തത്രൈവ താവത് ത്വരിതോ രഥം പ്രാപയ സാരഥേ। ഏതേ ച ബലിനോ ഘ്നന്തി സുബഹൂന് രാക്ഷസാന് രണേ
ഇവിടെ തന്നെ ഉടൻ രഥം വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരിക, സാരഥി; ഈ ശക്തിമാന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ അനേകം രാക്ഷസന്മാരെ കൊല്ലുന്നു.
ഏതേ ച ബലവന്തോ വാ ഭീമകോപാശ്ച വാനരാഃ। ദ്രുമശൈലപ്രഹരണാസ്തിഷ്ഠന്തി പ്രമുഖേ മമ
ഈ ശക്തിയുള്ള, ഭയങ്കരമായി കോപിച്ച കുരങ്ങന്മാർ വൃക്ഷങ്ങളും പർവതങ്ങളും ആയുധമാക്കി എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു.
ഏതാന് നിഹന്തുമിച്ഛാമി സമരശ്ലാഘിനോ ഹ്യഹമ്। ഏതൈഃ പ്രമഥിതം സര്വം രക്ഷസാം ദൃശ്യതേ ബലമ്
യുദ്ധത്തിൽ ധൈര്യം കാട്ടുന്ന ഇവരെ ഞാൻ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; രാക്ഷസന്മാരുടെ മുഴുവൻ ശക്തിയും ഇവർ തകർത്തതായി കാണുന്നു.
തതഃ പ്രചലിതാശ്വേന രഥേന രഥിനാം വരഃ। ഹരീനഭ്യപതദ് ദൂരാച്ഛരജാലൈരകമ്പനഃ
അപ്പോൾ വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന കുതിരകളാൽ ഇഴഞ്ഞു വരുന്ന രഥത്തിൽ ഇരുന്ന അകമ്പനൻ, ദൂരത്ത് നിന്ന് കുരങ്ങന്മാരെ അമ്പുകളുടെ മഴയാൽ ആക്രമിച്ചു.
ന സ്ഥാതും വാനരാഃ ശേകുഃ കിം പുനര്യോദ്ധുമാഹവേ। അകമ്പനശരൈര്ഭഗ്നാഃ സര്വ ഏവാഭിദുദ്രുവുഃ
അകമ്പനന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് തകർന്ന്, കുരങ്ങന്മാർക്ക് നിലകൊള്ളാനോ യുദ്ധം ചെയ്യാനോ കഴിഞ്ഞില്ല; എല്ലാവരും ഭയന്ന് പലദിശകളിലേക്കും ഓടി.
താന് മൃത്യുവശമാപന്നാനകമ്പനശരാനുഗാന്। സമീക്ഷ്യ ഹനുമാന് ജ്ഞാതീനുപതസ്ഥേ മഹാബലഃ
അകമ്പനന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് മരണത്തിന്റെ വശത്തായ സ്വന്തം കൂട്ടുകാരെ കണ്ട ഹനുമാൻ, അതിവലിയ ശക്തിയോടെ അവരോടു ചേർന്നു.
തം മഹാപ്ലവഗം ദൃഷ്ട്വാ സര്വേ തേ പ്ലവഗര്ഷഭാഃ। സമേത്യ സമരേ വീരാഃ സംഹൃഷ്ടാഃ പര്യവാരയന്
ആ മഹാവീരനായ കുരങ്ങനെ കണ്ടപ്പോൾ, അവിടത്തെ എല്ലാ ശ്രേഷ്ഠ കുരങ്ങന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ അവനെ ചുറ്റി കൂടി.
വ്യവസ്ഥിതം ഹനൂമന്തം തേ ദൃഷ്ട്വാ പ്ലവഗര്ഷഭാഃ। ബഭൂവുര്ബലവന്തോ ഹി ബലവന്തമുപാശ്രിതാഃ
ഹനുമാൻ ഉറച്ചു നിൽക്കുന്ന 모습을 കണ്ടപ്പോൾ, ആ കുരങ്ങന്മാരും ശക്തിയുള്ളവരായി, കാരണം അവർ ശക്തനോടൊപ്പം ചേർന്നിരുന്നു.
അകമ്പനസ്തു ശൈലാഭം ഹനൂമന്തമവസ്ഥിതമ്। മഹേന്ദ്ര ഇവ ധാരാഭിഃ ശരൈരഭിവവര്ഷ ഹ
അകമ്പനൻ, പർവതംപോലെ ഉറച്ചു നിൽക്കുന്ന ഹനുമാനെ കണ്ടു, മഹേന്ദ്രൻ മഴ പെയ്യുന്നതുപോലെ അമ്പുകളുടെ മഴ അവന്റെ മേൽ പെയ്തു.
അചിന്തയിത്വാ ബാണൌഘാന് ശരീരേ പാതിതാന് കപിഃ। അകമ്പനവധാര്ഥായ മനോ ദധ്രേ മഹാബലഃ
ശരീരം മുഴുവൻ വീണുവീഴുന്ന അമ്പുകളുടെ ഒഴുക്കിനെ അവഗണിച്ച്, ആ മഹാശക്തനായ കുരങ്ങൻ അകമ്പനനെ സംഹരിക്കാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ചു.
സ പ്രഹസ്യ മഹാതേജാ ഹനൂമാന് മാരുതാത്മജഃ। അഭിദുദ്രാവ തദ്രക്ഷഃ കമ്പയന്നിവ മേദിനീമ്
വായുപുത്രനായ മഹാതേജസ്വി ഹനുമാൻ ചിരിച്ചു, ഭൂമി നടുങ്ങുന്ന പോലെ ഓടിയെത്തി ആ രാക്ഷസനെ നേരെ ആക്രമിച്ചു.
തസ്യാഥ നര്ദമാനസ്യ ദീപ്യമാനസ്യ തേജസാ। ബഭൂവ രൂപം ദുര്ധര്ഷം ദീപ്തസ്യേവ വിഭാവസോഃ
അവൻ ആർത്തനാദം മുഴക്കിയപ്പോൾ, ശക്തിയിൽ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്, അവന്റെ രൂപം തീപോലെ ഭയങ്കരവും സമീപിക്കാനാവാത്തതുമായി മാറി.
ആത്മാനം ത്വപ്രഹരണം ജ്ഞാത്വാ ക്രോധസമന്വിതഃ। ശൈലമുത്പാടയാമാസ വേഗേന ഹരിപുങ്ഗവഃ
താനൊരു ആയുധവുമില്ലാത്തവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, രോഷത്തോടെ വാനരശ്രേഷ്ഠൻ വേഗത്തിൽ ഒരു പർവ്വതം പിഴുതെടുത്തു.
ഗൃഹീത്വാ സുമഹാശൈലം പാണിനൈകേന മാരുതിഃ। സ വിനദ്യ മഹാനാദം ഭ്രാമയാമാസ വീര്യവാന്
വായുപുത്രനായ ഹനുമാൻ വലുതായ പർവ്വതം ഒരു കൈകൊണ്ട് പിടിച്ച്, വലിയ ഒരു ഗർജ്ജനമിട്ട് അതിനെ ചുറ്റിച്ചു.
തതസ്തമഭിദുദ്രാവ രാക്ഷസേന്ദ്രമകമ്പനമ്। പുരാ ഹി നമുചിം സംഖ്യേ വജ്രേണേവ പുരംദരഃ
അതിനുശേഷം, ഹനുമാൻ അകമ്പനൻ എന്ന രാക്ഷസാധിപനിലേക്ക് ഓടിയെത്തി, അതുപോലെ തന്നെ പുരന്ദരൻ യുദ്ധത്തിൽ നമുചിയെ വജ്രംകൊണ്ട് ആക്രമിച്ചതുപോലെ.
അകമ്പനസ്തു തദ് ദൃഷ്ട്വാ ഗിരിശൃങ്ഗം സമുദ്യതമ്। ദൂരാദേവ മഹാബാണൈരര്ധചന്ദ്രൈര്വ്യദാരയത്
അകമ്പനൻ ആ പർവ്വതശിഖരം ഉയർത്തിയതു കണ്ടു, ദൂരത്തുനിന്ന് ശക്തമായ അർദ്ധചന്ദ്രാകൃതിയിലുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അതിനെ തകർത്തു.
തം പര്വതാഗ്രമാകാശേ രക്ഷോബാണവിദാരിതമ്। വികീര്ണം പതിതം ദൃഷ്ട്വാ ഹനൂമാന് ക്രോധമൂിര്ച്ഛതഃ
രാക്ഷസന്റെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ആകാശത്ത് പിളർന്ന് ചിതറിക്കൊണ്ടു വീണ പർവ്വതശിഖരം കണ്ടപ്പോൾ, ഹനുമാന്റെ കോപം കത്തിപ്പിടിച്ചു.
സോഽശ്വകര്ണം സമാസാദ്യ രോഷദര്പാന്വിതോ ഹരിഃ। തൂര്ണമുത്പാടയാമാസ മഹാഗിരിമിവോച്ഛ്രിതമ്
അപ്പോൾ, രോഷവും അഭിമാനവും നിറഞ്ഞ ഹനുമാൻ അശ്വകർണ്ണനടുത്തേക്ക് ചെന്നു, വേഗത്തിൽ വലിയൊരു പർവ്വതം പിഴുതെടുത്തു.
തം ഗൃഹീത്വാ മഹാസ്കന്ധം സോഽശ്വകര്ണം മഹാദ്യുതിഃ। പ്രഗൃഹ്യ പരയാ പ്രീത്യാ ഭ്രാമയാമാസ സംയുഗേ
വലിയ തണ്ടുള്ള അശ്വകർണ്ണനെ പിടിച്ചെടുത്ത്, മഹാതേജസ്സുള്ള ഹനുമാൻ അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ അവനെ ചുറ്റിച്ചു.
പ്രധാവന്നുരുവേഗേന ബഭഞ്ജ തരസാ ദ്രുമാന്। ഹനൂമാന് പരമക്രുദ്ധശ്ചരണൈര്ദാരയന് മഹീമ്
വലിയ വേഗത്തിൽ ഓടിയ ഹനുമാൻ, അത്യന്തം കോപത്തോടെ, ശക്തിയോടെ മരങ്ങൾ തകർത്തു, കാലുകൊണ്ട് ഭൂമി കീറിക്കൊണ്ടു പോയി.
ഗജാംശ്ച സഗജാരോഹാന് സരഥാന് രഥിനസ്തഥാ। ജഘാന ഹനുമാന് ധീമാന് രാക്ഷസാംശ്ച പദാതിഗാന്
ബുദ്ധിയുള്ള ഹനുമാൻ, ആനകളും അവ riding ക്കാരും, രഥങ്ങളും അതിലെ യോദ്ധാക്കളും, രാക്ഷസപദാതികളും എല്ലാം സംഹരിച്ചു.
തമന്തകമിവ ക്രുദ്ധം സദ്രുമം പ്രാണഹാരിണമ്। ഹനൂമന്തമഭിപ്രേക്ഷ്യ രാക്ഷസാ വിപ്രദുദ്രുവുഃ
മരത്തോട് കൂടിയ, ജീവഹാരിയായ, ക്രുദ്ധനായ ഹനുമാനെ മരണദേവനുപോലെ കാണുമ്പോൾ രാക്ഷസന്മാർ ഭയത്തോടെ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
തമാപതന്തം സംക്രുദ്ധം രാക്ഷസാനാം ഭയാവഹമ്। ദദര്ശാകമ്പനോ വീരശ്ചുക്ഷോഭ ച നനാദ ച
രാക്ഷസന്മാർക്ക് ഭയമാകുന്ന വിധം ക്രുദ്ധനായി ഓടിയെത്തുന്ന ഹനുമാനെ വീരനായ അകമ്പനൻ കണ്ടു, അവൻ വിറെച്ചു ഗർജ്ജിച്ചു.
സ ചതുര്ദശഭിര്ബാണൈര്നിശിതൈര്ദേഹദാരണൈഃ। നിര്ബിഭേദ മഹാവീര്യം ഹനൂമന്തമകമ്പനഃ
ശക്തിയുള്ള അകമ്പനൻ, ശരീരത്തെ കീറുന്ന പതിനാലു മൂർച്ഛയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ഹനുമാനെ തുളച്ചു.
സ തഥാ വിപ്രകീര്ണസ്തു നാരാചൈഃ ശിതശക്തിഭിഃ। ഹനൂമാന് ദദൃശേ വീരഃ പ്രരൂഢ ഇവ സാനുമാന്
അങ്ങനെ മൂർച്ഛയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ചിതറിക്കപ്പെട്ടിട്ടും, വീരനായ ഹനുമാൻ മരങ്ങളാൽ മൂടിയ പർവ്വതംപോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
വിരരാജ മഹാവീര്യോ മഹാകായോ മഹാബലഃ। പുഷ്പിതാശോകസംകാശോ വിധൂമ ഇവ പാവകഃ
മഹാശക്തിയുള്ള, വലിയ ശരീരമുള്ള, ശക്തനായ ഹനുമാൻ പൂത്ത അശോകമരത്തെപ്പോലെയും പുകയില്ലാത്ത അഗ്നിയെപ്പോലെയും തിളങ്ങി.
തതോഽന്യം വൃക്ഷമുത്പാട്യ കൃത്വാ വേഗമനുത്തമമ്। ശിരസ്യാഭിജഘാനാശു രാക്ഷസേന്ദ്രമകമ്പനമ്
അതിനുശേഷം, മറ്റൊരു വൃക്ഷം പിഴുതെടുത്തു, അതിയായ വേഗം കൂട്ടി, രാക്ഷസാധിപനായ അകമ്പനന്റെ തലയിൽ അതു വേഗത്തിൽ അടിച്ചു.
സ വൃക്ഷേണ ഹതസ്തേന സക്രോധേന മഹാത്മനാ। രാക്ഷസോ വാനരേന്ദ്രേണ പപാത ച മമാര ച
വാനരാധിപനായ മഹാത്മാവായ ഹനുമാൻ കോപത്തോടെ ആ വൃക്ഷം കൊണ്ട് അടിച്ചതിനാൽ, ആ രാക്ഷസൻ നിലത്തു വീണു മരിച്ചു.
തം ദൃഷ്ട്വാ നിഹതം ഭൂമൌ രാക്ഷസേന്ദ്രമകമ്പനമ്। വ്യഥിതാ രാക്ഷസാഃ സര്വേ ക്ഷിതികമ്പ ഇവ ദ്രുമാഃ
അകമ്പനൻ എന്ന രാക്ഷസാധിപൻ നിലത്തു വീണു മരിച്ചതു കണ്ടപ്പോൾ, എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും ഭൂകമ്പത്തിൽ മരങ്ങൾ വിറയുന്നപോലെ ഭയപ്പെട്ടു.
ത്യക്തപ്രഹരണാഃ സര്വേ രാക്ഷസാസ്തേ പരാജിതാഃ। ലങ്കാമഭിയയുസ്ത്രാസാദ് വാനരൈസ്തൈരഭിദ്രുതാഃ
ആ പരാജിതരായ രാക്ഷസന്മാർ ആയുധങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, വാനരന്മാർ പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഭയന്ന് ലങ്കയിലേക്ക് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.