ചൂതാഃ പാടലികാശ്ചൈവ കോവിദാരാശ്ച പുഷ്പിതാഃ। മുചുലിന്ദാര്ജുനാശ്ചൈവ ശിംശപാഃ കുടജാസ്തഥാ
മാവു, പാടലിക, കോവിദാര, മുചുലിന്ദ, അർജുന, ശിംശപ, കൂടജ എന്നീ വൃക്ഷങ്ങളും പൂക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഹിന്താലാസ്തിനിശാശ്ചൈവ ചൂര്ണകാ നീപകാസ്തഥാ। നീലാശോകാശ്ച സരലാ അങ്കോലാഃ പദ്മകാസ്തഥാ
ഹിന്താലം, തിനിശ, ചൂർണകം, നീപം, നീലാശോകം, സരലം, അങ്കോലം, പത്മകം എന്നിവയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പ്രീയമാണൈഃ പ്ലവംഗൈസ്തു സര്വേ പര്യാകുലീകൃതാഃ। വാപ്യസ്തസ്മിന് ഗിരൌ രമ്യാഃ പല്വലാനി തഥൈവ ച
ആ മനോഹരമായ പർവ്വതത്തിലെ എല്ലാ തടാകങ്ങളും പായലുകളും സന്തോഷത്തോടെ വാനരന്മാർ നിറച്ചു.
ചക്രവാകാനുചരിതാഃ കാരണ്ഡവനിഷേവിതാഃ। പ്ലവൈഃ ക്രൌഞ്ചൈശ്ച സംകീര്ണാ വരാഹമൃഗസേവിതാഃ
ചക്രവാകപ്പക്ഷികൾ ഇടയ്ക്കിടക്ക് സഞ്ചരിച്ചും, കാരണ്ടവക്കഴുക്കൾ താമസിച്ചും, പലതരം പക്ഷികളും കുരുവികളും നിറഞ്ഞും, കാട്ടുപന്നികളും മാൻമരങ്ങളും സന്ദർശിച്ചും ആ ജലാശയങ്ങൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
ഋക്ഷൈസ്തരക്ഷുഭിഃ സിംഹൈഃ ശാര്ദൂലൈശ്ച ഭയാവഹൈഃ। വ്യാലൈശ്ച ബഹുഭിര്ഭീമൈഃ സേവ്യമാനാഃ സമന്തതഃ
കരടികൾ, കടുവകൾ, സിംഹങ്ങൾ, ഭയാനകമായ പുലികൾ, അനേകം ഭീകരമായ പാമ്പുകൾ എന്നിവ എല്ലായിടത്തും സഞ്ചരിച്ചിരുന്നു.
പദ്മൈഃ സൌഗന്ധികൈഃ ഫുല്ലൈഃ കുമുദൈശ്ചോത്പലൈസ്തഥാ। വാരിജൈര്വിവിധൈഃ പുഷ്പൈ രമ്യാസ്തത്ര ജലാശയാഃ
പൂത്ത താമരകളും സുഗന്ധമുള്ള സൗഗന്ധികപൂക്കളും കുമുദവും ഉത്പലവും മറ്റു പലതരം പുഷ്പങ്ങളും കൊണ്ടു ആ ജലാശയങ്ങൾ മനോഹരമായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
തസ്യ സാനുഷു കൂജന്തി നാനാദ്വിജഗണാസ്തഥാ। സ്നാത്വാ പീത്വോദകാന്യത്ര ജലേ ക്രീഡന്തി വാനരാഃ
അവിടത്തെ മലശിഖരങ്ങളിൽ പലതരം പക്ഷികൾ പാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു; വാനരന്മാർ അവിടെ കുളിച്ചും വെള്ളം കുടിച്ചും ജലത്തിൽ കളിച്ചും സന്തോഷിച്ചു.
അന്യോന്യം പ്ലാവയന്തി സ്മ ശൈലമാരുഹ്യ വാനരാഃ। ഫലാന്യമൃതഗന്ധീനി മൂലാനി കുസുമാനി ച
മലമേറി വാനരന്മാർ തമ്മിൽ വെള്ളം തളിച്ചും അമൃതസുഗന്ധമുള്ള പഴങ്ങൾ, മൂലങ്ങൾ, പുഷ്പങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചും സന്തോഷിച്ചു.
ബഭഞ്ജുര്വാനരാസ്തത്ര പാദപാനാം മദോത്കടാഃ। ദ്രോണമാത്രപ്രമാണാനി ലമ്ബമാനാനി വാനരാഃ
അവിടെ വാനരന്മാർ ഉല്ലാസത്തോടെ വൃക്ഷങ്ങൾ ഒടിച്ചുമുറിച്ചും, വലിയ കൂട്ടങ്ങളായി തൂങ്ങിയിരുന്ന വൃക്ഷശാഖകൾ തകർത്തുമാണ് കളിച്ചത്.
യയുഃ പിബന്തഃ സ്വസ്ഥാസ്തേ മധൂനി മധുപിങ്ഗലാഃ। പാദപാനവഭഞ്ജന്തോ വികര്ഷന്തസ്തഥാ ലതാഃ
മധുപിങ്കളമായ തേൻചിതകൾ സന്തോഷത്തോടെ തേൻ കുടിച്ചും, വൃക്ഷങ്ങളുടെ ശാഖകൾ ഒടിച്ചുമുറിച്ചും, ലതകൾ വലിച്ചുമാണ് സഞ്ചരിച്ചത്.
വിധമന്തോ ഗിരിവരാന് പ്രയയുഃ പ്ലവഗര്ഷഭാഃ। വൃക്ഷേഭ്യോഽന്യേ തു കപയോ നദന്തോ മധു ദര്പിതാഃ
പ്രധാന വാനരന്മാർ മലശിഖരങ്ങൾ ചിതറിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി; മറ്റുള്ളവർ തേനിൽ മദിച്ചു വൃക്ഷങ്ങളിൽ നിന്ന് വൃക്ഷത്തിലേക്ക് ചാടിക്കൊണ്ട് ഗർജിച്ചു.
അന്യേ വൃക്ഷാന് പ്രപദ്യന്തേ പ്രപിബന്ത്യപി ചാപരേ। ബഭൂവ വസുധാ തൈസ്തു സമ്പൂര്ണാ ഹരിപുങ്ഗവൈഃ। യഥാ കമലകേദാരൈഃ പക്വൈരിവ വസുംധരാ
ചിലർ വൃക്ഷങ്ങൾ സമീപിച്ചും, മറ്റുള്ളവർ കുടിച്ചും, ആ വാനരപ്രമുഖന്മാർ കൊണ്ട് ഭൂമി പൂത്ത താമരക്കെടാരങ്ങൾ പോലെ നിറഞ്ഞു.
മഹേന്ദ്രമഥ സമ്പ്രാപ്യ രാമോ രാജീവലോചനഃ। ആരുരോഹ മഹാബാഹുഃ ശിഖരം ദ്രുമഭൂഷിതമ്
അപ്പോൾ കമലനയനായും ബലവാനുമായ രാമൻ മഹേന്ദ്രപർവ്വതത്തിലെത്തിച്ച് വൃക്ഷങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ശിഖരത്തിലേക്ക് കയറി.
തതഃ ശിഖരമാരുഹ്യ രാമോ ദശരഥാത്മജഃ। കൂര്മമീനസമാകീര്ണമപശ്യത് സലിലാശയമ്
ശിഖരത്തിൽ കയറി ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ, ആ മലയുടെ താഴെ ആമകളും മീനുകളും നിറഞ്ഞ ജലാശയം കണ്ടു.
തേ സഹ്യം സമതിക്രമ്യ മലയം ച മഹാഗിരിമ്। ആസേദുരാനുപൂര്വ്യേണ സമുദ്രം ഭീമനിഃസ്വനമ്
ശഖ്യപർവ്വതവും മഹാഗിരിയായ മലയും കടന്ന് അവർ ക്രമമായി ഭയാനകമായ ശബ്ദമുള്ള സമുദ്രത്തേയ്ക്ക് എത്തി.
അവരുഹ്യ ജഗാമാശു വേലാവനമനുത്തമമ്। രാമോ രമയതാം ശ്രേഷ്ഠഃ സസുഗ്രീവഃ സലക്ഷ്മണഃ
അവിടുന്ന് ഇറങ്ങി, സന്തോഷകരരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാമൻ സുഗ്രീവനും ലക്ഷ്മണനും കൂടെ അതുല്യമായ തീരവനം വേഗത്തിൽ എത്തി.
അഥ ധൌതോപലതലാം തോയൌഘൈഃ സഹസോത്ഥിതൈഃ। വേലാമാസാദ്യ വിപുലാം രാമോ വചനമബ്രവീത്
അപ്പോൾ, ആകസ്മികമായ തിരകളാൽ കഴുകി വൃത്തിയാക്കിയ വിശാലമായ തീരം എത്തിച്ചേർന്ന രാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഏതേ വയമനുപ്രാപ്താഃ സുഗ്രീവ വരുണാലയമ്। ഇഹേദാനീം വിചിന്താ സാ യാ നഃ പൂര്വമുപസ്ഥിതാ
സുഗ്രീവാ, നാം ഇപ്പോൾ വരുണന്റെ വാസസ്ഥലത്ത് എത്തി. ഇനി മുമ്പ് നമ്മെ നേരിട്ട ആ പ്രശ്നം പരിഗണിക്കാം.
അതഃ പരമതീരോഽയം സാഗരഃ സരിതാം പതിഃ। ന ചായമനുപായേന ശക്യസ്തരിതുമര്ണവഃ
ഇതിനു അപ്പുറം തീരം കിടക്കുന്നു; ഇവിടെ നദികളുടെ അധിപതിയായ സമുദ്രം. യാതൊരു മാർഗ്ഗവുമില്ലാതെ ഈ കടൽ കടക്കാൻ കഴിയില്ല.
തദിഹൈവ നിവേശോഽസ്തു മന്ത്രഃ പ്രസ്തൂയതാമിഹ। യഥേദം വാനരബലം പരം പാരമവാപ്നുയാത്
നമുക്ക് ഇവിടെയായി തങ്ങാം; ഈ വാനരസേനക്ക് അപ്പുറം തീരം എത്താൻ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ആലോചന നടത്താം.
ഇതീവ സ മഹാബാഹുഃ സീതാഹരണകര്ശിതഃ। രാമഃ സാഗരമാസാദ്യ വാസമാജ്ഞാപയത് തദാ
സീതയെ അപഹരിച്ചതിൽ ദുഃഖിതനായ ശക്തനായ രാമൻ സമുദ്രത്തിൻറെ തീരം എത്തി, അവിടെ തങ്ങാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു.
സര്വാഃ സേനാ നിവേശ്യന്താം വേലായാം ഹരിപുങ്ഗവ। സമ്പ്രാപ്തോ മന്ത്രകാലോ നഃ സാഗരസ്യേഹ ലങ്ഘനേ
വാനരനാഥാ, എല്ലാ സേനകളും തീരത്ത് തങ്ങട്ടെ; ഈ സമുദ്രം കടക്കാനുള്ള ആലോചനയ്ക്ക് സമയമായിരിക്കുന്നു.
സ്വാം സ്വാം സേനാം സമുത്സൃജ്യ മാ ച കശ്ചിത് കുതോ വ്രജേത്। ഗച്ഛന്തു വാനരാഃ ശൂരാ ജ്ഞേയം ഛന്നം ഭയം ച നഃ
ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സേനയെ വിട്ട് വിട്ട്, ആരും എവിടെയും അകന്നു പോകരുത്; ധൈര്യശാലികളായ വാനരങ്ങൾ മുന്നോട്ട് പോവട്ടെ, മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഭീഷണി എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
രാമസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ സുഗ്രീവഃ സഹലക്ഷ്മണഃ। സേനാം നിവേശയത് തീരേ സാഗരസ്യ ദ്രുമായുതേ
രാമന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട സുഗ്രീവനും ലക്ഷ്മണനും ചേർന്ന് സേനയെ മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ സമുദ്രതീരത്ത് നിരത്തി.
വിരരാജ സമീപസ്ഥം സാഗരസ്യ ച തദ് ബലമ്। മധുപാണ്ഡുജലഃ ശ്രീമാന് ദ്വിതീയ ഇവ സാഗരഃ
അടുത്തുള്ള സമുദ്രത്തിൻറെ സമീപം ആ സൈന്യം തിളങ്ങി; തേൻ നിറംപോലുള്ള വെള്ളം കൊണ്ട് അത് മറ്റൊരു സമുദ്രംപോലെ കാണപ്പെട്ടു.
വേലാവനമുപാഗമ്യ തതസ്തേ ഹരിപുങ്ഗവാഃ। നിവിഷ്ടാശ്ച പരം പാരം കാങ്ക്ഷമാണാ മഹോദധേഃ
തീരത്തുള്ള കാടിലെത്തി, ആ വാനരനേതാക്കൾ അവിടെ തങ്ങി, വലിയ സമുദ്രം കടക്കാൻ ആഗ്രഹത്തോടെ കാത്തുനിന്നു.
തേഷാം നിവിശമാനാനാം സൈന്യസംനാഹനിഃസ്വനഃ। അന്തര്ധായ മഹാനാദമര്ണവസ്യ പ്രശുശ്രുവേ
അവർ തങ്ങുമ്പോൾ, സൈന്യത്തിന്റെ ശബ്ദം വലിയ സമുദ്രത്തിൻറെ ഗർജ്ജനയെ മറികടന്ന് മുഴുവൻ പ്രദേശത്തും കേൾക്കപ്പെട്ടു.
സാ വാനരാണാം ധ്വജിനീ സുഗ്രീവേണാഭിപാലിതാ। ത്രിധാ നിവിഷ്ടാ മഹതീ രാമസ്യാര്ഥപരാഭവത്
സുഗ്രീവൻ കാവൽനിൽക്കുന്ന ആ വാനരസേന, മൂന്നു വിഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച്, വിശാലവും രാമന്റെ ലക്ഷ്യത്തിനായി സമർപ്പിതവുമായിരുന്നു.
സാ മഹാര്ണവമാസാദ്യ ഹൃഷ്ടാ വാനരവാഹിനീ। വായുവേഗസമാധൂതം പശ്യമാനാ മഹാര്ണവമ്
വലിയ സമുദ്രം എത്തിച്ചേർന്ന വാനരസേന സന്തോഷത്തോടെ, കാറ്റിൽ ആവേശത്തോടെ അലയുന്ന ആ മഹാസമുദ്രത്തെ നോക്കി നിന്നു.
ദൂരപാരമസമ്ബാധം രക്ഷോഗണനിഷേവിതമ്। പശ്യന്തോ വരുണാവാസം നിഷേദുര്ഹരിയൂഥപാഃ
ദൂരെയുള്ള കടക്കാനാവാത്ത തീരവും, അസുരന്മാർ നിറഞ്ഞ സ്ഥലവും കണ്ടു, വാനരനേതാക്കൾ വരുണന്റെ വാസസ്ഥലത്ത് എത്തി അവിടെ തങ്ങി.