ഹന്താസ്മി ത്വാം സഹാമാത്യം സപുത്രജ്ഞാതിബാന്ധവമ്। നിരുദ്വിഗ്നാസ്ത്രയോ ലോകാ ഭവിഷ്യന്തി ഹതേ ത്വയി
ഞാൻ നിന്നെയും, നിന്റെ മന്ത്രിമാരെയും, മക്കളെയും, ബന്ധുക്കളെയും കൊല്ലും; നീ മരിച്ചാൽ മൂന്നു ലോകവും ഭയമില്ലാതെ ജീവിക്കും.
ദേവദാനവയക്ഷാണാം ഗന്ധര്വോരഗരക്ഷസാമ്। ശത്രുമദ്യോദ്ധരിഷ്യാമി ത്വാമൃഷീണാം ച കണ്ടകമ്
ദേവന്മാരുടെയും ദാനവന്മാരുടെയും യക്ഷന്മാരുടെയും ഗാന്ധർവന്മാരുടെയും പാമ്പുകളുടെയും രാക്ഷസന്മാരുടെയും ശത്രുവായ നിന്നെ ഞാൻ നീക്കം ചെയ്യും; സന്മാർഗ്ഗികളായ ഋഷിമാർക്ക് തടസ്സമായിരിക്കുന്നവനെയും അകറ്റാം.
വിഭീഷണസ്യ ചൈശ്വര്യം ഭവിഷ്യതി ഹതേ ത്വയി। ന ചേത് സത്കൃത്യ വൈദേഹീം പ്രണിപത്യ പ്രദാസ്യസി
നീ കൊല്ലപ്പെടുമ്പോൾ രാജ്യം വിഭീഷണന്റെ കൈവശമാകും; അല്ലെങ്കിൽ, ആദരവോടെ സീതയെ തിരികെ നൽകി, അവളുടെ മുമ്പിൽ വണങ്ങി ക്ഷമ ചോദിച്ചാൽ മാത്രം രക്ഷയുണ്ട്.
ഇത്യേവം പരുഷം വാക്യം ബ്രുവാണേ ഹരിപുങ്ഗവേ। അമര്ഷവശമാപന്നോ നിശാചരഗണേശ്വരഃ
വാനരന്മാരിൽ പ്രധാനനായവൻ ഇങ്ങനെ കഠിനമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരുടെ അധിപൻ കോപത്തിൽ ആകമരിച്ചു.
തതഃ സ രോഷമാപന്നഃ ശശാസ സചിവാംസ്തദാ। ഗൃഹ്യതാമിതി ദുര്മേധാ വധ്യതാമിതി ചാസകൃത്
അപ്പോൾ അത്യന്തം ക്രോധത്തോടെ, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ള അവൻ തന്റെ മന്ത്രിമാരോട് വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'ഇവനെ പിടിക്കൂ! കൊല്ലൂ!'
രാവണസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ദീപ്താഗ്നിമിവ തേജസാ। ജഗൃഹുസ്തം തതോ ഘോരാശ്ചത്വാരോ രജനീചരാഃ
രാവണന്റെ ആജ്ഞ കേട്ടപ്പോൾ, തീപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന ശക്തിയുള്ള നാലു ഭയങ്കരമായ രാത്രിസഞ്ചാരികൾ അങ്ങദനെ പിടിച്ചു.
ഗ്രാഹയാമാസ താരേയഃ സ്വയമാത്മാനമാത്മവാന്। ബലം ദര്ശയിതും വീരോ യാതുധാനഗണേ തദാ
താരയുടെ മകനായ അങ്ങദൻ, തന്റെ ശക്തി കാണിക്കാൻ, ആ യക്ഷന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിന് മുന്നിൽ, സ്വയം പിടിക്കപ്പെടാൻ സമ്മതിച്ചു.
സ താന് ബാഹുദ്വയാസക്താനാദായ പതഗാനിവ। പ്രാസാദം ശൈലസംകാശമുത്പപാതാങ്ഗദസ്തദാ
അപ്പോൾ അങ്ങദൻ, ഇരുവശത്തും പിടിച്ചിരുന്നവരെ പക്ഷികളെപ്പോലെ എടുത്ത്, ഒരു പർവ്വതത്തോട് സമമായിരുന്ന കൊട്ടാരത്തിന്റെ മുകളിൽ ചാടിപ്പോയി.
തസ്യോത്പതനവേഗേന നിര്ധൂതാസ്തത്ര രാക്ഷസാഃ। ഭൂമൌ നിപതിതാഃ സര്വേ രാക്ഷസേന്ദ്രസ്യ പശ്യതഃ
അങ്ങദന്റെ അതിവേഗ ചാടലാൽ, അവിടെ പിടിച്ചിരുന്ന രാക്ഷസന്മാർ എല്ലാം അലയടിച്ച്, രാക്ഷസാധിപൻ നോക്കിനിൽക്കുമ്പോൾ നിലത്തേക്ക് വീണു.
തതഃ പ്രാസാദശിഖരം ശൈലശൃങ്ഗമിവോന്നതമ്। ചക്രാമ രാക്ഷസേന്ദ്രസ്യ വാലിപുത്രഃ പ്രതാപവാന്
തുടർന്ന്, വാലിയുടെ വീരപുത്രൻ ആ കൊട്ടാരത്തിന്റെ ഉന്നതമായ കൊടുമുടി പർവ്വതശൃംഗംപോലെ കയറി.
പഫാല ച തദാക്രാന്തം ദശഗ്രീവസ്യ പശ്യതഃ। പുരാ ഹിമവതഃ ശൃങ്ഗം വജ്രേണേവ വിദാരിതമ്
രാവണൻ നോക്കിനിൽക്കുമ്പോൾ, അങ്ങദൻ ആ കൊട്ടാരത്തിന്റെ കൊടുമുടി, ഹിമവാന്റെ ശൃംഗം വജ്രം കൊണ്ട് തകർന്നതുപോലെ, തകർത്തു.
ഭങ്ക്ത്വാ പ്രാസാദശിഖരം നാമ വിശ്രാവ്യ ചാത്മനഃ। വിനദ്യ സുമഹാനാദമുത്പപാത വിഹായസാ
കൊട്ടാരത്തിന്റെ കൊടുമുടി തകർത്ത ശേഷം, തന്റെ പേര് മുഴങ്ങിപ്പറഞ്ഞ്, വലിയ ശബ്ദത്തിൽ കൂവിയും ആകാശത്തിലേക്ക് ചാടി.
വ്യഥയന് രാക്ഷസാന് സര്വാന് ഹര്ഷയംശ്ചാപി വാനരാന്। സ വാനരാണാം മധ്യേ തു രാമപാര്ശ്വമുപാഗതഃ
അങ്ങദൻ എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരെയും ഭയപ്പെടുത്തിയും, വാനരന്മാരെ ആനന്ദിപ്പിച്ചും, വാനരരുടെ നടുവിൽ രാമന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.
രാവണസ്തു പരം ചക്രേ ക്രോധം പ്രാസാദധര്ഷണാത്। വിനാശം ചാത്മനഃ പശ്യന് നിഃശ്വാസപരമോഽഭവത്
കൊട്ടാരത്തിൽ ഉണ്ടായ ആക്രമണം കണ്ട രാവണൻ അത്യന്തം കോപംകൊണ്ടു; തന്റെ നാശം അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ആഴമായി ശ്വസിച്ചു.
രാമസ്തു ബഹുഭിര്ഹൃഷ്ടൈര്വിനദദ്ഭിഃ പ്ലവങ്ഗമൈഃ। വൃതോ രിപുവധാകാങ്ക്ഷീ യുദ്ധായൈവാഭ്യവര്തത
രാമൻ, അനേകം സന്തോഷത്തോടെ കൂവുന്ന വാനരന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ശത്രുവിനെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, യുദ്ധത്തിനായി മുന്നേറി.
സുഷേണസ്തു മഹാവീര്യോ ഗിരികൂടോപമോ ഹരിഃ। ബഹുഭിഃ സംവൃതസ്തത്ര വാനരൈഃ കാമരൂപിഭിഃ
പർവ്വതശൃംഗംപോലെ വീര്യശാലിയായ ഹരിയായ സുശേനൻ, വിവിധ രൂപങ്ങളിലുള്ള അനേകം വാനരന്മാരാൽ അവിടെ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
സ തു ദ്വാരാണി സംയമ്യ സുഗ്രീവവചനാത് കപിഃ। പര്യക്രാമത ദുര്ധര്ഷോ നക്ഷത്രാണീവ ചന്ദ്രമാഃ
അവൻ സുഖ്രീവന്റെ കല്പന അനുസരിച്ച്, കവാടങ്ങൾ ഉറപ്പിച്ച്, അതിജയശാലിയായ കുരങ്ങൻ നക്ഷത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ചന്ദ്രൻ സഞ്ചരിക്കുന്നതുപോലെ ചുറ്റി നടന്നു.
തേഷാമക്ഷൌഹിണിശതം സമവേക്ഷ്യ വനൌകസാമ്। ലങ്കാമുപനിവിഷ്ടാനാം സാഗരം ചാഭിവര്തതാമ്
അവിടെ വനവാസികൾ ആയ കുരങ്ങുകളുടെ നൂറ് സൈന്യങ്ങൾ ലങ്കയെ ചുറ്റി സമുദ്രത്തേക്കു മുന്നേറുന്നത് കണ്ടു.
രാക്ഷസാ വിസ്മയം ജഗ്മുസ്ത്രാസം ജഗ്മുസ്തഥാപരേ। അപരേ സമരേ ഹര്ഷാദ്ധര്ഷമേവോപപേദിരേ
അവരിൽ ചില രാക്ഷസന്മാർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു, ചിലർ ഭയപ്പെട്ടു, മറ്റുചിലർ യുദ്ധസമരത്തിൽ ആവേശംകൊണ്ട് ധൈര്യത്തോടെ മുന്നോട്ട് വന്നു.
കൃത്സ്നം ഹി കപിഭിര്വ്യാപ്തം പ്രാകാരപരിഖാന്തരമ്। ദദൃശൂ രാക്ഷസാ ദീനാഃ പ്രാകാരം വാനരീകൃതമ്। ഹാഹാകാരമകുര്വന്ത രാക്ഷസാ ഭയമാഗതാഃ
രാക്ഷസന്മാർ മതിലും കിണറുമിടയിൽ മുഴുവൻ കുരങ്ങുകൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതും, മതിൽ മുഴുവൻ കുരങ്ങുകൾ പിടിച്ചെടുത്തതും കണ്ടു. ഭയഭീതരായി അവർ ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചു.
തസ്മിന് മഹാഭീഷണകേ പ്രവൃത്തേ കോലാഹലേ രാക്ഷസരാജയോധാഃ। പ്രഗൃഹ്യ രക്ഷാംസി മഹായുധാനി യുഗാന്തവാതാ ഇവ സംവിചേരുഃ
അങ്ങിനെ ഭയാനകമായ ആ കലഹത്തിൽ, രാക്ഷസരാജാവിന്റെ സൈനികർ വലിയ ആയുധങ്ങൾ എടുത്ത്, യുഗാന്തത്തിൽ കാറ്റുപോലെ ചുറ്റി നടന്നു.
thumb|ദ്വിചത്വാരിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center തതസ്തേ രാക്ഷസാസ്തത്ര ഗത്വാ രാവണമന്ദിരമ്। ന്യവേദയന് പുരീം രുദ്ധാം രാമേണ സഹ വാനരൈഃ
അപ്പോൾ ആ രാക്ഷസന്മാർ രാവണന്റെ അരമനയിൽ ചെന്നു, രാമനും കുരങ്ങുകളും നഗരത്തെ വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിയിച്ചു.
രുദ്ധാം തു നഗരീം ശ്രുത്വാ ജാതക്രോധോ നിശാചരഃ। വിധാനം ദ്വിഗുണം കൃത്വാ പ്രാസാദം ചാപ്യരോഹത
നഗരം വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന് കേട്ട രാക്ഷസൻ കോപത്തോടെ, ഇരട്ടിച്ചുള്ള ജാഗ്രതകൾ സ്വീകരിച്ച്, അരമനയുടെ മുകളിലേക്ക് കയറി.
സ ദദര്ശ വൃതാം ലങ്കാം സശൈലവനകാനനാമ്। അസംഖ്യേയൈര്ഹരിഗണൈഃ സര്വതോ യുദ്ധകാങ്ക്ഷിഭിഃ
അവൻ മലകളും കാടുകളും വനപ്രദേശങ്ങളും ചുറ്റിയ ലങ്കയെ, അനേകം കുരങ്ങുസൈന്യങ്ങൾ എല്ലാടും യുദ്ധത്തിനായി കാത്തുനിൽക്കുന്നതായി കണ്ടു.
സ ദൃഷ്ട്വാ വാനരൈഃ സര്വൈര്വസുധാം കപിലീകൃതാമ്। കഥം ക്ഷപയിതവ്യാഃ സ്യുരിതി ചിന്താപരോഽഭവത്
കുരങ്ങുകൾകൊണ്ട് ഭൂമി മുഴുവൻ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതും കണ്ട രാക്ഷസൻ, ഇവരെ എങ്ങനെ നശിപ്പിക്കാമെന്ന് ആലോചനയിൽ മുഴുകി.
സ ചിന്തയിത്വാ സുചിരം ധൈര്യമാലമ്ബ്യ രാവണഃ। രാഘവം ഹരിയൂഥാംശ്ച ദദര്ശായതലോചനഃ
ദീർഘകാലം ആലോചിച്ച് ധൈര്യം കൂട്ടിയ രാവണൻ, വലിയ കണ്ണുകളോടെ രാഘവനെയും കുരങ്ങുസൈന്യാധിപന്മാരെയും നോക്കി.
രാഘവഃ സഹ സൈന്യേന മുദിതോ നാമ പുപ്ലുവേ। ലങ്കാം ദദര്ശ ഗുപ്താം വൈ സര്വതോ രാക്ഷസൈര്വൃതാമ്
രാമൻ സൈന്യത്തോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ മുന്നേറി, എല്ലാടും രാക്ഷസന്മാർ കാവലിരിക്കുന്നു എന്നതും, ലങ്കയെ നല്ല രീതിയിൽ സംരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നതും കണ്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ ദാശരഥിര്ലങ്കാം ചിത്രധ്വജപതാകിനീമ്। ജഗാമ സഹസാ സീതാം ദൂയമാനേന ചേതസാ
വിവിധ പതാകകളും കൊടികളും അലങ്കരിച്ച ലങ്കയെ ദശരഥപുത്രൻ കണ്ടപ്പോൾ, സീതയെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കയാൽ ഹൃദയം വേദനിച്ചു.
അത്ര സാ മൃഗശാവാക്ഷീ മത്കൃതേ ജനകാത്മജാ। പീഡ്യതേ ശോകസംതപ്താ കൃശാ സ്ഥണ്ഡിലശായിനീ
ഇവിടെയാണു ജനകപുത്രിയായ ആ മൃഗശാവാക്ഷി, എന്റെ കാരണത്താൽ ദു:ഖത്തിൽ കത്തിക്കൊണ്ട്, ക്ഷീണിച്ചവളായി നിലത്തിരങ്ങി കിടക്കുന്നത്.
നിപീഡ്യമാനാം ധര്മാത്മാ വൈദേഹീമനുചിന്തയന്। ക്ഷിപ്രമാജ്ഞാപയദ് രാമോ വാനരാന് ദ്വിഷതാം വധേ
പീഡിക്കപ്പെടുന്ന വൈദേഹിയെ നിരന്തരം ചിന്തിച്ച ധാർമ്മികനായ രാമൻ, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കാൻ കുരങ്ങുകൾക്ക് ഉടൻ ആജ്ഞാപിച്ചു.