ഏവമുക്തസ്തു സൌമിത്രിരഭ്യഷിഞ്ചദ് വിഭീഷണമ്। മധ്യേ വാനരമുഖ്യാനാം രാജാനം രാജശാസനാത്
അങ്ങനെ രാമന്റെ കല്പനപ്രകാരം സൗമിത്രി വിഭീഷണനെ വാനരന്മാരുടെ മുൻപിൽ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
തം പ്രസാദം തു രാമസ്യ ദൃഷ്ട്വാ സദ്യഃ പ്ലവങ്ഗമാഃ। പ്രചുക്രുശുര്മഹാത്മാനം സാധുസാധ്വിതി ചാബ്രുവന്
രാമന്റെ ഈ അനുഗ്രഹം കണ്ട വാനരന്മാർ ഉടനെ സന്തോഷത്തോടെ 'നന്നായി ചെയ്തു, നന്നായി ചെയ്തു' എന്ന് മഹാത്മാവിനെ സ്തുതിച്ചു.
അബ്രവീച്ച ഹനൂമാംശ്ച സുഗ്രീവശ്ച വിഭീഷണമ്। കഥം സാഗരമക്ഷോഭ്യം തരാമ വരുണാലയമ്। സൈന്യൈഃ പരിവൃതാഃ സര്വേ വാനരാണാം മഹൌജസാമ്
അപ്പോൾ ഹനുമാനും സുഗ്രീവനും വിഭീഷണനോട് ചോദിച്ചു: 'വാനരസൈന്യത്തോടൊപ്പം നമുക്ക് ഈ അകലാത്ത സമുദ്രം എങ്ങനെ കടക്കാം?'
ഉപായൈരഭിഗച്ഛാമ യഥാ നദനദീപതിമ്। തരാമ തരസാ സര്വേ സസൈന്യാ വരുണാലയമ്
നദികൾക്കും പുഴകൾക്കും രാജാവായ സമുദ്രനാഥനെ ഏതെങ്കിലും മാർഗ്ഗത്തിൽ സമീപിച്ച്, നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും സൈന്യത്തോടൊപ്പം വേഗത്തിൽ കടക്കാൻ കഴിയണം.
ഏവമുക്തസ്തു ധര്മാത്മാ പ്രത്യുവാച വിഭീഷണഃ। സമുദ്രം രാഘവോ രാജാ ശരണം ഗന്തുമര്ഹതി
ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ ധർമ്മനിഷ്ഠനായ വിഭീഷണൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'രാജാവായ രാഘവൻ സമുദ്രനാഥനിൽ അഭയം തേടേണ്ടതാണ്.'
ഖാനിതഃ സഗരേണായമപ്രമേയോ മഹോദധിഃ। കര്തുമര്ഹതി രാമസ്യ ജ്ഞാതേഃ കാര്യം മഹോദധിഃ
സഗരൻ കുഴിച്ചെടുത്ത ഈ അപ്പാരമായ മഹാസമുദ്രം രാമന്റെ ആവശ്യത്തിനായി സഹായം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.
ഏവം വിഭീഷണേനോക്തോ രാക്ഷസേന വിപശ്ചിതാ। ആജഗാമാഥ സുഗ്രീവോ യത്ര രാമഃ സലക്ഷ്മണഃ
ഇങ്ങനെ ജ്ഞാനിയായ വിഭീഷണൻ പറഞ്ഞതിനെ തുടർന്ന്, സുഗ്രീവൻ ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം രാമന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.
തതശ്ചാഖ്യാതുമാരേഭേ വിഭീഷണവചഃ ശുഭമ്। സുഗ്രീവോ വിപുലഗ്രീവഃ സാഗരസ്യോപവേശനമ്
അപ്പോൾ വിശാലമായ കഴുത്തുള്ള സുഗ്രീവൻ, സമുദ്രത്തിൻറെ തീരത്ത് ഇരുന്ന്, വിഭീഷണന്റെ ശുഭമായ വാക്കുകൾ രാമനോട് പറഞ്ഞു.
പ്രകൃത്യാ ധര്മശീലസ്യ രാമസ്യാസ്യാപ്യരോചത। സലക്ഷ്മണം മഹാതേജാഃ സുഗ്രീവം ച ഹരീശ്വരമ്
സ്വഭാവത്തിൽ തന്നെ ധർമ്മശീലനായ രാമനും, മഹാതേജസ്സുള്ള ലക്ഷ്മണനും, വാനരാധിപനായ സുഗ്രീവനും ഈ ഉപദേശം അനുകൂലമായി കരുതി.
സത്ക്രിയാര്ഥം ക്രിയാദക്ഷം സ്മിതപൂര്വമഭാഷത। വിഭീഷണസ്യ മന്ത്രോഽയം മമ ലക്ഷ്മണ രോചതേ
ശ്രദ്ധയോടെ പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിവുള്ള രാമൻ, നല്ല പെരുമാറ്റത്തിനായി, പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: 'ലക്ഷ്മണാ, വിഭീഷണന്റെ ഈ ഉപദേശം എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്.'
സുഗ്രീവഃ പണ്ഡിതോ നിത്യം ഭവാന് മന്ത്രവിചക്ഷണഃ। ഉഭാഭ്യാം സമ്പ്രധാര്യാര്ഥം രോചതേ യത് തദുച്യതാമ്
സുഗ്രീവൻ എപ്പോഴും പണ്ഡിതനാണ്, നീയും ഉപദേശത്തിൽ നിപുണനാണ്. നിങ്ങൾ ഇരുവരും ആലോചിച്ച് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതെന്താണോ അതു പറയുക.
ഏവമുക്തൌ തതോ വീരാവുഭൌ സുഗ്രീവലക്ഷ്മണൌ। സമുദാചാരസംയുക്തമിദം വചനമൂചതുഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, വീരന്മാരായ സുഗ്രീവനും ലക്ഷ്മണനും, ഉചിതമായ രീതിയിൽ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
കിമര്ഥം നൌ നരവ്യാഘ്ര ന രോചിഷ്യതി രാഘവ। വിഭീഷണേന യത് തൂക്തമസ്മിന് കാലേ സുഖാവഹമ്
'മാനവസിംഹനായ രാഘവാ, ഈ അനുയോജ്യമായ സമയത്ത് വിഭീഷണൻ പറഞ്ഞത് വിജയത്തിനായി ഉതകുന്നതാണ്. അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്കത് ഇഷ്ടമാകാതിരിക്കാൻ എന്താണ് കാരണം?'
അബദ്ധ്വാ സാഗരേ സേതും ഘോരേഽസ്മിന് വരുണാലയേ। ലങ്കാ നാസാദിതും ശക്യാ സേന്ദ്രൈരപി സുരാസുരൈഃ
'ഈ ഭയങ്കരമായ സമുദ്രത്തിൽ പാലം പണിയാതെ, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ചേർന്നാലും ലങ്കയെ എത്തിച്ചേരാൻ കഴിയില്ല.'
വിഭീഷണസ്യ ശൂരസ്യ യഥാര്ഥം ക്രിയതാം വചഃ। അലം കാലാത്യയം കൃത്വാ സാഗരോഽയം നിയുജ്യതാമ്। യഥാ സൈന്യേന ഗച്ഛാമ പുരീം രാവണപാലിതാമ്
വീഭീഷണൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്; അതു ചെയ്യണം. ഇനി സമയം കളയേണ്ട. ഈ സമുദ്രത്തോട് സൈന്യത്തിന് വഴി കൊടുക്കാൻ ആജ്ഞാപിക്കണം, നാം രാവണൻ ഭരിക്കുന്ന നഗരത്തിലേക്ക് സൈന്യത്തോടെ പോകാൻ.
ഏവമുക്തഃ കുശാസ്തീര്ണേ തീരേ നദനദീപതേഃ। സംവിവേശ തദാ രാമോ വേദ്യാമിവ ഹുതാശനഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, നദികളുടെ രാജാവായ സമുദ്രത്തിന്റെ പുല്ലിട്ട കരയിൽ രാമൻ യജ്ഞവേദിയിൽ കിടക്കുന്നതുപോലെ കിടന്നു.
thumb|വിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ വിംശഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപതാം സർഗം കേൾക്കൂ.
തതോ നിവിഷ്ടാം ധ്വജിനീം സുഗ്രീവേണാഭിപാലിതാമ്। ദദര്ശ രാക്ഷസോഽഭ്യേത്യ ശാര്ദൂലോ നാമ വീര്യവാന്
ശക്തനായ ശാർദൂലൻ എന്നൊരു രാക്ഷസൻ, സുഗ്രീവൻ കാവലിരിക്കുന്ന സൈന്യം പാളയമിട്ടിരിക്കുന്നതു കണ്ടു.
ചാരോ രാക്ഷസരാജസ്യ രാവണസ്യ ദുരാത്മനഃ। താം ദൃഷ്ട്വാ സര്വതോഽവ്യഗ്രാം പ്രതിഗമ്യ സ രാക്ഷസഃ
അവൻ ദുഷ്ടനായ രാക്ഷസരാജാവ് രാവണന്റെ ചാരനായിരുന്നു. സൈന്യം എല്ലായിടത്തും നിർഭയമായി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു, അവൻ തിരിച്ചു പോയി.
ആവിശ്യ ലങ്കാം വേഗേന രാജാനമിദമബ്രവീത്। ഏഷ വൈ വാനരര്ക്ഷൌഘോ ലങ്കാം സമഭിവര്തതേ
വേഗത്തിൽ ലങ്കയിൽ പ്രവേശിച്ച്, രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'വാനരന്മാരുടെയും കരടികളുടെയും വലിയ സൈന്യം ലങ്കയിലേക്ക് വരുന്നു.'
അഗാധശ്ചാപ്രമേയശ്ച ദ്വിതീയ ഇവ സാഗരഃ। പുത്രൌ ദശരഥസ്യേമൌ ഭ്രാതരൌ രാമലക്ഷ്മണൌ
'ദശരഥന്റെ രണ്ടു മക്കളായ രാമനും ലക്ഷ്മണനും അളക്കാൻ കഴിയാത്തതും, ആഴമുള്ളതും, രണ്ടാമത്തെ സമുദ്രം പോലുമാണ്.'
ഉത്തമൌ രൂപസമ്പന്നൌ സീതായാഃ പദമാഗതൌ। ഏതൌ സാഗരമാസാദ്യ സംനിവിഷ്ടൌ മഹാദ്യുതേ
'അവർക്കു രൂപവും ഭംഗിയും ഉണ്ട്; സീതയുടെ അടുക്കൽ എത്താനും, മഹത്വം നിറഞ്ഞ ഇവർ സമുദ്രത്തിൻ അരികിൽ പാളയമിട്ടിരിക്കുന്നു.'
ബലം ചാകാശമാവൃത്യ സര്വതോ ദശയോജനമ്। തത്ത്വഭൂതം മഹാരാജ ക്ഷിപ്രം വേദിതുമര്ഹസി
'അവരുടെ സൈന്യം പത്ത് യോജന ദൂരത്തോളം ആകാശം മുഴുവൻ മൂടുന്നു. മഹാരാജാവേ, യാഥാർത്ഥ്യം ഉടൻ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്.'
തവ ദൂതാ മഹാരാജ ക്ഷിപ്രമര്ഹന്തി വേദിതുമ്। ഉപപ്രദാനം സാന്ത്വം വാ ഭേദോ വാത്ര പ്രയുജ്യതാമ്
'മഹാരാജാവേ, നിങ്ങളുടെ ദൂതന്മാർ ഉടൻ അന്വേഷിക്കണം; സമ്മാനം കൊടുക്കണോ, സമാധാനം ചെയ്യണോ, വേർപാട് ഉണ്ടാക്കണോ എന്ന് തീരുമാനിക്കണം.'
ശാര്ദൂലസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ രാവണോ രാക്ഷസേശ്വരഃ। ഉവാച സഹസാ വ്യഗ്രഃ സമ്പ്രധാര്യാര്ഥമാത്മനഃ। ശുകം സാധു തദാ രക്ഷോ വാക്യമര്ഥവിദാം വരമ്
ശാർദൂലന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാക്ഷസാധിപൻ രാവണൻ, ഉടനെ ഉണർന്നുപോയി, കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ച് അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ശുകനോട് പറഞ്ഞു.
സുഗ്രീവം ബ്രൂഹി ഗത്വാഽഽശു രാജാനം വചനാന്മമ। യഥാസംദേശമക്ലീബം ശ്ലക്ഷ്ണയാ പരയാ ഗിരാ
നീ വേഗത്തിൽ പോയി, എന്റെ വാക്ക് സുഗ്രീവൻ രാജാവിനോട് പറയണം. ദയയും ഉറപ്പും നിറഞ്ഞ്, ഭയമോ ദുർബലതയോ കൂടാതെ സന്ദേശം എത്തിക്കണം.
ത്വം വൈ മഹാരാജകുലപ്രസൂതോ മഹാബലശ്ചര്ക്ഷരജഃസുതശ്ച। ന കശ്ചനാര്ഥസ്തവ നാസ്ത്യനര്ഥ- സ്തഥാപി മേ ഭ്രാതൃസമോ ഹരീശ
നീ മഹാരാജകുലത്തിൽ ജനിച്ചവനാണ്, വലിയ ശക്തിയുമുണ്ട്, ഋക്ഷരാജാവിന്റെ മകനുമാണ്; നിനക്ക് യാതൊരു കുറവും ദു:ഖവും ഇല്ല, എന്നിരുന്നാലും വാനരാധിപാ, നീ എനിക്ക് സഹോദരനുപോലെയാണ്.
അഹം യദ്യഹരം ഭാര്യാം രാജപുത്രസ്യ ധീമതഃ। കിം തത്ര തവ സുഗ്രീവ കിഷ്കിന്ധാം പ്രതി ഗമ്യതാമ്
ഞാൻ ധീരനായ രാജപുത്രന്റെ ഭാര്യയെ കൊണ്ടുപോയാൽ അതിൽ നിനക്ക് എന്താണ്, സുഗ്രീവാ? നീ കിഷ്കിന്ദയിലേക്ക് മടങ്ങിക്കൊള്ളൂ.
നഹീയം ഹരിഭിര്ലങ്കാ പ്രാപ്തും ശക്യാ കഥംചന। ദേവൈരപി സഗന്ധര്വൈഃ കിം പുനര്നരവാനരൈഃ
വാനരന്മാർക്ക് ലങ്കയെ എങ്ങനെയും എത്താൻ കഴിയില്ല; ദേവന്മാർക്കും ഗന്ധർവന്മാർക്കും പോലും സാധ്യമല്ല—പിന്നെ മനുഷ്യർക്കോ വാനരർക്കോ എങ്ങനെ സാധിക്കും?
സ തദാ രാക്ഷസേന്ദ്രേണ സംദിഷ്ടോ രജനീചരഃ। ശുകോ വിഹംഗമോ ഭൂത്വാ തൂര്ണമാപ്ലുത്യ ചാമ്ബരമ്
അപ്പോൾ, രാക്ഷസാധിപൻ കല്പിച്ചതുപോലെ, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ശുകൻ പക്ഷിയായി രൂപം മാറി വേഗത്തിൽ ആകാശത്തിലേക്ക് പറന്നു.