നഹി രാജ്യമധര്മേണ ഭോക്തും ക്ഷണമപി ത്വയാ। ശക്യം മൂര്ഖസഹായേന പാപേനാവിദിതാത്മനാ
അജ്ഞാനവും പാപവും നിറഞ്ഞ, മൂഢന്മാരെ കൂട്ടുകാരാക്കിയ നീ, അധർമ്മത്തിലൂടെ രാജ്യം ഒരു നിമിഷം പോലും ആസ്വദിക്കാൻ കഴിയില്ല.
യുധ്യസ്വ മാ ധൃതിം കൃത്വാ ശൌര്യമാലമ്ബ്യ രാക്ഷസ। മച്ഛരൈസ്ത്വം രണേ ശാന്തസ്തതഃ പൂതോ ഭവിഷ്യസി
രാക്ഷസാ, ധൈര്യത്തോടെയും ധൃതിയോടെയും യുദ്ധം ചെയ്യു; എന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് നീ യുദ്ധത്തിൽ കീഴടക്കപ്പെടും, അപ്പോൾ നീ ശുദ്ധനാകും.
യദ്യാവിശസി ലോകാംസ്ത്രീന് പക്ഷീഭൂതോ നിശാചര। മമ ചക്ഷുഃപഥം പ്രാപ്യ ന ജീവന് പ്രതിയാസ്യസി
രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ, പക്ഷിയായി മൂന്നു ലോകത്തേക്കു ഒളിച്ചാലും, എന്റെ കൺവശത്തേക്ക് വന്നാൽ നീ ജീവനോടെ തിരികെ പോകാൻ കഴിയില്ല.
ബ്രവീമി ത്വാം ഹിതം വാക്യം ക്രിയതാമൌര്ധ്വദേഹികമ്। സുദൃഷ്ടാ ക്രിയതാം ലങ്കാ ജീവിതം തേ മയി സ്ഥിതമ്
നിന്റെ ഭാവി നന്മയ്ക്കായി ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കു: ശവസംസ്കാരത്തിനൊരുങ്ങൂ, ലങ്കയെ കാവലിടൂ, കാരണം നിന്റെ ജീവൻ എന്റെ കൈയിലാണു.
ഇത്യുക്തഃ സ തു താരേയോ രാമേണാക്ലിഷ്ടകര്മണാ। ജഗാമാകാശമാവിശ്യ മൂര്തിമാനിവ ഹവ്യവാട്
ഇങ്ങനെ രാമൻ, കഠിനപ്രയത്നങ്ങളില്ലാത്തവൻ, പറഞ്ഞപ്പോൾ, താരയുടെ മകൻ ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്ന്, യജ്ഞാഗ്നി രൂപം എടുത്തതുപോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
സോഽതിപത്യ മുഹൂര്തേന ശ്രീമാന് രാവണമന്ദിരമ്। ദദര്ശാസീനമവ്യഗ്രം രാവണം സചിവൈഃ സഹ
അവൻ അതിവേഗം ഒരു നിമിഷത്തിൽ തന്നെ രാവണന്റെ അരമനയിൽ എത്തി, അവിടെ മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം നിർഭയമായി ഇരിക്കുന്ന രാവണനെ കണ്ടു.
തതസ്തസ്യാവിദൂരേണ നിപത്യ ഹരിപുംഗവഃ। ദീപ്താഗ്നിസദൃശസ്തസ്ഥാവങ്ഗദഃ കനകാങ്ഗദഃ
അവനോട് വളരെ അടുത്ത്, തീപോലെ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കങ്കണങ്ങൾ ധരിച്ച അങ്കദൻ, കുരങ്ങന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, ഇറങ്ങി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
തദ് രാമവചനം സര്വമന്യൂനാധികമുത്തമമ്। സാമാത്യം ശ്രാവയാമാസ നിവേദ്യാത്മാനമാത്മനാ
രാമന്റെ ഉത്തമമായ സന്ദേശം ഒന്നും കുറവോ അധികമോ ഇല്ലാതെ, മന്ത്രിസഭയ്ക്കു മുഴുവനായി അവൻ പ്രസ്താവിച്ചു, താനാണ് അങ്കദൻ എന്ന് പരിചയപ്പെടുത്തി.
ദൂതോഽഹം കോസലേന്ദ്രസ്യ രാമസ്യാക്ലിഷ്ടകര്മണഃ। വാലിപുത്രോഽങ്ഗദോ നാമ യദി തേ ശ്രോത്രമാഗതഃ
ഞാൻ കോസലരാജാവായ രാമന്റെ ദൂതനാണ്, അവൻ എപ്പോഴും അശ്രാന്തമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവനാണ്. ഞാൻ വാലിയുടെ മകൻ അങ്ങദൻ, ഈ പേര് നിന്റെ ചെവിയിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ.
ആഹ ത്വാം രാഘവോ രാമഃ കൌസല്യാനന്ദവര്ധനഃ। നിഷ്പത്യ പ്രതിയുധ്യസ്വ നൃശംസ പുരുഷോ ഭവ
കൗസല്യയുടെ സന്തോഷം ആയ രാമൻ നിന്നോട് പറയുന്നു: 'പുറത്ത് വന്ന് യുദ്ധം ചെയ്യൂ, ക്രൂരനാകാതെ സത്യസന്ധനായ പുരുഷനായി നിലകൊള്ളൂ.'
ഹന്താസ്മി ത്വാം സഹാമാത്യം സപുത്രജ്ഞാതിബാന്ധവമ്। നിരുദ്വിഗ്നാസ്ത്രയോ ലോകാ ഭവിഷ്യന്തി ഹതേ ത്വയി
ഞാൻ നിന്നെയും, നിന്റെ മന്ത്രിമാരെയും, മക്കളെയും, ബന്ധുക്കളെയും കൊല്ലും; നീ മരിച്ചാൽ മൂന്നു ലോകവും ഭയമില്ലാതെ ജീവിക്കും.
ദേവദാനവയക്ഷാണാം ഗന്ധര്വോരഗരക്ഷസാമ്। ശത്രുമദ്യോദ്ധരിഷ്യാമി ത്വാമൃഷീണാം ച കണ്ടകമ്
ദേവന്മാരുടെയും ദാനവന്മാരുടെയും യക്ഷന്മാരുടെയും ഗാന്ധർവന്മാരുടെയും പാമ്പുകളുടെയും രാക്ഷസന്മാരുടെയും ശത്രുവായ നിന്നെ ഞാൻ നീക്കം ചെയ്യും; സന്മാർഗ്ഗികളായ ഋഷിമാർക്ക് തടസ്സമായിരിക്കുന്നവനെയും അകറ്റാം.
വിഭീഷണസ്യ ചൈശ്വര്യം ഭവിഷ്യതി ഹതേ ത്വയി। ന ചേത് സത്കൃത്യ വൈദേഹീം പ്രണിപത്യ പ്രദാസ്യസി
നീ കൊല്ലപ്പെടുമ്പോൾ രാജ്യം വിഭീഷണന്റെ കൈവശമാകും; അല്ലെങ്കിൽ, ആദരവോടെ സീതയെ തിരികെ നൽകി, അവളുടെ മുമ്പിൽ വണങ്ങി ക്ഷമ ചോദിച്ചാൽ മാത്രം രക്ഷയുണ്ട്.
ഇത്യേവം പരുഷം വാക്യം ബ്രുവാണേ ഹരിപുങ്ഗവേ। അമര്ഷവശമാപന്നോ നിശാചരഗണേശ്വരഃ
വാനരന്മാരിൽ പ്രധാനനായവൻ ഇങ്ങനെ കഠിനമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരുടെ അധിപൻ കോപത്തിൽ ആകമരിച്ചു.
തതഃ സ രോഷമാപന്നഃ ശശാസ സചിവാംസ്തദാ। ഗൃഹ്യതാമിതി ദുര്മേധാ വധ്യതാമിതി ചാസകൃത്
അപ്പോൾ അത്യന്തം ക്രോധത്തോടെ, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ള അവൻ തന്റെ മന്ത്രിമാരോട് വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'ഇവനെ പിടിക്കൂ! കൊല്ലൂ!'
രാവണസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ദീപ്താഗ്നിമിവ തേജസാ। ജഗൃഹുസ്തം തതോ ഘോരാശ്ചത്വാരോ രജനീചരാഃ
രാവണന്റെ ആജ്ഞ കേട്ടപ്പോൾ, തീപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന ശക്തിയുള്ള നാലു ഭയങ്കരമായ രാത്രിസഞ്ചാരികൾ അങ്ങദനെ പിടിച്ചു.
ഗ്രാഹയാമാസ താരേയഃ സ്വയമാത്മാനമാത്മവാന്। ബലം ദര്ശയിതും വീരോ യാതുധാനഗണേ തദാ
താരയുടെ മകനായ അങ്ങദൻ, തന്റെ ശക്തി കാണിക്കാൻ, ആ യക്ഷന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിന് മുന്നിൽ, സ്വയം പിടിക്കപ്പെടാൻ സമ്മതിച്ചു.
സ താന് ബാഹുദ്വയാസക്താനാദായ പതഗാനിവ। പ്രാസാദം ശൈലസംകാശമുത്പപാതാങ്ഗദസ്തദാ
അപ്പോൾ അങ്ങദൻ, ഇരുവശത്തും പിടിച്ചിരുന്നവരെ പക്ഷികളെപ്പോലെ എടുത്ത്, ഒരു പർവ്വതത്തോട് സമമായിരുന്ന കൊട്ടാരത്തിന്റെ മുകളിൽ ചാടിപ്പോയി.
തസ്യോത്പതനവേഗേന നിര്ധൂതാസ്തത്ര രാക്ഷസാഃ। ഭൂമൌ നിപതിതാഃ സര്വേ രാക്ഷസേന്ദ്രസ്യ പശ്യതഃ
അങ്ങദന്റെ അതിവേഗ ചാടലാൽ, അവിടെ പിടിച്ചിരുന്ന രാക്ഷസന്മാർ എല്ലാം അലയടിച്ച്, രാക്ഷസാധിപൻ നോക്കിനിൽക്കുമ്പോൾ നിലത്തേക്ക് വീണു.
തതഃ പ്രാസാദശിഖരം ശൈലശൃങ്ഗമിവോന്നതമ്। ചക്രാമ രാക്ഷസേന്ദ്രസ്യ വാലിപുത്രഃ പ്രതാപവാന്
തുടർന്ന്, വാലിയുടെ വീരപുത്രൻ ആ കൊട്ടാരത്തിന്റെ ഉന്നതമായ കൊടുമുടി പർവ്വതശൃംഗംപോലെ കയറി.
പഫാല ച തദാക്രാന്തം ദശഗ്രീവസ്യ പശ്യതഃ। പുരാ ഹിമവതഃ ശൃങ്ഗം വജ്രേണേവ വിദാരിതമ്
രാവണൻ നോക്കിനിൽക്കുമ്പോൾ, അങ്ങദൻ ആ കൊട്ടാരത്തിന്റെ കൊടുമുടി, ഹിമവാന്റെ ശൃംഗം വജ്രം കൊണ്ട് തകർന്നതുപോലെ, തകർത്തു.
ഭങ്ക്ത്വാ പ്രാസാദശിഖരം നാമ വിശ്രാവ്യ ചാത്മനഃ। വിനദ്യ സുമഹാനാദമുത്പപാത വിഹായസാ
കൊട്ടാരത്തിന്റെ കൊടുമുടി തകർത്ത ശേഷം, തന്റെ പേര് മുഴങ്ങിപ്പറഞ്ഞ്, വലിയ ശബ്ദത്തിൽ കൂവിയും ആകാശത്തിലേക്ക് ചാടി.
വ്യഥയന് രാക്ഷസാന് സര്വാന് ഹര്ഷയംശ്ചാപി വാനരാന്। സ വാനരാണാം മധ്യേ തു രാമപാര്ശ്വമുപാഗതഃ
അങ്ങദൻ എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരെയും ഭയപ്പെടുത്തിയും, വാനരന്മാരെ ആനന്ദിപ്പിച്ചും, വാനരരുടെ നടുവിൽ രാമന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.
രാവണസ്തു പരം ചക്രേ ക്രോധം പ്രാസാദധര്ഷണാത്। വിനാശം ചാത്മനഃ പശ്യന് നിഃശ്വാസപരമോഽഭവത്
കൊട്ടാരത്തിൽ ഉണ്ടായ ആക്രമണം കണ്ട രാവണൻ അത്യന്തം കോപംകൊണ്ടു; തന്റെ നാശം അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ആഴമായി ശ്വസിച്ചു.
രാമസ്തു ബഹുഭിര്ഹൃഷ്ടൈര്വിനദദ്ഭിഃ പ്ലവങ്ഗമൈഃ। വൃതോ രിപുവധാകാങ്ക്ഷീ യുദ്ധായൈവാഭ്യവര്തത
രാമൻ, അനേകം സന്തോഷത്തോടെ കൂവുന്ന വാനരന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ശത്രുവിനെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, യുദ്ധത്തിനായി മുന്നേറി.
സുഷേണസ്തു മഹാവീര്യോ ഗിരികൂടോപമോ ഹരിഃ। ബഹുഭിഃ സംവൃതസ്തത്ര വാനരൈഃ കാമരൂപിഭിഃ
പർവ്വതശൃംഗംപോലെ വീര്യശാലിയായ ഹരിയായ സുശേനൻ, വിവിധ രൂപങ്ങളിലുള്ള അനേകം വാനരന്മാരാൽ അവിടെ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
സ തു ദ്വാരാണി സംയമ്യ സുഗ്രീവവചനാത് കപിഃ। പര്യക്രാമത ദുര്ധര്ഷോ നക്ഷത്രാണീവ ചന്ദ്രമാഃ
അവൻ സുഖ്രീവന്റെ കല്പന അനുസരിച്ച്, കവാടങ്ങൾ ഉറപ്പിച്ച്, അതിജയശാലിയായ കുരങ്ങൻ നക്ഷത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ചന്ദ്രൻ സഞ്ചരിക്കുന്നതുപോലെ ചുറ്റി നടന്നു.
തേഷാമക്ഷൌഹിണിശതം സമവേക്ഷ്യ വനൌകസാമ്। ലങ്കാമുപനിവിഷ്ടാനാം സാഗരം ചാഭിവര്തതാമ്
അവിടെ വനവാസികൾ ആയ കുരങ്ങുകളുടെ നൂറ് സൈന്യങ്ങൾ ലങ്കയെ ചുറ്റി സമുദ്രത്തേക്കു മുന്നേറുന്നത് കണ്ടു.
രാക്ഷസാ വിസ്മയം ജഗ്മുസ്ത്രാസം ജഗ്മുസ്തഥാപരേ। അപരേ സമരേ ഹര്ഷാദ്ധര്ഷമേവോപപേദിരേ
അവരിൽ ചില രാക്ഷസന്മാർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു, ചിലർ ഭയപ്പെട്ടു, മറ്റുചിലർ യുദ്ധസമരത്തിൽ ആവേശംകൊണ്ട് ധൈര്യത്തോടെ മുന്നോട്ട് വന്നു.
കൃത്സ്നം ഹി കപിഭിര്വ്യാപ്തം പ്രാകാരപരിഖാന്തരമ്। ദദൃശൂ രാക്ഷസാ ദീനാഃ പ്രാകാരം വാനരീകൃതമ്। ഹാഹാകാരമകുര്വന്ത രാക്ഷസാ ഭയമാഗതാഃ
രാക്ഷസന്മാർ മതിലും കിണറുമിടയിൽ മുഴുവൻ കുരങ്ങുകൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതും, മതിൽ മുഴുവൻ കുരങ്ങുകൾ പിടിച്ചെടുത്തതും കണ്ടു. ഭയഭീതരായി അവർ ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചു.