദത്തോടെ, തന്റെ മന്ത്രിമാരെ നോക്കി.
സ തു ധ്യാത്വാ മുഹൂര്തം തു മന്ത്രിഭിഃ സംവിചാര്യ ച। തതസ്തു രാവണഃ പൂര്വദിവസേ രാക്ഷസാധിപഃ। പുരീം പരിയയൌ ലങ്കാം സര്വാന് ഗുല്മാനവേക്ഷിതുമ്
അൽപ്പസമയം ആലോചിച്ചും മന്ത്രിമാരുമായി ചർച്ച ചെയ്തും ശേഷം, രാക്ഷസാധിപനായ രാവണൻ അന്നേ രാവിലേ ലങ്കാനഗരം മുഴുവൻ സൈന്യങ്ങളെ പരിശോധിക്കാൻ പോയി.