സുഗ്രീവഃ പണ്ഡിതോ നിത്യം ഭവാന് മന്ത്രവിചക്ഷണഃ। ഉഭാഭ്യാം സമ്പ്രധാര്യാര്ഥം രോചതേ യത് തദുച്യതാമ്
സുഗ്രീവൻ എപ്പോഴും പണ്ഡിതനാണ്, നീയും ഉപദേശത്തിൽ നിപുണനാണ്. നിങ്ങൾ ഇരുവരും ആലോചിച്ച് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതെന്താണോ അതു പറയുക.
ഏവമുക്തൌ തതോ വീരാവുഭൌ സുഗ്രീവലക്ഷ്മണൌ। സമുദാചാരസംയുക്തമിദം വചനമൂചതുഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, വീരന്മാരായ സുഗ്രീവനും ലക്ഷ്മണനും, ഉചിതമായ രീതിയിൽ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
കിമര്ഥം നൌ നരവ്യാഘ്ര ന രോചിഷ്യതി രാഘവ। വിഭീഷണേന യത് തൂക്തമസ്മിന് കാലേ സുഖാവഹമ്
'മാനവസിംഹനായ രാഘവാ, ഈ അനുയോജ്യമായ സമയത്ത് വിഭീഷണൻ പറഞ്ഞത് വിജയത്തിനായി ഉതകുന്നതാണ്. അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്കത് ഇഷ്ടമാകാതിരിക്കാൻ എന്താണ് കാരണം?'
അബദ്ധ്വാ സാഗരേ സേതും ഘോരേഽസ്മിന് വരുണാലയേ। ലങ്കാ നാസാദിതും ശക്യാ സേന്ദ്രൈരപി സുരാസുരൈഃ
'ഈ ഭയങ്കരമായ സമുദ്രത്തിൽ പാലം പണിയാതെ, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ചേർന്നാലും ലങ്കയെ എത്തിച്ചേരാൻ കഴിയില്ല.'
വിഭീഷണസ്യ ശൂരസ്യ യഥാര്ഥം ക്രിയതാം വചഃ। അലം കാലാത്യയം കൃത്വാ സാഗരോഽയം നിയുജ്യതാമ്। യഥാ സൈന്യേന ഗച്ഛാമ പുരീം രാവണപാലിതാമ്
വീഭീഷണൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്; അതു ചെയ്യണം. ഇനി സമയം കളയേണ്ട. ഈ സമുദ്രത്തോട് സൈന്യത്തിന് വഴി കൊടുക്കാൻ ആജ്ഞാപിക്കണം, നാം രാവണൻ ഭരിക്കുന്ന നഗരത്തിലേക്ക് സൈന്യത്തോടെ പോകാൻ.
ഏവമുക്തഃ കുശാസ്തീര്ണേ തീരേ നദനദീപതേഃ। സംവിവേശ തദാ രാമോ വേദ്യാമിവ ഹുതാശനഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, നദികളുടെ രാജാവായ സമുദ്രത്തിന്റെ പുല്ലിട്ട കരയിൽ രാമൻ യജ്ഞവേദിയിൽ കിടക്കുന്നതുപോലെ കിടന്നു.
thumb|വിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ വിംശഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപതാം സർഗം കേൾക്കൂ.
തതോ നിവിഷ്ടാം ധ്വജിനീം സുഗ്രീവേണാഭിപാലിതാമ്। ദദര്ശ രാക്ഷസോഽഭ്യേത്യ ശാര്ദൂലോ നാമ വീര്യവാന്
ശക്തനായ ശാർദൂലൻ എന്നൊരു രാക്ഷസൻ, സുഗ്രീവൻ കാവലിരിക്കുന്ന സൈന്യം പാളയമിട്ടിരിക്കുന്നതു കണ്ടു.
ചാരോ രാക്ഷസരാജസ്യ രാവണസ്യ ദുരാത്മനഃ। താം ദൃഷ്ട്വാ സര്വതോഽവ്യഗ്രാം പ്രതിഗമ്യ സ രാക്ഷസഃ
അവൻ ദുഷ്ടനായ രാക്ഷസരാജാവ് രാവണന്റെ ചാരനായിരുന്നു. സൈന്യം എല്ലായിടത്തും നിർഭയമായി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു, അവൻ തിരിച്ചു പോയി.
ആവിശ്യ ലങ്കാം വേഗേന രാജാനമിദമബ്രവീത്। ഏഷ വൈ വാനരര്ക്ഷൌഘോ ലങ്കാം സമഭിവര്തതേ
വേഗത്തിൽ ലങ്കയിൽ പ്രവേശിച്ച്, രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'വാനരന്മാരുടെയും കരടികളുടെയും വലിയ സൈന്യം ലങ്കയിലേക്ക് വരുന്നു.'
അഗാധശ്ചാപ്രമേയശ്ച ദ്വിതീയ ഇവ സാഗരഃ। പുത്രൌ ദശരഥസ്യേമൌ ഭ്രാതരൌ രാമലക്ഷ്മണൌ
'ദശരഥന്റെ രണ്ടു മക്കളായ രാമനും ലക്ഷ്മണനും അളക്കാൻ കഴിയാത്തതും, ആഴമുള്ളതും, രണ്ടാമത്തെ സമുദ്രം പോലുമാണ്.'
ഉത്തമൌ രൂപസമ്പന്നൌ സീതായാഃ പദമാഗതൌ। ഏതൌ സാഗരമാസാദ്യ സംനിവിഷ്ടൌ മഹാദ്യുതേ
'അവർക്കു രൂപവും ഭംഗിയും ഉണ്ട്; സീതയുടെ അടുക്കൽ എത്താനും, മഹത്വം നിറഞ്ഞ ഇവർ സമുദ്രത്തിൻ അരികിൽ പാളയമിട്ടിരിക്കുന്നു.'
ബലം ചാകാശമാവൃത്യ സര്വതോ ദശയോജനമ്। തത്ത്വഭൂതം മഹാരാജ ക്ഷിപ്രം വേദിതുമര്ഹസി
'അവരുടെ സൈന്യം പത്ത് യോജന ദൂരത്തോളം ആകാശം മുഴുവൻ മൂടുന്നു. മഹാരാജാവേ, യാഥാർത്ഥ്യം ഉടൻ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്.'
തവ ദൂതാ മഹാരാജ ക്ഷിപ്രമര്ഹന്തി വേദിതുമ്। ഉപപ്രദാനം സാന്ത്വം വാ ഭേദോ വാത്ര പ്രയുജ്യതാമ്
'മഹാരാജാവേ, നിങ്ങളുടെ ദൂതന്മാർ ഉടൻ അന്വേഷിക്കണം; സമ്മാനം കൊടുക്കണോ, സമാധാനം ചെയ്യണോ, വേർപാട് ഉണ്ടാക്കണോ എന്ന് തീരുമാനിക്കണം.'
ശാര്ദൂലസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ രാവണോ രാക്ഷസേശ്വരഃ। ഉവാച സഹസാ വ്യഗ്രഃ സമ്പ്രധാര്യാര്ഥമാത്മനഃ। ശുകം സാധു തദാ രക്ഷോ വാക്യമര്ഥവിദാം വരമ്
ശാർദൂലന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാക്ഷസാധിപൻ രാവണൻ, ഉടനെ ഉണർന്നുപോയി, കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ച് അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ശുകനോട് പറഞ്ഞു.
സുഗ്രീവം ബ്രൂഹി ഗത്വാഽഽശു രാജാനം വചനാന്മമ। യഥാസംദേശമക്ലീബം ശ്ലക്ഷ്ണയാ പരയാ ഗിരാ
നീ വേഗത്തിൽ പോയി, എന്റെ വാക്ക് സുഗ്രീവൻ രാജാവിനോട് പറയണം. ദയയും ഉറപ്പും നിറഞ്ഞ്, ഭയമോ ദുർബലതയോ കൂടാതെ സന്ദേശം എത്തിക്കണം.
ത്വം വൈ മഹാരാജകുലപ്രസൂതോ മഹാബലശ്ചര്ക്ഷരജഃസുതശ്ച। ന കശ്ചനാര്ഥസ്തവ നാസ്ത്യനര്ഥ- സ്തഥാപി മേ ഭ്രാതൃസമോ ഹരീശ
നീ മഹാരാജകുലത്തിൽ ജനിച്ചവനാണ്, വലിയ ശക്തിയുമുണ്ട്, ഋക്ഷരാജാവിന്റെ മകനുമാണ്; നിനക്ക് യാതൊരു കുറവും ദു:ഖവും ഇല്ല, എന്നിരുന്നാലും വാനരാധിപാ, നീ എനിക്ക് സഹോദരനുപോലെയാണ്.
അഹം യദ്യഹരം ഭാര്യാം രാജപുത്രസ്യ ധീമതഃ। കിം തത്ര തവ സുഗ്രീവ കിഷ്കിന്ധാം പ്രതി ഗമ്യതാമ്
ഞാൻ ധീരനായ രാജപുത്രന്റെ ഭാര്യയെ കൊണ്ടുപോയാൽ അതിൽ നിനക്ക് എന്താണ്, സുഗ്രീവാ? നീ കിഷ്കിന്ദയിലേക്ക് മടങ്ങിക്കൊള്ളൂ.
നഹീയം ഹരിഭിര്ലങ്കാ പ്രാപ്തും ശക്യാ കഥംചന। ദേവൈരപി സഗന്ധര്വൈഃ കിം പുനര്നരവാനരൈഃ
വാനരന്മാർക്ക് ലങ്കയെ എങ്ങനെയും എത്താൻ കഴിയില്ല; ദേവന്മാർക്കും ഗന്ധർവന്മാർക്കും പോലും സാധ്യമല്ല—പിന്നെ മനുഷ്യർക്കോ വാനരർക്കോ എങ്ങനെ സാധിക്കും?
സ തദാ രാക്ഷസേന്ദ്രേണ സംദിഷ്ടോ രജനീചരഃ। ശുകോ വിഹംഗമോ ഭൂത്വാ തൂര്ണമാപ്ലുത്യ ചാമ്ബരമ്
അപ്പോൾ, രാക്ഷസാധിപൻ കല്പിച്ചതുപോലെ, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ശുകൻ പക്ഷിയായി രൂപം മാറി വേഗത്തിൽ ആകാശത്തിലേക്ക് പറന്നു.
സ ഗത്വാ ദൂരമധ്വാനമുപര്യുപരി സാഗരമ്। സംസ്ഥിതോ ഹ്യമ്ബരേ വാക്യം സുഗ്രീവമിദമബ്രവീത്
അവൻ ദൂരത്തേക്ക്, സമുദ്രത്തിന് മുകളിൽ ഉയർന്ന്, ആകാശത്തിൽ നിന്നു സുഗ്രീവനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
സര്വമുക്തം യഥാഽഽദിഷ്ടം രാവണേന ദുരാത്മനാ। തത് പ്രാപയന്തം വചനം തൂര്ണമാപ്ലുത്യ വാനരാഃ
ദുഷ്ടനായ രാവണൻ കല്പിച്ചതുപോലെ എല്ലാം പറഞ്ഞു; ആ സന്ദേശം എത്തിച്ചപ്പോൾ വാനരന്മാർ വേഗത്തിൽ ചാടിവന്നു.
പ്രാപദ്യന്ത തദാ ക്ഷിപ്രം ലോപ്തും ഹന്തും ച മുഷ്ടിഭിഃ। സര്വൈഃ പ്ലവംഗൈഃ പ്രസഭം നിഗൃഹീതോ നിശാചരഃ
അപ്പോൾ എല്ലാ വാനരരും അതിവേഗത്തിൽ അവനെ പിടിക്കാനും കയ്യുകൊണ്ട് അടിക്കാനും ഓടിയെത്തി; ആ രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ അവരാൽ ബലമായി പിടിക്കപ്പെട്ടു.
ഗഗനാദ് ഭൂതലേ ചാശു പ്രതിഗൃഹ്യാവതാരിതഃ। വാനരൈഃ പീഡ്യമാനസ്തു ശുകോ വചനമബ്രവീത്
വാനരങ്ങൾ ആകാശത്തിൽ നിന്നു വേഗത്തിൽ നിലത്തേക്ക് അവനെ ഇറക്കി പിടിച്ചു; അവരുടെ അടിയേറ്റ് വേദനിച്ച ശുകൻ അപ്പോൾ പറഞ്ഞു.
ന ദൂതാന് ഘ്നന്തി കാകുത്സ്ഥ വാര്യന്താം സാധു വാനരാഃ। യസ്തു ഹിത്വാ മതം ഭര്തുഃ സ്വമതം സമ്പ്രധാരയേത്। അനുക്തവാദീ ദൂതഃ സന് സ ദൂതോ വധമര്ഹതി
കാകുത്സ്ഥനേ, ദൂതന്മാരെ കൊല്ലരുത്; വാനരങ്ങളേ, നിങ്ങൾ പിന്മാറുക. ഭർത്താവിന്റെ ഇച്ഛ വിട്ട് സ്വന്തം മനസ്സനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നവനും, പറയേണ്ടതല്ലാത്തത് പറയുന്ന ദൂതനും മാത്രമേ ശിക്ഷയ്ക്ക് അർഹനാകൂ.
ശുകസ്യ വചനം രാമഃ ശ്രുത്വാ തു പരിദേവിതമ്। ഉവാച മാവധിഷ്ടേതി ഘ്നതഃ ശാഖാമൃഗര്ഷഭാന്
ശുകന്റെ വാക്കുകളും അവന്റെ വിലാപവും കേട്ട രാമൻ, അടിക്കുന്ന വാനരങ്ങളോട്, 'അവനെ കൊല്ലരുത്,' എന്നു പറഞ്ഞു.
സുഗ്രീവ സത്ത്വസമ്പന്ന മഹാബലപരാക്രമ। കിം മയാ ഖലു വക്തവ്യോ രാവണോ ലോകരാവണഃ
സുഗ്രീവ, ധൈര്യവും മഹാബലവും ഉള്ളവനേ, ലോകത്തെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന രാവണനോട് ഞാൻ എന്ത് പറയേണ്ടതുണ്ട്?
സ ഏവമുക്തഃ പ്ലവഗാധിപസ്തദാ പ്ലവംഗമാനാമൃഷഭോ മഹാബലഃ। ഉവാച വാക്യം രജനീചരസ്യ ചാരം ശുകം ശുദ്ധമദീനസത്ത്വഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, വാനരന്മാരിൽ പ്രധാനിയും മഹാബലശാലിയുമായ ആധിപതി, മനസ്സിൽ ശുദ്ധിയും നിർഭയതയും ഉള്ളവൻ, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ശുകനോട് പറഞ്ഞു.
ന മേഽസി മിത്രം ന തഥാനുകമ്പ്യോ ന ചോപകര്താസി ന മേ പ്രിയോഽസി। അരിശ്ച രാമസ്യ സഹാനുബന്ധ- സ്തതോഽസി വാലീവ വധാര്ഹ വധ്യഃ
നീ എന്റെ സുഹൃത്ത് അല്ല, കരുണയ്ക്ക് അർഹനുമല്ല, ഉപകാരിയും അല്ല, പ്രിയനുമല്ല; നീ രാമന്റെ ശത്രുവും അവന്റെ ശത്രുക്കളോടൊപ്പം ചേർന്നവനും ആകയാൽ, വാലിയെപ്പോലെ തന്നെ, കൊല്ലപ്പെടാൻ അർഹനാണ്.
നിഹന്മ്യഹം ത്വാം സസുതം സബന്ധും സജ്ഞാതിവര്ഗം രജനീചരേശ। ലങ്കാം ച സര്വാം മഹതാ ബലേന സര്വൈഃ കരിഷ്യാമി സമേത്യ ഭസ്മ
രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരുടെ രാജാവേ, ഞാൻ നിന്നെയും നിന്റെ മക്കളെയും ബന്ധുക്കളെയും കൂട്ടുകാരെയും കൊല്ലും; എന്റെ വലിയ സൈന്യത്തോടെ മുഴുവൻ ലങ്കയും ചാരമാക്കും.