തേ സാലൈശ്ചാശ്വകര്ണൈശ്ച ധവൈര്വംശൈശ്ച വാനരാഃ। കുടജൈരര്ജുനൈസ്താലൈസ്തിലകൈസ്തിനിശൈരപി
വാനരന്മാർ സാല, അശ്വകർണ, ധവ, വംശം, കുട്ടജം, അർജുനം, താളം, തിലകം, തിനിശം എന്നിവയുടെ വൃക്ഷങ്ങൾ കടലിൽ നിറച്ചു.
ബില്വകൈഃ സപ്തപര്ണൈശ്ച കര്ണികാരൈശ്ച പുഷ്പിതൈഃ। ചൂതൈശ്ചാശോകവൃക്ഷൈശ്ച സാഗരം സമപൂരയന്
ബില്വം, സപ്തപർണം, പൂത്ത കർണികാരം, മാവു, അശോകവൃക്ഷം എന്നിവ കൊണ്ടും അവർ സമുദ്രം നിറച്ചു.
സമൂലാംശ്ച വിമൂലാംശ്ച പാദപാന് ഹരിസത്തമാഃ। ഇന്ദ്രകേതൂനിവോദ്യമ്യ പ്രജഹ്രുര്വാനരാസ്തരൂന്
മികച്ച വാനരന്മാർ വേരോടും വേരില്ലാതെയും വൃക്ഷങ്ങൾ ഇന്ദ്രന്റെ കൊടിപോലെ ഉയർത്തി എടുത്ത് കൊണ്ടുപോയി.
താലാന് ദാഡിമഗുല്മാംശ്ച നാരികേലവിഭീതകാന്। കരീരാന് ബകുലാന് നിമ്ബാന് സമാജഹ്രുരിതസ്തതഃ
തുടർന്ന് അവർ ചുറ്റും നിന്ന് താളം, മാതളനാരകം, തേങ്ങ, വിവിതകം, കരീരം, ബകുലം, നിമ്പം എന്നിവയും കൂട്ടി.
ഹസ്തിമാത്രാന് മഹാകായാഃ പാഷാണാംശ്ച മഹാബലാഃ। പര്വതാംശ്ച സമുത്പാട്യ യന്ത്രൈഃ പരിവഹന്തി ച
വലിയ ശരീരവും ശക്തിയും ഉള്ളവർ ആനയുടെ വലിപ്പമുള്ള കല്ലുകളും പർവതങ്ങളും യന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പിഴുതെടുത്തു കൊണ്ടുപോയി.
പ്രക്ഷിപ്യമാണൈരചലൈഃ സഹസാ ജലമുദ്ധൃതമ്। സമുത്സസര്പ ചാകാശമവാസര്പത് തതഃ പുനഃ
പർവതങ്ങൾ അകത്തേക്ക് ഇടുമ്പോൾ വെള്ളം പെട്ടെന്ന് ഉയർന്ന് ആകാശത്തിലേക്ക് കയറി പിന്നെ വീണ്ടും താഴെ വീണു.
സമുദ്രം ക്ഷോഭയാമാസുര്നിപതന്തഃ സമന്തതഃ। സൂത്രാണ്യന്യേ പ്രഗൃഹ്ണന്തി ഹ്യായതം ശതയോജനമ്
എവിടെയും വീഴുമ്പോൾ അവർ സമുദ്രം കലക്കി; മറ്റുള്ളവർ നൂൽകൊണ്ടു നൂറ് യോജന ദൂരം അളന്നു.
നലശ്ചക്രേ മഹാസേതും മധ്യേ നദനദീപതേഃ। സ തദാ ക്രിയതേ സേതുര്വാനരൈര്ഘോരകര്മഭിഃ
നലൻ നദികളുടെ രാജാവായ സമുദ്രത്തിന്റെ നടുവിൽ വലിയ പാലം പണിതു; ആ സമയത്ത് വാനരന്മാർ ഭയങ്കരമായ കഷ്ടപ്പാടോടെ പാലം നിർമ്മിച്ചു.
ദണ്ഡാനന്യേ പ്രഗൃഹ്ണന്തി വിചിന്വന്തി തഥാപരേ। വാനരൈഃ ശതശസ്തത്ര രാമസ്യാജ്ഞാപുരഃസരൈഃ
ചിലർ ദണ്ഡം എടുത്തു, മറ്റുള്ളവർ തിരഞ്ഞു; അവിടെ നൂറുകണക്കിന് വാനരന്മാർ രാമന്റെ കല്പനപ്രകാരം പ്രവർത്തിച്ചു.
മേഘാഭൈഃ പര്വതാഭൈശ്ച തൃണൈഃ കാഷ്ഠൈര്ബബന്ധിരേ। പുഷ്പിതാഗ്രൈശ്ച തരുഭിഃ സേതും ബഘ്നന്തി വാനരാഃ
മേഘം പോലെയും പർവതം പോലെയും ഉള്ള പുല്ലും മരച്ചില്ലും പൂത്ത മുകളിൽ ഉള്ള വൃക്ഷങ്ങളും കൊണ്ടു വാനരന്മാർ പാലം പണിതു.
പാഷാണാംശ്ച ഗിരിപ്രഖ്യാന് ഗിരീണാം ശിഖരാണി ച। ദൃശ്യന്തേ പരിധാവന്തോ ഗൃഹ്യ ദാനവസംനിഭാഃ
പർവതങ്ങൾ പോലെയുള്ള കല്ലുകളും പർവതശിഖരങ്ങളും ദാനവന്മാരെപ്പോലെയുള്ളവർ എടുത്തു വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുപോകുന്നത് കാണാമായിരുന്നു.
ശിലാനാം ക്ഷിപ്യമാണാനാം ശൈലാനാം തത്ര പാത്യതാമ്। ബഭൂവ തുമുലഃ ശബ്ദസ്തദാ തസ്മിന് മഹോദധൌ
അവിടെ വലിയ കടലിൽ കല്ലുകളും പർവതങ്ങളും ഇടുമ്പോൾ വലിയ ശബ്ദം ഉയർന്നു.
കൃതാനി പ്രഥമേനാഹ്നാ യോജനാനി ചതുര്ദശ। പ്രഹൃഷ്ടൈര്ഗജസംകാശൈസ്ത്വരമാണൈഃ പ്ലവങ്ഗമൈഃ
ആദ്യ ദിവസം ആനയെപ്പോലെയുള്ള, സന്തോഷത്തോടെ വേഗത്തിൽ നീങ്ങിയ വാനരന്മാർ പതിനാലു യോജന ദൂരം പണിതു.
ദ്വിതീയേന തഥൈവാഹ്നാ യോജനാനി തു വിംശതിഃ। കൃതാനി പ്ലവഗൈസ്തൂര്ണം ഭീമകായൈര്മഹാബലൈഃ
അതു പോലെ തന്നെ രണ്ടാം ദിവസം ഭീമശരീരവും ശക്തിയും ഉള്ള വാനരന്മാർ ഇരുപത് യോജന ദൂരം വേഗത്തിൽ പണിതു.
അഹ്നാ തൃതീയേന തഥാ യോജനാനി തു സാഗരേ। ത്വരമാണൈര്മഹാകായൈരേകവിംശതിരേവ ച
അതു പോലെ തന്നെ മൂന്നാം ദിവസം വലിയ ശരീരവും വേഗതയും ഉള്ള വാനരന്മാർ സമുദ്രത്തിൽ ഇരുപത്തൊന്ന് യോജനയും പണിതു.
ചതുര്ഥേന തഥാ ചാഹ്നാ ദ്വാവിംശതിരഥാപി വാ। യോജനാനി മഹാവേഗൈഃ കൃതാനി ത്വരിതൈസ്തതഃ
അതു പോലെ തന്നെ നാലാം ദിവസം വേഗതയും ശക്തിയും ഉള്ളവർ ഇരുപത്തിരണ്ട് യോജന ദൂരം പണിതു.
പഞ്ചമേന തഥാ ചാഹ്നാ പ്ലവഗൈഃ ക്ഷിപ്രകാരിഭിഃ। യോജനാനി ത്രയോവിംശത് സുവേലമധികൃത്യ വൈ
അതു പോലെ തന്നെ അഞ്ചാം ദിവസം വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ച വാനരന്മാർ സുവേലം വരെ ഇരുപത്തിമൂന്ന് യോജന ദൂരം പൂർത്തിയാക്കി.
സ വാനരവരഃ ശ്രീമാന് വിശ്വകര്മാത്മജോ ബലീ। ബബന്ധ സാഗരേ സേതും യഥാ ചാസ്യ പിതാ തഥാ
വിശ്വകർമ്മയുടെ പുത്രനായ മഹാശക്തിയുള്ള ആ ശ്രേഷ്ഠവാനരൻ തന്റെ പിതാവിനെപ്പോലെ സമുദ്രത്തിൽ പാലം പണിതു.
സ നലേന കൃതഃ സേതുഃ സാഗരേ മകരാലയേ। ശുശുഭേ സുഭഗഃ ശ്രീമാന് സ്വാതീപഥ ഇവാമ്ബരേ
നലൻ സമുദ്രത്തിൽ, മകരങ്ങൾ വസിക്കുന്ന ആ മഹാസമുദ്രത്തിൽ, പണിത പാലം അത്യന്തം മനോഹരവും ഭംഗിയുമായിരിന്നു. ആ പാലം ആകാശത്തിലെ സ്വാതി നക്ഷത്രപഥം പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
തതോ ദേവാഃ സഗന്ധര്വാഃ സിദ്ധാശ്ച പരമര്ഷയഃ। ആഗമ്യ ഗഗനേ തസ്ഥുര്ദ്രഷ്ടുകാമാസ്തദദ്ഭുതമ്
അതിനുശേഷം ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും മഹർഷിമാരും ആ അത്ഭുതം കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ആകാശത്തിൽ എത്തി നില്ക്കുന്നു.
ദശയോജനവിസ്തീര്ണം ശതയോജനമായതമ്। ദദൃശുര്ദേവഗന്ധര്വാ നലസേതും സുദുഷ്കരമ്
ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും പത്ത് യോജന വീതിയും നൂറ് യോജന നീളവും ഉള്ള, നിർമിക്കാനാകാത്തത്ര ദുഷ്കരമായ നലന്റെ പാലം അത്ഭുതത്തോടെ കണ്ടു.
ആപ്ലവന്തഃ പ്ലവന്തശ്ച ഗര്ജന്തശ്ച പ്ലവംഗമാഃ। തമചിന്ത്യമസഹ്യം ച ഹ്യദ്ഭുതം ലോമഹര്ഷണമ്
വാനരങ്ങൾ ചാടിയും നീന്തിയും ഗർജ്ജിച്ചും ആ അത്ഭുതകരവും അപ്രത്യക്ഷ്യവും ഭയങ്കരവുമായ, രോമാഞ്ചം ഉണർത്തുന്ന പാലം കണ്ടു.
ദദൃശുഃ സര്വഭൂതാനി സാഗരേ സേതുബന്ധനമ്। താനി കോടിസഹസ്രാണി വാനരാണാം മഹൌജസാമ്
സകലഭൂതങ്ങളും ആ മഹാശക്തിയുള്ള കോടിക്കണക്കിന് വാനരങ്ങൾ സമുദ്രത്തിൽ പാലം പണിയുന്നത് അത്ഭുതത്തോടെ കണ്ടു.
ബധ്നന്തഃ സാഗരേ സേതും ജഗ്മുഃ പാരം മഹോദധേഃ। വിശാലഃ സുകൃതഃ ശ്രീമാന് സുഭൂമിഃ സുസമാഹിതഃ
വാനരങ്ങൾ സമുദ്രത്തിൽ പാലം പണിയുമ്പോൾ, അവർ ആ മഹാസമുദ്രത്തിന്റെ മറുകരയിൽ എത്തി. ആ പാലം വിശാലവും ഭംഗിയുള്ളതും ദൃഢമായതും ആയിരുന്നു.
അശോഭത മഹാന് സേതുഃ സീമന്ത ഇവ സാഗരേ। തതഃ പാരേ സമുദ്രസ്യ ഗദാപാണിര്വിഭീഷണഃ
ആ മഹാപാലം സമുദ്രത്തിൽ ഒരു രേഖപോലെ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി. പിന്നെ, സമുദ്രത്തിന്റെ മറുകരയിൽ ഗദയുമായി വിഭീഷണൻ നില്ക്കുന്നു.
പരേഷാമഭിഘാതാര്ഥമതിഷ്ഠത് സചിവൈഃ സഹ। സുഗ്രീവസ്തു തതഃ പ്രാഹ രാമം സത്യപരാക്രമമ്
ശത്രുക്കളെ നേരിടാൻ മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം വിഭീഷണൻ അങ്ങോട്ട് കാത്തുനിൽക്കുന്നു. അതിനുശേഷം സുഗ്രീവൻ സത്യപരാക്രമനായ രാമനോട് പറഞ്ഞു.
ഹനൂമന്തം ത്വമാരോഹ അങ്ഗദം ത്വഥ ലക്ഷ്മണഃ। അയം ഹി വിപുലോ വീര സാഗരോ മകരാലയഃ
ഹനുമാൻ നിന്നെ ചുമന്നുകൊണ്ടു പോകട്ടെ, ലക്ഷ്മണൻ അങ്ങടനിൽ കയറട്ടെ. ഇതാ, ഈ വിശാലമായ സമുദ്രം, മകരങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലം, നമ്മുടെ മുന്നിലാണ്, വീരാ.
വൈഹായസൌ യുവാമേതൌ വാനരൌ ധാരയിഷ്യതഃ। അഗ്രതസ്തസ്യ സൈന്യസ്യ ശ്രീമാന് രാമഃ സലക്ഷ്മണഃ
വൈഹായസഗതിയായ ഈ രണ്ട് വാനരങ്ങൾ നിങ്ങളെ ഇരുവരെയും ചുമന്നുകൊണ്ടു പോകും. മഹത്വമുള്ള രാമനും ലക്ഷ്മണനും സൈന്യത്തിന്റെ മുന്നിൽ പോകും.
ജഗാമ ധന്വീ ധര്മാത്മാ സുഗ്രീവേണ സമന്വിതഃ। അന്യേ മധ്യേന ഗച്ഛന്തി പാര്ശ്വതോഽന്യേ പ്ലവംഗമാഃ
ധർമ്മാത്മാവായ, വില്ലുധരനായ രാമൻ സുഗ്രീവനോടൊപ്പം മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. മറ്റു ചിലർ നടുവിലായി, ചില വാനരങ്ങൾ ഇരുപുറത്തായി നീങ്ങി.
സലിലം പ്രപതന്ത്യന്യേ മാര്ഗമന്യേ പ്രപേദിരേ। കേചിദ് വൈഹായസഗതാഃ സുപര്ണാ ഇവ പുപ്ലുവുഃ
ചിലർ വെള്ളത്തിലേക്ക് വീണു, ചിലർ കരയിൽ എത്തി; ചിലർ ആകാശത്തിലൂടെ വലിയ പക്ഷികൾപോലെ പറന്നു.