താം രത്നപൂര്ണാം ബഹുസംവിധാനാം പ്രാസാദമാലാഭിരലംകൃതാം ച। പുരീം മഹായന്ത്രകവാടമുഖ്യാം ദദര്ശ രാമോ മഹതാ ബലേന
രാമനും അവന്റെ വലിയ സൈന്യവും, രത്നങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞു, അത്യന്തം മനോഹരമായി ക്രമീകരിച്ചിട്ടുള്ള, കൊട്ടാരങ്ങളുടെ നിരകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, വലിയ യന്ത്രവാതിലുകൾ ഉള്ള ആ നഗരം കണ്ടു.
thumb|ചത്വാരിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ ചത്വാരിംശഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ നാല്പതാം സര്ഗം കേൾക്കൂ.
തതോ രാമഃ സുവേലാഗ്രം യോജനദ്വയമണ്ഡലമ്। ഉപാരോഹത് സസുഗ്രീവോ ഹരിയൂഥൈഃ സമന്വിതഃ
അതിനുശേഷം, രാമൻ സുഗ്രീവനും വാനരസൈന്യവും കൂടെ, രണ്ട് യോജന വീതിയുള്ള സുവേലപർവതത്തിന്റെ മുകളിലേക്ക് കയറി.
സ്ഥിത്വാ മുഹൂര്തം തത്രൈവ ദിശോ ദശ വിലോകയന്। ത്രികൂടശിഖരേ രമ്യേ നിര്മിതാം വിശ്വകര്മണാ
അവിടെ കുറച്ചു നേരം നിന്നു, പത്തു ദിശകളും നോക്കി, വിശ്വകർമ്മൻ നിർമ്മിച്ച മനോഹരമായ ത്രികൂഠശിഖരത്തിൽ ഒരു നഗരം കണ്ടു.
ദദര്ശ ലങ്കാം സുന്യസ്താം രമ്യകാനനശോഭിതാമ്। തസ്യ ഗോപുരശൃങ്ഗസ്ഥം രാക്ഷസേന്ദ്രം ദുരാസദമ്
അവൻ മനോഹരമായ ഉദ്യാനങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, അത്യന്തം ഭംഗിയായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ലങ്കയും, അതിന്റെ ഗോപുരത്തിന്റെ മുകളിൽ നിൽക്കുന്ന സമീപിക്കാനാവാത്ത രാക്ഷസരാജാവിനെയും കണ്ടു.
ശ്വേതചാമരപര്യന്തം വിജയച്ഛത്രശോഭിതമ്। രക്തചന്ദനസംലിപ്തം രത്നാഭരണഭൂഷിതമ്
അവൻ വെള്ള നിറമുള്ള ചാമരികൾകൊണ്ടും വിജയച്ഛത്രംകൊണ്ടും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, ചുവന്ന ചന്ദനത്തിൽ പുരട്ടിയ, രത്നാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ച രാവണനെയും കണ്ടു.
നീലജീമൂതസംകാശം ഹേമസംഛാദിതാമ്ബരമ്। ഐരാവതവിഷാണാഗ്രൈരുത്കൃഷ്ടകിണവക്ഷസമ്
അവൻ കറുത്ത മേഘംപോലെയും പൊന്നുകുടഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചവനായി, ഐരാവതത്തിന്റെ ദന്തം കൊണ്ടുള്ള അടയാളം ഉള്ള നെഞ്ചോടുകൂടിയും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ശശലോഹിതരാഗേണ സംവീതം രക്തവാസസാ। സംധ്യാതപേന സംഛന്നം മേഘരാശിമിവാമ്ബരേ
മൂഷികരക്തംപോലെയുള്ള ചുവന്ന വസ്ത്രം ധരിച്ചും, സന്ധ്യയുടെ പ്രകാശത്തിൽ മൂടപ്പെട്ടും, ആകാശത്തിലെ മേഘക്കൂട്ടംപോലെയായിരുന്നു അവൻ.
പശ്യതാം വാനരേന്ദ്രാണാം രാഘവസ്യാപി പശ്യതഃ। ദര്ശനാദ് രാക്ഷസേന്ദ്രസ്യ സുഗ്രീവഃ സഹസോത്ഥിതഃ
വാനരരാജാക്കന്മാരും രാഘവനും നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ, രാക്ഷസരാജാവിനെ കണ്ടതോടെ സുഗ്രീവൻ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
ക്രോധവേഗേന സംയുക്തഃ സത്ത്വേന ച ബലേന ച। അചലാഗ്രാദഥോത്ഥായ പുപ്ലുവേ ഗോപുരസ്ഥലേ
കോപവും ധൈര്യവും ശക്തിയും നിറഞ്ഞ്, അവൻ പർവതത്തിന്റെ മുകളിൽ നിന്ന് ഗോപുരത്തിന്റെ മുകളിലേക്ക് ചാടിപ്പോയി.
സ്ഥിത്വാ മുഹൂര്തം സമ്പ്രേക്ഷ്യ നിര്ഭയേനാന്തരാത്മനാ। തൃണീകൃത്യ ച തദ് രക്ഷഃ സോഽബ്രവീത് പരുഷം വചഃ
അവിടെ കുറച്ചു നേരം ഭയമില്ലാതെ നിന്നു, ആ രാക്ഷസനെ അവഗണിച്ച്, കടുത്ത വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ലോകനാഥസ്യ രാമസ്യ സഖാ ദാസോഽസ്മി രാക്ഷസ। ന മയാ മോക്ഷ്യസേഽദ്യ ത്വം പാര്ഥിവേന്ദ്രസ്യ തേജസാ
രാക്ഷസാ, ഞാൻ ലോകനാഥനായ രാമന്റെ സ്നേഹിതനും ദാസനുമാണ്; രാജാവിന്റെ ശക്തിയാൽ ഇന്ന് നിന്നെ ഞാൻ വിടുകയില്ല.
ഇത്യുക്ത്വാ സഹസോത്പത്യ പുപ്ലുവേ തസ്യ ചോപരി। ആകൃഷ്യ മുകുടം ചിത്രം പാതയാമാസ തദ് ഭുവി
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൻ പെട്ടെന്ന് മുകളിലേക്ക് ചാടി, രാക്ഷസന്റെ മനോഹരമായ കിരീടം പിടിച്ചു നിലത്ത് വീഴ്ത്തി.
സമീക്ഷ്യ തൂര്ണമായാന്തം ബഭാഷേ തം നിശാചരഃ। സുഗ്രീവസ്ത്വം പരോക്ഷം മേ ഹീനഗ്രീവോ ഭവിഷ്യസി
അവനെ വേഗത്തിൽ അടുത്തുവരുന്നത് കണ്ടു, ആ നിശാചരൻ പറഞ്ഞു: 'നീ സുഗ്രീവനാണ്, ഞാൻ അറിയാം! ഉടൻ തന്നെ നിന്റെ കഴുത്ത് ഇല്ലാതാകും.'
ഇത്യുക്ത്വോത്ഥായ തം ക്ഷിപ്രം ബാഹുഭ്യാമാക്ഷിപത് തലേ। കന്ദുവത് സ സമുത്ഥായ ബാഹുഭ്യാമാക്ഷിപദ്ധരിഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, രാക്ഷസൻ വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ്, അവനെ കൈകൊണ്ട് നിലത്ത് ഇടിച്ചു; പക്ഷേ, കപ്പലണ്ടിപ്പോലെ വാനരൻ എഴുന്നേറ്റ്, അവനെയും കൈകൊണ്ട് അടിച്ചു.
പരസ്പരം സ്വേദവിദിഗ്ധഗാത്രൌ പരസ്പരം ശോണിതരക്തദേഹൌ। പരസ്പരം ശ്ലിഷ്ടനിരുദ്ധചേഷ്ടൌ പരസ്പരം ശാല്മലികിംശുകാവിവ
രണ്ടുപേരുടെയും ശരീരം വിയർപ്പിൽ തഴുകി, രക്തത്തിൽ ചോർന്നും, പരസ്പരം ചേർന്നു പിടിച്ചും, പരസ്പരം ചലനം തടഞ്ഞും, ശാൽമലി മരവും കിംശുകവൃക്ഷവും പോലെ അവർ പോരാടി.
മുഷ്ടിപ്രഹാരൈശ്ച തലപ്രഹാരൈ- രരത്നിഘാതൈശ്ച കരാഗ്രഘാതൈഃ। തൌ ചക്രതുര്യുദ്ധമസഹ്യരൂപം മഹാബലൌ രാക്ഷസവാനരേന്ദ്രൌ
മുത്ത് കൊണ്ടും, കൈകൊണ്ടും, മുട്ടുകൊണ്ടും, കൈവരളുകൾകൊണ്ടും, ആ മഹാശക്തിമാന്മാരായ വാനരരാജാവും രാക്ഷസരാജാവും സഹിക്കാനാവാത്ത ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടത്തി.
കൃത്വാ നിയുദ്ധം ഭൃശമുഗ്രവേഗൌ കാലം ചിരം ഗോപുരവേദിമധ്യേ। ഉത്ക്ഷിപ്യ ചോത്ക്ഷിപ്യ വിനമ്യ ദേഹൌ പാദക്രമാദ് ഗോപുരവേദിലഗ്നൌ
വലിയ വേഗത്തിലും ശക്തിയിലും, ഗോപുരത്തിന്റെ നടുവിൽ, ദീർഘകാലം കുരുക്കി പിടിച്ചും, ഉയർത്തിയും, താഴ്ത്തിയും, കാലുകൊണ്ട് പരസ്പരം ഗോപുരത്തിന്റെ അടിയിൽ അമർത്തിയും അവർ യുദ്ധം നടത്തി.
അന്യോന്യമാപീഡ്യ വിലഗ്നദേഹൌ തൌ പേതതുഃ സാലനിഖാതമധ്യേ। ഉത്പേതതുര്ഭൂമിതലം സ്പൃശന്തൌ സ്ഥിത്വാ മുഹൂര്തം ത്വഭിനിഃശ്വസന്തൌ
അവരൊന്നു കൂട്ടിച്ചേർന്ന്, ശരീരം ചേർത്ത്, സാലക്കൊമ്പുകളുടെ നടുവിൽ വീണു. പിന്നെ നിലത്തു തൊട്ട്, ഉയർന്ന്, ഒരു നിമിഷം നില്ക്കുമ്പോൾ ഇരുവരും ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.
ആലിങ്ഗ്യ ചാലിങ്ഗ്യ ച ബാഹുയോക്ത്രൈഃ സംയോജയാമാസതുരാഹവേ തൌ। സംരമ്ഭശിക്ഷാബലസമ്പ്രയുക്തൌ സുചേരതുഃ സമ്പ്രതി യുദ്ധമാര്ഗൈഃ
അവിടെ ഇരുവരും കൈകൾകൊണ്ട് പരസ്പരം ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു, യുദ്ധത്തിൽ മുഴുവൻ കഴിവും പരിശീലനവും ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ച്, യുദ്ധത്തിന്റെ പല വഴികളിലും പടയിടാൻ തുടങ്ങി.
ശാര്ദൂലസിംഹാവിവ ജാതദംഷ്ട്രൌ ഗജേന്ദ്രപോതാവിവ സമ്പ്രയുക്തൌ। സംഹത്യ സംവേദ്യ ച തൌ കരാഭ്യാം തൌ പേതതുര്വൈ യുഗപദ് ധരായാമ്
പല്ലുകൾ പുറത്താക്കി കുരിശ്ശും സിംഹവും പോലെ, രണ്ട് വലിയ ആനകൾ പോരാടുന്നതുപോലെ, അവൻമാർ കൈകളാൽ പരസ്പരം പിടിച്ചു ഞെക്കി, ഒരേ സമയം നിലത്തു വീണു.
ഉദ്യമ്യ ചാന്യോന്യമധിക്ഷിപന്തൌ സംചക്രമാതേ ബഹു യുദ്ധമാര്ഗേ। വ്യായാമശിക്ഷാബലസമ്പ്രയുക്തൌ ക്ലമം ന തൌ ജഗ്മതുരാശു വീരൌ
ഒരോരുത്തരെയും ഉയർത്തി ഇട്ടു തള്ളിക്കളഞ്ഞ്, പല യുദ്ധരീതികളിലും അവർ നീങ്ങി. മുഴുവൻ പരിശീലനവും ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ചിട്ടും ആ വീരന്മാർക്ക് ക്ഷീണം തോന്നിയില്ല.
ബാഹൂത്തമൈര്വാരണവാരണാഭൈ- ര്നിവാരയന്തൌ പരവാരണാഭൌ। ചിരേണ കാലേന ഭൃശം പ്രയുദ്ധൌ സംചേരതുര്മണ്ഡലമാര്ഗമാശു
വലിയ ആനയുടെ തുമ്പുപോലെയുള്ള കൈകളാൽ പരസ്പരം തടഞ്ഞ്, നീണ്ട സമയത്തോളം ശക്തിയോടെ പോരാടി, അവർ വേഗത്തിൽ യുദ്ധഭൂമിയിൽ ചുറ്റി നടന്നു.
തൌ പരസ്പരമാസാദ്യ യത്താവന്യോന്യസൂദനേ। മാര്ജാരാവിവ ഭക്ഷാര്ഥേഽവതസ്ഥാതേ മുഹുര്മുഹുഃ
അവർ തമ്മിൽ നേരിട്ട്, പരസ്പരം സംഹരിക്കാൻ മുഴുവൻ ശക്തിയും പ്രയോഗിച്ചു, ഭക്ഷണത്തിനായി പോരാടുന്ന രണ്ട് പൂച്ചകളെപ്പോലെ വീണ്ടും വീണ്ടും നേരെ നിന്നു.
മണ്ഡലാനി വിചിത്രാണി സ്ഥാനാനി വിവിധാനി ച। ഗോമൂത്രകാണി ചിത്രാണി ഗതപ്രത്യാഗതാനി ച
അവർ വിചിത്രമായ വട്ടങ്ങൾ വരച്ചു,色色മായ നിലപാടുകൾ എടുത്തു, പശുവിന്റെ മൂത്രത്തിന്റെ രൂപംപോലെയുള്ള ചലനങ്ങൾ ചെയ്തു, മുന്നോട്ട് പിന്നോട്ട് പലവിധം നീങ്ങി.
തിരശ്ചീനഗതാന്യേവ തഥാ വക്രഗതാനി ച। പരിമോക്ഷം പ്രഹാരാണാം വര്ജനം പരിധാവനമ്
അവർ വക്രമായും ചായ്ച്ചും നീങ്ങി, പ്രഹാരങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി, പരസ്പരം ചുറ്റി ഓടി.
അഭിദ്രവണമാപ്ലാവമവസ്ഥാനം സവിഗ്രഹമ്। പരാവൃത്തമപാവൃത്തമപദ്രുതമവപ്ലുതമ്
അവർ നേരെ ചാടി, ഉയർന്ന്, ഉറച്ചുനിന്ന് പ്രതിരോധിച്ചു, തിരിഞ്ഞു, പിന്മാറി, ഓടി, വീണ്ടും ചാടി മാറി.
ഉപന്യസ്തമപന്യസ്തം യുദ്ധമാര്ഗവിശാരദൌ। തൌ വിചേരതുരന്യോന്യം വാനരേന്ദ്രശ്ച രാവണഃ
യുദ്ധരീതിയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ആ ഇരുവരും, ഒരുമിച്ച് മുന്നോട്ട് വച്ച് പിന്വലിച്ച്, വാനരരാജാവും രാവണനും പരസ്പരം ചുറ്റി നടന്നു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ രക്ഷോ മായാബലമഥാത്മനഃ। ആരബ്ധുമുപസമ്പേദേ ജ്ഞാത്വാ തം വാനരാധിപഃ
അവിടെ, വാനരാധിപനെ അറിയുന്ന രാക്ഷസൻ, തന്റെ മായാബലം ഉപയോഗിക്കാൻ തയ്യാറായി.
ഉത്പപാത തദാഽഽകാശം ജിതകാശീ ജിതക്ലമഃ। രാവണഃ സ്ഥിത ഏവാത്ര ഹരിരാജേന വഞ്ചിതഃ
അപ്പോൾ, ആകാശം ജയിച്ചും ക്ഷീണം മറന്നും, രാവണൻ ഉയർന്ന് പറന്നു. എന്നാൽ, വാനരരാജാവിന്റെ തന്ത്രത്തിൽ അവൻ അവിടെ തന്നെ കുടുങ്ങി.