ദേവദാനവഗന്ധര്വാഃ പിശാചപതഗോരഗാഃ। സര്വേ ധര്ഷയിതും ശക്യാഃ കിം പുനര്മാനവൌ രണേ
ദേവന്മാരെയും ദാനവന്മാരെയും ഗാന്ധര്വന്മാരെയും പിശാചുകളെയും പക്ഷികളെയും പാമ്പുകളെയും എല്ലാം ജയിക്കാനാവും; അങ്ങനെ ഇരുവന്മാരെ യുദ്ധത്തില് ജയിക്കാനാവില്ലേ?
സര്വേ പ്രമത്താ വിശ്വസ്താ വഞ്ചിതാഃ സ്മ ഹനൂമതാ। നഹി മേ ജീവതോ ഗച്ഛേജ്ജീവന് സ വനഗോചരഃ
എല്ലാവരും അശ്രദ്ധയോടെയും വിശ്വാസത്തോടെയും പെരുമാറി ഹനുമാനാല് വഞ്ചിതരായി. ഞാന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുവരെ ആ കാട്ടുകാരന് ജീവനോടെ രക്ഷപ്പെടില്ല.
സര്വാം സാഗരപര്യന്താം സശൈലവനകാനനാമ്। കരോമ്യവാനരാം ഭൂമിമാജ്ഞാപയതു മാം ഭവാന്
സമുദ്രം വരെ മലകളും കാടുകളും വനങ്ങളും ഉള്ള ഈ ഭൂമി മുഴുവന് വാനരന്മാരില്ലാത്തതാക്കാം; അതിന് ഭവാന് എന്നോട് കല്പന മാത്രം ചെയ്യൂ.
രക്ഷാം ചൈവ വിധാസ്യാമി വാനരാദ് രജനീചര। നാഗമിഷ്യതി തേ ദുഃഖം കിംചിദാത്മാപരാധജമ്
വാനരന്മാരില് നിന്നുള്ള സംരക്ഷണം ഞാന് ഒരുക്കും, രാത്രിയില് സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ. നിന്റെ തെറ്റുകൊണ്ടു നിന്നെ ഒരു ദുഃഖവും ബാധിക്കില്ല.
അബ്രവീത് തു സുസംക്രുദ്ധോ ദുര്മുഖോ നാമ രാക്ഷസഃ। ഇദം ന ക്ഷമണീയം ഹി സര്വേഷാം നഃ പ്രധര്ഷണമ്
അതിനുശേഷം, അത്യന്തം കോപത്തോടെ ദുര്മുഖന് എന്ന രാക്ഷസന് പറഞ്ഞു: 'ഈ അപമാനം ഞങ്ങളാരും സഹിക്കേണ്ടതല്ല.'
അയം പരിഭവോ ഭൂയഃ പുരസ്യാന്തഃപുരസ്യ ച। ശ്രീമതോ രാക്ഷസേന്ദ്രസ്യ വാനരേണ പ്രധര്ഷണമ്
നഗരത്തിനും അകത്തുള്ള രാജപ്രാസാദത്തിനും ഇതൊരു വലിയ അപമാനമാണ് — മഹത്വമുള്ള രാക്ഷസരാജാവിന് ഒരു വാനരന് ചെയ്ത അവമാനം.
തതോഽബ്രവീത് സുസംക്രുദ്ധോ വജ്രദംഷ്ട്രോ മഹാബലഃ। പ്രഗൃഹ്യ പരിഘം ഘോരം മാംസശോണിതരൂഷിതമ്
അതിനുശേഷം, അത്യന്തം കോപത്തോടെ ശക്തനായ വജ്രദംഷ്ട്രന് മാംസം രക്തം 묻ിയ ഇരുമ്പ് വടിവാളെടുത്ത് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
കിം നോ ഹനൂമതാ കാര്യം കൃപണേന തപസ്വിനാ। രാമേ തിഷ്ഠതി ദുര്ധര്ഷേ സുഗ്രീവേഽപി സലക്ഷ്മണേ
ഹനുമാനെന്ന ആ ദയനീയനായ തപസ്സിയോട് നമ്മള് എന്ത് ചെയ്യണം? രാമനും സുഗ്രീവനും ലക്ഷ്മണനും അവിടെ നിലകൊള്ളുമ്പോള്.
അദ്യ രാമം സസുഗ്രീവം പരിഘേണ സലക്ഷ്മണമ്। ആഗമിഷ്യാമി ഹത്വൈകോ വിക്ഷോഭ്യ ഹരിവാഹിനീമ്
ഇന്ന് ഞാന് ഒരുത്തന് തന്നെ എന്റെ വടിവാളുമായി പോയി രാമനെയും സുഗ്രീവനെയും ലക്ഷ്മണനെയും സംഹരിച്ച് വാനരസൈന്യത്തെ ചിതറിക്കും.
ഇദം മമാപരം വാക്യം ശൃണു രാജന് യദിച്ഛസി। ഉപായകുശലോ ഹ്യേവ ജയേച്ഛത്രൂനതന്ദ്രിതഃ
രാജാവേ, ഇതാ എന്റെ മറ്റൊരു ഉപദേശം കേള്ക്കൂ, ഭവാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കില്. ഉപായത്തില് നിപുണനും ക്ഷീണം അറിയാത്തവനും ശത്രുക്കളെ ജയിക്കും.
കാമരൂപധരാഃ ശൂരാഃ സുഭീമാ ഭീമദര്ശനാഃ। രാക്ഷസാ വാ സഹസ്രാണി രാക്ഷസാധിപ നിശ്ചിതാഃ
രൂപം മാറ്റാന് കഴിവുള്ള, ധൈര്യശാലികളും ഭയങ്കരരുമായി ഭയാനകമായ രൂപമുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് രാക്ഷസന്മാര് തയ്യാറാണ്, രാത്രിയില് സഞ്ചരിക്കുന്നവരുടെ രാജാവേ.
കാകുത്സ്ഥമുപസംഗമ്യ ബിഭ്രതോ മാനുഷം വപുഃ। സര്വേ ഹ്യസമ്ഭ്രമാ ഭൂത്വാ ബ്രുവന്തു രഘുസത്തമമ്
അവരൊക്കെയും മനുഷ്യരൂപം ധരിച്ച് കാകുത്സ്ഥനോടു സമീപിച്ച് ഭയമില്ലാതെ രഘുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനോട് സംസാരിക്കട്ടെ.
പ്രേഷിതാ ഭരതേനൈവ ഭ്രാത്രാ തവ യവീയസാ। സ ഹി സേനാം സമുത്ഥാപ്യ ക്ഷിപ്രമേവോപയാസ്യതി
നിന്റെ ഇളയ സഹോദരനായ ഭാരതന് അയച്ചവനാണ് അവന്. അവന് സൈന്യം ഒരുക്കി ഉടന് ഇവിടെ എത്തും.
തതോ വയമിതസ്തൂര്ണം ശൂലശക്തിഗദാധരാഃ। ചാപബാണാസിഹസ്താശ്ച ത്വരിതാസ്തത്ര യാമഹേ
അതിനുശേഷം ഞങ്ങള് ഇവിടെ നിന്ന് വേഗത്തില് കുന്തം, ശൂലം, ഗദ, വില്ല്, അമ്പ്, വാൾ എന്നിവയുമായി അവിടെ എത്തും.
ആകാശേ ഗണശഃ സ്ഥിത്വാ ഹത്വാ താം ഹരിവാഹിനീമ്। അശ്മശസ്ത്രമഹാവൃഷ്ട്യാ പ്രാപയാമ യമക്ഷയമ്
ആകാശത്ത് കൂട്ടങ്ങളായി നിന്നുകൊണ്ട്, നാം ആ കുരങ്ങുകളുടെ സൈന്യത്തെ കല്ലുകളും ആയുധങ്ങളും കൊണ്ട് വലിയ മഴപോലെ ആക്രമിച്ച്, അവരെ യമലോകത്തിലേക്ക് അയയ്ക്കാം.
ഏവം ചേദുപസര്പേതാമനയം രാമലക്ഷ്മണൌ। അവശ്യമപനീതേന ജഹതാമേവ ജീവിതമ്
രാമനും ലക്ഷ്മണനും ഇങ്ങനെ അടുത്തുവന്നാൽ, അവരെ ജീവനിൽ നിന്ന് ഒഴിപ്പിച്ച് അവർക്കു മരണമാണ് വരേണ്ടത്.
കൌമ്ഭകര്ണിസ്തതോ വീരോ നികുമ്ഭോ നാമ വീര്യവാന്। അബ്രവീത് പരമക്രുദ്ധോ രാവണം ലോകരാവണമ്
അതിനുശേഷം, കുംഭകർണന്റെ വംശത്തിൽപ്പെട്ട വീരനായ നികുംബൻ, അത്യന്തം കോപത്തോടെ ലോകങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രാവണനോടു പറഞ്ഞു.
സര്വേ ഭവന്തസ്തിഷ്ഠന്തു മഹാരാജേന സംഗതാഃ। അഹമേകോ ഹനിഷ്യാമി രാഘവം സഹലക്ഷ്മണമ്
എല്ലാവരും മഹാരാജാവിനോടൊപ്പം ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ; ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കു രാഘവനെയും ലക്ഷ്മണനെയും കൊല്ലാം.
സുഗ്രീവം സഹനൂമന്തം സര്വാംശ്ചൈവാത്ര വാനരാന്। തതോ വജ്രഹനുര്നാമ രാക്ഷസഃ പര്വതോപമഃ
സുഗ്രീവനും ഹനുമാനുമായി കൂടിയുള്ള എല്ലാ വാനരന്മാരെയും — അപ്പോൾ പർവതത്തിനെപ്പോലെയുള്ള വജ്രഹനുർ എന്ന രാക്ഷസൻ —
ക്രുദ്ധഃ പരിലിഹന് സൃക്കാം ജിഹ്വയാ വാക്യമബ്രവീത്। സ്വൈരം കുര്വന്തു കാര്യാണി ഭവന്തോ വിഗതജ്വരാഃ
കോപത്തോടെ, നാവുകൊണ്ട് അധരങ്ങൾ ചുളിച്ച്, അവൻ പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഭയമില്ലാതെ നിങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങൾ സ്വതന്ത്രമായി ചെയ്യട്ടെ.'
ഏകോഽഹം ഭക്ഷയിഷ്യാമി താം സര്വാം ഹരിവാഹിനീമ്। സ്വസ്ഥാഃ ക്രീഡന്തു നിശ്ചിന്താഃ പിബന്തു മധു വാരുണീമ്
ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ആ മുഴുവൻ കുരങ്ങുസൈന്യത്തെയും തിന്നുകളയും; നിങ്ങൾ എല്ലാവരും മനസ്സുതുടങ്ങി, ആശങ്കയില്ലാതെ കളിക്കട്ടെ, മധുരപാനീയങ്ങൾ കുടിക്കട്ടെ.
അഹമേകോ വധിഷ്യാമി സുഗ്രീവം സഹലക്ഷ്മണമ്। സാങ്ഗദം ച ഹനൂമന്തം സര്വാംശ്ചൈവാത്ര വാനരാന്
ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് സുഗ്രീവനെയും ലക്ഷ്മണനെയും അങ്കദനെയും ഹനുമാനെയും ഇവിടെയുള്ള എല്ലാ വാനരന്മാരെയും കൊല്ലാം.
thumb|നവമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ നവമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ ഒമ്പതാം സർഗം കേൾക്കട്ടെ.
തതോ നികുമ്ഭോ രഭസഃ സൂര്യശത്രുര്മഹാബലഃ। സുപ്തഘ്നോ യജ്ഞകോപശ്ച മഹാപാര്ശ്വമഹോദരൌ
അതിനുശേഷം, നികുംബൻ, രഭസൻ, സൂര്യശത്രു എന്ന മഹാബലശാലി, സൂപ്തഘ്നൻ, യജ്ഞകോപൻ, മഹാപാർശ്വൻ, മഹോദരൻ —
അഗ്നികേതുശ്ച ദുര്ധര്ഷോ രശ്മികേതുശ്ച രാക്ഷസഃ। ഇന്ദ്രജിച്ച മഹാതേജാ ബലവാന് രാവണാത്മജഃ
അഗ്നികേതു എന്ന അതിജയശാലി, രശ്മികേതു എന്ന രാക്ഷസൻ, മഹാതേജസ്സുള്ള രാവണപുത്രൻ ഇന്ദ്രജിത് —
പ്രഹസ്തോഽഥ വിരൂപാക്ഷോ വജ്രദംഷ്ട്രോ മഹാബലഃ। ധൂമ്രാക്ഷശ്ചാതികായശ്ച ദുര്മുഖശ്ചൈവ രാക്ഷസഃ
പ്രഹസ്തൻ, വിരൂപാക്ഷൻ, മഹാബലശാലിയായ വജ്രദംഷ്ട്രൻ, ധൂമ്രാക്ഷൻ, അതികായൻ, ദുർമുഖൻ എന്ന രാക്ഷസൻ —
പരിഘാന് പട്ടിശാന് ശൂലാന് പ്രാസാന് ശക്തിപരശ്വധാന്। ചാപാനി ച സുബാണാനി ഖഡ്ഗാംശ്ച വിപുലാമ്ബുഭാന്
പറിഘങ്ങൾ, പറ്റിശങ്ങൾ, ശൂലങ്ങൾ, പ്രാസങ്ങൾ, ശക്തികൾ, പരശുവുകൾ, നല്ല അമ്പുകളുള്ള വില്ലുകൾ, വിശാലമായ വാൾകൾ — ഇവയെല്ലാം എടുത്തു,
പ്രഗൃഹ്യ പരമക്രുദ്ധാഃ സമുത്പത്യ ച രാക്ഷസാഃ। അബ്രുവന് രാവണം സര്വേ പ്രദീപ്താ ഇവ തേജസാ
അവായുധങ്ങൾ പിടിച്ചുകൊണ്ട്, അത്യന്തം കോപത്തോടെ, രാക്ഷസന്മാർ എഴുന്നേറ്റ്, എല്ലാവരും തേജസ്സിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവരായി രാവണനോടു പറഞ്ഞു:
അദ്യ രാമം വധിഷ്യാമഃ സുഗ്രീവം ച സലക്ഷ്മണമ്। കൃപണം ച ഹനൂമന്തം ലങ്കാ യേന പ്രധര്ഷിതാ
'ഇന്ന് നാം രാമനെയും സുഗ്രീവനെയും ലക്ഷ്മണനെയും, ലങ്കയെ നാശിപ്പിച്ച ദയനീയനായ ഹനുമാനെയും കൊല്ലും.'
താന് ഗൃഹീതായുധാന് സര്വാന് വാരയിത്വാ വിഭീഷണഃ। അബ്രവീത് പ്രാഞ്ജലിര്വാക്യം പുനഃ പ്രത്യുപവേശ്യ താന്
അവായുധങ്ങൾ എടുത്തിരുന്ന എല്ലാവരെയും വിഭവിഷണൻ തടഞ്ഞു നിർത്തി, കയ്യുകൾ ചേർത്ത് അവരെ വീണ്ടും ഇരുത്തി, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: