സര്വഥാ സുകൃതം താവത് സീതായാഃ പരിമാര്ഗണമ്। സാഗരം തു സമാസാദ്യ പുനര്നഷ്ടം മനോ മമ
എല്ലാ രീതിയിലും സീതയെ അന്വേഷിച്ചത് നല്ലതായിരുന്നു; പക്ഷേ, സമുദ്രത്തിൻറെ അരികിലെത്തിയപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് വീണ്ടും വിഷമമായി.
കഥം നാമ സമുദ്രസ്യ ദുഷ്പാരസ്യ മഹാമ്ഭസഃ। ഹരയോ ദക്ഷിണം പാരം ഗമിഷ്യന്തി സമാഗതാഃ
ഈ വലിയ കടലിന്റെ തെക്കേ കരയിൽ എത്താൻ ഈ കുരങ്ങുകൾക്ക് എങ്ങനെ കഴിയുമെന്ന് ഞാൻ വിചാരിക്കുന്നു.
യദ്യപ്യേഷ തു വൃത്താന്തോ വൈദേഹ്യാ ഗദിതോ മമ। സമുദ്രപാരഗമനേ ഹരീണാം കിമിവോത്തരമ്
വൈദേഹിയുടെ വിവരങ്ങൾ ഞാൻ കേട്ടെങ്കിലും, കുരങ്ങുകൾക്ക് കടൽ കടക്കാൻ എന്താണ് മാർഗം എന്നതിൽ ഉറപ്പില്ല.
ഇത്യുക്ത്വാ ശോകസമ്ഭ്രാന്തോ രാമഃ ശത്രുനിബര്ഹണഃ। ഹനൂമന്തം മഹാബാഹുസ്തതോ ധ്യാനമുപാഗമത്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയമായ രാമൻ ദുഃഖത്തിൽ അലമുറയോടെ ഹനുമാനെ ഓർത്ത് ചിന്തയിൽ മുങ്ങി.
thumb|ദ്വിതീയഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ ദ്വിതീയഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ രണ്ടാം സർഗം കേൾക്കുക.
തം തു ശോകപരിദ്യൂനം രാമം ദശരഥാത്മജമ്। ഉവാച വചനം ശ്രീമാന് സുഗ്രീവഃ ശോകനാശനമ്
ശോകത്തിൽ മുങ്ങിയ ദശരഥപുത്രനായ രാമനോട്, മഹത്വമുള്ള സുഖ്രീവൻ ദുഃഖം മാറ്റുന്ന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
സംതാപസ്യ ച തേ സ്ഥാനം നഹി പശ്യാമി രാഘവ। പ്രവൃത്താവുപലബ്ധായാം ജ്ഞാതേ ച നിലയേ രിപോഃ
രാഘവ, ശത്രുവിന്റെ സ്ഥലം അറിയുകയും വിവരങ്ങൾ ലഭിക്കുകയും ചെയ്തതുകൊണ്ട് ഇനി ദുഃഖിക്കേണ്ട കാര്യമില്ലെന്ന് ഞാൻ കാണുന്നു.
മതിമാന് ശാസ്ത്രവിത് പ്രാജ്ഞഃ പണ്ഡിതശ്ചാസി രാഘവ। ത്യജേമാം പ്രാകൃതാം ബുദ്ധിം കൃതാത്മേവാര്ഥദൂഷിണീമ്
നീ ബുദ്ധിമാൻ, ശാസ്ത്രജ്ഞൻ, വിവേകശാലി, പണ്ഡിതൻ; ഈ സാധാരണവും ആത്മാവിനെ ദുർബലമാക്കുന്ന ചിന്തകൾ ഉപേക്ഷിക്കണം.
സമുദ്രം ലങ്ഘയിത്വാ തു മഹാനക്രസമാകുലമ്। ലങ്കാമാരോഹയിഷ്യാമോ ഹനിഷ്യാമശ്ച തേ രിപുമ്
നാം വലിയ മുത്തലയാൽ നിറഞ്ഞ സമുദ്രം കടന്ന് ലങ്കയിലെത്തി, നിന്റെ ശത്രുവിനെ സംഹരിക്കും.
നിരുത്സാഹസ്യ ദീനസ്യ ശോകപര്യാകുലാത്മനഃ। സര്വാര്ഥാ വ്യവസീദന്തി വ്യസനം ചാധിഗച്ഛതി
ഉത്സാഹം ഇല്ലാത്ത, ദുർബലനായ, ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയവന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പരാജയപ്പെടും; ദുരന്തം നേരിടേണ്ടി വരും.
ഇമേ ശൂരാഃ സമര്ഥാശ്ച സര്വതോ ഹരിയൂഥപാഃ। ത്വത്പ്രിയാര്ഥം കൃതോത്സാഹാഃ പ്രവേഷ്ടുമപി പാവകമ്। ഏഷാം ഹര്ഷേണ ജാനാമി തര്കശ്ചാപി ദൃഢോ മമ
ഇവിടെ ഉള്ള കുരങ്ങുമേധാവികൾ ധൈര്യശാലികളും കഴിവുള്ളവരുമാണ്; നിനക്ക് ഇഷ്ടം വരുത്താൻ തീയിൽ പോലും കടക്കാൻ അവർ തയ്യാറാണ്; അവരുടെ സന്തോഷവും എന്റെ ഉറപ്പുമാണ് ഇതിന് തെളിവ്.
വിക്രമേണ സമാനേഷ്യേ സീതാം ഹത്വാ യഥാ രിപുമ്। രാവണം പാപകര്മാണം തഥാ ത്വം കര്തുമര്ഹസി
ധൈര്യത്തോടെ ഞാൻ നിന്റെ ശത്രുവായ ദുഷ്ടനായ രാവണനെ സംഹരിച്ച് സീതയെ തിരികെ കൊണ്ടുവരും; നീയും അതിന് അനുയോജ്യമായി പ്രവർത്തിക്കണം.
സേതുരത്ര യഥാ ബദ്ധ്യേദ് യഥാ പശ്യേമ താം പുരീമ്। തസ്യ രാക്ഷസരാജസ്യ തഥാ ത്വം കുരു രാഘവ
ഇവിടെ ഒരു പാലം പണിയണം, അങ്ങനെ നമുക്ക് ആ നഗരം കാണാൻ കഴിയൂ. അതുപോലെ തന്നെ, രാഘവ, നീയും ആ രാക്ഷസരാജാവിനെതിരെ നടപടിയെടുക്കണം.
ദൃഷ്ട്വാ താം ഹി പുരീം ലങ്കാം ത്രികൂടശിഖരേ സ്ഥിതാമ്। ഹതം ച രാവണം യുദ്ധേ ദര്ശനാദവധാരയ
നാം ത്രികൂടശിഖരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ആ ലങ്കാനഗരം കണ്ടു, യുദ്ധത്തിൽ രാവണനും വീണു കിടക്കുന്നത് കണ്ടാൽ, നിന്റെ ലക്ഷ്യം സഫലമായെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
അബദ്ധ്വാ സാഗരേ സേതും ഘോരേ ച വരുണാലയേ। ലങ്കാം ന മര്ദിതും ശക്യാ സേന്ദ്രൈരപി സുരാസുരൈഃ
ഭയങ്കരമായ സമുദ്രത്തിൽ പാലം പണിയാതെ, വരുൺദേവന്റെ ആലയം കടന്ന്, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ചേർന്നാലും ലങ്കയെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല.
സേതുബന്ധഃ സമുദ്രേ ച യാവല്ലങ്കാസമീപതഃ। സര്വം തീര്ണം ച മേ സൈന്യം ജിതമിത്യുപധാരയ। ഇമേ ഹി സമരേ വീരാ ഹരയഃ കാമരൂപിണഃ
പാലം സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ലങ്കയുടെ അടുത്ത് വരെ പണിതു, എന്റെ സൈന്യം മുഴുവൻ കടന്ന് വിജയിച്ചാൽ, വിജയം നമ്മുടെതാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കണം. കാരണം, ഈ വീരവാനരന്മാർക്ക് യുദ്ധത്തിൽ ഏത് രൂപവും എടുക്കാൻ കഴിയും.
തദലം വിക്ലവാം ബുദ്ധിം രാജന് സര്വാര്ഥനാശിനീമ്। പുരുഷസ്യ ഹി ലോകേഽസ്മിന് ശോകഃ ശൌര്യാപകര്ഷണഃ
അതിനാൽ രാജാവേ, എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മനസ്സിന്റെ അശാന്തി മതിയാക്കണം. ഈ ലോകത്ത് ദുഃഖം മനുഷ്യന്റെ ധൈര്യം കുറയ്ക്കുന്നു.
യത് തു കാര്യം മനുഷ്യേണ ശൌടീര്യമവലമ്ബ്യതാമ്। തദലംകരണായൈവ കര്തുര്ഭവതി സത്വരമ്
മനുഷ്യൻ ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണെങ്കിലും, ധൈര്യത്തെയാണ് ആശ്രയിക്കേണ്ടത്. കാരണം, അതാണ് ചെയ്യുന്നവനെ വേഗത്തിൽ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തിക്കുന്നത്.
അസ്മിന് കാലേ മഹാപ്രാജ്ഞ സത്ത്വമാതിഷ്ഠ തേജസാ। ശൂരാണാം ഹി മനുഷ്യാണാം ത്വദ്വിധാനാം മഹാത്മനാമ്। വിനഷ്ടേ വാ പ്രണഷ്ടേ വാ ശോകഃ സര്വാര്ഥനാശനഃ
ഇപ്പോൾ, മഹാപണ്ഡിതനായ നീ ശക്തിയും ഉത്സാഹവും സമ്പാദിക്കണം. കാരണം, നിനക്കുപോലുള്ള ധൈര്യശാലികൾക്ക് നഷ്ടം സംഭവിച്ചാലോ നശിച്ചാലോ ദുഃഖം എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നശിപ്പിക്കും.
തത്ത്വം ബുദ്ധിമതാം ശ്രേഷ്ഠഃ സര്വശാസ്ത്രാര്ഥകോവിദഃ। മദ്വിധൈഃ സചിവൈഃ സാര്ധമരിം ജേതും സമര്ഹസി
സർവ്വശാസ്ത്രാർത്ഥങ്ങൾ അറിയുന്ന ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നീ, എന്നെപ്പോലെയുള്ള ഉപദേഷ്ടാക്കളോടൊപ്പം ശത്രുവിനെ ജയിക്കാൻ അർഹനാണ്.
നഹി പശ്യാമ്യഹം കംചിത് ത്രിഷു ലോകേഷു രാഘവ। ഗൃഹീതധനുഷോ യസ്തേ തിഷ്ഠേദഭിമുഖോ രണേ
രാഘവ, നീ വില്ലെടുത്ത് യുദ്ധത്തിനിറങ്ങിയാൽ, ഈ മൂന്നു ലോകത്തും നിന്നെ നേരിടാൻ ആരും ഉണ്ടാകില്ലെന്ന് ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
വാനരേഷു സമാസക്തം ന തേ കാര്യം വിപത്സ്യതേ। അചിരാദ് ദ്രക്ഷ്യസേ സീതാം തീര്ത്വാ സാഗരമക്ഷയമ്
നിനക്കൊപ്പം നിന്നിരിക്കുന്ന വാനരന്മാരുടെ ഭക്തിയാൽ, നിന്റെ ലക്ഷ്യം പരാജയപ്പെടില്ല. ഉടൻ തന്നെ നീ അതിരഹിതമായ സമുദ്രം കടന്ന് സീതയെ കാണും.
തദലം ശോകമാലമ്ബ്യ ക്രോധമാലമ്ബ ഭൂപതേ। നിശ്ചേഷ്ടാഃ ക്ഷത്രിയാ മന്ദാഃ സര്വേ ചണ്ഡസ്യ ബിഭ്യതി
അതിനാൽ, ദുഃഖത്തിൽ ആസ്വദിക്കുന്നത് മതിയാക്കൂ, രാജാവേ, ക്രോധം ഏറ്റെടുക്കൂ. മന്ദഗതിയിലുള്ള ക്ഷത്രിയന്മാർക്ക് യാതൊരു മാനവും ഇല്ല, ഭയങ്കരന്മാരെ എല്ലാവരും ഭയപ്പെടുന്നു.
ലങ്ഘനാര്ഥം ച ഘോരസ്യ സമുദ്രസ്യ നദീപതേഃ। സഹാസ്മാഭിരിഹോപേതഃ സൂക്ഷ്മബുദ്ധിര്വിചാരയ
നദികളുടെ രാജാവായ ഭയങ്കരമായ സമുദ്രം കടക്കുന്നതിനായി, സൂക്ഷ്മബുദ്ധിയുള്ള ഒരാൾ ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇവിടെ എത്തിയിട്ടുണ്ട്; അവൻ ആ കാര്യം ആലോചിക്കട്ടെ.
ലങ്ഘിതേ തത്ര തൈഃ സൈന്യൈര്ജിതമിത്യേവ നിശ്ചിനു। സര്വം തീര്ണം ച മേ സൈന്യം ജിതമിത്യവധാര്യതാമ്
അവരുടെ സൈന്യങ്ങൾ ആക്കടന്ന് കഴിഞ്ഞാൽ, വിജയമെന്നത് ഉറപ്പാക്കണം; എന്റെ സൈന്യം മുഴുവൻ കടന്ന് ജയിച്ചതായി ഉറപ്പായിരിക്കട്ടെ.
ഇമേ ഹി ഹരയഃ ശൂരാഃ സമരേ കാമരൂപിണഃ। താനരീന് വിധമിഷ്യന്തി ശിലാപാദപവൃഷ്ടിഭിഃ
ഈ ഹരികൾ വീരന്മാരാണ്, യുദ്ധത്തിൽ ഏത് രൂപവും എടുക്കാൻ കഴിവുള്ളവർ. അവർ ശത്രുക്കളെ കല്ലും മരങ്ങളും മഴപോലെ വീഴ്ത്തി സംഹരിക്കും.
കഥംചിത് പരിപശ്യാമി ലങ്ഘിതം വരുണാലയമ്। ഹതമിത്യേവ തം മന്യേ യുദ്ധേ ശത്രുനിബര്ഹണ
എന്തായാലും, വരുൺദേവന്റെ ആലയം കടക്കുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നു; യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുവിനെ സംഹരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.
കിമുക്ത്വാ ബഹുധാ ചാപി സര്വഥാ വിജയീ ഭവാന്। നിമിത്താനി ച പശ്യാമി മനോ മേ സമ്പ്രഹൃഷ്യതി
ഏതാണ്ട് കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല; എല്ലാ വിധത്തിലും നീ വിജയിക്കും. നല്ല ലക്ഷണങ്ങൾ ഞാൻ കാണുന്നു, എന്റെ മനസ്സും സന്തോഷം നിറയുന്നു.
thumb|തൃതീയഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ തൃതീയഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ്-വാൽമീകിരാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ മൂന്നാം സര്ഗം കേൾക്കുവിൻ.
സുഗ്രീവസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ഹേതുമത് പരമാര്ഥവത്। പ്രതിജഗ്രാഹ കാകുത്സ്ഥോ ഹനൂമന്തമഥാബ്രവീത്
സുഗ്രീവന്റെ യുക്തിപൂർവ്വവും സത്യസന്ധവുമായ വാക്കുകൾ കേട്ട കാകുത്സ്ഥൻ അവയെ അംഗീകരിച്ചു, പിന്നെ ഹനുമാനോടു പറഞ്ഞു.