ശതയോജനവിസ്തീര്ണം വിമലം ചാരുദര്ശനമ്। ശ്ലക്ഷ്ണം ശ്രീമന്മഹച്ചൈവ ദുഷ്പ്രാപം ശകുനൈരപി
നൂറു യോജന വീതിയുള്ള, കറകറ്റവും മനോഹരവുമായ, മൃദുലവും മഹത്തായതുമായ ആ പർവതം പക്ഷികൾക്കുപോലും എത്താൻ പ്രയാസമായിരുന്നു.
മനസാപി ദുരാരോഹം കിം പുനഃ കര്മണാ ജനൈഃ। നിവിഷ്ടാ തസ്യ ശിഖരേ ലങ്കാ രാവണപാലിതാ
ചിന്തിച്ചാലും കയറാൻ കഴിയാത്ത, മനുഷ്യർക്ക് പ്രവർത്തിയാൽ എങ്കിലും അസാധ്യമായ ആ പർവതശിഖരത്തിൽ തന്നെയാണ് രാവണൻ ഭരിച്ചിരുന്ന ലങ്ക.
ദശയോജനവിസ്തീര്ണാ വിംശദ്യോജനമായതാ। സാ പുരീ ഗോപുരൈരുച്ചൈഃ പാണ്ഡുരാമ്ബുദസംനിഭൈഃ। കാഞ്ചനേന ച ശാലേന രാജതേന ച ശോഭതേ
പത്ത് യോജന വീതിയും ഇരുപത് യോജന നീളവും ഉള്ള ആ നഗരം, ഉയർന്ന ഗോപുരങ്ങൾ, വെളുത്ത മേഘങ്ങൾപോലെയുള്ളതും, പൊന്നും വെള്ളിയും കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച മതിലുകളും കൊണ്ട് പ്രകാശിച്ചു.
പ്രാസാദൈശ്ച വിമാനൈശ്ച ലങ്കാ പരമഭൂഷിതാ। ഘനൈരിവാതപാപായേ മധ്യമം വൈഷ്ണവം പദമ്
പ്രാസാദങ്ങളും വിമാനങ്ങളും കൊണ്ട് ലങ്ക അതിയായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കനിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മേഘങ്ങൾ സൂര്യനിറം തടഞ്ഞു, അത് വൈഷ്ണവലോകത്തിന്റെ മധ്യഭാഗംപോലെയായിരുന്നു.
യസ്യാം സ്തമ്ഭസഹസ്രേണ പ്രാസാദഃ സമലംകൃതഃ। കൈലാസശിഖരാകാരോ ദൃശ്യതേ ഖമിവോല്ലിഖന്
ആ നഗരത്തിൽ ആയിരം തൂണുകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, കൈലാസശിഖരത്തെപ്പോലെയുള്ള ഒരു മഹാപ്രാസാദം ആകാശം തൊടുന്നതുപോലെ തെളിഞ്ഞു.
ചൈത്യഃ സ രാക്ഷസേന്ദ്രസ്യ ബഭൂവ പുരഭൂഷണമ്। ശതേന രക്ഷസാം നിത്യം യഃ സമഗ്രേണ രക്ഷ്യതേ
അത് രാക്ഷസരാജാവിന്റെ നഗരാഭരണമായ ചൈത്യമായിരുന്നു. ശതം രാക്ഷസന്മാർ എല്ലായ്പ്പോഴും അതിനെ മുഴുവൻ കാത്തു നില്ക്കുന്നു.
മനോജ്ഞാം കാഞ്ചനവതീം പര്വതൈരുപശോഭിതാമ്। നാനാധാതുവിചിത്രൈശ്ച ഉദ്യാനൈരുപശോഭിതാമ്
അവൻ മനോഹരവും പൊന്നുപോലെയും വിവിധ ധാതുക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട പർവതങ്ങളാൽ ഭസുരമായതുമായ, വിവിധ ഉദ്യാനങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമായ ഒരു നഗരം കണ്ടു.
നാനാവിഹഗസംഘുഷ്ടാം നാനാമൃഗനിഷേവിതാമ്। നാനാകുസുമസമ്പന്നാം നാനാരാക്ഷസസേവിതാമ്
വിവിധ പക്ഷികളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്ന, പലതരത്തിലുള്ള മൃഗങ്ങൾ വസിക്കുന്ന, പലതരത്തിലുള്ള പുഷ്പങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, പലതരത്തിലുള്ള രാക്ഷസന്മാർ സേവിക്കുന്ന നഗരം.
താം സമൃദ്ധാം സമൃദ്ധാര്ഥാം ലക്ഷ്മീവാഁല്ലക്ഷ്മണാഗ്രജഃ। രാവണസ്യ പുരീം രാമോ ദദര്ശ സഹ വാനരൈഃ
സമ്പന്നതയും ഐശ്വര്യവും നിറഞ്ഞ രാവണന്റെ ആ നഗരത്തെ, ലക്ഷ്മണന്റെ മൂത്ത സഹോദരനായ രാമൻ വാനരന്മാരോടൊപ്പം കണ്ടു.
താം മഹാഗൃഹസമ്ബാധാം ദൃഷ്ട്വാ ലക്ഷ്മണപൂര്വജഃ। നഗരീം ത്രിദിവപ്രഖ്യാം വിസ്മയം പ്രാപ വീര്യവാന്
വലിയ ഭവനങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, ദേവലോകത്തിനെപ്പോലെയുള്ള ആ നഗരത്തെ കണ്ടപ്പോൾ, വീരനായ ലക്ഷ്മണന്റെ മൂത്ത സഹോദരൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
താം രത്നപൂര്ണാം ബഹുസംവിധാനാം പ്രാസാദമാലാഭിരലംകൃതാം ച। പുരീം മഹായന്ത്രകവാടമുഖ്യാം ദദര്ശ രാമോ മഹതാ ബലേന
രാമനും അവന്റെ വലിയ സൈന്യവും, രത്നങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞു, അത്യന്തം മനോഹരമായി ക്രമീകരിച്ചിട്ടുള്ള, കൊട്ടാരങ്ങളുടെ നിരകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, വലിയ യന്ത്രവാതിലുകൾ ഉള്ള ആ നഗരം കണ്ടു.
thumb|ചത്വാരിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ ചത്വാരിംശഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ നാല്പതാം സര്ഗം കേൾക്കൂ.
തതോ രാമഃ സുവേലാഗ്രം യോജനദ്വയമണ്ഡലമ്। ഉപാരോഹത് സസുഗ്രീവോ ഹരിയൂഥൈഃ സമന്വിതഃ
അതിനുശേഷം, രാമൻ സുഗ്രീവനും വാനരസൈന്യവും കൂടെ, രണ്ട് യോജന വീതിയുള്ള സുവേലപർവതത്തിന്റെ മുകളിലേക്ക് കയറി.
സ്ഥിത്വാ മുഹൂര്തം തത്രൈവ ദിശോ ദശ വിലോകയന്। ത്രികൂടശിഖരേ രമ്യേ നിര്മിതാം വിശ്വകര്മണാ
അവിടെ കുറച്ചു നേരം നിന്നു, പത്തു ദിശകളും നോക്കി, വിശ്വകർമ്മൻ നിർമ്മിച്ച മനോഹരമായ ത്രികൂഠശിഖരത്തിൽ ഒരു നഗരം കണ്ടു.
ദദര്ശ ലങ്കാം സുന്യസ്താം രമ്യകാനനശോഭിതാമ്। തസ്യ ഗോപുരശൃങ്ഗസ്ഥം രാക്ഷസേന്ദ്രം ദുരാസദമ്
അവൻ മനോഹരമായ ഉദ്യാനങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, അത്യന്തം ഭംഗിയായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ലങ്കയും, അതിന്റെ ഗോപുരത്തിന്റെ മുകളിൽ നിൽക്കുന്ന സമീപിക്കാനാവാത്ത രാക്ഷസരാജാവിനെയും കണ്ടു.
ശ്വേതചാമരപര്യന്തം വിജയച്ഛത്രശോഭിതമ്। രക്തചന്ദനസംലിപ്തം രത്നാഭരണഭൂഷിതമ്
അവൻ വെള്ള നിറമുള്ള ചാമരികൾകൊണ്ടും വിജയച്ഛത്രംകൊണ്ടും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, ചുവന്ന ചന്ദനത്തിൽ പുരട്ടിയ, രത്നാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ച രാവണനെയും കണ്ടു.
നീലജീമൂതസംകാശം ഹേമസംഛാദിതാമ്ബരമ്। ഐരാവതവിഷാണാഗ്രൈരുത്കൃഷ്ടകിണവക്ഷസമ്
അവൻ കറുത്ത മേഘംപോലെയും പൊന്നുകുടഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചവനായി, ഐരാവതത്തിന്റെ ദന്തം കൊണ്ടുള്ള അടയാളം ഉള്ള നെഞ്ചോടുകൂടിയും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ശശലോഹിതരാഗേണ സംവീതം രക്തവാസസാ। സംധ്യാതപേന സംഛന്നം മേഘരാശിമിവാമ്ബരേ
മൂഷികരക്തംപോലെയുള്ള ചുവന്ന വസ്ത്രം ധരിച്ചും, സന്ധ്യയുടെ പ്രകാശത്തിൽ മൂടപ്പെട്ടും, ആകാശത്തിലെ മേഘക്കൂട്ടംപോലെയായിരുന്നു അവൻ.
പശ്യതാം വാനരേന്ദ്രാണാം രാഘവസ്യാപി പശ്യതഃ। ദര്ശനാദ് രാക്ഷസേന്ദ്രസ്യ സുഗ്രീവഃ സഹസോത്ഥിതഃ
വാനരരാജാക്കന്മാരും രാഘവനും നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ, രാക്ഷസരാജാവിനെ കണ്ടതോടെ സുഗ്രീവൻ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
ക്രോധവേഗേന സംയുക്തഃ സത്ത്വേന ച ബലേന ച। അചലാഗ്രാദഥോത്ഥായ പുപ്ലുവേ ഗോപുരസ്ഥലേ
കോപവും ധൈര്യവും ശക്തിയും നിറഞ്ഞ്, അവൻ പർവതത്തിന്റെ മുകളിൽ നിന്ന് ഗോപുരത്തിന്റെ മുകളിലേക്ക് ചാടിപ്പോയി.
സ്ഥിത്വാ മുഹൂര്തം സമ്പ്രേക്ഷ്യ നിര്ഭയേനാന്തരാത്മനാ। തൃണീകൃത്യ ച തദ് രക്ഷഃ സോഽബ്രവീത് പരുഷം വചഃ
അവിടെ കുറച്ചു നേരം ഭയമില്ലാതെ നിന്നു, ആ രാക്ഷസനെ അവഗണിച്ച്, കടുത്ത വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ലോകനാഥസ്യ രാമസ്യ സഖാ ദാസോഽസ്മി രാക്ഷസ। ന മയാ മോക്ഷ്യസേഽദ്യ ത്വം പാര്ഥിവേന്ദ്രസ്യ തേജസാ
രാക്ഷസാ, ഞാൻ ലോകനാഥനായ രാമന്റെ സ്നേഹിതനും ദാസനുമാണ്; രാജാവിന്റെ ശക്തിയാൽ ഇന്ന് നിന്നെ ഞാൻ വിടുകയില്ല.
ഇത്യുക്ത്വാ സഹസോത്പത്യ പുപ്ലുവേ തസ്യ ചോപരി। ആകൃഷ്യ മുകുടം ചിത്രം പാതയാമാസ തദ് ഭുവി
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൻ പെട്ടെന്ന് മുകളിലേക്ക് ചാടി, രാക്ഷസന്റെ മനോഹരമായ കിരീടം പിടിച്ചു നിലത്ത് വീഴ്ത്തി.
സമീക്ഷ്യ തൂര്ണമായാന്തം ബഭാഷേ തം നിശാചരഃ। സുഗ്രീവസ്ത്വം പരോക്ഷം മേ ഹീനഗ്രീവോ ഭവിഷ്യസി
അവനെ വേഗത്തിൽ അടുത്തുവരുന്നത് കണ്ടു, ആ നിശാചരൻ പറഞ്ഞു: 'നീ സുഗ്രീവനാണ്, ഞാൻ അറിയാം! ഉടൻ തന്നെ നിന്റെ കഴുത്ത് ഇല്ലാതാകും.'
ഇത്യുക്ത്വോത്ഥായ തം ക്ഷിപ്രം ബാഹുഭ്യാമാക്ഷിപത് തലേ। കന്ദുവത് സ സമുത്ഥായ ബാഹുഭ്യാമാക്ഷിപദ്ധരിഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, രാക്ഷസൻ വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ്, അവനെ കൈകൊണ്ട് നിലത്ത് ഇടിച്ചു; പക്ഷേ, കപ്പലണ്ടിപ്പോലെ വാനരൻ എഴുന്നേറ്റ്, അവനെയും കൈകൊണ്ട് അടിച്ചു.
പരസ്പരം സ്വേദവിദിഗ്ധഗാത്രൌ പരസ്പരം ശോണിതരക്തദേഹൌ। പരസ്പരം ശ്ലിഷ്ടനിരുദ്ധചേഷ്ടൌ പരസ്പരം ശാല്മലികിംശുകാവിവ
രണ്ടുപേരുടെയും ശരീരം വിയർപ്പിൽ തഴുകി, രക്തത്തിൽ ചോർന്നും, പരസ്പരം ചേർന്നു പിടിച്ചും, പരസ്പരം ചലനം തടഞ്ഞും, ശാൽമലി മരവും കിംശുകവൃക്ഷവും പോലെ അവർ പോരാടി.
മുഷ്ടിപ്രഹാരൈശ്ച തലപ്രഹാരൈ- രരത്നിഘാതൈശ്ച കരാഗ്രഘാതൈഃ। തൌ ചക്രതുര്യുദ്ധമസഹ്യരൂപം മഹാബലൌ രാക്ഷസവാനരേന്ദ്രൌ
മുത്ത് കൊണ്ടും, കൈകൊണ്ടും, മുട്ടുകൊണ്ടും, കൈവരളുകൾകൊണ്ടും, ആ മഹാശക്തിമാന്മാരായ വാനരരാജാവും രാക്ഷസരാജാവും സഹിക്കാനാവാത്ത ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടത്തി.
കൃത്വാ നിയുദ്ധം ഭൃശമുഗ്രവേഗൌ കാലം ചിരം ഗോപുരവേദിമധ്യേ। ഉത്ക്ഷിപ്യ ചോത്ക്ഷിപ്യ വിനമ്യ ദേഹൌ പാദക്രമാദ് ഗോപുരവേദിലഗ്നൌ
വലിയ വേഗത്തിലും ശക്തിയിലും, ഗോപുരത്തിന്റെ നടുവിൽ, ദീർഘകാലം കുരുക്കി പിടിച്ചും, ഉയർത്തിയും, താഴ്ത്തിയും, കാലുകൊണ്ട് പരസ്പരം ഗോപുരത്തിന്റെ അടിയിൽ അമർത്തിയും അവർ യുദ്ധം നടത്തി.
അന്യോന്യമാപീഡ്യ വിലഗ്നദേഹൌ തൌ പേതതുഃ സാലനിഖാതമധ്യേ। ഉത്പേതതുര്ഭൂമിതലം സ്പൃശന്തൌ സ്ഥിത്വാ മുഹൂര്തം ത്വഭിനിഃശ്വസന്തൌ
അവരൊന്നു കൂട്ടിച്ചേർന്ന്, ശരീരം ചേർത്ത്, സാലക്കൊമ്പുകളുടെ നടുവിൽ വീണു. പിന്നെ നിലത്തു തൊട്ട്, ഉയർന്ന്, ഒരു നിമിഷം നില്ക്കുമ്പോൾ ഇരുവരും ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.
ആലിങ്ഗ്യ ചാലിങ്ഗ്യ ച ബാഹുയോക്ത്രൈഃ സംയോജയാമാസതുരാഹവേ തൌ। സംരമ്ഭശിക്ഷാബലസമ്പ്രയുക്തൌ സുചേരതുഃ സമ്പ്രതി യുദ്ധമാര്ഗൈഃ
അവിടെ ഇരുവരും കൈകൾകൊണ്ട് പരസ്പരം ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു, യുദ്ധത്തിൽ മുഴുവൻ കഴിവും പരിശീലനവും ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ച്, യുദ്ധത്തിന്റെ പല വഴികളിലും പടയിടാൻ തുടങ്ങി.