പാഷാണാംശ്ച ഗിരിപ്രഖ്യാന് ഗിരീണാം ശിഖരാണി ച। ദൃശ്യന്തേ പരിധാവന്തോ ഗൃഹ്യ ദാനവസംനിഭാഃ
പർവതങ്ങൾ പോലെയുള്ള കല്ലുകളും പർവതശിഖരങ്ങളും ദാനവന്മാരെപ്പോലെയുള്ളവർ എടുത്തു വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുപോകുന്നത് കാണാമായിരുന്നു.
ശിലാനാം ക്ഷിപ്യമാണാനാം ശൈലാനാം തത്ര പാത്യതാമ്। ബഭൂവ തുമുലഃ ശബ്ദസ്തദാ തസ്മിന് മഹോദധൌ
അവിടെ വലിയ കടലിൽ കല്ലുകളും പർവതങ്ങളും ഇടുമ്പോൾ വലിയ ശബ്ദം ഉയർന്നു.
കൃതാനി പ്രഥമേനാഹ്നാ യോജനാനി ചതുര്ദശ। പ്രഹൃഷ്ടൈര്ഗജസംകാശൈസ്ത്വരമാണൈഃ പ്ലവങ്ഗമൈഃ
ആദ്യ ദിവസം ആനയെപ്പോലെയുള്ള, സന്തോഷത്തോടെ വേഗത്തിൽ നീങ്ങിയ വാനരന്മാർ പതിനാലു യോജന ദൂരം പണിതു.
ദ്വിതീയേന തഥൈവാഹ്നാ യോജനാനി തു വിംശതിഃ। കൃതാനി പ്ലവഗൈസ്തൂര്ണം ഭീമകായൈര്മഹാബലൈഃ
അതു പോലെ തന്നെ രണ്ടാം ദിവസം ഭീമശരീരവും ശക്തിയും ഉള്ള വാനരന്മാർ ഇരുപത് യോജന ദൂരം വേഗത്തിൽ പണിതു.
അഹ്നാ തൃതീയേന തഥാ യോജനാനി തു സാഗരേ। ത്വരമാണൈര്മഹാകായൈരേകവിംശതിരേവ ച
അതു പോലെ തന്നെ മൂന്നാം ദിവസം വലിയ ശരീരവും വേഗതയും ഉള്ള വാനരന്മാർ സമുദ്രത്തിൽ ഇരുപത്തൊന്ന് യോജനയും പണിതു.
ചതുര്ഥേന തഥാ ചാഹ്നാ ദ്വാവിംശതിരഥാപി വാ। യോജനാനി മഹാവേഗൈഃ കൃതാനി ത്വരിതൈസ്തതഃ
അതു പോലെ തന്നെ നാലാം ദിവസം വേഗതയും ശക്തിയും ഉള്ളവർ ഇരുപത്തിരണ്ട് യോജന ദൂരം പണിതു.
പഞ്ചമേന തഥാ ചാഹ്നാ പ്ലവഗൈഃ ക്ഷിപ്രകാരിഭിഃ। യോജനാനി ത്രയോവിംശത് സുവേലമധികൃത്യ വൈ
അതു പോലെ തന്നെ അഞ്ചാം ദിവസം വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ച വാനരന്മാർ സുവേലം വരെ ഇരുപത്തിമൂന്ന് യോജന ദൂരം പൂർത്തിയാക്കി.
സ വാനരവരഃ ശ്രീമാന് വിശ്വകര്മാത്മജോ ബലീ। ബബന്ധ സാഗരേ സേതും യഥാ ചാസ്യ പിതാ തഥാ
വിശ്വകർമ്മയുടെ പുത്രനായ മഹാശക്തിയുള്ള ആ ശ്രേഷ്ഠവാനരൻ തന്റെ പിതാവിനെപ്പോലെ സമുദ്രത്തിൽ പാലം പണിതു.
സ നലേന കൃതഃ സേതുഃ സാഗരേ മകരാലയേ। ശുശുഭേ സുഭഗഃ ശ്രീമാന് സ്വാതീപഥ ഇവാമ്ബരേ
നലൻ സമുദ്രത്തിൽ, മകരങ്ങൾ വസിക്കുന്ന ആ മഹാസമുദ്രത്തിൽ, പണിത പാലം അത്യന്തം മനോഹരവും ഭംഗിയുമായിരിന്നു. ആ പാലം ആകാശത്തിലെ സ്വാതി നക്ഷത്രപഥം പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
തതോ ദേവാഃ സഗന്ധര്വാഃ സിദ്ധാശ്ച പരമര്ഷയഃ। ആഗമ്യ ഗഗനേ തസ്ഥുര്ദ്രഷ്ടുകാമാസ്തദദ്ഭുതമ്
അതിനുശേഷം ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും മഹർഷിമാരും ആ അത്ഭുതം കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ആകാശത്തിൽ എത്തി നില്ക്കുന്നു.
ദശയോജനവിസ്തീര്ണം ശതയോജനമായതമ്। ദദൃശുര്ദേവഗന്ധര്വാ നലസേതും സുദുഷ്കരമ്
ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും പത്ത് യോജന വീതിയും നൂറ് യോജന നീളവും ഉള്ള, നിർമിക്കാനാകാത്തത്ര ദുഷ്കരമായ നലന്റെ പാലം അത്ഭുതത്തോടെ കണ്ടു.
ആപ്ലവന്തഃ പ്ലവന്തശ്ച ഗര്ജന്തശ്ച പ്ലവംഗമാഃ। തമചിന്ത്യമസഹ്യം ച ഹ്യദ്ഭുതം ലോമഹര്ഷണമ്
വാനരങ്ങൾ ചാടിയും നീന്തിയും ഗർജ്ജിച്ചും ആ അത്ഭുതകരവും അപ്രത്യക്ഷ്യവും ഭയങ്കരവുമായ, രോമാഞ്ചം ഉണർത്തുന്ന പാലം കണ്ടു.
ദദൃശുഃ സര്വഭൂതാനി സാഗരേ സേതുബന്ധനമ്। താനി കോടിസഹസ്രാണി വാനരാണാം മഹൌജസാമ്
സകലഭൂതങ്ങളും ആ മഹാശക്തിയുള്ള കോടിക്കണക്കിന് വാനരങ്ങൾ സമുദ്രത്തിൽ പാലം പണിയുന്നത് അത്ഭുതത്തോടെ കണ്ടു.
ബധ്നന്തഃ സാഗരേ സേതും ജഗ്മുഃ പാരം മഹോദധേഃ। വിശാലഃ സുകൃതഃ ശ്രീമാന് സുഭൂമിഃ സുസമാഹിതഃ
വാനരങ്ങൾ സമുദ്രത്തിൽ പാലം പണിയുമ്പോൾ, അവർ ആ മഹാസമുദ്രത്തിന്റെ മറുകരയിൽ എത്തി. ആ പാലം വിശാലവും ഭംഗിയുള്ളതും ദൃഢമായതും ആയിരുന്നു.
അശോഭത മഹാന് സേതുഃ സീമന്ത ഇവ സാഗരേ। തതഃ പാരേ സമുദ്രസ്യ ഗദാപാണിര്വിഭീഷണഃ
ആ മഹാപാലം സമുദ്രത്തിൽ ഒരു രേഖപോലെ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി. പിന്നെ, സമുദ്രത്തിന്റെ മറുകരയിൽ ഗദയുമായി വിഭീഷണൻ നില്ക്കുന്നു.
പരേഷാമഭിഘാതാര്ഥമതിഷ്ഠത് സചിവൈഃ സഹ। സുഗ്രീവസ്തു തതഃ പ്രാഹ രാമം സത്യപരാക്രമമ്
ശത്രുക്കളെ നേരിടാൻ മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം വിഭീഷണൻ അങ്ങോട്ട് കാത്തുനിൽക്കുന്നു. അതിനുശേഷം സുഗ്രീവൻ സത്യപരാക്രമനായ രാമനോട് പറഞ്ഞു.
ഹനൂമന്തം ത്വമാരോഹ അങ്ഗദം ത്വഥ ലക്ഷ്മണഃ। അയം ഹി വിപുലോ വീര സാഗരോ മകരാലയഃ
ഹനുമാൻ നിന്നെ ചുമന്നുകൊണ്ടു പോകട്ടെ, ലക്ഷ്മണൻ അങ്ങടനിൽ കയറട്ടെ. ഇതാ, ഈ വിശാലമായ സമുദ്രം, മകരങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലം, നമ്മുടെ മുന്നിലാണ്, വീരാ.
വൈഹായസൌ യുവാമേതൌ വാനരൌ ധാരയിഷ്യതഃ। അഗ്രതസ്തസ്യ സൈന്യസ്യ ശ്രീമാന് രാമഃ സലക്ഷ്മണഃ
വൈഹായസഗതിയായ ഈ രണ്ട് വാനരങ്ങൾ നിങ്ങളെ ഇരുവരെയും ചുമന്നുകൊണ്ടു പോകും. മഹത്വമുള്ള രാമനും ലക്ഷ്മണനും സൈന്യത്തിന്റെ മുന്നിൽ പോകും.
ജഗാമ ധന്വീ ധര്മാത്മാ സുഗ്രീവേണ സമന്വിതഃ। അന്യേ മധ്യേന ഗച്ഛന്തി പാര്ശ്വതോഽന്യേ പ്ലവംഗമാഃ
ധർമ്മാത്മാവായ, വില്ലുധരനായ രാമൻ സുഗ്രീവനോടൊപ്പം മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. മറ്റു ചിലർ നടുവിലായി, ചില വാനരങ്ങൾ ഇരുപുറത്തായി നീങ്ങി.
സലിലം പ്രപതന്ത്യന്യേ മാര്ഗമന്യേ പ്രപേദിരേ। കേചിദ് വൈഹായസഗതാഃ സുപര്ണാ ഇവ പുപ്ലുവുഃ
ചിലർ വെള്ളത്തിലേക്ക് വീണു, ചിലർ കരയിൽ എത്തി; ചിലർ ആകാശത്തിലൂടെ വലിയ പക്ഷികൾപോലെ പറന്നു.
ഘോഷേണ മഹതാ ഘോഷം സാഗരസ്യ സമുച്ഛ്രിതമ്। ഭീമമന്തര്ദധേ ഭീമാ തരന്തീ ഹരിവാഹിനീ
വാനരസൈന്യം കടന്നു പോകുമ്പോൾ, അവരുടെ വലിയ ഗർജ്ജനത്തിൽ സമുദ്രത്തിന്റെ മഹാത്വം പോലും മറഞ്ഞുപോയി.
വാനരാണാം ഹി സാ തീര്ണാ വാഹിനീ നലസേതുനാ। തീരേ നിവിവിശേ രാജ്ഞോ ബഹുമൂലഫലോദകേ
വാനരസൈന്യം നലന്റെ പാലം വഴി കടന്ന്, രാജാവിനായി ധാരാളം കിഴങ്ങും പഴവും വെള്ളവും ഉള്ള കരയിൽ പാർപ്പിച്ചു.
തദദ്ഭുതം രാഘവകര്മ ദുഷ്കരം സമീക്ഷ്യ ദേവാഃ സഹ സിദ്ധചാരണൈഃ। ഉപേത്യ രാമം സഹസാ മഹര്ഷിഭി- സ്തമഭ്യഷിഞ്ചന് സുശുഭൈര്ജലൈഃ പൃഥക്
രാഘവന്റെ ആ അത്ഭുതകരവും ദുഷ്കരവുമായ പ്രവൃത്തിയറിഞ്ഞ ദേവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും മഹർഷിമാരോടൊപ്പം രാമന്റെ അടുത്ത് വന്നു, ഭംഗിയുള്ള വെള്ളം കൊണ്ടു വേർതിരിച്ച് അഭിഷേകം ചെയ്തു.
ജയസ്വ ശത്രൂന് നരദേവ മേദിനീം സസാഗരാം പാലയ ശാശ്വതീഃ സമാഃ। ഇതീവ രാമം നരദേവസത്കൃതം ശുഭൈര്വചോഭിര്വിവിധൈരപൂജയന്
'നിന്റെ ശത്രുക്കളെ ജയിക്കൂ, രാജാവേ; സമുദ്രങ്ങളോടുകൂടിയ ഭൂമി അനന്തകാലം ഭരിക്കൂ' എന്നിങ്ങനെ, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാമനെ അവർ പലവിധ ശുഭവചനങ്ങളാൽ ആദരിച്ചു.
thumb|ത്രയോവിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ ത്രയോവിംശഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാൽമീകിരാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപത്തിമൂന്നാം സർഗ്ഗം കേൾക്കൂ.
നിമിത്താനി നിമിത്തജ്ഞോ ദൃഷ്ട്വാ ലക്ഷ്മണപൂര്വജഃ। സൌമിത്രിം സമ്പരിഷ്വജ്യ ഇദം വചനമബ്രവീത്
നിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടു മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിവുള്ള ലക്ഷ്മണന്റെ മൂത്ത സഹോദരൻ, സൌമിത്രിയെ അണചേർത്ത് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
പരിഗൃഹ്യോദകം ശീതം വനാനി ഫലവന്തി ച। ബലൌഘം സംവിഭജ്യേമം വ്യൂഹ്യ തിഷ്ഠേമ ലക്ഷ്മണ
ലക്ഷ്മണാ, നമുക്ക് തണുത്ത വെള്ളവും കാട്ടിലെ പഴങ്ങളും എടുക്കാം. ഈ വലിയ സൈന്യത്തെ വിഭജിച്ച്, അണിനിരത്തി നിലകൊള്ളാം.
ലോകക്ഷയകരം ഭീമം ഭയം പശ്യാമ്യുപസ്ഥിതമ്। പ്രബര്ഹണം പ്രവീരാണാമൃക്ഷവാനരരക്ഷസാമ്
ലോകം നശിപ്പിക്കുന്ന ഭയങ്കരമായ ഒരു ഭയം അടുത്ത് വരുന്നതായി ഞാൻ കാണുന്നു. ശക്തരായ കുരങ്ങുകളും കരടികളും രാക്ഷസന്മാരും തമ്മിൽ ഭയങ്കരമായ കൊലപാതകമാകാൻ പോകുന്നു.
വാതാശ്ച കലുഷാ വാന്തി കമ്പതേ ച വസുംധരാ। പര്വതാഗ്രാണി വേപന്തേ പതന്തി ച മഹീരുഹാഃ
കെടുതിയുള്ള കാറ്റ് വീശുന്നു, ഭൂമി നടുങ്ങുന്നു, മലശിഖരങ്ങൾ കുലുങ്ങുന്നു, വലിയ വൃക്ഷങ്ങൾ വീണുപോകുന്നു.
മേഘാഃ ക്രവ്യാദസംകാശാഃ പരുഷാഃ പരുഷസ്വനാഃ। ക്രൂരാഃ ക്രൂരം പ്രവര്ഷന്തി മിശ്രം ശോണിതബിന്ദുഭിഃ
മാംസം തിന്നുന്നവരെപ്പോലെയുള്ള, കടുപ്പമുള്ള, ഉച്ചത്തിൽ ഗർജ്ജിക്കുന്ന മേഘങ്ങൾ ക്രൂരമായി, രക്തബിന്ദുക്കളോടുകൂടിയ മഴ ചിതറിക്കുന്നു.