തേ ബദ്ധഘണ്ടാ ബലിനോ ഘോരരൂപാ നിശാചരാഃ। വിനദ്യമാനാഃ സംഹൃഷ്ടാ ധൂമ്രാക്ഷം പര്യവാരയന്
ബലമുള്ള, ഭയങ്കരരൂപമുള്ള, ഘണ്ടകൾ കെട്ടിയ, ഉല്ലാസത്തോടെ മുഴങ്ങുന്ന ആ നിശാചരന്മാർ ധൂമ്രാക്ഷനെ ചുറ്റി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
വിവിധായുധഹസ്താശ്ച ശൂലമുദ്ഗരപാണയഃ। ഗദാഭിഃ പട്ടിശൈര്ദണ്ഡൈരായസൈര്മുസലൈരപി
വിവിധ ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വച്ചവർ—കുന്തം, ഗദ, വടി, ഇരുമ്പ് ദണ്ഡം, ഉരുൾ എന്നിവയുമായി അവർ മുന്നോട്ട് പോന്നു.
പരിഘൈര്ഭിന്ദിപാലൈശ്ച ഭല്ലൈഃ പാശൈഃ പരശ്വധൈഃ। നിര്യയൂ രാക്ഷസാ ഘോരാ നര്ദന്തോ ജലദാ യഥാ
ഇരുമ്പ് ദണ്ഡങ്ങൾ, കല്ലെറിയുന്ന ഉപകരണങ്ങൾ, അമ്പുകൾ, കയറുകൾ, കത്തികൾ എന്നിവയുമായി ആ ഭയങ്കരരാക്ഷസന്മാർ മേഘങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്നതുപോലെ മുഴങ്ങി പുറപ്പെട്ടു.
രഥൈഃ കവചിനസ്ത്വന്യേ ധ്വജൈശ്ച സമലംകൃതൈഃ। സുവര്ണജാലവിഹിതൈഃ ഖരൈശ്ച വിവിധാനനൈഃ
ചിലർ കവർച്ചയണിഞ്ഞു, പതാകകളാൽ അലങ്കരിച്ച രഥങ്ങളിലും പൊന്നാൽ അലങ്കരിച്ച, വിവിധ മുഖങ്ങളുള്ള കസേരകളിലും കയറി.
ഹയൈഃ പരമശീഘ്രൈശ്ച ഗജൈശ്ചൈവ മദോത്കടൈഃ। നിര്യയുര്നൈര്ഋതവ്യാഘ്രാ വ്യാഘ്രാ ഇവ ദുരാസദാഃ
വേഗമേറിയ കുതിരകളും ഉഗ്രമായ മദം നിറഞ്ഞ ആനകളും കയറി, ആ രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന കടുവകൾ കടുവകളെപ്പോലെ ഭയങ്കരരായി പുറപ്പെട്ടു.
വൃകസിംഹമുഖൈര്യുക്തം ഖരൈഃ കനകഭൂഷിതൈഃ। ആരുരോഹ രഥം ദിവ്യം ധൂമ്രാക്ഷഃ ഖരനിഃസ്വനഃ
നരിക്കളും സിംഹങ്ങളുമുള്ള മുഖങ്ങളുള്ള പൊന്നാൽ അലങ്കരിച്ച കസേരകളിൽ കെട്ടിയ, കസേരകളുടെ മുഴക്കം മുഴങ്ങുന്ന ദിവ്യരഥത്തിൽ ധൂമ്രാക്ഷൻ കയറി.
സ നിര്യാതോ മഹാവീര്യോ ധൂമ്രാക്ഷോ രാക്ഷസൈര്വൃതഃ। ഹസന് വൈ പശ്ചിമദ്വാരാദ്ധനൂമാന് യത്ര തിഷ്ഠതി
മഹാശക്തിയുള്ള ധൂമ്രാക്ഷൻ രാക്ഷസന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, പടിഞ്ഞാറ് വാതിലിലൂടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഹനുമാൻ നിലകൊണ്ടിരുന്നിടത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
രഥപ്രവരമാസ്ഥായ ഖരയുക്തം ഖരസ്വനമ്। പ്രയാന്തം തു മഹാഘോരം രാക്ഷസം ഭീമദര്ശനമ്
കസേരകളുടെ മുഴക്കം മുഴങ്ങുന്ന, കസേരകളിൽ കെട്ടിയ പ്രധാന രഥത്തിൽ കയറി, ആ ഭയങ്കരരൂപിയായ രാക്ഷസൻ മുന്നോട്ട് പോന്നു.
അന്തരിക്ഷഗതാഃ ക്രൂരാഃ ശകുനാഃ പ്രത്യഷേധയന്। രഥശീര്ഷേ മഹാഭീമോ ഗൃധ്രശ്ച നിപപാത ഹ
ആകാശത്ത് സഞ്ചരിച്ച ക്രൂരമായ പക്ഷികൾ അവനെ തടഞ്ഞു; രഥത്തിന്റെ മുകളിൽ വലിയൊരു ഭയങ്കരമായ കഴുകൻ വീണു.
ധ്വജാഗ്രേ ഗ്രഥിതാശ്ചൈവ നിപേതുഃ കുണപാശനാഃ। രുധിരാര്ദ്രോ മഹാന് ശ്വേതഃ കബന്ധഃ പതിതോ ഭുവി
പതാകയുടെ അഗ്രത്തിൽ കെട്ടിയ ചതുപ്പുകളും കല്ലുകളും വീണു; രക്തത്തിൽ ചൊരിഞ്ഞ വലിയ വെള്ള നിറമുള്ള ഒരു തലകെട്ടില്ലാത്ത ശരീരം നിലത്ത് വീണു.
വിസ്വരം ചോത്സൃജന്നാദാന് ധൂമ്രാക്ഷസ്യ നിപാതിതഃ। വവര്ഷ രുധിരം ദേവഃ സംചചാല ച മേദിനീ
വ്യാകുലമായ ശബ്ദങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട് ആകാശത്തിൽ നിന്ന് രക്തം മഴപെയ്തു; ഭൂമി നടുങ്ങി.
പ്രതിലോമം വവൌ വായുര്നിര്ഘാതസമനിഃസ്വനഃ। തിമിരൌഘാവൃതാസ്തത്ര ദിശശ്ച ന ചകാശിരേ
കാറ്റ് സ്വാഭാവികതയ്ക്ക് വിരുദ്ധമായി, ഇടിമുഴക്കത്തോട് സമാനമായ ശബ്ദത്തോടെ വീശി; ദിശകൾ കനിഞ്ഞ ഇരുണ്ടതാൽ ഒന്നും കാണാനാകാതെ പോയി.
സ തൂത്പാതാംസ്തതോ ദൃഷ്ട്വാ രാക്ഷസാനാം ഭയാവഹാന്। പ്രാദുര്ഭൂതാന് സുഘോരാംശ്ച ധൂമ്രാക്ഷോ വ്യഥിതോഽഭവത്। മുമുഹൂ രാക്ഷസാഃ സര്വേ ധൂമ്രാക്ഷസ്യ പുരഃസരാഃ
രാക്ഷസന്മാർക്ക് ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഭയങ്കരമായ അശുഭസൂചനകൾ കണ്ടപ്പോൾ, ധൂമ്രാക്ഷൻ അതീവ വിഷമിച്ചു; ധൂമ്രാക്ഷന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും മനസ്സു കുഴഞ്ഞുപോയി.
തതഃ സുഭീമോ ബഹുഭിര്നിശാചരൈ- ര്വൃതോഽഭിനിഷ്ക്രമ്യ രണോത്സുകോ ബലീ। ദദര്ശ താം രാഘവബാഹുപാലിതാം മഹൌഘകല്പാം ബഹു വാനരീം ചമൂമ്
അതിനുശേഷം അത്യന്തം ഭയാനകനും ശക്തനും ആയ ആ രാത്രിചാരിയും, അനേകം രാക്ഷസന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് യുദ്ധത്തിന് ആഗ്രഹത്തോടെ പുറത്ത് വന്നു; രാഘവന്റെ കൈകളാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന, വലിയ വെള്ളപ്പൊക്കത്തെപ്പോലെയുള്ള വാനരസേനയെ അവൻ കണ്ടു.
thumb|ദ്വിപഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ ദ്വിപഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ॥൬-
മഹത്വമുള്ള വാൽമീകിരാമായണത്തിൽ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ അമ്പതിമൂന്നാം സര്ഗം കേൾക്കട്ടെ.
ധൂമ്രാക്ഷം പ്രേക്ഷ്യ നിര്യാന്തം രാക്ഷസം ഭീമവിക്രമമ്। വിനേദുര്വാനരാഃ സര്വേ പ്രഹൃഷ്ടാ യുദ്ധകാങ്ക്ഷിണഃ
ഭയങ്കരമായ വീരത്വമുള്ള രാക്ഷസനായ ധൂമ്രാക്ഷൻ മുന്നോട്ട് വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, യുദ്ധത്തിന് ആഗ്രഹമുള്ള സന്തോഷഭരിതരായ എല്ലാ വാനരങ്ങളും ഗർജിച്ചു.
തേഷാം സുതുമുലം യുദ്ധം സംജജ്ഞേ കപിരക്ഷസാമ്। അന്യോന്യം പാദപൈര്ഘോരൈര്നിഘ്നതാം ശൂലമുദ്ഗരൈഃ
വാനരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും തമ്മിൽ അത്യന്തം ഉഗ്രമായ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു; അവർ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന വൃക്ഷങ്ങളും കുന്തങ്ങളും വടികളും ഉപയോഗിച്ച് പരസ്പരം ആക്രമിച്ചു.
രാക്ഷസൈര്വാനരാ ഘോരാ വിനികൃത്താഃ സമന്തതഃ। വാനരൈ രാക്ഷസാശ്ചാപി ദ്രുമൈര്ഭൂമിസമീകൃതാഃ
ഭയാനകമായ രാക്ഷസന്മാർ എല്ലാ ദിക്കിലും വാനരന്മാരെ വെട്ടിക്കൊന്നു; മറുവശത്ത് വാനരന്മാർ വൃക്ഷങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് രാക്ഷസന്മാരെ നിലംപതിപ്പിച്ചു.
രാക്ഷസാസ്ത്വഭിസംക്രുദ്ധാ വാനരാന് നിശിതൈഃ ശരൈഃ। വിവ്യധുര്ഘോരസംകാശൈഃ കങ്കപത്രൈരജിഹ്മഗൈഃ
കോപഭരിതരായ രാക്ഷസന്മാർ മൂർഖരൂപമുള്ള, നേരേ പറക്കുന്ന, കാക്കപ്പൊക്കമുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് വാനരന്മാരെ തുളച്ചു.
തേ ഗദാഭിശ്ച ഭീമാഭിഃ പട്ടിശൈഃ കൂടമുദ്ഗരൈഃ। ഘോരൈശ്ച പരിഘൈശ്ചിത്രൈസ്ത്രിശൂലൈശ്ചാപി സംശ്രിതൈഃ
അവർ ഭയാനകമായ ഗദകൾ, വാളുകൾ, കൂറ്റൻ വടികൾ, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഇരുമ്പ് ദണ്ഡങ്ങൾ, വിവിധ അലങ്കരിച്ച ത്രിശൂലങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ടും ആക്രമിച്ചു.
വിദാര്യമാണാ രക്ഷോഭിര്വാനരാസ്തേ മഹാബലാഃ। അമര്ഷജനിതോദ്ധര്ഷാശ്ചക്രുഃ കര്മാണ്യഭീതവത്
രാക്ഷസന്മാർ വാനരന്മാരെ കീറിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും, വലിയ ശക്തിയുള്ള ആ വാനരന്മാർ കോപത്തിൽ നിന്നുള്ള ധൈര്യത്തോടെ ഭയമില്ലാതെ വീര്യപ്രദർശനം നടത്തി.
ശരനിര്ഭിന്നഗാത്രാസ്തേ ശൂലനിര്ഭിന്നദേഹിനഃ। ജഗൃഹുസ്തേ ദ്രുമാംസ്തത്ര ശിലാശ്ച ഹരിയൂഥപാഃ
അമ്പുകൾകൊണ്ട് ശരീരം തുളച്ചും, കുന്തങ്ങൾകൊണ്ട് അവയവങ്ങൾ കീറിക്കൊണ്ടും, ആ വാനരനായകന്മാർ അവിടെ വൃക്ഷങ്ങളും കല്ലുകളും എടുത്തു.
തേ ഭീമവേഗാ ഹരയോ നര്ദമാനാസ്തതസ്തതഃ। മമന്ഥൂ രാക്ഷസാന് വീരാന് നാമാനി ച ബഭാഷിരേ
ഭയാനകമായ വേഗതയോടെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഗർജിച്ചുകൊണ്ട് ആ വാനരന്മാർ വീരരായ രാക്ഷസന്മാരെ തകർത്തു; അവരുടെ പേരുകൾ വിളിച്ചു.
തദ് ബഭൂവാദ്ഭുതം ഘോരം യുദ്ധം വാനരരക്ഷസാമ്। ശിലാഭിര്വിവിധാഭിശ്ച ബഹുശാഖൈശ്ച പാദപൈഃ
അപ്പോൾ വാനരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും തമ്മിൽ അനേകം കല്ലുകളും അനവധി ശാഖകളുള്ള വൃക്ഷങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടുള്ള അത്ഭുതകരമായ ഭയാനകമായ യുദ്ധം ഉണ്ടായി.
രാക്ഷസാ മഥിതാഃ കേചിദ് വാനരൈര്ജിതകാശിഭിഃ। പ്രവേമൂ രുധിരം കേചിന്മുഖൈ രുധിരഭോജനാഃ
വിജയിച്ച വാനരന്മാർ രാക്ഷസന്മാരെ തകർത്തപ്പോൾ ചിലർ രക്തം ഛർദിച്ചു; രക്തം ഭക്ഷിക്കുന്ന മറ്റുള്ളവർ വായിൽ നിന്ന് രക്തം തുപ്പി.
പാര്ശ്വേഷു ദാരിതാഃ കേചിത് കേചിദ് രാശീകൃതാ ദ്രുമൈഃ। ശിലാഭിശ്ചൂര്ണിതാഃ കേചിത് കേചിദ് ദന്തൈര്വിദാരിതാഃ
ചിലർ വശങ്ങളിൽ കീറപ്പെട്ടു, ചിലർ വൃക്ഷങ്ങൾകൊണ്ട് കൂട്ടമായി തള്ളപ്പെട്ടു, ചിലർ കല്ലുകൾകൊണ്ട് പൊടിയായി, ചിലർ പല്ലുകൾകൊണ്ട് കീറപ്പെട്ടു.
ധ്വജൈര്വിമഥിതൈര്ഭഗ്നൈഃ ഖഡ്ഗൈശ്ച വിനിപാതിതൈഃ। രഥൈര്വിധ്വംസിതൈഃ കേചിദ് വ്യഥിതാ രജനീചരാഃ
ചില രാത്രിചാരികൾ തകർന്ന പതാകകൾ, വീണ വാളുകൾ, നശിച്ച രഥങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് മർദ്ദിക്കപ്പെട്ടു വിഷമിച്ചു.
ഗജേന്ദ്രൈഃ പര്വതാകാരൈഃ പര്വതാഗ്രൈര്വനൌകസാമ്। മഥിതൈര്വാജിഭിഃ കീര്ണം സാരോഹൈര്വസുധാതലമ്
പർവ്വതത്തെപ്പോലെയുള്ള വലിയ ആനകളും, വനവാസികൾ എറിഞ്ഞ പർവ്വതശിഖരങ്ങളും, ചവിട്ടപ്പെട്ട കുതിരകളും കൊണ്ട് ഭൂമി നിറഞ്ഞു കിടന്നു.
വാനരൈര്ഭീമവിക്രാന്തൈരാപ്ലുത്യോത്പ്ലുത്യ വേഗിതൈഃ। രാക്ഷസാഃ കരജൈസ്തീക്ഷ്ണൈര്മുഖേഷു വിനിദാരിതാഃ
ഭയങ്കരമായ വീര്യശാലികളായ വാനരന്മാർ വേഗത്തിൽ ചാടിച്ചാടി, രാക്ഷസന്മാരെ മൂക്കിലും വായിലും കുത്തിയിരുത്തി鋒മായ നഖങ്ങളാൽ കീറിത്തുറന്നു.
വിഷണ്ണവദനാ ഭൂയോ വിപ്രകീര്ണശിരോരുഹാഃ। മൂഢാഃ ശോണിതഗന്ധേന നിപേതുര്ധരണീതലേ
മുഖം തളർന്നു, മുടി ചിതറിപ്പോയി, രക്തത്തിന്റെ ഗന്ധത്തിൽ തിമിർന്ന അവർ ഭൂമിയിൽ വീണു.