വാനരാണാം ഹി ധീരാണാം സഹസ്രൈഃ പരിവാരിതഃ। രാമോഽഭ്യേതി പുരീം ലങ്കാമസ്മാകമുപരോധകഃ
വാനരസേനാപതിമാരായ ധീരന്മാരുടെ ആയിരങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പറ്റിയ രാമൻ ലങ്കാപുരിയിലേക്ക് വരികയാണ്; അവൻ നമ്മുക്ക് ഭീഷണിയാണ്.
തരിഷ്യതി ച സുവ്യക്തം രാഘവഃ സാഗരം സുഖമ്। തരസാ യുക്തരൂപേണ സാനുജഃ സബലാനുഗഃ
രാഘവൻ സഹോദരനോടും സൈന്യത്തോടുമൊപ്പം, ഉത്സാഹത്തോടും വേഗത്തോടും കൂടി, സമുദ്രം എളുപ്പത്തിൽ കടക്കും എന്നത് ഉറപ്പാണ്.
സമുദ്രമുച്ഛോഷയതി വീര്യേണാന്യത്കരോതി വാ। തസ്മിന്നേവംവിധേ കാര്യേ വിരുദ്ധേ വാനരൈഃ സഹ। ഹിതം പുരേ ച സൈന്യേ ച സര്വം സമ്മന്ത്ര്യതാം മമ
അവൻ തന്റെ വീര്യത്തോടെ സമുദ്രം ഉണക്കാമോ, വേറെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാമോ; അങ്ങനെ വാനരന്മാർ എതിരാകുമ്പോൾ, നഗരത്തിനും സൈന്യത്തിനും ഉത്തമമായത് എല്ലാം നിങ്ങൾ എന്നോടൊപ്പം ആലോചിക്കണം.
thumb|സപ്തമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ സപ്തമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ഏഴാമത്തെ സർഗം കേൾക്കട്ടെ.
ഇത്യുക്താ രാക്ഷസേന്ദ്രേണ രാക്ഷസാസ്തേ മഹാബലാഃ। ഊചുഃ പ്രാഞ്ജലയഃ സര്വേ രാവണം രാക്ഷസേശ്വരമ്
ഇങ്ങനെ രാക്ഷസരാജാവിനാൽ ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട മഹാബലശാലികളായ രാക്ഷസന്മാർ കൈകൂപ്പി രാക്ഷസേശ്വരനായ രാവണനോട് പറഞ്ഞു.
ദ്വിഷത്പക്ഷമവിജ്ഞായ നീതിബാഹ്യാസ്ത്വബുദ്ധയഃ। രാജന് പരിഘശക്ത്യൃഷ്ടിശൂലപട്ടിശകുന്തലമ്
ശത്രുവിന്റെ ശക്തി മനസ്സിലാക്കാതെയും, നയവും ബുദ്ധിയും ഇല്ലാതെയും, രാജാവേ, ഞങ്ങൾക്ക് പരിഘം, ശക്തി, ഋഷ്ടി, ശൂലം, പട്ടിശ, ശകുന്തലം എന്നിവയുണ്ട്.
സുമഹന്നോ ബലം കസ്മാദ് വിഷാദം ഭജതേ ഭവാന്। ത്വയാ ഭോഗവതീം ഗത്വാ നിര്ജിതാഃ പന്നഗാ യുധി
ഇത്ര വലിയൊരു സൈന്യം ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോൾ, ഭവാൻ എന്തുകൊണ്ട് വിഷാദത്തിൽ ആകുന്നു? ഭോഗവതിയിൽ ചെന്നു, യുദ്ധത്തിൽ പന്നഗന്മാരെ ജയിച്ചവനല്ലേ നിങ്ങൾ.
കൈലാസശിഖരാവാസീ യക്ഷൈര്ബഹുഭിരാവൃതഃ। സുമഹത്കദനം കൃത്വാ വശ്യസ്തേ ധനദഃ കൃതഃ
കൈലാസശിഖരങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്ന അനേകം യക്ഷന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നതിനുശേഷം, വലിയ യുദ്ധം നടത്തി, ധനദനെ ഭവാൻ കീഴടക്കി.
സ മഹേശ്വരസഖ്യേന ശ്ലാഘമാനസ്ത്വയാ വിഭോ। നിര്ജിതഃ സമരേ രോഷാല്ലോകപാലോ മഹാബലഃ
മഹേശ്വരനോടുള്ള സൗഹൃദം കൊണ്ടു നീ മഹത്വം പ്രാപിച്ചവനാണ്. മഹാബലശാലിയായ ലോകപാലനെ യുദ്ധത്തിൽ കോപത്തോടെ നീ ജയിച്ചു.
വിനിപാത്യ ച യക്ഷൌഘാന് വിക്ഷോഭ്യ വിനിഗൃഹ്യ ച। ത്വയാ കൈലാസശിഖരാദ് വിമാനമിദമാഹൃതമ്
നീ യക്ഷന്മാരുടെ കൂട്ടങ്ങളെ വീഴ്ത്തി അവരെ അകറ്റി കീഴടക്കി, കൈലാസശിഖരത്തിൽ നിന്നുള്ള ഈ ആകാശരഥം കൊണ്ടുവന്നു.
ദാനവേന്ദ്രോ മഹാബാഹോ വീര്യോത്സിക്തോ ദുരാസദഃ। വിഗൃഹ്യ വശമാനീതഃ കുമ്ഭീനസ്യാഃ സുഖാവഹഃ
വീര്യത്തിൽ നിറഞ്ഞ് സമീപിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത ദാനവരാജാവിനെ നീ യുദ്ധം ചെയ്ത് കീഴടക്കി, കുംഭീനസിക്ക് ആശ്വാസം നൽകി.
നിര്ജിതാസ്തേ മഹാബാഹോ നാഗാ ഗത്വാ രസാതലമ്। വാസുകിസ്തക്ഷകഃ ശങ്ഖോ ജടീ ച വശമാഹൃതാഃ
നീ മഹാബാഹുവായവനേ, പാതാളത്തിൽ ചെന്നു വാസുകി, തക്ഷക, ശംഖ, ജടി എന്നിവരുള്പ്പെടെയുള്ള സർപ്പന്മാരെ കീഴടക്കി.
അക്ഷയാ ബലവന്തശ്ച ശൂരാ ലബ്ധവരാഃ പുനഃ। ത്വയാ സംവത്സരം യുദ്ധ്വാ സമരേ ദാനവാ വിഭോ
അക്ഷയശക്തിയും വീര്യവും അനുഗ്രഹവും ലഭിച്ച ദാനവന്മാരെ നീ ഒരു സംവത്സരം യുദ്ധം നടത്തി ജയിച്ചു.
സ്വബലം സമുപാശ്രിത്യ നീതാ വശമരിംദമ। മായാശ്ചാധിഗതാസ്തത്ര ബഹ്വ്യോ വൈ രാക്ഷസാധിപ
സ്വന്തം ശക്തിയിൽ ആശ്രയിച്ച് നീ അവരെ കീഴടക്കി, ശത്രുനാശക, അവിടെ നീ അനേകം മായാവിദ്യകളും നേടി, രാക്ഷസാധിപനായവനേ.
ശൂരാശ്ച ബലവന്തശ്ച വരുണസ്യ സുതാ രണേ। നിര്ജിതാസ്തേ മഹാഭാഗ ചതുര്വിധബലാനുഗാഃ
വീര്യവും ശക്തിയും നിറഞ്ഞ വരുണന്റെ പുത്രന്മാരെയും നാലു വിഭാഗങ്ങളായ സൈന്യത്തോടൊപ്പം നീ യുദ്ധത്തിൽ കീഴടക്കി, മഹാഭാഗവാനേ.
മൃത്യുദണ്ഡമഹാഗ്രാഹം ശാല്മലീദ്രുമമണ്ഡിതമ്। കാലപാശമഹാവീചിം യമകിംകരപന്നഗമ്
മൃത്യുദണ്ഡം, കാലപാശം, യമന്റെ പാമ്പുകൾ, ശാല്മലിവൃക്ഷം എന്നിവകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട യമലോകത്തിന്റെ മഹാസമുദ്രത്തിലേക്ക് നീ കടന്നു.
മഹാജ്വരേണ ദുര്ധര്ഷം യമലോകമഹാര്ണവമ്। അവഗാഹ്യ ത്വയാ രാജന് യമസ്യ ബലസാഗരമ്
മഹാജ്വരത്താൽ അതിജീവിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള യമലോകത്തിന്റെ മഹാസമുദ്രത്തിലേക്ക് നീ, രാജാവേ, യമന്റെ ശക്തി നിറഞ്ഞ ആഴത്തിൽ കടന്നു.
ജയശ്ച വിപുലഃ പ്രാപ്തോ മൃത്യുശ്ച പ്രതിഷേധിതഃ। സുയുദ്ധേന ച തേ സര്വേ ലോകസ്തത്ര സുതോഷിതാഃ
നീ വലിയ വിജയം നേടി, മരണത്തെ തടഞ്ഞു; നിന്റെ ഉത്തമമായ യുദ്ധംകൊണ്ട് അവിടെയുള്ള ലോകങ്ങൾ മുഴുവൻ സന്തോഷിച്ചു.
ക്ഷത്രിയൈര്ബഹുഭിര്വീരൈഃ ശക്രതുല്യപരാക്രമൈഃ। ആസീദ് വസുമതീ പൂര്ണാ മഹദ്ഭിരിവ പാദപൈഃ
ഇന്ദ്രനോടു തുല്യമായ പരാക്രമമുള്ള അനേകം വീരനായ ക്ഷത്രിയന്മാരാൽ ഭൂമി ഒരിക്കൽ വലിയ വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞതുപോലെ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
തേഷാം വീര്യഗുണോത്സാഹൈര്ന സമോ രാഘവോ രണേ। പ്രസഹ്യ തേ ത്വയാ രാജന് ഹതാഃ സമരദുര്ജയാഃ
വീര്യത്തിലും ഗുണത്തിലും ഉത്സാഹത്തിലും രാഘവൻ അവർക്കു സമനല്ല; സമരത്തിൽ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവരെ നീ ശക്തിയായി സംഹരിച്ചു, രാജാവേ.
തിഷ്ഠ വാ കിം മഹാരാജ ശ്രമേണ തവ വാനരാന്। അയമേകോ മഹാബാഹുരിന്ദ്രജിത് ക്ഷപയിഷ്യതി
നീ നില്ക്കുകയോ, മഹാരാജാവേ, അല്ലെങ്കിൽ വിശ്രമിക്കുകയോ ചെയ്യൂ; ഈ മഹാബാഹുവായ ഇന്ദ്രജിത് മാത്രം വാനരന്മാരെ സംഹരിക്കും.
അനേന ച മഹാരാജ മാഹേശ്വരമനുത്തമമ്। ഇഷ്ട്വാ യജ്ഞം വരോ ലബ്ധോ ലോകേ പരമദുര്ലഭഃ
മഹാരാജാവേ, ഇദ്ദേഹം മഹേശ്വരനെ ഉത്തമമായ യജ്ഞത്തിൽ ആരാധിച്ച് ലോകത്തിൽ അപൂർവമായൊരു വരം നേടി.
ശക്തിതോമരമീനം ച വിനികീര്ണാന്ത്രശൈവലമ്। ഗജകച്ഛപസമ്ബാധമശ്വമണ്ഡൂകസംകുലമ്
അവന്റെ ശക്തിയും തുമരവും കൊണ്ട് യുദ്ധഭൂമി, അന്ത്രങ്ങൾ പുകയുന്ന കടൽപോലും, ആനകളും ആമകളും കുതിരകളും തവളകളും നിറഞ്ഞതുപോലും ആയി.
രുദ്രാദിത്യമഹാഗ്രാഹം മരുദ്വസുമഹോരഗമ്। രഥാശ്വഗജതോയൌഘം പദാതിപുലിനം മഹത്
അവൻ അതിനെ രുദ്രന്മാർ, ആദിത്യന്മാർ, വലിയ മുങ്ങന്മാർ, മരുത്, വസു, വലിയ പാമ്പുകൾ, രഥം, കുതിര, ആനകൾ തിരകളായി, പദാതികൾ തീരമായി നിറഞ്ഞ മഹാസമുദ്രമാക്കി.
അനേന ഹി സമാസാദ്യ ദേവാനാം ബലസാഗരമ്। ഗൃഹീതോ ദൈവതപതിര്ലങ്കാം ചാപി പ്രവേശിതഃ
ഇദ്ദേഹം ദേവന്മാരുടെ സൈന്യസമുദ്രം നേരിട്ട് ദേവരാജാവിനെ പിടിച്ചു, ലങ്കയിലേക്കും കൊണ്ടുവന്നു.
പിതാമഹനിയോഗാച്ച മുക്തഃ ശമ്ബരവൃത്രഹാ। ഗതസ്ത്രിവിഷ്ടപം രാജന് സര്വദേവനമസ്കൃതഃ
പിതാമഹന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ശംഭരനും വൃത്രനെയും സംഹരിച്ചവൻ മോചിതനായി, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ആദരവോടെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി, രാജാവേ.
തമേവ ത്വം മഹാരാജ വിസൃജേന്ദ്രജിതം സുതമ്। യാവദ് വാനരസേനാം താം സരാമാം നയതി ക്ഷയമ്
അതിനാല്, മഹാരാജാവേ, നീ ഇന്ദ്രജിത് എന്ന മകനെയാണു അയക്കേണ്ടത്. അവന് രാമനെയും വാനരസൈന്യത്തെയും പൂര്ണമായും നശിപ്പിക്കുന്നതുവരെ അവിടെ അയക്കൂ.
രാജന്നാപദയുക്തേയമാഗതാ പ്രാകൃതാജ്ജനാത്। ഹൃദി നൈവ ത്വയാ കാര്യാ ത്വം വധിഷ്യസി രാഘവമ്
രാജാവേ, ഈ കഷ്ടം സാധാരണ മനുഷ്യരില് നിന്നാണ് വന്നത്. അതിനാല് അതു മനസ്സില് വേദനയാക്കേണ്ടതില്ല. നീ രാഘവനെ കൊല്ലും.
thumb|അഷ്ടമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ അഷ്ടമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ എട്ടാം സര്ഗം കേള്ക്കൂ.
തതോ നീലാമ്ബുദപ്രഖ്യഃ പ്രഹസ്തോ നാമ രാക്ഷസഃ। അബ്രവീത് പ്രാഞ്ജലിര്വാക്യം ശൂരഃ സേനാപതിസ്തദാ
അതിനുശേഷം, കറുത്ത മേഘംപോലെയുള്ള പ്രഹസ്തന് എന്ന രാക്ഷസന്, ധൈര്യവാനായ സൈന്യാധിപതി, കൈകൂപ്പി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.