അധഃശയ്യാ വിവര്ണാങ്ഗീ പദ്മിനീവ ഹിമാഗമേ। രാവണാദ് വിനിവൃത്താര്ഥാ മര്തവ്യകൃതനിശ്ചയാ
"നിലത്തുനിന്ന് കിടക്കുന്ന, നിറം കെട്ടുപോയ ശരീരമുള്ള, ശീതകാലത്ത് ഉണങ്ങിയ താമരപൂവുപോലെയായ സീത, രാവണനിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷ വിട്ട്, മരിക്കാനുള്ള തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചിരിക്കുന്നു."
ദേവീ കഥംചിത് കാകുത്സ്ഥ ത്വന്മനാ മാര്ഗിതാ മയാ। ഇക്ഷ്വാകുവംശവിഖ്യാതിം ശനൈഃ കീര്തയതാനഘ
"കാകുത്സ്ഥൻ, എങ്കിലും ഞാൻ എങ്ങനെയോ സീതാദേവിയെ കണ്ടെത്തി. അവളുടെ മനസ്സ് മുഴുവൻ നിനക്കാണ്. ഞാൻ ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിന്റെ മഹത്വം സാവധാനം അവളോട് പറഞ്ഞു, പാപരഹിതനായവനേ."
സാ മയാ നരശാര്ദൂല ശനൈര്വിശ്വാസിതാ തദാ। തതഃ സമ്ഭാഷിതാ ദേവീ സര്വമര്ഥം ച ദര്ശിതാ
"മനുഷ്യസിംഹനായവനേ, അപ്പോൾ ഞാൻ സീതയുടെ വിശ്വാസം പതിയെ നേടി. പിന്നെ അവൾ എന്നോട് സംസാരിച്ചു, എല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞു."
രാമസുഗ്രീവസഖ്യം ച ശ്രുത്വാ ഹര്ഷമുപാഗതാ। നിയതഃ സമുദാചാരോ ഭക്തിശ്ചാസ്യാഃ സദാ ത്വയി
"രാമനും സുഖ്രീവനും തമ്മിലുള്ള സൗഹൃദം കേട്ടപ്പോൾ അവൾ സന്തോഷംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു. അവളുടെ ആചാരങ്ങൾ എല്ലാം ശുദ്ധമാണ്, നിനക്കുള്ള ഭക്തി ഒരിക്കലും കുറയുന്നില്ല."
ഏവം മയാ മഹാഭാഗ ദൃഷ്ടാ ജനകനന്ദിനീ। ഉഗ്രേണ തപസാ യുക്താ ത്വദ്ഭക്ത്യാ പുരുഷര്ഷഭ
"മഹാഭാഗ്യശാലിയായവനേ, അങ്ങനെ ഞാൻ ജനകിയുടെ മകളെ കണ്ടു. കഠിനമായ തപസ്സും, നിനക്കുള്ള ഭക്തിയും അവളിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, പുരുഷശ്രേഷ്ഠനേ."
അഭിജ്ഞാനം ച മേ ദത്തം യഥാവൃത്തം തവാന്തികേ। ചിത്രകൂടേ മഹാപ്രാജ്ഞ വായസം പ്രതി രാഘവ
"സീത എനിക്ക് ഒരു അടയാളം നൽകി. അതു നേരത്തെ ചിത്രകൂടത്തിൽ വച്ച്, കാക്കയെക്കുറിച്ച് നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെയാണ്, മഹാപണ്ഡിതനായ രാഘവാ."
വിജ്ഞാപ്യഃ പുനരപ്യേഷ രാമോ വായുസുത ത്വയാ। അഖിലേന യഥാ ദൃഷ്ടമിതി മാമാഹ ജാനകീ
ജാനകി എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'വായുവിന്റെ പുത്രാ, നീ കണ്ടതെല്ലാം പൂർണ്ണമായി വീണ്ടും രാമനോട് അറിയിക്കണം.'
അയം ചാസ്മൈ പ്രദാതവ്യോ യത്നാത് സുപരിരക്ഷിതഃ। ബ്രുവതാ വചനാന്യേവം സുഗ്രീവസ്യോപശൃണ്വതഃ
അവൾ പറഞ്ഞു: 'ഇത് വളരെ സൂക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് അവനു നൽകണം.' സുഖ്രീവൻ കേൾക്കുന്നിടത്ത് അവൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഏഷ ചൂഡാമണിഃ ശ്രീമാന് മയാ തേ യത്നരക്ഷിതഃ। മനഃശിലായാസ്തിലകം തത് സ്മരസ്വേതി ചാബ്രവീത്
'ഈ മനോഹരമായ ചൂടാമണി ഞാൻ നിനക്കായി സൂക്ഷിച്ചു.'额 അവൾ പറഞ്ഞു: 'മനസ്സിലായ ചുവന്ന കുരു തിലകം ഓർക്കണം.'
ഏഷ നിര്യാതിതഃ ശ്രീമാന് മയാ തേ വാരിസമ്ഭവഃ। ഏനം ദൃഷ്ട്വാ പ്രമോദിഷ്യേ വ്യസനേ ത്വാമിവാനഘ
'ഈ മനോഹരമായ വെള്ളത്തിൽ നിന്നുള്ള മാണിക്യം ഞാൻ നിനക്കായി കൊണ്ടുവന്നു. ഇത് കണ്ടാൽ, ദുരിതത്തിൽ നിന്നെ കാണുന്നതുപോലെ ഞാൻ സന്തോഷിക്കും, പാപരഹിതനായവനേ.'
ജീവിതം ധാരയിഷ്യാമി മാസം ദശരഥാത്മജ। ഊര്ധ്വം മാസാന്ന ജീവേയം രക്ഷസാം വശമാഗതാ
'ദശരഥപുത്രാ, ഞാൻ ഒരു മാസം മാത്രം ജീവൻ നിലനിർത്തും. ഒരു മാസത്തിന് ശേഷം, ഞാൻ രാക്ഷസന്മാരുടെ പിടിയിലായാൽ, ഇനി ഞാൻ ജീവിക്കില്ല.'
ഇതി മാമബ്രവീത് സീതാ കൃശാങ്ഗീ ധര്മചാരിണീ। രാവണാന്തഃപുരേ രുദ്ധാ മൃഗീവോത്ഫുല്ലലോചനാ
ഇങ്ങനെ തന്നെ സീത, ക്ഷീണശരീരിയുമായ, ധർമ്മനിഷ്ഠയുമായ അവൾ, രാവണന്റെ അകത്തുള്ള മുറിയിൽ തടവിലായവൾ, ഭയപ്പെട്ട മാൻപോലെ വലിയ കണ്ണുകളോടെ എന്നോട് പറഞ്ഞു.
ഏതദേവ മയാഽഽഖ്യാതം സര്വം രാഘവ യദ് യഥാ। സര്വഥാ സാഗരജലേ സംതാരഃ പ്രവിധീയതാമ്
രാഘവാ, ഞാൻ കണ്ടതെല്ലാം യഥാർത്ഥത്തിൽ നിന്നോട് പറഞ്ഞു. എങ്ങിനെയും സാഗരജലം കടക്കാനുള്ള മാർഗം ഒരുക്കണം.
തൌ ജാതാശ്വാസൌ രാജപുത്രൌ വിദിത്വാ തച്ചാഭിജ്ഞാനം രാഘവായ പ്രദായ। ദേവ്യാ ചാഖ്യാതം സര്വമേവാനുപൂര്വ്യാദ് വാചാ സമ്പൂര്ണം വായുപുത്രഃ ശശംസ
അഭിജ്ഞാനചിഹ്നം അറിഞ്ഞതോടെ രാജകുമാരന്മാർക്ക് ആശ്വാസം ലഭിച്ചു. വായുപുത്രൻ രാജ്ഞിയുടെ വാക്കുകൾ മുഴുവനും ക്രമത്തിൽ രാഘവനോട് പറഞ്ഞു.
thumb|ഷട്ഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ സുന്ദരകാണ്ഡേ ഷട്ഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ॥൫-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ സുന്ദരകാണ്ഡയിലെ അറുപത്താറാം സർഗ്ഗം കേൾക്കൂ.
ഏവമുക്തോ ഹനുമതാ രാമോ ദശരഥാത്മജഃ। തം മണിം ഹൃദയേ കൃത്വാ രുരോദ സഹലക്ഷ്മണഃ
ഹനുമാന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ ആ മാണിക്യം ഹൃദയത്തിൽ വച്ചുകൊണ്ട് ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം കരഞ്ഞു.
തം തു ദൃഷ്ട്വാ മണിശ്രേഷ്ഠം രാഘവഃ ശോകകര്ശിതഃ। നേത്രാഭ്യാമശ്രുപൂര്ണാഭ്യാം സുഗ്രീവമിദമബ്രവീത്
ആ അതുല്യമായ മാണിക്യം കണ്ട രാഘവൻ, ദു:ഖത്തിൽ മുങ്ങി, കണ്ണുകളിൽ കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ് സുഖ്രീവനോട് പറഞ്ഞു.
യഥൈവ ധേനുഃ സ്രവതി സ്നേഹാദ് വത്സസ്യ വത്സലാ। തഥാ മമാപി ഹൃദയം മണിശ്രേഷ്ഠസ്യ ദര്ശനാത്
ഒരു പശു തന്റെ കിടാവിനോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ പാൽ നൽകുന്നതുപോലെ, ഈ വിലയേറിയ മാണിക്യം കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയവും സ്നേഹത്തിൽ നിറയുന്നു.
മണിരത്നമിദം ദത്തം വൈദേഹ്യാഃ ശ്വശുരേണ മേ। വധൂകാലേ യഥാ ബദ്ധമധികം മൂര്ധ്നി ശോഭതേ
ഈ മാണിക്യം വൈദേഹിക്ക് എന്റെ അപ്പൻമാർ വിവാഹസമയത്ത് തന്നതാണ്. അതു തലയിൽ ധരിച്ചപ്പോൾ അതിയായി ഭംഗിയോടെ തിളങ്ങുന്നു.
അയം ഹി ജലസമ്ഭൂതോ മണിഃ പ്രവരപൂജിതഃ। യജ്ഞേ പരമതുഷ്ടേന ദത്തഃ ശക്രേണ ധീമതാ
വെള്ളത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഈ മാണിക്യം വളരെ ആദരപൂർവ്വം പൂജിക്കപ്പെടുന്നതാണ്. യജ്ഞത്തിൽ അത്യന്തം സന്തോഷിച്ച ഇന്ദ്രൻ തന്നെയാണ് ഇത് നൽകിയതെന്ന് അറിയാം.
ഇമം ദൃഷ്ട്വാ മണിശ്രേഷ്ഠം തഥാ താതസ്യ ദര്ശനമ്। അദ്യാസ്മ്യവഗതഃ സൌമ്യ വൈദേഹസ്യ തഥാ വിഭോഃ
ഈ മനോഹരമായ മാണിക്യം കണ്ടപ്പോൾ, അച്ഛനെ കണ്ടതുപോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. ഇന്നാണ്, സൌമ്യ, വൈദേഹനും ആ പ്രഭുവിനെയും കണ്ടതുപോലെ എനിക്ക് അനുഭവം.
അയം ഹി ശോഭതേ തസ്യാഃ പ്രിയായാ മൂര്ധ്നി മേ മണിഃ। അദ്യാസ്യ ദര്ശനേനാഹം പ്രാപ്താം താമിവ ചിന്തയേ
ഈ മാണിക്യം എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളുടെ തലയിൽ അതിയായി തിളങ്ങുന്നു. ഇന്ന് ഇത് കണ്ടതിലൂടെ അവളെ ലഭിച്ചതുപോലെയാണ് ഞാൻ കരുതുന്നത്.
കിമാഹ സീതാ വൈദേഹീ ബ്രൂഹി സൌമ്യ പുനഃ പുനഃ। പരാസുമിവ തോയേന സിഞ്ചന്തീ വാക്യവാരിണാ
സൌമ്യ, വൈദേഹിയായ സീത എന്ത് പറഞ്ഞു എന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും പറയൂ. അവളുടെ വാക്കുകൾ ഒരു വാളിന് വെള്ളം തളിക്കുന്നതുപോലെ ഒഴുകുന്നു.
ഇതസ്തു കിം ദുഃഖതരം യദിമം വാരിസമ്ഭവമ്। മണിം പശ്യാമി സൌമിത്രേ വൈദേഹീമാഗതാം വിനാ
സൌമിത്രി, വൈദേഹി തിരിച്ചുവരാതെ ഈ വെള്ളത്തിൽ നിന്നുള്ള മാണിക്യം ഞാൻ കാണുന്നത് ഇതിലും വേദനാജനകമായത് എന്താണ്?
ചിരം ജീവതി വൈദേഹീ യദി മാസം ധരിഷ്യതി। ക്ഷണം വീര ന ജീവേയം വിനാ താമസിതേക്ഷണാമ്
വൈദേഹി ഒരു മാസം സഹിച്ചുനിൽക്കാൻ കഴിയുന്നുവെങ്കിൽ, അവൾ ദീർഘകാലം ജീവിക്കും. എന്നാൽ, വീരാ, ആ കറുത്ത കണ്ണുകളുള്ളവളെ കാണാതെ ഞാൻ ഒരു നിമിഷം പോലും ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല.
നയ മാമപി തം ദേശം യത്ര ദൃഷ്ടാ മമ പ്രിയാ। ന തിഷ്ഠേയം ക്ഷണമപി പ്രവൃത്തിമുപലഭ്യ ച
എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ കണ്ട那个 സ്ഥലത്തേക്ക് എന്നെയും കൊണ്ടുപോവണം. അവളുടെ സ്ഥലം അറിയുന്നതിന് ശേഷം ഞാൻ ഒരു നിമിഷം പോലും ഇവിടെ തങ്ങാൻ കഴിയില്ല.
കഥം സാ മമ സുശ്രോണീ ഭീരുഭീരുഃ സതീ തദാ। ഭയാവഹാനാം ഘോരാണാം മധ്യേ തിഷ്ഠതി രക്ഷസാമ്
നാരീധീരയായ എന്റെ സുന്ദരിയായ ഭാര്യ എങ്ങനെ ആ ഭയങ്കരമായ രാക്ഷസന്മാരുടെ നടുവിൽ ഭയപ്പെട്ട് കഴിയുന്നു എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നില്ല.
ശാരദസ്തിമിരോന്മുക്തോ നൂനം ചന്ദ്ര ഇവാമ്ബുദൈഃ। ആവൃതോ വദനം തസ്യാ ന വിരാജതി സാമ്പ്രതമ്
ശരദ്കാലത്തിലെ ഇരുണ്ടതിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്ന ചന്ദ്രൻ മേഘങ്ങളിൽ മറഞ്ഞുപോകുന്നതുപോലെ, ഇപ്പോൾ അവളുടെ മുഖം പ്രകാശിക്കുന്നില്ല.
കിമാഹ സീതാ ഹനുമംസ്തത്ത്വതഃ കഥയസ്വ മേ। ഏതേന ഖലു ജീവിഷ്യേ ഭേഷജേനാതുരോ യഥാ
ഹനുമാനേ, സീത എന്ത് പറഞ്ഞു എന്ന് സത്യമായി എനിക്കു പറയൂ. അതു കേട്ടാൽ, രോഗിക്ക് ഔഷധം കിട്ടുന്നതുപോലെ, ഞാൻ ജീവിക്കും.
മധുരാ മധുരാലാപാ കിമാഹ മമ ഭാമിനീ। മദ്വിഹീനാ വരാരോഹാ ഹനുമന് കഥയസ്വ മേ। ദുഃഖാദ് ദുഃഖതരം പ്രാപ്യ കഥം ജീവതി ജാനകീ
എന്റെ മധുരഭാഷിണിയായ മനോഹരിയായ പ്രിയംവദ എന്ത് പറഞ്ഞു, ഹനുമാനേ, എനിക്കു പറയൂ. എനിക്ക് വിട്ടുപോയി, വലിയ ദു:ഖം അനുഭവിച്ചുകൊണ്ട്, ജാനകി എങ്ങനെ ജീവിക്കുന്നു എന്ന് പറയൂ.