ഗതേ ഹി ത്വയി വിക്രാന്തേ പുനരാഗമനായ വൈ। പ്രാണാനാമപി സംദേഹോ മമ സ്യാന്നാത്ര സംശയഃ
നീ വീരനായി തിരികെ വരാൻ പോകുമ്പോൾ, എന്റെ ജീവൻ പോലും സംശയത്തിൽ ആകും. ഇതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല.
തവാദര്ശനജഃ ശോകോ ഭൂയോ മാം പരിതാപയേത്। ദുഖാദ് ദുഃഖപരാഭൂതാം ദുര്ഗതാം ദുഃഖഭാഗിനീമ്
നിന്റെ ദർശനം ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ, ഞാൻ നേരിടുന്ന ദു:ഖങ്ങൾ വീണ്ടും എന്നെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിക്കും; ഞാൻ ദു:ഖത്തിൽ മുഴുകിയവളാണ്.
അയം ച വീര സംദേഹസ്തിഷ്ഠതീവ മമാഗ്രതഃ। സുമഹാംസ്ത്വത്സഹായേഷു ഹര്യൃക്ഷേഷു ഹരീശ്വര
വീരനേ, നിന്റെ കൂട്ടുകാരായ വാനരന്മാരിലും കരടികളിലും എനിക്ക് വലിയൊരു സംശയം മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു, വാനരാധിപതിയായവനേ.
കഥം നു ഖലു ദുഷ്പാരം തരിഷ്യന്തി മഹോദധിമ്। താനി ഹര്യൃക്ഷസൈന്യാനി തൌ വാ നരവരാത്മജൌ
ഈ വലിയ കടലിനെ അതിക്രമിച്ച് വാനര-കരടി സൈന്യങ്ങൾക്കും, മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠന്റെ ആ രണ്ട് പുത്രന്മാർക്കും എങ്ങനെ കടക്കാൻ കഴിയും എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല.
ത്രയാണാമേവ ഭൂതാനാം സാഗരസ്യാസ്യ ലങ്ഘനേ। ശക്തിഃ സ്യാദ് വൈനതേയസ്യ വായോര്വാ തവ ചാനഘ
മൂന്നു ജീവികളിൽ മാത്രം ഈ സമുദ്രം കടക്കാനുള്ള ശക്തിയുണ്ടാകാം—വൈനതേയൻ, വായു, അല്ലെങ്കിൽ നീ, പാപരഹിതനേ.
തദസ്മിന് കാര്യനിര്യോഗേ വീരൈവം ദുരതിക്രമേ। കിം പശ്യസി സമാധാനം ബ്രൂഹി കാര്യവിദാം വര
അതിനാൽ, വീരനേ, ഇങ്ങനെ ദുഷ്കരമായ ഈ കാര്യത്തിൽ നീ എന്താണ് പരിഹാരമായി കാണുന്നത്? കാര്യസിദ്ധിയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനേ, പറയൂ.
കാമമസ്യ ത്വമേവൈകഃ കാര്യസ്യ പരിസാധനേ। പര്യാപ്തഃ പരവീരഘ്ന യശസ്യസ്തേ ബലോദയഃ
ശത്രുനാശകനേ, ഈ കാര്യത്തിൽ നീ ഒരുവൻ മാത്രം മതി; നിന്റെ യശസ്സും ശക്തിയും എല്ലാവർക്കും അറിയാം.
ബലൈഃ സമഗ്രൈര്യദി മാം ഹത്വാ രാവണമാഹവേ। വിജയീ സ്വപുരീം രാമോ നയേത് തത് സ്യാദ് യശസ്കരമ്
രാമൻ തന്റെ സൈന്യത്തോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിൽ രാവണനെ കൊല്ലുകയും വിജയത്തോടെ സ്വന്തം നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങുകയും ചെയ്താൽ, അതാണ് യശസ്സായ കാര്യം.
യഥാഹം തസ്യ വീരസ്യ വനാദുപധിനാ ഹൃതാ। രക്ഷസാ തദ്ഭയാദേവ തഥാ നാര്ഹതി രാഘവഃ
ആ വീരന്റെ ഭാര്യയായ ഞാൻ, അവനെ ഭയന്ന് ഒരു രാക്ഷസൻ കപടമായി വനത്തിൽ നിന്ന് എനിക്ക് അകറ്റിയതുപോലെ, രാഘവനും അങ്ങനെ അനുഭവിക്കേണ്ടതല്ല.
ബലൈസ്തു സംകുലാം കൃത്വാ ലങ്കാം പരബലാര്ദനഃ। മാം നയേദ് യദി കാകുത്സ്ഥസ്തത് തസ്യ സദൃശം ഭവേത്
ശത്രുസൈന്യങ്ങളെ തകർക്കുന്ന രാമൻ തന്റെ സൈന്യങ്ങളാൽ ലങ്കയെ നിറച്ച് എന്നെ കൊണ്ടുപോകുകയാണെങ്കിൽ, അതാണ് അവനു യോജിച്ചത്.
തദ് യഥാ തസ്യ വിക്രാന്തമനുരൂപം മഹാത്മനഃ। ഭവത്യാഹവശൂരസ്യ തഥാ ത്വമുപപാദയ
ആ മഹാത്മാവായ യുദ്ധശൂരനായ രാമന് യോജിച്ചവിധത്തിൽ നീയും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യണം.
തദര്ഥോപഹിതം വാക്യം പ്രശ്രിതം ഹേതുസംഹിതമ്। നിശമ്യാഹം തതഃ ശേഷം വാക്യമുത്തരമബ്രവമ്
അങ്ങനെ ഉദ്ദേശത്തോടും കാരണം ചേർന്നും ആദരവോടെ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ദേവി ഹര്യൃക്ഷസൈന്യാനാമീശ്വരഃ പ്ലവതാം വരഃ। സുഗ്രീവഃ സത്ത്വസമ്പന്നസ്ത്വദര്ഥേ കൃതനിശ്ചയഃ
ദേവിയേ, വാനര-കരടി സൈന്യങ്ങളുടെ അധിപനും, ഉത്തമവാനരനുമാണ് സുഖ്രീവൻ. സത്യസന്ധതയും നിശ്ചയവും അവനിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; നിന്റെ കാര്യത്തിനായി അവൻ ഉറച്ച മനസ്സാണ്.
തസ്യ വിക്രമസമ്പന്നാഃ സത്ത്വവന്തോ മഹാബലാഃ। മനഃസംകല്പസദൃശാ നിദേശേ ഹരയഃ സ്ഥിതാഃ
അവന്റെ ശക്തിയും വീര്യവും നിറഞ്ഞ വാനരന്മാർ മനസ്സിൽ ഉദ്ദേശിച്ചതു പോലെ വേഗത്തിൽ അവന്റെ ആജ്ഞ പാലിക്കാൻ തയ്യാറാണ്.
യേഷാം നോപരി നാധസ്താന്ന തിര്യക് സജ്ജതേ ഗതിഃ। ന ച കര്മസു സീദന്തി മഹത്സ്വമിതതേജസഃ
അവരുടെ സഞ്ചാരം മുകളിൽ, താഴെ, അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ എവിടെയും തടസ്സപ്പെടുന്നില്ല; വലിയ ശക്തിയുള്ള ഈ മഹാശക്തന്മാർ വലിയ കാര്യങ്ങളിൽ തളരാറില്ല.
അസകൃത് തൈര്മഹാഭാഗൈര്വാനരൈര്ബലസംയുതൈഃ। പ്രദക്ഷിണീകൃതാ ഭൂമിര്വായുമാര്ഗാനുസാരിഭിഃ
വലിയ ഭാഗ്യശാലികളും ശക്തിയുള്ളവരുമായ ആ വാനരന്മാർ, വായുവിന്റെ വഴിയിൽ സഞ്ചരിച്ച്, പലതവണ ഭൂമിയെ ചുറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
മദ്വിശിഷ്ടാശ്ച തുല്യാശ്ച സന്തി തത്ര വനൌകസഃ। മത്തഃ പ്രത്യവരഃ കശ്ചിന്നാസ്തി സുഗ്രീവസംനിധൌ
അവിടെയുള്ള വാനരന്മാരിൽ എന്നേക്കാൾ മെച്ചപ്പെട്ടവരും സമാനരായവരുമുണ്ട്; സുഖ്രീവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ എന്നേക്കാൾ താഴ്ന്നവൻ ആരുമില്ല.
അഹം താവദിഹ പ്രാപ്തഃ കിം പുനസ്തേ മഹാബലാഃ। നഹി പ്രകൃഷ്ടാഃ പ്രേഷ്യന്തേ പ്രേഷ്യന്തേ ഹീതരേ ജനാഃ
ഞാനിതുവരെ വന്നിരിക്കുന്നു; പിന്നെ ആ മഹാബലശാലികൾ വന്നാൽ എന്താവും? ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠന്മാരെ ദൂതമായി അയക്കാറില്ല, സാധാരണ ആളുകളെയാണ് അയക്കുന്നത്.
തദലം പരിതാപേന ദേവി മന്യുരപൈതു തേ। ഏകോത്പാതേന തേ ലങ്കാമേഷ്യന്തി ഹരിയൂഥപാഃ
അതുകൊണ്ട്, ദേവി, ദു:ഖം മതിയാക്കൂ; കോപം വിട്ടുകളയൂ. ഒരു ചാടലിൽ തന്നെ വാനരനേതാക്കൾ ലങ്കയിൽ എത്തും.
മമ പൃഷ്ഠഗതൌ തൌ ച ചന്ദ്രസൂര്യാവിവോദിതൌ। ത്വത്സകാശം മഹാഭാഗേ നൃസിംഹാവാഗമിഷ്യതഃ
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും പോലുള്ള ആ ഇരുവരും, രാമനും ലക്ഷ്മണനും, ഞാൻ പിൻതുടർന്ന്, മഹാഭാഗേ, നിന്റെ അടുക്കൽ വരും.
അരിഘ്നം സിംഹസംകാശം ക്ഷിപ്രം ദ്രക്ഷ്യസി രാഘവമ്। ലക്ഷ്മണം ച ധനുഷ്മന്തം ലങ്കാദ്വാരമുപാഗതമ്
ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്ന സിംഹസദൃശനായ രാഘവനെയും, വില്ലുമായ ലക്ഷ്മണനെയും, ലങ്കയുടെ വാതിലിൽ എത്തിച്ചേരുന്നവരെയും നീ ഉടൻ കാണും.
നഖദംഷ്ട്രായുധാന് വീരാന് സിംഹശാര്ദൂലവിക്രമാന്। വാനരാന് വാരണേന്ദ്രാഭാന് ക്ഷിപ്രം ദ്രക്ഷ്യസി സംഗതാന്
നഖവും പല്ലും ആയുധമാക്കി, സിംഹത്തിന്റെയും കടുവയുടെയും ശക്തിയുള്ള, ആനപോലെയുള്ള വീരവാനരന്മാരെ നീ ഉടൻ ഒരുമിച്ച് കാണും.
ശൈലാമ്ബുദനികാശാനാം ലങ്കാമലയസാനുഷു। നര്ദതാം കപിമുഖ്യാനാം നചിരാച്ഛ്രോഷ്യസേ സ്വനമ്
പർവ്വതങ്ങളെയും മേഘങ്ങളെയും പോലെ ഭയങ്കരരായ കപിനേതാക്കൾ ലങ്കയുടെയും മലയപർവ്വതത്തിന്റെയും മുകളിലായി മുഴങ്ങുന്ന ഗർജ്ജനം നീ ഉടൻ കേൾക്കും.
നിവൃത്തവനവാസം ച ത്വയാ സാര്ധമരിംദമമ്। അഭിഷിക്തമയോധ്യായാം ക്ഷിപ്രം ദ്രക്ഷ്യസി രാഘവമ്
വനവാസം അവസാനിപ്പിച്ച്, നിനക്കൊപ്പം, അയോഗ്യയിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ട ശത്രുനാശകനായ രാഘവനെ നീ ഉടൻ കാണും.
തതോ മയാ വാഗ്ഭിരദീനഭാഷിണീ ശിവാഭിരിഷ്ടാഭിരഭിപ്രസാദിതാ। ഉവാഹ ശാന്തിം മമ മൈഥിലാത്മജാ തവാതിശോകേന തഥാതിപീഡിതാ
എന്റെ ശാന്തവും മംഗളകരവുമായ വാക്കുകൾ കൊണ്ട്, നിന്റെ ദു:ഖത്തിൽ അതിയായി പീഡിതയായ മൈഥിലിയുടെ മകളെ ഞാൻ ആശ്വസിപ്പിച്ചു; അവൾ മനസ്സിൽ സമാധാനം കണ്ടെത്തി.
thumb|ധ്യാനശ്ലോകാഃ ശ്രൂയന്താമ്|center thumb|പ്രഥമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ പ്രഥമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ധ്യാനശ്ലോകങ്ങൾ കേൾക്കട്ടെ. ആദ്യ സർഗ്ഗം കേൾക്കട്ടെ. മഹത്വമുള്ള വാൽമീകിരാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിൽ ഇതാണ് ആദ്യ സർഗ്ഗം.
കൃതം ഹനൂമതാ കാര്യം സുമഹദ് ഭുവി ദുര്ലഭമ്। മനസാപി യദന്യേന ന ശക്യം ധരണീതലേ
ഹനുമാൻ ഭൂമിയിൽ വളരെ അപൂർവമായ വലിയൊരു കാര്യം ചെയ്തു; മറ്റാരും മനസ്സിൽ പോലും ചിന്തിക്കാൻ കഴിയാത്തതായിരുന്നു അത്.
നഹി തം പരിപശ്യാമി യസ്തരേത മഹോദധിമ്। അന്യത്ര ഗരുഡാദ് വായോരന്യത്ര ച ഹനൂമതഃ
ഈ മഹാസമുദ്രം കടക്കാൻ കഴിവുള്ളവൻ ഞാൻ കാണുന്നില്ല; ഗരുഡനും വായുവും ഹനുമാനും ഒഴികെ.
ദേവദാനവയക്ഷാണാം ഗന്ധര്വോരഗരക്ഷസാമ്। അപ്രധൃഷ്യാം പുരീം ലങ്കാം രാവണേന സുരക്ഷിതാമ്
ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും യക്ഷന്മാർക്കും ഗന്ധർവന്മാർക്കും പാമ്പുകൾക്കും രാക്ഷസന്മാർക്കും പോലും, രാവണൻ കാത്തിരിക്കുന്ന ലങ്കാപുരി കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ല.
പ്രവിഷ്ടഃ സത്ത്വമാശ്രിത്യ ജീവന് കോ നാമ നിഷ്ക്രമേത്। കോ വിശേത് സുദുരാധര്ഷാം രാക്ഷസൈശ്ച സുരക്ഷിതാമ്
സ്വന്തം ശക്തിയിൽ ആശ്രയിച്ച് ആ നഗരത്തിൽ കയറി ജീവൻ രക്ഷിച്ച് പുറത്തുവരാൻ ആര്ക്ക് കഴിയും? രാക്ഷസന്മാർ കാത്തിരിക്കുന്ന അത്രയും ദുർജയമായ ആ നഗരത്തിൽ ആരാണ് കയറാൻ കഴിയുക?