ദാനവേന്ദ്രോ മഹാബാഹോ വീര്യോത്സിക്തോ ദുരാസദഃ। വിഗൃഹ്യ വശമാനീതഃ കുമ്ഭീനസ്യാഃ സുഖാവഹഃ
വീര്യത്തിൽ നിറഞ്ഞ് സമീപിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത ദാനവരാജാവിനെ നീ യുദ്ധം ചെയ്ത് കീഴടക്കി, കുംഭീനസിക്ക് ആശ്വാസം നൽകി.
നിര്ജിതാസ്തേ മഹാബാഹോ നാഗാ ഗത്വാ രസാതലമ്। വാസുകിസ്തക്ഷകഃ ശങ്ഖോ ജടീ ച വശമാഹൃതാഃ
നീ മഹാബാഹുവായവനേ, പാതാളത്തിൽ ചെന്നു വാസുകി, തക്ഷക, ശംഖ, ജടി എന്നിവരുള്പ്പെടെയുള്ള സർപ്പന്മാരെ കീഴടക്കി.
അക്ഷയാ ബലവന്തശ്ച ശൂരാ ലബ്ധവരാഃ പുനഃ। ത്വയാ സംവത്സരം യുദ്ധ്വാ സമരേ ദാനവാ വിഭോ
അക്ഷയശക്തിയും വീര്യവും അനുഗ്രഹവും ലഭിച്ച ദാനവന്മാരെ നീ ഒരു സംവത്സരം യുദ്ധം നടത്തി ജയിച്ചു.
സ്വബലം സമുപാശ്രിത്യ നീതാ വശമരിംദമ। മായാശ്ചാധിഗതാസ്തത്ര ബഹ്വ്യോ വൈ രാക്ഷസാധിപ
സ്വന്തം ശക്തിയിൽ ആശ്രയിച്ച് നീ അവരെ കീഴടക്കി, ശത്രുനാശക, അവിടെ നീ അനേകം മായാവിദ്യകളും നേടി, രാക്ഷസാധിപനായവനേ.
ശൂരാശ്ച ബലവന്തശ്ച വരുണസ്യ സുതാ രണേ। നിര്ജിതാസ്തേ മഹാഭാഗ ചതുര്വിധബലാനുഗാഃ
വീര്യവും ശക്തിയും നിറഞ്ഞ വരുണന്റെ പുത്രന്മാരെയും നാലു വിഭാഗങ്ങളായ സൈന്യത്തോടൊപ്പം നീ യുദ്ധത്തിൽ കീഴടക്കി, മഹാഭാഗവാനേ.
മൃത്യുദണ്ഡമഹാഗ്രാഹം ശാല്മലീദ്രുമമണ്ഡിതമ്। കാലപാശമഹാവീചിം യമകിംകരപന്നഗമ്
മൃത്യുദണ്ഡം, കാലപാശം, യമന്റെ പാമ്പുകൾ, ശാല്മലിവൃക്ഷം എന്നിവകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട യമലോകത്തിന്റെ മഹാസമുദ്രത്തിലേക്ക് നീ കടന്നു.
മഹാജ്വരേണ ദുര്ധര്ഷം യമലോകമഹാര്ണവമ്। അവഗാഹ്യ ത്വയാ രാജന് യമസ്യ ബലസാഗരമ്
മഹാജ്വരത്താൽ അതിജീവിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള യമലോകത്തിന്റെ മഹാസമുദ്രത്തിലേക്ക് നീ, രാജാവേ, യമന്റെ ശക്തി നിറഞ്ഞ ആഴത്തിൽ കടന്നു.
ജയശ്ച വിപുലഃ പ്രാപ്തോ മൃത്യുശ്ച പ്രതിഷേധിതഃ। സുയുദ്ധേന ച തേ സര്വേ ലോകസ്തത്ര സുതോഷിതാഃ
നീ വലിയ വിജയം നേടി, മരണത്തെ തടഞ്ഞു; നിന്റെ ഉത്തമമായ യുദ്ധംകൊണ്ട് അവിടെയുള്ള ലോകങ്ങൾ മുഴുവൻ സന്തോഷിച്ചു.
ക്ഷത്രിയൈര്ബഹുഭിര്വീരൈഃ ശക്രതുല്യപരാക്രമൈഃ। ആസീദ് വസുമതീ പൂര്ണാ മഹദ്ഭിരിവ പാദപൈഃ
ഇന്ദ്രനോടു തുല്യമായ പരാക്രമമുള്ള അനേകം വീരനായ ക്ഷത്രിയന്മാരാൽ ഭൂമി ഒരിക്കൽ വലിയ വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞതുപോലെ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
തേഷാം വീര്യഗുണോത്സാഹൈര്ന സമോ രാഘവോ രണേ। പ്രസഹ്യ തേ ത്വയാ രാജന് ഹതാഃ സമരദുര്ജയാഃ
വീര്യത്തിലും ഗുണത്തിലും ഉത്സാഹത്തിലും രാഘവൻ അവർക്കു സമനല്ല; സമരത്തിൽ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവരെ നീ ശക്തിയായി സംഹരിച്ചു, രാജാവേ.
തിഷ്ഠ വാ കിം മഹാരാജ ശ്രമേണ തവ വാനരാന്। അയമേകോ മഹാബാഹുരിന്ദ്രജിത് ക്ഷപയിഷ്യതി
നീ നില്ക്കുകയോ, മഹാരാജാവേ, അല്ലെങ്കിൽ വിശ്രമിക്കുകയോ ചെയ്യൂ; ഈ മഹാബാഹുവായ ഇന്ദ്രജിത് മാത്രം വാനരന്മാരെ സംഹരിക്കും.
അനേന ച മഹാരാജ മാഹേശ്വരമനുത്തമമ്। ഇഷ്ട്വാ യജ്ഞം വരോ ലബ്ധോ ലോകേ പരമദുര്ലഭഃ
മഹാരാജാവേ, ഇദ്ദേഹം മഹേശ്വരനെ ഉത്തമമായ യജ്ഞത്തിൽ ആരാധിച്ച് ലോകത്തിൽ അപൂർവമായൊരു വരം നേടി.
ശക്തിതോമരമീനം ച വിനികീര്ണാന്ത്രശൈവലമ്। ഗജകച്ഛപസമ്ബാധമശ്വമണ്ഡൂകസംകുലമ്
അവന്റെ ശക്തിയും തുമരവും കൊണ്ട് യുദ്ധഭൂമി, അന്ത്രങ്ങൾ പുകയുന്ന കടൽപോലും, ആനകളും ആമകളും കുതിരകളും തവളകളും നിറഞ്ഞതുപോലും ആയി.
രുദ്രാദിത്യമഹാഗ്രാഹം മരുദ്വസുമഹോരഗമ്। രഥാശ്വഗജതോയൌഘം പദാതിപുലിനം മഹത്
അവൻ അതിനെ രുദ്രന്മാർ, ആദിത്യന്മാർ, വലിയ മുങ്ങന്മാർ, മരുത്, വസു, വലിയ പാമ്പുകൾ, രഥം, കുതിര, ആനകൾ തിരകളായി, പദാതികൾ തീരമായി നിറഞ്ഞ മഹാസമുദ്രമാക്കി.
അനേന ഹി സമാസാദ്യ ദേവാനാം ബലസാഗരമ്। ഗൃഹീതോ ദൈവതപതിര്ലങ്കാം ചാപി പ്രവേശിതഃ
ഇദ്ദേഹം ദേവന്മാരുടെ സൈന്യസമുദ്രം നേരിട്ട് ദേവരാജാവിനെ പിടിച്ചു, ലങ്കയിലേക്കും കൊണ്ടുവന്നു.
പിതാമഹനിയോഗാച്ച മുക്തഃ ശമ്ബരവൃത്രഹാ। ഗതസ്ത്രിവിഷ്ടപം രാജന് സര്വദേവനമസ്കൃതഃ
പിതാമഹന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ശംഭരനും വൃത്രനെയും സംഹരിച്ചവൻ മോചിതനായി, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ആദരവോടെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി, രാജാവേ.
തമേവ ത്വം മഹാരാജ വിസൃജേന്ദ്രജിതം സുതമ്। യാവദ് വാനരസേനാം താം സരാമാം നയതി ക്ഷയമ്
അതിനാല്, മഹാരാജാവേ, നീ ഇന്ദ്രജിത് എന്ന മകനെയാണു അയക്കേണ്ടത്. അവന് രാമനെയും വാനരസൈന്യത്തെയും പൂര്ണമായും നശിപ്പിക്കുന്നതുവരെ അവിടെ അയക്കൂ.
രാജന്നാപദയുക്തേയമാഗതാ പ്രാകൃതാജ്ജനാത്। ഹൃദി നൈവ ത്വയാ കാര്യാ ത്വം വധിഷ്യസി രാഘവമ്
രാജാവേ, ഈ കഷ്ടം സാധാരണ മനുഷ്യരില് നിന്നാണ് വന്നത്. അതിനാല് അതു മനസ്സില് വേദനയാക്കേണ്ടതില്ല. നീ രാഘവനെ കൊല്ലും.
thumb|അഷ്ടമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ അഷ്ടമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ എട്ടാം സര്ഗം കേള്ക്കൂ.
തതോ നീലാമ്ബുദപ്രഖ്യഃ പ്രഹസ്തോ നാമ രാക്ഷസഃ। അബ്രവീത് പ്രാഞ്ജലിര്വാക്യം ശൂരഃ സേനാപതിസ്തദാ
അതിനുശേഷം, കറുത്ത മേഘംപോലെയുള്ള പ്രഹസ്തന് എന്ന രാക്ഷസന്, ധൈര്യവാനായ സൈന്യാധിപതി, കൈകൂപ്പി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ദേവദാനവഗന്ധര്വാഃ പിശാചപതഗോരഗാഃ। സര്വേ ധര്ഷയിതും ശക്യാഃ കിം പുനര്മാനവൌ രണേ
ദേവന്മാരെയും ദാനവന്മാരെയും ഗാന്ധര്വന്മാരെയും പിശാചുകളെയും പക്ഷികളെയും പാമ്പുകളെയും എല്ലാം ജയിക്കാനാവും; അങ്ങനെ ഇരുവന്മാരെ യുദ്ധത്തില് ജയിക്കാനാവില്ലേ?
സര്വേ പ്രമത്താ വിശ്വസ്താ വഞ്ചിതാഃ സ്മ ഹനൂമതാ। നഹി മേ ജീവതോ ഗച്ഛേജ്ജീവന് സ വനഗോചരഃ
എല്ലാവരും അശ്രദ്ധയോടെയും വിശ്വാസത്തോടെയും പെരുമാറി ഹനുമാനാല് വഞ്ചിതരായി. ഞാന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുവരെ ആ കാട്ടുകാരന് ജീവനോടെ രക്ഷപ്പെടില്ല.
സര്വാം സാഗരപര്യന്താം സശൈലവനകാനനാമ്। കരോമ്യവാനരാം ഭൂമിമാജ്ഞാപയതു മാം ഭവാന്
സമുദ്രം വരെ മലകളും കാടുകളും വനങ്ങളും ഉള്ള ഈ ഭൂമി മുഴുവന് വാനരന്മാരില്ലാത്തതാക്കാം; അതിന് ഭവാന് എന്നോട് കല്പന മാത്രം ചെയ്യൂ.
രക്ഷാം ചൈവ വിധാസ്യാമി വാനരാദ് രജനീചര। നാഗമിഷ്യതി തേ ദുഃഖം കിംചിദാത്മാപരാധജമ്
വാനരന്മാരില് നിന്നുള്ള സംരക്ഷണം ഞാന് ഒരുക്കും, രാത്രിയില് സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ. നിന്റെ തെറ്റുകൊണ്ടു നിന്നെ ഒരു ദുഃഖവും ബാധിക്കില്ല.
അബ്രവീത് തു സുസംക്രുദ്ധോ ദുര്മുഖോ നാമ രാക്ഷസഃ। ഇദം ന ക്ഷമണീയം ഹി സര്വേഷാം നഃ പ്രധര്ഷണമ്
അതിനുശേഷം, അത്യന്തം കോപത്തോടെ ദുര്മുഖന് എന്ന രാക്ഷസന് പറഞ്ഞു: 'ഈ അപമാനം ഞങ്ങളാരും സഹിക്കേണ്ടതല്ല.'
അയം പരിഭവോ ഭൂയഃ പുരസ്യാന്തഃപുരസ്യ ച। ശ്രീമതോ രാക്ഷസേന്ദ്രസ്യ വാനരേണ പ്രധര്ഷണമ്
നഗരത്തിനും അകത്തുള്ള രാജപ്രാസാദത്തിനും ഇതൊരു വലിയ അപമാനമാണ് — മഹത്വമുള്ള രാക്ഷസരാജാവിന് ഒരു വാനരന് ചെയ്ത അവമാനം.
തതോഽബ്രവീത് സുസംക്രുദ്ധോ വജ്രദംഷ്ട്രോ മഹാബലഃ। പ്രഗൃഹ്യ പരിഘം ഘോരം മാംസശോണിതരൂഷിതമ്
അതിനുശേഷം, അത്യന്തം കോപത്തോടെ ശക്തനായ വജ്രദംഷ്ട്രന് മാംസം രക്തം 묻ിയ ഇരുമ്പ് വടിവാളെടുത്ത് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
കിം നോ ഹനൂമതാ കാര്യം കൃപണേന തപസ്വിനാ। രാമേ തിഷ്ഠതി ദുര്ധര്ഷേ സുഗ്രീവേഽപി സലക്ഷ്മണേ
ഹനുമാനെന്ന ആ ദയനീയനായ തപസ്സിയോട് നമ്മള് എന്ത് ചെയ്യണം? രാമനും സുഗ്രീവനും ലക്ഷ്മണനും അവിടെ നിലകൊള്ളുമ്പോള്.
അദ്യ രാമം സസുഗ്രീവം പരിഘേണ സലക്ഷ്മണമ്। ആഗമിഷ്യാമി ഹത്വൈകോ വിക്ഷോഭ്യ ഹരിവാഹിനീമ്
ഇന്ന് ഞാന് ഒരുത്തന് തന്നെ എന്റെ വടിവാളുമായി പോയി രാമനെയും സുഗ്രീവനെയും ലക്ഷ്മണനെയും സംഹരിച്ച് വാനരസൈന്യത്തെ ചിതറിക്കും.
ഇദം മമാപരം വാക്യം ശൃണു രാജന് യദിച്ഛസി। ഉപായകുശലോ ഹ്യേവ ജയേച്ഛത്രൂനതന്ദ്രിതഃ
രാജാവേ, ഇതാ എന്റെ മറ്റൊരു ഉപദേശം കേള്ക്കൂ, ഭവാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കില്. ഉപായത്തില് നിപുണനും ക്ഷീണം അറിയാത്തവനും ശത്രുക്കളെ ജയിക്കും.