പൂര്വദ്വാരം തു ലങ്കായാ നീലോ വാനരപുങ്ഗവഃ। പ്രഹസ്തം പ്രതിയോദ്ധാ സ്യാദ് വാനരൈര്ബഹുഭിര്വൃതഃ
ലങ്കയുടെ കിഴക്കേ വാതിലിൽ, വാനരസേനാപതിയായ നീലൻ, അനേകം വാനരന്മാരോടൊപ്പം പ്രഹസ്തനെ നേരിടണം.
അങ്ഗദോ വാലിപുത്രസ്തു ബലേന മഹതാ വൃതഃ। ദക്ഷിണേ ബാധതാം ദ്വാരേ മഹാപാര്ശ്വമഹോദരൌ
വാലിയുടെ പുത്രനായ അങ്ങദൻ, വലിയ സേനയുമായി, തെക്കേ വാതിലിൽ മഹാപാർശ്വനും മഹോദരനും എതിരേ ആക്രമണം നടത്തണം.
ഹനൂമാന് പശ്ചിമദ്വാരം നിഷ്പീഡ്യ പവനാത്മജഃ। പ്രവിശത്വപ്രമേയാത്മാ ബഹുഭിഃ കപിഭിര്വൃതഃ
വായുപുത്രനായ ഹനുമാൻ, അതിരൂപ്പമായ ശക്തിയോടെ, അനേകം വാനരന്മാരോടൊപ്പം പടിഞ്ഞാറേ വാതിൽ തകർത്തു കടക്കണം.
ദൈത്യദാനവസങ്ഘാനാമൃഷീണാം ച മഹാത്മനാമ്। വിപ്രകാരപ്രിയഃ ക്ഷുദ്രോ വരദാനബലാന്വിതഃ
ദൈത്യരും ദാനവരും മഹാത്മാക്കളായ ഋഷികളും അടങ്ങിയ കൂട്ടങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കാൻ ആസ്വദിക്കുന്നവനും, വരദാനങ്ങളുടെ ശക്തിയുണ്ടെങ്കിലും ഹീനനും ആയവനാണ് അവൻ.
പരിക്രമതി യഃ സര്വാന് ലോകാന് സംതാപയന് പ്രജാഃ। തസ്യാഹം രാക്ഷസേന്ദ്രസ്യ സ്വയമേവ വധേ ധൃതഃ
ലോകങ്ങളൊക്കെയും ചുറ്റി, ജനങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന ആ രാക്ഷസരാജാവിനെ ഞാൻ തന്നെ നേരിട്ട് സംഹരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ഉത്തരം നഗരദ്വാരമഹം സൌമിത്രിണാ സഹ। നിപീഡ്യാഭിപ്രവേക്ഷ്യാമി സബലോ യത്ര രാവണഃ
ഞാനും സൗമിത്രിയും ചേർന്ന്, എന്റെ സേനയുമായി, രാവണൻ ഇരിക്കുന്ന വടക്കേ നഗരവാതിൽ ആക്രമിച്ച് അകത്തേക്ക് കടക്കും.
വാനരേന്ദ്രശ്ച ബലവാനൃക്ഷരാജശ്ച വീര്യവാന്। രാക്ഷസേന്ദ്രാനുജശ്ചൈവ ഗുല്മേ ഭവതു മധ്യമേ
ശക്തനായ വാനരരാജാവും ധൈര്യശാലിയായ കരടികളുടെ രാജാവും, രാക്ഷസരാജാവിന്റെ ഇളയ സഹോദരനും നടുവിലുള്ള വിഭാഗത്തിൽ നിലകൊള്ളട്ടെ.
ന ചൈവ മാനുഷം രൂപം കാര്യം ഹരിഭിരാഹവേ। ഏഷാ ഭവതു നഃ സംജ്ഞാ യുദ്ധേഽസ്മിന് വാനരേ ബലേ
യുദ്ധത്തിനിടയിൽ വാനരന്മാർ മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിക്കരുത്; ഈ യുദ്ധത്തിൽ നമ്മുടെ സൈന്യത്തിന് ഇതാണ് അടയാളം.
വാനരാ ഏവ നശ്ചിഹ്നം സ്വജനേഽസ്മിന് ഭവിഷ്യതി। വയം തു മാനുഷേണൈവ സപ്ത യോത്സ്യാമഹേ പരാന്
ഈ യുദ്ധത്തിൽ നമ്മുടെ കൂട്ടത്തിൽ വാനരരൂപം മാത്രമേ അടയാളമായിരിക്കൂ; എന്നാൽ ഞങ്ങൾ ഏഴുപേർ മനുഷ്യരൂപത്തിൽ ശത്രുക്കളെ നേരിടും.
അഹമേവ സഹ ഭ്രാത്രാ ലക്ഷ്മണേന മഹൌജസാ। ആത്മനാ പഞ്ചമശ്ചായം സഖാ മമ വിഭീഷണഃ
ഞാനും എന്റെ ശക്തിയുള്ള സഹോദരൻ ലക്ഷ്മണനും, എന്റെ സുഹൃത്ത് വിഭീഷണനും അഞ്ചാമനായി ഇവിടെ ഉണ്ടാകും.
സ രാമഃ കൃത്യസിദ്ധ്യര്ഥമേവമുക്ത്വാ വിഭീഷണമ്। സുവേലാരോഹണേ ബുദ്ധിം ചകാര മതിമാന് പ്രഭുഃ। രമണീയതരം ദൃഷ്ട്വാ സുവേലസ്യ ഗിരേസ്തടമ്
പ്രവൃത്തിയുടെ വിജയത്തിനായി വിഭീഷണനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, രാമൻ ആ മനോഹരമായ സുവേളപർവതത്തിന്റെ ചിറകു കണ്ടു അവിടെ കയറാൻ തീരുമാനിച്ചു.
thumb|അഷ്ടാത്രിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ അഷ്ടാത്രിംശഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ്-വാൽമീകിരാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ മുപ്പത്തിയെട്ടാം സർഗം കേൾക്കൂ.
സ തു കൃത്വാ സുവേലസ്യ മതിമാരോഹണം പ്രതി। ലക്ഷ്മണാനുഗതോ രാമഃ സുഗ്രീവമിദമബ്രവീത്
സുവേളപർവതത്തിൽ കയറാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ച രാമൻ, ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം സുഗ്രീവനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
വിഭീഷണം ച ധര്മജ്ഞമനുരക്തം നിശാചരമ്। മന്ത്രജ്ഞം ച വിധിജ്ഞം ച ശ്ലക്ഷ്ണയാ പരയാ ഗിരാ
ധർമ്മം അറിയുന്ന, ഭക്തിയുള്ള, മന്ത്രജ്ഞനും നിയമം അറിയുന്ന വിഭീഷണനോട് രാമൻ മൃദുവായ നല്ല വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞു:
സുവേലം സാധു ശൈലേന്ദ്രമിമം ധാതുശതൈശ്ചിതമ്। അധ്യാരോഹാമഹേ സര്വേ വത്സ്യാമോഽത്ര നിശാമിമാമ്
നാം എല്ലാവരും ഈ മനോഹരമായ ധാതുക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട സുവേളപർവതത്തിൽ കയറാം; ഈ രാത്രി ഇവിടെ തന്നെ താമസിക്കാം.
ലങ്കാം ചാലോകയിഷ്യാമോ നിലയം തസ്യ രക്ഷസഃ। യേന മേ മരണാന്തായ ഹൃതാ ഭാര്യാ ദുരാത്മനാ
ദുഷ്ടഹൃദയത്തോടെ എന്റെ ഭാര്യയെ അപഹരിച്ച് തന്റെ മരണത്തിനിടയാക്കിയ ആ രാക്ഷസന്റെ വാസസ്ഥലമായ ലങ്കയും നാം അവലോകനം ചെയ്യും.
യേന ധര്മോ ന വിജ്ഞാതോ ന വൃത്തം ന കുലം തഥാ। രാക്ഷസ്യാ നീചയാ ബുദ്ധ്യാ യേന തദ് ഗര്ഹിതം കൃതമ്
ധർമ്മവും നല്ല പെരുമാറ്റവും കുടുംബവും അറിയാത്ത, നിന്ദ്യമായ മനസ്സോടെ ആ ദുഷ്ടരാക്ഷസൻ ചെയ്ത കുറ്റം കൊണ്ടാണ് എല്ലാം സംഭവിച്ചത്.
തസ്മിന് മേ വര്തതേ രോഷഃ കീര്തിതേ രാക്ഷസാധമേ। യസ്യാപരാധാന്നീചസ്യ വധം ദ്രക്ഷ്യാമി രക്ഷസാമ്
ആ നിന്ദ്യരാക്ഷസന്റെ പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് കോപം ഉയരുന്നു; ആ ദുഷ്ടന്റെ കുറ്റം മൂലം രാക്ഷസരുടെ നാശം ഞാൻ കാണും.
ഏകോ ഹി കുരുതേ പാപം കാലപാശവശം ഗതഃ। നീചേനാത്മാപചാരേണ കുലം തേന വിനശ്യതി
കാലത്തിന്റെ പിടിയിൽപ്പെട്ട് ഒരാൾ പാപം ചെയ്താൽ, ആ ദുഷ്ടന്റെ തെറ്റുകൊണ്ട് മുഴുവൻ കുടുംബവും നശിക്കും.
ഏവം സമ്മന്ത്രയന് നേവ സക്രോധോ രാവണം പ്രതി। രാമഃ സുവേലം വാസായ ചിത്രസാനുമുപാരുഹത്
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചെങ്കിലും, രാവണനോട് കോപം കാണിക്കാതെ രാമൻ സുവേളപർവതത്തിലെ മനോഹരമായ ചിറകിൽ വാസത്തിനായി കയറി.
പൃഷ്ഠതോ ലക്ഷ്മണശ്ചൈനമന്വഗച്ഛത് സമാഹിതഃ। സശരം ചാപമുദ്യമ്യ സുമഹദ്വിക്രമേ രതഃ
ലക്ഷ്മണൻ ശ്രദ്ധയോടെ, വില്ലും അമ്പും എടുത്ത്, മഹാശക്തിയുള്ളവനായി രാമന്റെ പിന്നാലെ നടന്നു.
തമന്വാരോഹത് സുഗ്രീവഃ സാമാത്യഃ സവിഭീഷണഃ। ഹനുമാനങ്ഗദോ നീലോ മൈന്ദോ ദ്വിവിദ ഏവ ച
സുഗ്രീവനും അവന്റെ മന്ത്രിമാരും വിഭീഷണനും കൂടെ, ഹനുമാൻ, അങ്കദൻ, നീലൻ, മൈന്ദൻ, ദ്വിവിദൻ എന്നിവരും അവന്റെ പിന്നാലെ കയറി.
ഗജോ ഗവാക്ഷോ ഗവയഃ ശരഭോ ഗന്ധമാദനഃ। പനസഃ കുമുദശ്ചൈവ ഹരോ രമ്ഭശ്ച യൂഥപഃ
ഗജൻ, ഗവാക്ഷൻ, ഗവയൻ, ശരഭൻ, ഗന്ധമാദനൻ, പനസൻ, കുമുദൻ, ഹരൻ, സംഘപതി രംഭൻ എന്നിവരും കയറി.
ജാമ്ബവാംശ്ച സുഷേണശ്ച ഋഷഭശ്ച മഹാമതിഃ। ദുര്മുഖശ്ച മഹാതേജാസ്തഥാ ശതവലിഃ കപിഃ
ജാംബവാൻ, സുശേനൻ, ബുദ്ധിശാലിയായ ഋഷഭൻ, ശക്തിയുള്ള ദുര്മുഖൻ, മഹാബലശാലിയായ ശതവലി എന്ന കപിയും അവിടെ കയറി.
ഏതേ ചാന്യേ ച ബഹവോ വാനരാഃ ശീഘ്രഗാമിനഃ। തേ വായുവേഗപ്രവണാസ്തം ഗിരിം ഗിരിചാരിണഃ
ഇവരും മറ്റു അനേകം വാനരരും വേഗത്തിൽ ഓടിക്കൊണ്ടു, കാറ്റിന്റെ വേഗത്തിൽ പർവ്വതങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ, ആ മല കയറി.
അധ്യാരോഹന്ത ശതശഃ സുവേലം യത്ര രാഘവഃ। തേ ത്വദീര്ഘേണ കാലേന ഗിരിമാരുഹ്യ സര്വതഃ
നൂറുകണക്കിന് വാനരങ്ങൾ, രാഘവൻ ഇരുന്ന സുവേള പർവ്വതം എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നുമാണ് വളരെ വേഗത്തിൽ കയറിയത്.
ദദൃശുഃ ശിഖരേ തസ്യ വിഷക്താമിവ ഖേ പുരീമ്। താം ശുഭാം പ്രവരദ്വാരാം പ്രാകാരവരശോഭിതാമ്
അവരുടെ മുകളിലെ ചൂരത്തിൽ, ആകാശത്തിൽ തൂങ്ങിയിരിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള, മനോഹരമായ, മികച്ച വാതിലുകളും ഭംഗിയുള്ള മതിലുകളും ഉള്ള നഗരത്തെ അവർ കണ്ടു.
ലങ്കാം രാക്ഷസസമ്പൂര്ണാം ദദൃശുര്ഹരിയൂഥപാഃ। പ്രാകാരവരസംസ്ഥൈശ്ച തഥാ നീലൈശ്ച രാക്ഷസൈഃ
വാനരനേതാക്കന്മാർ, ഭയങ്കരരായ രാക്ഷസന്മാരാൽ നിറഞ്ഞ, ശക്തമായ മതിലുകളും ഇരുണ്ട നിറമുള്ള രാക്ഷസന്മാരാൽ കാവലിരിക്കുന്ന ലങ്കയെ കണ്ടു.
ദദൃശുസ്തേ ഹരിശ്രേഷ്ഠാഃ പ്രാകാരമപരം കൃതമ്
അവിടെ മറ്റൊരു വലിയ മതിൽ കൂടി നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നതും ആ വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാർ കണ്ടു.
തേ ദൃഷ്ട്വാ വാനരാഃ സര്വേ രാക്ഷസാന് യുദ്ധകാങ്ക്ഷിണഃ। മുമുചുര്വിവിധാന് നാദാംസ്തസ്യ രാമസ്യ പശ്യതഃ
യുദ്ധത്തിന് ആഗ്രഹമുള്ള രാക്ഷസന്മാരെ കണ്ടപ്പോൾ, രാമൻ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, എല്ലാ വാനരങ്ങളും പലവിധം ഗർജിച്ചു.