തം ദൃഷ്ട്വാ ത്വരിതം യാന്തം നീലാഞ്ജനചയോപമമ്। വാനരാ ദുദ്രുവുഃ സര്വേ മന്യമാനാസ്തു രാവണിമ്
കറുത്ത മഞ്ഞളിന്റെ കൂമ്പാരത്തെപ്പോലെ വേഗത്തിൽ വരുന്നതിനെ കണ്ടു, അവനെ രാവണനാണെന്ന് കരുതി കുരങ്ങന്മാർ എല്ലാം ഓടി.
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയേ ആദികാവ്യേ യുദ്ധകാണ്ഡേ ഏകോനപഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ഇങ്ങനെ ശ്രേഷ്ഠമായ വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ അമ്പത്തൊൻപതാം സര്ഗം സമാപിക്കുന്നു.
thumb|പഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ പഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമാൻ വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ അമ്പതാം സര്ഗം കേൾക്കൂ.
അഥോവാച മഹാതേജാ ഹരിരാജോ മഹാബലഃ। കിമിയം വ്യഥിതാ സേനാ മൂഢവാതേവ നൌര്ജലേ
അപ്പോൾ മഹാശക്തിയുള്ള കുരങ്ങന്മാരുടെ രാജാവ് ചോദിച്ചു: ഈ സൈന്യം സമുദ്രത്തിൽ വഴികെട്ടിയ കപ്പലുപോലെ ഇങ്ങനെ വിഷമിച്ചിരിക്കുന്നു എന്തുകൊണ്ടാണ്?
സുഗ്രീവസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ വാലിപുത്രോഽങ്ഗദോഽബ്രവീത്। ന ത്വം പശ്യസി രാമം ച ലക്ഷ്മണം ച മഹാരഥമ്
സുഗ്രീവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, വാലിയുടെ മകൻ അംഗദൻ പറഞ്ഞു: നീ രാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും കാണുന്നില്ലേ, മഹാരഥന്മാരെ?
ശരജാലാചിതൌ വീരാവുഭൌ ദശരഥാത്മജൌ। ശരതല്പേ മഹാത്മാനൌ ശയാനൌ രുധിരോക്ഷിതൌ
ദശരഥപുത്രന്മാരായ ആ രണ്ടു വീരന്മാർ അമ്പുകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ മൂടപ്പെട്ട്, രക്തം കലർന്ന അമ്പക്കിടക്കയിൽ കിടക്കുന്നു.
അഥാബ്രവീദ് വാനരേന്ദ്രഃ സുഗ്രീവഃ പുത്രമങ്ഗദമ്। നാനിമിത്തമിദം മന്യേ ഭവിതവ്യം ഭയേന തു
അപ്പോൾ കുരങ്ങന്മാരുടെ രാജാവായ സുഗ്രീവൻ തന്റെ മകൻ അംഗദനോടു പറഞ്ഞു: ഇതിന് കാരണമില്ലെന്നു ഞാൻ കരുതുന്നില്ല; ഭയമാണ് ഇതിന് കാരണം.
വിഷണ്ണവദനാ ഹ്യേതേ ത്യക്തപ്രഹരണാ ദിശഃ। പലായന്തേഽത്ര ഹരയസ്ത്രാസാദുത്ഫുല്ലലോചനാഃ
ഈ കുരങ്ങന്മാർ മുഖം കുഴഞ്ഞ് ആയുധങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് ഭയത്താൽ കണ്ണുകൾ വീർപ്പിച്ച് എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും ഓടുന്നു.
അന്യോന്യസ്യ ന ലജ്ജന്തേ ന നിരീക്ഷന്തി പൃഷ്ഠതഃ। വിപ്രകര്ഷന്തി ചാന്യോന്യം പതിതം ലങ്ഘയന്തി ച
അവർ തമ്മിൽ ലജ്ജിക്കുകയുമില്ല, പിന്നോട്ട് നോക്കുകയുമില്ല; ഒരുവൻ മറ്റൊരാളെ വലിച്ചിഴക്കുകയും വീണവരെ ചാടിക്കടക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ വീരോ ഗദാപാണിര്വിഭീഷണഃ। സുഗ്രീവം വര്ധയാമാസ രാഘവം ച ജയാശിഷാ
അത്തസമയം, ഗദ കൈയിൽ പിടിച്ചുള്ള വീരനായ വിപീഷണൻ സുഗ്രീവനെ ഉത്സാഹിപ്പിച്ചു, രാഘവനു വിജയാശംസയും പറഞ്ഞു.
വിഭീഷണം ച സുഗ്രീവോ ദൃഷ്ട്വാ വാനരഭീഷണമ്। ഋക്ഷരാജം മഹാത്മാനം സമീപസ്ഥമുവാച ഹ
വാനരന്മാർക്ക് ഭയമുണർത്തുന്ന വിഭീഷണനെയും അടുത്ത് നിന്നിരുന്ന മഹാത്മാവായ കരടികളുടെ രാജാവിനെയും കണ്ടു, സുഗ്രീവൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.
വിഭീഷണോഽയം സമ്പ്രാപ്തോ യം ദൃഷ്ട്വാ വാനരര്ഷഭാഃ। ദ്രവന്ത്യായതസംത്രാസാ രാവണാത്മജശങ്കയാ
ഇവൻ വിഭീഷണനാണ്, ഇവനെ കണ്ടു വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാർ രാവണന്റെ മകനെന്ന് സംശയിച്ച് വലിയ ഭയത്തിൽ ഓടിപ്പോകുന്നു.
ശീഘ്രമേതാന് സുസംത്രസ്താന് ബഹുധാ വിപ്രധാവിതാന്। പര്യവസ്ഥാപയാഖ്യാഹി വിഭീഷണമുപസ്ഥിതമ്
നാനാഭാഗങ്ങളിലായി ഭയത്തിൽ ചിതറിപ്പോയ ഈ വാനരന്മാരെ വേഗത്തിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്ത്, വിഭീഷണൻ വന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് അവർക്കു അറിയിക്കൂ.
സുഗ്രീവേണൈവമുക്തസ്തു ജാമ്ബവാനൃക്ഷപാര്ഥിവഃ। വാനരാന് സാന്ത്വയാമാസ സംനിവര്ത്യ പ്രധാവതഃ
സുഗ്രീവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, കരടികളുടെ രാജാവായ ജാംബവാൻ ഓടിപ്പോയ വാനരന്മാരെ വിളിച്ചു സമാധാനിപ്പിച്ചു.
തേ നിവൃത്താഃ പുനഃ സര്വേ വാനരാസ്ത്യക്തസാധ്വസാഃ। ഋക്ഷരാജവചഃ ശ്രുത്വാ തം ച ദൃഷ്ട്വാ വിഭീഷണമ്
കരടിരാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടും വിഭീഷണനെ കണ്ടും, എല്ലാ വാനരന്മാരും ഭയം വിട്ട് തിരിച്ചു വന്നു.
വിഭീഷണസ്തു രാമസ്യ ദൃഷ്ട്വാ ഗാത്രം ശരൈശ്ചിതമ്। ലക്ഷ്മണസ്യ തു ധര്മാത്മാ ബഭൂവ വ്യഥിതസ്തദാ
വിഭീഷണൻ രാമന്റെ ശരീരത്തിൽ അമ്പുകൾ കുത്തിയതും, ലക്ഷ്മണന്റെയും അവസ്ഥ കണ്ടപ്പോൾ, ധാർമ്മികനായ വിഭീഷണൻ അതീവ ദുഃഖിതനായി.
ജലക്ലിന്നേന ഹസ്തേന തയോര്നേത്രേ വിമൃജ്യ ച। ശോകസമ്പീഡിതമനാ രുരോദ വിലലാപ ച
ജലം ചേർത്ത കൈകൊണ്ട് ഇരുവരുടെയും കണ്ണ് തുടച്ച്, ദുഃഖത്തിൽ കുഴഞ്ഞ മനസ്സോടെ വിഭീഷണൻ കരഞ്ഞും വിലപിച്ചും നിന്നു.
ഇമൌ തൌ സത്ത്വസമ്പന്നൌ വിക്രാന്തൌ പ്രിയസംയുഗൌ। ഇമാമവസ്ഥാം ഗമിതൌ രാക്ഷസൈഃ കൂടയോധിഭിഃ
ധൈര്യവും വീര്യവും നിറഞ്ഞ, യുദ്ധം പ്രിയപ്പെട്ട ഈ ഇരുവരെയും, കപടമായ രാക്ഷസന്മാർ ഇങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥയിലാക്കി.
ഭ്രാതൃപുത്രേണ ചൈതേന ദുഷ്പുത്രേണ ദുരാത്മനാ। രാക്ഷസ്യാ ജിഹ്മയാ ബുദ്ധ്യാ വഞ്ചിതാവൃജുവിക്രമൌ
ഈ സഹോദരപുത്രൻ, ദുഷ്ടനും ദുർബുദ്ധിയുമാണ്; അവന്റെ വഞ്ചനാപരമായ ചിന്തകളാൽ ഈ നേരുള്ള വീരന്മാർ വഞ്ചിതരായി.
ശരൈരിമാവലം വിദ്ധൌ രുധിരേണ സമുക്ഷിതൌ। വസുധായാമിമൌ സുപ്തൌ ദൃശ്യേതേ ശല്യകാവിവ
അമ്പുകൾ കുത്തി, രക്തത്തിൽ കുതിർന്നു, ഈ ഇരുവരും നിലത്ത് വീണു കിടക്കുന്നു, വെടിയേറ്റ് വീണ വലിയ ആനകളെപ്പോലെ.
യയോര്വീര്യമുപാശ്രിത്യ പ്രതിഷ്ഠാ കാങ്ക്ഷിതാ മയാ। താവിമൌ ദേഹനാശായ പ്രസുപ്തൌ പുരുഷര്ഷഭൌ
ഇവരുടെ ശക്തിയിൽ ആശ്രയിച്ചാണ് ഞാൻ രക്ഷിതാവെന്നു കരുതിയത്; ഇപ്പോൾ ഈ പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാർ ശരീരം പടർന്നു മരിച്ചവരെപ്പോലെ കിടക്കുന്നു.
ജീവന്നദ്യ വിപന്നോഽസ്മി നഷ്ടരാജ്യമനോരഥഃ। പ്രാപ്തപ്രതിജ്ഞശ്ച രിപുഃ സകാമോ രാവണഃ കൃതഃ
ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുവെങ്കിലും എല്ലാം നഷ്ടമായി; രാജ്യം നേടാനുള്ള ആഗ്രഹം പോയി; ശത്രുവായ രാവണൻ തന്റെ പ്രതിജ്ഞ പാലിച്ചു സന്തോഷം നേടി.
ഏവം വിലപമാനം തം പരിഷ്വജ്യ വിഭീഷണമ്। സുഗ്രീവഃ സത്ത്വസമ്പന്നോ ഹരിരാജോഽബ്രവീദിദമ്
ഇങ്ങനെ വിഭീഷണൻ വിലപിച്ചപ്പോൾ, ധൈര്യശാലിയായ വാനരരാജാവ് സുഗ്രീവൻ അവനെ അണകയാക്കി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
രാജ്യം പ്രാപ്സ്യസി ധര്മജ്ഞ ലങ്കായാം നേഹ സംശയഃ। രാവണഃ സഹ പുത്രേണ സ്വകാമം നേഹ ലപ്സ്യതേ
നീ ധർമ്മത്തെ അറിയുന്നവനാണ്; ലങ്കയിലെ രാജ്യം നിനക്ക് ലഭിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല. രാവണനും അവന്റെ മകനും ആഗ്രഹിച്ചതു നേടാൻ കഴിയില്ല.
ഗരുഡാധിഷ്ഠിതാവേതാവുഭൌ രാഘവലക്ഷ്മണൌ। ത്യക്ത്വാ മോഹം വധിഷ്യേതേ സഗണം രാവണം രണേ
ഗരുഡന്റെ ശക്തി ലഭിച്ച രാമനും ലക്ഷ്മണനും മോഹം വിട്ട് യുദ്ധത്തിൽ രാവണനെയും അവന്റെ കൂട്ടരെയും സംഹരിക്കും.
തമേവം സാന്ത്വയിത്വാ തു സമാശ്വാസ്യ തു രാക്ഷസമ്। സുഷേണം ശ്വശുരം പാര്ശ്വേ സുഗ്രീവസ്തമുവാച ഹ
ഇങ്ങനെ ആ രാക്ഷസനെ ആശ്വസിപ്പിച്ച ശേഷം, സുഗ്രീവൻ അടുത്ത് നിന്നിരുന്ന തന്റെ മരുമകനായ സുഷേണനോട് പറഞ്ഞു:
സഹ ശൂരൈര്ഹരിഗണൈര്ലബ്ധസംജ്ഞാവരിംദമൌ। ഗച്ഛ ത്വം ഭ്രാതരൌ ഗൃഹ്യ കിഷ്കിന്ധാം രാമലക്ഷ്മണൌ
ബോധം തിരിച്ച വീരവാനരന്മാരെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് നീ പോകൂ; രാമനും ലക്ഷ്മണനും ഇരുവരെയും കീശ്കിന്ദയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക.
അഹം തു രാവണം ഹത്വാ സപുത്രം സഹബാന്ധവമ്। മൈഥിലീമാനയിഷ്യാമി ശക്രോ നഷ്ടാമിവ ശ്രിയമ്
ഞാൻ രാവണനെയും അവന്റെ മകനെയും ബന്ധുക്കളെയും സംഹരിച്ചു ശേഷം, ഇന്ദ്രൻ തന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട മഹിമ തിരിച്ചുപോലെ, സീതയെ തിരികെ കൊണ്ടുവരും.
ശ്രുത്വൈതദ് വാനരേന്ദ്രസ്യ സുഷേണോ വാക്യമബ്രവീത്। ദേവാസുരം മഹായുദ്ധമനുഭൂതം പുരാതനമ്
വാനരരാജാവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു, സുഷേണൻ പറഞ്ഞു: 'പഴയകാലത്ത് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ നടന്ന മഹായുദ്ധം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.'
തദാ സ്മ ദാനവാ ദേവാന് ശരസംസ്പര്ശകോവിദാന്। നിജഘ്നുഃ ശസ്ത്രവിദുഷശ്ഛാദയന്തോ മുഹുര്മുഹുഃ
അപ്പോൾ ദാനവന്മാർ അമ്പും ആയുധങ്ങളും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിൽ നിപുണരായ ദേവന്മാരെ വീണ്ടും വീണ്ടും ആക്രമിച്ച് തോൽപ്പിച്ചു.