അചിരാന്മോക്ഷ്യതേ സീതേ ദേവി തേ ജഘനം ഗതാമ്। ധൃതാമേകാം ബഹൂന് മാസാന് വേണീം രാമോ മഹാബലഃ
ദേവി സീതേ, നീ ഈ കാലം മുഴുവൻ സഹിച്ച കഷ്ടതയിൽ നിന്ന് മഹാബലനായ രാമൻ ഉടൻ നിന്നെ മോചിപ്പിക്കും. നീ ഒരൊറ്റ ചൊരിയുമായി കാത്തിരുന്ന ഈ തടവിൽ നിന്നാണ് അദ്ദേഹം നിന്നെ വിടുവിക്കുന്നത്.
തസ്യ ദൃഷ്ട്വാ മുഖം ദേവി പൂര്ണചന്ദ്രമിവോദിതമ്। മോക്ഷ്യസേ ശോകജം വാരി നിര്മോകമിവ പന്നഗീ
ദേവി, പൂർണ്ണചന്ദ്രനുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന രാമന്റെ മുഖം നീ കണ്ടാൽ, ദുഃഖത്തിൽ നിന്നുള്ള കണ്ണുനീർ നീ പാമ്പ് തൻ്റെ പഴയ തൊലി കളയുന്നതുപോലെ തന്നെ വിട്ടൊഴിയും.
രാവണം സമരേ ഹത്വാ നചിരാദേവ മൈഥിലി। ത്വയാ സമഗ്രഃ പ്രിയയാ സുഖാര്ഹോ ലപ്സ്യതേ സുഖമ്
മൈഥിലി, രാമൻ യുദ്ധത്തിൽ രാവണനെ കൊല്ലുമ്പോൾ, ഉടൻ തന്നെ പ്രിയയായ നിന്നോടൊപ്പം സന്തോഷം അനുഭവിക്കാൻ അർഹനായ സന്തോഷം അവന് ലഭിക്കും.
സഭാജിതാ ത്വം രാമേണ മോദിഷ്യസി മഹാത്മനാ। സുവര്ഷേണ സമായുക്താ യഥാ സസ്യേന മേദിനീ
മഹാത്മാവായ രാമൻ നിന്നെ ആദരിച്ച് സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ, നല്ല മഴക്കാലത്ത് ധാരാളം വിളവോടെ ഭൂമി ആനന്ദിക്കുന്നതുപോലെ നീയും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും.
ഗിരിവരമഭിതോ വിവര്തമാനോ ഹയ ഇവ മണ്ഡലമാശു യഃ കരോതി। തമിഹ ശരണമഭ്യുപൈഹി ദേവി ദിവസകരം പ്രഭവോ ഹ്യയം പ്രജാനാമ്
പർവ്വതത്തെ ചുറ്റി വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന കുതിരയെപ്പോലെ, ദേവി, നീ ഇവിടെ അവനെ ആശ്രയിക്കണം. അവൻ പ്രകാശം നൽകുന്ന സൂര്യനാണ്, എല്ലാ ജീവികളും അവനിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്.
thumb|ചതുസ്ത്രിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ ചതുസ്ത്രിംശഃ സര്ഗഃ ॥൬-
നാല്പത്തി നാലാമത്തെ സര്ഗം കേൾക്കട്ടെ.
അഥ താം ജാതസംതാപാം തേന വാക്യേന മോഹിതാമ്। സരമാ ഹ്ലാദയാമാസ മഹീം ദഗ്ധാമിവാമ്ഭസാ
അപ്പോൾ, ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ദു:ഖത്തിൽ മുങ്ങിയ സീതയെ സരമാ, ഉണക്കിയ ഭൂമിയെ വെള്ളം ശമിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
തതസ്തസ്യാ ഹിതം സഖ്യാശ്ചികീര്ഷന്തീ സഖീ വചഃ। ഉവാച കാലേ കാലജ്ഞാ സ്മിതപൂര്വാഭിഭാഷിണീ
അതിനുശേഷം, സുഹൃത്തിനുവേണ്ടി നല്ലത് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, സമയോചിതമായി പുഞ്ചിരിയോടെ സംസാരിച്ച് സരമാ സീതയോട് പറഞ്ഞു.
ഉത്സഹേയമഹം ഗത്വാ ത്വദ്വാക്യമസിതേക്ഷണേ। നിവേദ്യ കുശലം രാമേ പ്രതിച്ഛന്നാ നിവര്തിതുമ്
കറുത്ത കണ്ണുള്ളവളേ, ഞാൻ രാമനോടു നിന്ന സന്ദേശം രഹസ്യമായി പറഞ്ഞ് അവന്റെ സുഖം അറിയിച്ച ശേഷം ആരും അറിയാതെ തിരിച്ച് വരാൻ കഴിയും.
നഹി മേ ക്രമമാണായാ നിരാലമ്ബേ വിഹായസി। സമര്ഥോ ഗതിമന്വേതും പവനോ ഗരുഡോഽപി വാ
വ്യക്തമായ ആകാശത്ത് എനിക്ക് പിന്തുണയില്ലാതെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, വായുവോ കാഴ്ചപ്പക്ഷിയായ ഗരുഡനോ പോലും എന്റെ വേഗം തുല്യപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല.
ഏവം ബ്രുവാണാം താം സീതാ സരമാമിദമബ്രവീത്। മധുരം ശ്ലക്ഷ്ണയാ വാചാ പൂര്വശോകാഭിപന്നയാ
അങ്ങനെ സരമാ സംസാരിച്ചപ്പോൾ, മുൻകാല ദു:ഖത്തിൽ ആകുലയായിരുന്ന സീത, മൃദുവും മധുരവുമായ വാക്കുകളിൽ അവളോട് പറഞ്ഞു.
സമര്ഥാ ഗഗനം ഗന്തുമപി ച ത്വം രസാതലമ്। അവഗച്ഛാദ്യ കര്തവ്യം കര്തവ്യം തേ മദന്തരേ
നീ ആകാശത്തിലേക്കോ അഥവാ പാതാളത്തിലേക്കോ പോകാൻ കഴിയുന്നവളാണ്. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് വേണ്ടി എന്ത് ചെയ്യേണ്ടതാണെന്നു മനസ്സിലാക്കണം.
മത്പ്രിയം യദി കര്തവ്യം യദി ബുദ്ധിഃ സ്ഥിരാ തവ। ജ്ഞാതുമിച്ഛാമി തം ഗത്വാ കിം കരോതീതി രാവണഃ
എന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്യാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, മനസ്സ് ഉറപ്പുള്ളതാണെങ്കിൽ, നീ പോയി രാവണൻ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത് എന്ന് അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സ ഹി മായാബലഃ ക്രൂരോ രാവണഃ ശത്രുരാവണഃ। മാം മോഹയതി ദുഷ്ടാത്മാ പീതമാത്രേവ വാരുണീ
കപടശക്തിയുള്ള ക്രൂരനായ ആ രാവണൻ, എന്റെ ശത്രു, ദുഷ്ടഹൃദയൻ, കുടിച്ച ഉടനെ മദ്യം മനുഷ്യനെ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ എന്നെയും ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നു.
തര്ജാപയതി മാം നിത്യം ഭര്ത്സാപയതി ചാസകൃത്। രാക്ഷസീഭിഃ സുഘോരാഭിര്യോ മാം രക്ഷതി നിത്യശഃ
അവൻ എനിക്ക് നിരന്തരം ഭീഷണി പറയുന്നു, പലതവണ ശപിക്കുന്നു, ഭയങ്കരമായ രാക്ഷസികൾ അവനെ എപ്പോഴും കാത്തു നില്ക്കുന്നു.
ഉദ്വിഗ്നാ ശങ്കിതാ ചാസ്മി ന സ്വസ്ഥം ച മനോ മമ। തദ്ഭയാച്ചാഹമുദ്വിഗ്നാ അശോകവനികാം ഗതാ
ഞാൻ ഭയത്തിലും ആശങ്കയിലുമാണ്, മനസ്സ് സമാധാനമില്ല; അവനോടുള്ള ഭയത്താൽ തന്നെയാണ് ഞാൻ അശോകവനത്തിലേക്ക് വന്നത്.
യദി നാമ കഥാ തസ്യ നിശ്ചിതം വാപി യദ്ഭവേത്। നിവേദയേഥാഃ സര്വം തദ് വരോ മേ സ്യാദനുഗ്രഹഃ
അവനെക്കുറിച്ച് ഉറപ്പായോ ഏതെങ്കിലും വാർത്തയോ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ദയവായി എല്ലാം എന്നോട് പറയണം; അതാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും വലിയ സഹായം.
സാപ്യേവം ബ്രുവതീം സീതാം സരമാ മൃദുഭാഷിണീ। ഉവാച വദനം തസ്യാഃ സ്പൃശന്തീ ബാഷ്പവിക്ലവമ്
അങ്ങനെ സീത സംസാരിച്ചപ്പോൾ, മൃദുവായ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്ന സരമാ, അവളുടെ കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ മുഖം തൊട്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഏഷ തേ യദ്യഭിപ്രായസ്തസ്മാദ് ഗച്ഛാമി ജാനകി। ഗൃഹ്യ ശത്രോരഭിപ്രായമുപാവര്താമി മൈഥിലി
ഇത് തന്നെയാണ് നിന്റെ മനസ്സെങ്കിൽ, ജനകി, ഞാൻ പോകാം; ശത്രുവിന്റെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കി തിരികെ വരാം, മൈഥിലി.
ഏവമുക്ത്വാ തതോ ഗത്വാ സമീപം തസ്യ രക്ഷസഃ। ശുശ്രാവ കഥിതം തസ്യ രാവണസ്യ സമന്ത്രിണഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവൾ ആ രാക്ഷസന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി; അവിടെ രാവണൻ മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം പറഞ്ഞതെല്ലാം അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.
സാ ശ്രുത്വാ നിശ്ചയം തസ്യ നിശ്ചയജ്ഞാ ദുരാത്മനഃ। പുനരേവാഗമത് ക്ഷിപ്രമശോകവനികാം ശുഭാമ്
അവ ദുഷ്ടഹൃദയനായ രാവണന്റെ ഉറച്ച തീരുമാനം കേട്ടശേഷം, അവൾ ഉടൻ തന്നെ ആ ശുഭമായ അശോകവനത്തിലേക്ക് തിരികെ വന്നു.
സാ പ്രവിഷ്ടാ തതസ്തത്ര ദദര്ശ ജനകാത്മജാമ്। പ്രതീക്ഷമാണാം സ്വാമേവ ഭ്രഷ്ടപദ്മാമിവ ശ്രിയമ്
അവിടെക്കുള്ളിൽ കടന്നപ്പോൾ അവൾ ജനകപുത്രിയെ കണ്ടു; അവളുടെ രക്ഷയ്ക്ക് കാത്തിരിക്കുന്നതും, ഉണങ്ങിയ താമരയിൽ നിന്ന് വീണ ഭാഗ്യത്തെപ്പോലെയും ആയിരുന്നു അവൾ.
താം തു സീതാ പുനഃ പ്രാപ്താം സരമാം പ്രിയഭാഷിണീമ്। പരിഷ്വജ്യ ച സുസ്നിഗ്ധം ദദൌ ച സ്വയമാസനമ്
സീത, സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിക്കുന്ന സരമയെ വീണ്ടും വന്നതിൽ സന്തോഷിച്ച്, അവളെ ആലിംഗനം ചെയ്തു, ആത്മാർത്ഥമായി ഇരിപ്പിടം നൽകി.
ഇഹാസീനാ സുഖം സര്വമാഖ്യാഹി മമ തത്ത്വതഃ। ക്രൂരസ്യ നിശ്ചയം തസ്യ രാവണസ്യ ദുരാത്മനഃ
ഇവിടെ ഇരുന്ന് സത്യമായും മുഴുവൻ കാര്യങ്ങളും എനിക്ക് വിശദമായി പറയൂ; ക്രൂരഹൃദയനായ രാവണന്റെ ഉദ്ദേശം എന്താണെന്ന് അറിയണം.
ഏവമുക്താ തു സരമാ സീതയാ വേപമാനയാ। കഥിതം സര്വമാചഷ്ട രാവണസ്യ സമന്ത്രിണഃ
അങ്ങനെ വിറയുന്ന സീത ചോദിച്ചതിനുശേഷം, സരമ അവിടെ രാവണൻ മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം പറഞ്ഞതെല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞു.
ജനന്യാ രാക്ഷസേന്ദ്രോ വൈ ത്വന്മോക്ഷാര്ഥം ബൃഹദ്വചഃ। അതിസ്നിഗ്ധേന വൈദേഹി മന്ത്രിവൃദ്ധേന ചോദിതഃ
വൈദേഹി, നിന്റെ മോചനം വേണ്ടി രാക്ഷസാധിപൻ തന്റെ അമ്മയും മുതിർന്ന മന്ത്രിയും പ്രേരിപ്പിച്ചതിനാൽ, അത്യന്തം സ്നേഹത്തോടെ ദീർഘമായി സംസാരിച്ചു.
ദീയതാമഭിസത്കൃത്യ മനുജേന്ദ്രായ മൈഥിലീ। നിദര്ശനം തേ പര്യാപ്തം ജനസ്ഥാനേ യദദ്ഭുതമ്
മൈഥിലിയെ ആദരപൂർവ്വം മനുഷ്യരാജാവിന് തിരികെ നൽകണം; ജനസ്ഥാനത്തിൽ സംഭവിച്ച അത്ഭുതം തന്നെ നിനക്ക് മതിയായ തെളിവാണ്.
ലങ്ഘനം ച സമുദ്രസ്യ ദര്ശനം ച ഹനൂമതഃ। വധം ച രക്ഷസാം യുദ്ധേ കഃ കുര്യാന്മാനുഷോ യുധി
സമുദ്രം കടന്ന് ഹനുമാനെ കണ്ടു, യുദ്ധത്തിൽ രാക്ഷസന്മാരെ സംഹരിക്കാൻ മനുഷ്യർക്കാരും കഴിയുമോ?
ഏവം സ മന്ത്രവൃദ്ധൈശ്ച മാത്രാ ച ബഹുബോധിതഃ। ന ത്വാമുത്സഹതേ മോക്തുമര്ഥമര്ഥപരോ യഥാ
അങ്ങനെ അമ്മയും ജ്ഞാനമുള്ള മന്ത്രിമാരും പലതവണ ഉപദേശിച്ചിട്ടും, സ്വാർത്ഥതയിൽ ഉറച്ചിരിക്കുന്ന രാവണൻ നിന്നെ വിട്ടയക്കാൻ തയ്യാറല്ല.
നോത്സഹത്യമൃതോ മോക്തും യുദ്ധേ ത്വാമിതി മൈഥിലി। സാമാത്യസ്യ നൃശംസസ്യ നിശ്ചയോ ഹ്യേഷ വര്തതേ
മൈഥിലി, യുദ്ധത്തിൽ മരണമേ വന്നാലും നിന്നെ മോചിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല; അതാണ് ആ ക്രൂരനായ രാജാവിന്റെയും മന്ത്രിമാരുടെയും ഉറച്ച തീരുമാനം.