യയോര്വീര്യമുപാശ്രിത്യ പ്രതിഷ്ഠാ കാങ്ക്ഷിതാ മയാ। താവിമൌ ദേഹനാശായ പ്രസുപ്തൌ പുരുഷര്ഷഭൌ
ഇവരുടെ ശക്തിയിൽ ആശ്രയിച്ചാണ് ഞാൻ രക്ഷിതാവെന്നു കരുതിയത്; ഇപ്പോൾ ഈ പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാർ ശരീരം പടർന്നു മരിച്ചവരെപ്പോലെ കിടക്കുന്നു.
ജീവന്നദ്യ വിപന്നോഽസ്മി നഷ്ടരാജ്യമനോരഥഃ। പ്രാപ്തപ്രതിജ്ഞശ്ച രിപുഃ സകാമോ രാവണഃ കൃതഃ
ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുവെങ്കിലും എല്ലാം നഷ്ടമായി; രാജ്യം നേടാനുള്ള ആഗ്രഹം പോയി; ശത്രുവായ രാവണൻ തന്റെ പ്രതിജ്ഞ പാലിച്ചു സന്തോഷം നേടി.
ഏവം വിലപമാനം തം പരിഷ്വജ്യ വിഭീഷണമ്। സുഗ്രീവഃ സത്ത്വസമ്പന്നോ ഹരിരാജോഽബ്രവീദിദമ്
ഇങ്ങനെ വിഭീഷണൻ വിലപിച്ചപ്പോൾ, ധൈര്യശാലിയായ വാനരരാജാവ് സുഗ്രീവൻ അവനെ അണകയാക്കി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
രാജ്യം പ്രാപ്സ്യസി ധര്മജ്ഞ ലങ്കായാം നേഹ സംശയഃ। രാവണഃ സഹ പുത്രേണ സ്വകാമം നേഹ ലപ്സ്യതേ
നീ ധർമ്മത്തെ അറിയുന്നവനാണ്; ലങ്കയിലെ രാജ്യം നിനക്ക് ലഭിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല. രാവണനും അവന്റെ മകനും ആഗ്രഹിച്ചതു നേടാൻ കഴിയില്ല.
ഗരുഡാധിഷ്ഠിതാവേതാവുഭൌ രാഘവലക്ഷ്മണൌ। ത്യക്ത്വാ മോഹം വധിഷ്യേതേ സഗണം രാവണം രണേ
ഗരുഡന്റെ ശക്തി ലഭിച്ച രാമനും ലക്ഷ്മണനും മോഹം വിട്ട് യുദ്ധത്തിൽ രാവണനെയും അവന്റെ കൂട്ടരെയും സംഹരിക്കും.
തമേവം സാന്ത്വയിത്വാ തു സമാശ്വാസ്യ തു രാക്ഷസമ്। സുഷേണം ശ്വശുരം പാര്ശ്വേ സുഗ്രീവസ്തമുവാച ഹ
ഇങ്ങനെ ആ രാക്ഷസനെ ആശ്വസിപ്പിച്ച ശേഷം, സുഗ്രീവൻ അടുത്ത് നിന്നിരുന്ന തന്റെ മരുമകനായ സുഷേണനോട് പറഞ്ഞു:
സഹ ശൂരൈര്ഹരിഗണൈര്ലബ്ധസംജ്ഞാവരിംദമൌ। ഗച്ഛ ത്വം ഭ്രാതരൌ ഗൃഹ്യ കിഷ്കിന്ധാം രാമലക്ഷ്മണൌ
ബോധം തിരിച്ച വീരവാനരന്മാരെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് നീ പോകൂ; രാമനും ലക്ഷ്മണനും ഇരുവരെയും കീശ്കിന്ദയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക.
അഹം തു രാവണം ഹത്വാ സപുത്രം സഹബാന്ധവമ്। മൈഥിലീമാനയിഷ്യാമി ശക്രോ നഷ്ടാമിവ ശ്രിയമ്
ഞാൻ രാവണനെയും അവന്റെ മകനെയും ബന്ധുക്കളെയും സംഹരിച്ചു ശേഷം, ഇന്ദ്രൻ തന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട മഹിമ തിരിച്ചുപോലെ, സീതയെ തിരികെ കൊണ്ടുവരും.
ശ്രുത്വൈതദ് വാനരേന്ദ്രസ്യ സുഷേണോ വാക്യമബ്രവീത്। ദേവാസുരം മഹായുദ്ധമനുഭൂതം പുരാതനമ്
വാനരരാജാവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു, സുഷേണൻ പറഞ്ഞു: 'പഴയകാലത്ത് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ നടന്ന മഹായുദ്ധം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.'
തദാ സ്മ ദാനവാ ദേവാന് ശരസംസ്പര്ശകോവിദാന്। നിജഘ്നുഃ ശസ്ത്രവിദുഷശ്ഛാദയന്തോ മുഹുര്മുഹുഃ
അപ്പോൾ ദാനവന്മാർ അമ്പും ആയുധങ്ങളും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിൽ നിപുണരായ ദേവന്മാരെ വീണ്ടും വീണ്ടും ആക്രമിച്ച് തോൽപ്പിച്ചു.
താനാര്താന് നഷ്ടസംജ്ഞാംശ്ച ഗതാസൂംശ്ച ബൃഹസ്പതിഃ। വിദ്യാഭിര്മന്ത്രയുക്താഭിരോഷധീഭിശ്ചികിത്സതി
അപ്പോൾ ബ്രഹസ്പതി ദേവന്മാരിൽ പീഡിതരായവരെയും, ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടവരെയും, ജീവൻ വിട്ടവരെയും മന്ത്രശക്തിയും ഔഷധങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് ചികിത്സിച്ചു.
താന്യൌഷധാന്യാനയിതും ക്ഷീരോദം യാന്തു സാഗരമ്। ജവേന വാനരാഃ ശീഘ്രം സമ്പാതിപനസാദയഃ
ആ ഔഷധങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാൻ, സംപാതി, പനസൻ എന്നിവരും മറ്റു വേഗമുള്ള വാനരന്മാരും ക്ഷീരസമുദ്രത്തിലേക്ക് ഉടൻ പോകട്ടെ.
ഹരയസ്തു വിജാനന്തി പാര്വതീ തേ മഹൌഷധീ। സംജീവകരണീം ദിവ്യാം വിശല്യാം ദേവനിര്മിതാമ്
പർവ്വതത്തിൽ വളരുന്ന മഹൗഷധികളെ വാനരന്മാർ അറിയുന്നു. ദൈവികമായ സംജീവനികരണമുള്ള ഔഷധിയും, ദേവന്മാർ സൃഷ്ടിച്ച വിഷല്യയും അവിടെയുണ്ട്.
ചന്ദ്രശ്ച നാമ ദ്രോണശ്ച ക്ഷീരോദേ സാഗരോത്തമേ। അമൃതം യത്ര മഥിതം തത്ര തേ പരമൌഷധീ
ക്ഷീരസമുദ്രത്തിലെ ഉത്തമമായ ആ സമുദ്രത്തിൽ ചന്ദ്രയും ദ്രോണമെന്നുമുള്ള പർവ്വതങ്ങളുണ്ട്. അവിടെയാണ് അമൃതം കുഴിച്ചെടുത്തത്; അവിടെ തന്നെയാണ് ആ മഹൗഷധികൾ.
തൌ തത്ര വിഹിതൌ ദേവൈഃ പര്വതൌ തൌ മഹോദധൌ। അയം വായുസുതോ രാജന് ഹനൂമാംസ്തത്ര ഗച്ഛതു
ദേവന്മാർ ആ രണ്ടു പർവ്വതങ്ങൾ വലിയ സമുദ്രത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചു. രാജാവേ, വായുപുത്രനായ ഹനുമാൻ അവിടേക്ക് പോകട്ടെ.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ വായുര്മേഘാശ്ചാപി സവിദ്യുതഃ। പര്യസ്യ സാഗരേ തോയം കമ്പയന്നിവ പര്വതാന്
അപ്പോൾ വായുവും മിന്നലോടെ മേഘങ്ങളും സമുദ്രത്തിന് മുകളിൽ വീശി, പർവ്വതങ്ങൾ പോലും കുലുക്കുന്നതുപോലെ വെള്ളം കലക്കി.
മഹതാ പക്ഷവാതേന സര്വദ്വീപമഹാദ്രുമാഃ। നിപേതുര്ഭഗ്നവിടപാഃ സലിലേ ലവണാമ്ഭസി
വലിയ ചിറകുകളുടെ ശക്തിയാൽ ദ്വീപുകളിലെ വലിയ വൃക്ഷങ്ങൾ ശാഖകൾ ഒടിഞ്ഞ് ഉപ്പുവെള്ളത്തിൽ വീണു.
അഭവന് പന്നഗാസ്ത്രസ്താ ഭോഗിനസ്തത്രവാസിനഃ। ശീഘ്രം സര്വാണി യാദാംസി ജഗ്മുശ്ച ലവണാര്ണവമ്
അവിടെ താമസിച്ചിരുന്ന പാമ്പുകൾ ഭയപ്പെട്ടു, ഉടൻ തന്നെ എല്ലാ ജലജീവികളും ഉപ്പു സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഓടി.
തതോ മുഹൂര്താദ് ഗരുഡം വൈനതേയം മഹാബലമ്। വാനരാ ദദൃശുഃ സര്വേ ജ്വലന്തമിവ പാവകമ്
അപ്പോൾ കുറേ നേരത്തിന് ശേഷം, എല്ലാ വാനരന്മാരും വിൻതയുടെ പുത്രനായ മഹാബലശാലിയായ ഗരുഡനെ അഗ്നിപോലെ തെളിഞ്ഞ് കാണാൻ തുടങ്ങി.
തമാഗതമഭിപ്രേക്ഷ്യ നാഗാസ്തേ വിപ്രദുദ്രുവുഃ। യൈസ്തു തൌ പുരുഷൌ ബദ്ധൌ ശരഭൂതൈര്മഹാബലൈഃ
അവൻ സമീപത്തേക്ക് വന്നതറിഞ്ഞു, അവിടെയുള്ള പാമ്പുകൾ എല്ലാം ഭയന്ന് ഓടി; എന്നാൽ ശക്തിയുള്ള പാമ്പ്-അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ആ രണ്ടു പുരുഷന്മാർ—
തതഃ സുപര്ണഃ കാകുത്സ്ഥൌ സ്പൃഷ്ട്വാ പ്രത്യഭിനന്ദ്യ ച। വിമമര്ശ ച പാണിഭ്യാം മുഖേ ചന്ദ്രസമപ്രഭേ
അപ്പോൾ സൂപർണ്ണൻ ആ കകുത്സ്ഥരായ ഇരുവരെയും സ്പർശിച്ചു, സന്തോഷത്തോടെ വരവേൽക്കി, ചന്ദ്രനുപോലെ പ്രകാശമുള്ള അവരുടെ മുഖം കൈകൊണ്ട് സ്നേഹത്തോടെ തൊട്ടു.
വൈനതേയേന സംസ്പൃഷ്ടാസ്തയോഃ സംരുരുഹുര്വ്രണാഃ। സുവര്ണേ ച തനൂ സ്നിഗ്ധേ തയോരാശു ബഭൂവതുഃ
വിൻതയുടെ പുത്രൻ സ്പർശിച്ചതോടെ, ആ ഇരുവരുടെയും മുറിവുകൾ മന്ദമായി ഭേദമായി; അവരുടെ ശരീരം ത്വരിതമായി മൃദുവും പൊന്നുപോലെയും ആയി.
തേജോ വീര്യം ബലം ചൌജ ഉത്സാഹശ്ച മഹാഗുണാഃ। പ്രദര്ശനം ച ബുദ്ധിശ്ച സ്മൃതിശ്ച ദ്വിഗുണാ തയോഃ
അവരുടെ ഊർജ്ജം, ശക്തി, ബലം, ഉത്സാഹം, വിവേകം, ബുദ്ധി, ഓർമ്മ എന്നിവ എല്ലാം ഇരട്ടിയായി വർദ്ധിച്ചു.
താവുത്ഥാപ്യ മഹാതേജാ ഗരുഡോ വാസവോപമൌ। ഉഭൌ ച സസ്വജേ ഹൃഷ്ടോ രാമശ്ചൈനമുവാച ഹ
മഹാതേജസ്സുള്ള ഗരുഡൻ അവരെ രണ്ടുപേരെയും എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു, ഇന്ദ്രനോട് സമമായ ആ മഹാത്മാവ് സന്തോഷത്തോടെ അവരെ അണച്ചു, രാമനും അവനോട് പറഞ്ഞു.
ഭവത്പ്രസാദാദ് വ്യസനം രാവണിപ്രഭവം മഹത്। ഉപായേന വ്യതിക്രാന്തൌ ശീഘ്രം ച ബലിനൌ കൃതൌ
'നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, രാവണൻ വരുത്തിയ ഈ വലിയ കഷ്ടം നാം വേഗത്തിൽ അതിജയിച്ചു, നിന്റെ സഹായത്തിൽ വീണ്ടും ശക്തി ലഭിച്ചു.'
യഥാ താതം ദശരഥം യഥാജം ച പിതാമഹമ്। തഥാ ഭവന്തമാസാദ്യ ഹൃദയം മേ പ്രസീദതി
'എനിക്ക് അച്ഛനായ ദശരഥനെയും ബ്രഹ്മാവിനെയും കാണുമ്പോൾ എങ്ങനെ മനസ്സ് സന്തോഷപ്പെടുന്നുവോ, അതുപോലെ തന്നെ നിന്നെ കാണുമ്പോഴും എന്റെ ഹൃദയം ആനന്ദിക്കുന്നു.'
കോ ഭവാന് രൂപസമ്പന്നോ ദിവ്യസ്രഗനുലേപനഃ। വസാനോ വിരജേ വസ്ത്രേ ദിവ്യാഭരണഭൂഷിതഃ
നിങ്ങൾ ആരാണ്, ഇങ്ങനെ അപൂർവമായ സൗന്ദര്യവും ദിവ്യമായ പുഷ്പമാലകളും സുഗന്ധതൈലങ്ങളും അണിഞ്ഞ്, കറപറ്റിയ വസ്ത്രം ധരിച്ചു, ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്നതും?
തമുവാച മഹാതേജാ വൈനതേയോ മഹാബലഃ। പതത്ത്രിരാജഃ പ്രീതാത്മാ ഹര്ഷപര്യാകുലേക്ഷണമ്
അപ്പോൾ മഹത്തായ തേജസ്സും ബലവും ഉള്ള വിനതയുടെ പുത്രൻ, പക്ഷിരാജാവായ ഗരുഡൻ, സന്തോഷം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അവനോടു പറഞ്ഞു:
അഹം സഖാ തേ കാകുത്സ്ഥ പ്രിയഃ പ്രാണോ ബഹിശ്ചരഃ। ഗരുത്മാനിഹ സമ്പ്രാപ്തോ യുവയോഃ സാഹ്യകാരണാത്
കാകുത്സ്ഥൻ, ഞാൻ നിന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്ത്, ജീവനെക്കാൾ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, ഗരുഡൻ. നിങ്ങൾ ഇരുവർക്കും സഹായം ചെയ്യാനാണ് ഞാൻ ഇവിടെ വന്നത്.
അസുരാ വാ മഹാവീര്യാ ദാനവാ വാ മഹാബലാഃ। സുരാശ്ചാപി സഗന്ധര്വാഃ പുരസ്കൃത്യ ശതക്രതുമ്
വലിയ ശക്തിയുള്ള അസുരന്മാരോ, മഹാബലമുള്ള ദാനവന്മാരോ, ഇന്ദ്രൻ അടക്കം ദേവന്മാരോ, ഗന്ധർവന്മാരോ,