തിഷ്ഠ വാ കിം മഹാരാജ ശ്രമേണ തവ വാനരാന്। അയമേകോ മഹാബാഹുരിന്ദ്രജിത് ക്ഷപയിഷ്യതി
നീ നില്ക്കുകയോ, മഹാരാജാവേ, അല്ലെങ്കിൽ വിശ്രമിക്കുകയോ ചെയ്യൂ; ഈ മഹാബാഹുവായ ഇന്ദ്രജിത് മാത്രം വാനരന്മാരെ സംഹരിക്കും.
അനേന ച മഹാരാജ മാഹേശ്വരമനുത്തമമ്। ഇഷ്ട്വാ യജ്ഞം വരോ ലബ്ധോ ലോകേ പരമദുര്ലഭഃ
മഹാരാജാവേ, ഇദ്ദേഹം മഹേശ്വരനെ ഉത്തമമായ യജ്ഞത്തിൽ ആരാധിച്ച് ലോകത്തിൽ അപൂർവമായൊരു വരം നേടി.
ശക്തിതോമരമീനം ച വിനികീര്ണാന്ത്രശൈവലമ്। ഗജകച്ഛപസമ്ബാധമശ്വമണ്ഡൂകസംകുലമ്
അവന്റെ ശക്തിയും തുമരവും കൊണ്ട് യുദ്ധഭൂമി, അന്ത്രങ്ങൾ പുകയുന്ന കടൽപോലും, ആനകളും ആമകളും കുതിരകളും തവളകളും നിറഞ്ഞതുപോലും ആയി.
രുദ്രാദിത്യമഹാഗ്രാഹം മരുദ്വസുമഹോരഗമ്। രഥാശ്വഗജതോയൌഘം പദാതിപുലിനം മഹത്
അവൻ അതിനെ രുദ്രന്മാർ, ആദിത്യന്മാർ, വലിയ മുങ്ങന്മാർ, മരുത്, വസു, വലിയ പാമ്പുകൾ, രഥം, കുതിര, ആനകൾ തിരകളായി, പദാതികൾ തീരമായി നിറഞ്ഞ മഹാസമുദ്രമാക്കി.
അനേന ഹി സമാസാദ്യ ദേവാനാം ബലസാഗരമ്। ഗൃഹീതോ ദൈവതപതിര്ലങ്കാം ചാപി പ്രവേശിതഃ
ഇദ്ദേഹം ദേവന്മാരുടെ സൈന്യസമുദ്രം നേരിട്ട് ദേവരാജാവിനെ പിടിച്ചു, ലങ്കയിലേക്കും കൊണ്ടുവന്നു.
പിതാമഹനിയോഗാച്ച മുക്തഃ ശമ്ബരവൃത്രഹാ। ഗതസ്ത്രിവിഷ്ടപം രാജന് സര്വദേവനമസ്കൃതഃ
പിതാമഹന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ശംഭരനും വൃത്രനെയും സംഹരിച്ചവൻ മോചിതനായി, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ആദരവോടെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി, രാജാവേ.
തമേവ ത്വം മഹാരാജ വിസൃജേന്ദ്രജിതം സുതമ്। യാവദ് വാനരസേനാം താം സരാമാം നയതി ക്ഷയമ്
അതിനാല്, മഹാരാജാവേ, നീ ഇന്ദ്രജിത് എന്ന മകനെയാണു അയക്കേണ്ടത്. അവന് രാമനെയും വാനരസൈന്യത്തെയും പൂര്ണമായും നശിപ്പിക്കുന്നതുവരെ അവിടെ അയക്കൂ.
രാജന്നാപദയുക്തേയമാഗതാ പ്രാകൃതാജ്ജനാത്। ഹൃദി നൈവ ത്വയാ കാര്യാ ത്വം വധിഷ്യസി രാഘവമ്
രാജാവേ, ഈ കഷ്ടം സാധാരണ മനുഷ്യരില് നിന്നാണ് വന്നത്. അതിനാല് അതു മനസ്സില് വേദനയാക്കേണ്ടതില്ല. നീ രാഘവനെ കൊല്ലും.
thumb|അഷ്ടമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ അഷ്ടമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ എട്ടാം സര്ഗം കേള്ക്കൂ.
തതോ നീലാമ്ബുദപ്രഖ്യഃ പ്രഹസ്തോ നാമ രാക്ഷസഃ। അബ്രവീത് പ്രാഞ്ജലിര്വാക്യം ശൂരഃ സേനാപതിസ്തദാ
അതിനുശേഷം, കറുത്ത മേഘംപോലെയുള്ള പ്രഹസ്തന് എന്ന രാക്ഷസന്, ധൈര്യവാനായ സൈന്യാധിപതി, കൈകൂപ്പി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ദേവദാനവഗന്ധര്വാഃ പിശാചപതഗോരഗാഃ। സര്വേ ധര്ഷയിതും ശക്യാഃ കിം പുനര്മാനവൌ രണേ
ദേവന്മാരെയും ദാനവന്മാരെയും ഗാന്ധര്വന്മാരെയും പിശാചുകളെയും പക്ഷികളെയും പാമ്പുകളെയും എല്ലാം ജയിക്കാനാവും; അങ്ങനെ ഇരുവന്മാരെ യുദ്ധത്തില് ജയിക്കാനാവില്ലേ?
സര്വേ പ്രമത്താ വിശ്വസ്താ വഞ്ചിതാഃ സ്മ ഹനൂമതാ। നഹി മേ ജീവതോ ഗച്ഛേജ്ജീവന് സ വനഗോചരഃ
എല്ലാവരും അശ്രദ്ധയോടെയും വിശ്വാസത്തോടെയും പെരുമാറി ഹനുമാനാല് വഞ്ചിതരായി. ഞാന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുവരെ ആ കാട്ടുകാരന് ജീവനോടെ രക്ഷപ്പെടില്ല.
സര്വാം സാഗരപര്യന്താം സശൈലവനകാനനാമ്। കരോമ്യവാനരാം ഭൂമിമാജ്ഞാപയതു മാം ഭവാന്
സമുദ്രം വരെ മലകളും കാടുകളും വനങ്ങളും ഉള്ള ഈ ഭൂമി മുഴുവന് വാനരന്മാരില്ലാത്തതാക്കാം; അതിന് ഭവാന് എന്നോട് കല്പന മാത്രം ചെയ്യൂ.
രക്ഷാം ചൈവ വിധാസ്യാമി വാനരാദ് രജനീചര। നാഗമിഷ്യതി തേ ദുഃഖം കിംചിദാത്മാപരാധജമ്
വാനരന്മാരില് നിന്നുള്ള സംരക്ഷണം ഞാന് ഒരുക്കും, രാത്രിയില് സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ. നിന്റെ തെറ്റുകൊണ്ടു നിന്നെ ഒരു ദുഃഖവും ബാധിക്കില്ല.
അബ്രവീത് തു സുസംക്രുദ്ധോ ദുര്മുഖോ നാമ രാക്ഷസഃ। ഇദം ന ക്ഷമണീയം ഹി സര്വേഷാം നഃ പ്രധര്ഷണമ്
അതിനുശേഷം, അത്യന്തം കോപത്തോടെ ദുര്മുഖന് എന്ന രാക്ഷസന് പറഞ്ഞു: 'ഈ അപമാനം ഞങ്ങളാരും സഹിക്കേണ്ടതല്ല.'
അയം പരിഭവോ ഭൂയഃ പുരസ്യാന്തഃപുരസ്യ ച। ശ്രീമതോ രാക്ഷസേന്ദ്രസ്യ വാനരേണ പ്രധര്ഷണമ്
നഗരത്തിനും അകത്തുള്ള രാജപ്രാസാദത്തിനും ഇതൊരു വലിയ അപമാനമാണ് — മഹത്വമുള്ള രാക്ഷസരാജാവിന് ഒരു വാനരന് ചെയ്ത അവമാനം.
തതോഽബ്രവീത് സുസംക്രുദ്ധോ വജ്രദംഷ്ട്രോ മഹാബലഃ। പ്രഗൃഹ്യ പരിഘം ഘോരം മാംസശോണിതരൂഷിതമ്
അതിനുശേഷം, അത്യന്തം കോപത്തോടെ ശക്തനായ വജ്രദംഷ്ട്രന് മാംസം രക്തം 묻ിയ ഇരുമ്പ് വടിവാളെടുത്ത് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
കിം നോ ഹനൂമതാ കാര്യം കൃപണേന തപസ്വിനാ। രാമേ തിഷ്ഠതി ദുര്ധര്ഷേ സുഗ്രീവേഽപി സലക്ഷ്മണേ
ഹനുമാനെന്ന ആ ദയനീയനായ തപസ്സിയോട് നമ്മള് എന്ത് ചെയ്യണം? രാമനും സുഗ്രീവനും ലക്ഷ്മണനും അവിടെ നിലകൊള്ളുമ്പോള്.
അദ്യ രാമം സസുഗ്രീവം പരിഘേണ സലക്ഷ്മണമ്। ആഗമിഷ്യാമി ഹത്വൈകോ വിക്ഷോഭ്യ ഹരിവാഹിനീമ്
ഇന്ന് ഞാന് ഒരുത്തന് തന്നെ എന്റെ വടിവാളുമായി പോയി രാമനെയും സുഗ്രീവനെയും ലക്ഷ്മണനെയും സംഹരിച്ച് വാനരസൈന്യത്തെ ചിതറിക്കും.
ഇദം മമാപരം വാക്യം ശൃണു രാജന് യദിച്ഛസി। ഉപായകുശലോ ഹ്യേവ ജയേച്ഛത്രൂനതന്ദ്രിതഃ
രാജാവേ, ഇതാ എന്റെ മറ്റൊരു ഉപദേശം കേള്ക്കൂ, ഭവാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കില്. ഉപായത്തില് നിപുണനും ക്ഷീണം അറിയാത്തവനും ശത്രുക്കളെ ജയിക്കും.
കാമരൂപധരാഃ ശൂരാഃ സുഭീമാ ഭീമദര്ശനാഃ। രാക്ഷസാ വാ സഹസ്രാണി രാക്ഷസാധിപ നിശ്ചിതാഃ
രൂപം മാറ്റാന് കഴിവുള്ള, ധൈര്യശാലികളും ഭയങ്കരരുമായി ഭയാനകമായ രൂപമുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് രാക്ഷസന്മാര് തയ്യാറാണ്, രാത്രിയില് സഞ്ചരിക്കുന്നവരുടെ രാജാവേ.
കാകുത്സ്ഥമുപസംഗമ്യ ബിഭ്രതോ മാനുഷം വപുഃ। സര്വേ ഹ്യസമ്ഭ്രമാ ഭൂത്വാ ബ്രുവന്തു രഘുസത്തമമ്
അവരൊക്കെയും മനുഷ്യരൂപം ധരിച്ച് കാകുത്സ്ഥനോടു സമീപിച്ച് ഭയമില്ലാതെ രഘുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനോട് സംസാരിക്കട്ടെ.
പ്രേഷിതാ ഭരതേനൈവ ഭ്രാത്രാ തവ യവീയസാ। സ ഹി സേനാം സമുത്ഥാപ്യ ക്ഷിപ്രമേവോപയാസ്യതി
നിന്റെ ഇളയ സഹോദരനായ ഭാരതന് അയച്ചവനാണ് അവന്. അവന് സൈന്യം ഒരുക്കി ഉടന് ഇവിടെ എത്തും.
തതോ വയമിതസ്തൂര്ണം ശൂലശക്തിഗദാധരാഃ। ചാപബാണാസിഹസ്താശ്ച ത്വരിതാസ്തത്ര യാമഹേ
അതിനുശേഷം ഞങ്ങള് ഇവിടെ നിന്ന് വേഗത്തില് കുന്തം, ശൂലം, ഗദ, വില്ല്, അമ്പ്, വാൾ എന്നിവയുമായി അവിടെ എത്തും.
ആകാശേ ഗണശഃ സ്ഥിത്വാ ഹത്വാ താം ഹരിവാഹിനീമ്। അശ്മശസ്ത്രമഹാവൃഷ്ട്യാ പ്രാപയാമ യമക്ഷയമ്
ആകാശത്ത് കൂട്ടങ്ങളായി നിന്നുകൊണ്ട്, നാം ആ കുരങ്ങുകളുടെ സൈന്യത്തെ കല്ലുകളും ആയുധങ്ങളും കൊണ്ട് വലിയ മഴപോലെ ആക്രമിച്ച്, അവരെ യമലോകത്തിലേക്ക് അയയ്ക്കാം.
ഏവം ചേദുപസര്പേതാമനയം രാമലക്ഷ്മണൌ। അവശ്യമപനീതേന ജഹതാമേവ ജീവിതമ്
രാമനും ലക്ഷ്മണനും ഇങ്ങനെ അടുത്തുവന്നാൽ, അവരെ ജീവനിൽ നിന്ന് ഒഴിപ്പിച്ച് അവർക്കു മരണമാണ് വരേണ്ടത്.
കൌമ്ഭകര്ണിസ്തതോ വീരോ നികുമ്ഭോ നാമ വീര്യവാന്। അബ്രവീത് പരമക്രുദ്ധോ രാവണം ലോകരാവണമ്
അതിനുശേഷം, കുംഭകർണന്റെ വംശത്തിൽപ്പെട്ട വീരനായ നികുംബൻ, അത്യന്തം കോപത്തോടെ ലോകങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രാവണനോടു പറഞ്ഞു.
സര്വേ ഭവന്തസ്തിഷ്ഠന്തു മഹാരാജേന സംഗതാഃ। അഹമേകോ ഹനിഷ്യാമി രാഘവം സഹലക്ഷ്മണമ്
എല്ലാവരും മഹാരാജാവിനോടൊപ്പം ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ; ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കു രാഘവനെയും ലക്ഷ്മണനെയും കൊല്ലാം.
സുഗ്രീവം സഹനൂമന്തം സര്വാംശ്ചൈവാത്ര വാനരാന്। തതോ വജ്രഹനുര്നാമ രാക്ഷസഃ പര്വതോപമഃ
സുഗ്രീവനും ഹനുമാനുമായി കൂടിയുള്ള എല്ലാ വാനരന്മാരെയും — അപ്പോൾ പർവതത്തിനെപ്പോലെയുള്ള വജ്രഹനുർ എന്ന രാക്ഷസൻ —
ക്രുദ്ധഃ പരിലിഹന് സൃക്കാം ജിഹ്വയാ വാക്യമബ്രവീത്। സ്വൈരം കുര്വന്തു കാര്യാണി ഭവന്തോ വിഗതജ്വരാഃ
കോപത്തോടെ, നാവുകൊണ്ട് അധരങ്ങൾ ചുളിച്ച്, അവൻ പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഭയമില്ലാതെ നിങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങൾ സ്വതന്ത്രമായി ചെയ്യട്ടെ.'