തേഽങ്ഗദപ്രമുഖാ വീരാഃ പ്രഹൃഷ്ടാശ്ച മുദാന്വിതാഃ। നിപേതുര്ഹരിരാജസ്യ സമീപേ രാഘവസ്യ ച
അങ്ങദനെ മുന്നിൽ വെച്ച വീരന്മാർ സന്തോഷത്തോടെയും ഉല്ലാസത്തോടെയും കുരങ്ങരാജാവിനും രാഘവനും സമീപം ഇറങ്ങി.
ഹനൂമാംശ്ച മഹാബാഹുഃ പ്രണമ്യ ശിരസാ തതഃ। നിയതാമക്ഷതാം ദേവീം രാഘവായ ന്യവേദയത്
ശക്തനായ ഹനുമാൻ അപ്പോൾ തല കുനിഞ്ഞ് രാഘവനോട് ദേവി സുരക്ഷിതയാണെന്നും അവൾക്ക് ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലെന്നും അറിയിച്ചു.
ദൃഷ്ടാ ദേവീതി ഹനുമദ്വദനാദമൃതോപമമ്। ആകര്ണ്യ വചനം രാമോ ഹര്ഷമാപ സലക്ഷ്മണഃ
'ദേവിയെ കണ്ടു' എന്ന ഹനുമാന്റെ അമൃതസമമായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, രാമനും ലക്ഷ്മണനും അതിയായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
നിശ്ചിതാര്ഥം തതസ്തസ്മിന് സുഗ്രീവം പവനാത്മജേ। ലക്ഷ്മണഃ പ്രീതിമാന് പ്രീതം ബഹുമാനാദവൈക്ഷത
അപ്പോൾ സത്യം ഉറപ്പായ ലക്ഷ്മൺ, സുഖ്രീവനെയും വായുവിന്റെ പുത്രനെയും വലിയ സ്നേഹത്തോടും മാന്യത്തോടും കൂടി നോക്കി.
പ്രീത്യാ ച പരയോപേതോ രാഘവഃ പരവീരഹാ। ബഹുമാനേന മഹതാ ഹനൂമന്തമവൈക്ഷത
പരശത്രുവിനെ ജയിക്കുന്ന രാമൻ അതിയായ സന്തോഷത്തോടും വലിയ ആദരവോടും കൂടി ഹനുമാനെ നോക്കി.
thumb|പഞ്ചഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ സുന്ദരകാണ്ഡേ പഞ്ചഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ॥൫-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ സുന്ദരകാണ്ഡയുടെ അറുപത്തിയഞ്ചാം സർഗം കേൾക്കൂ.
തതഃ പ്രസ്രവണം ശൈലം തേ ഗത്വാ ചിത്രകാനനമ്। പ്രണമ്യ ശിരസാ രാമം ലക്ഷ്മണം ച മഹാബലമ്
അതിനുശേഷം അവർ പ്രസ്രവണപർവതത്തെയും മനോഹരമായ കാടിനെയും എത്തി, രാമനും ബലവാനായ ലക്ഷ്മണനും മുന്നിൽ തലകുനിഞ്ഞു.
യുവരാജം പുരസ്കൃത്യ സുഗ്രീവമഭിവാദ്യ ച। പ്രവൃത്തിമഥ സീതായാഃ പ്രവക്തുമുപചക്രമുഃ
യുവരാജാവായ സുഖ്രീവനെ മുന്നിൽ വെച്ച് ആദരപൂർവ്വം വണങ്ങി, അവർ സീതയുടെ വാർത്ത പറയാൻ തുടങ്ങി.
രാവണാന്തഃപുരേ രോധം രാക്ഷസീഭിശ്ച തര്ജനമ്। രാമേ സമനുരാഗം ച യഥാ ച നിയമഃ കൃതഃ
രാവണന്റെ അകത്തു മുറികളിൽ തടവിൽ വെച്ചതും, രാക്ഷസികൾ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയതും, രാമനോടുള്ള അവളുടെ അനുരാഗവും, വ്രതങ്ങൾ എങ്ങനെ അനുഷ്ഠിച്ചുവെന്നതുമാണ് അവർ പറഞ്ഞത്.
ഏതദാഖ്യായ തേ സര്വം ഹരയോ രാമസംനിധൌ। വൈദേഹീമക്ഷതാം ശ്രുത്വാ രാമസ്തൂത്തരമബ്രവീത്
ഇതെല്ലാം രാമന്റെ മുമ്പിൽ വാനരങ്ങൾ പറഞ്ഞു. വൈദേഹി അന്യായം ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ലെന്ന് കേട്ട രാമൻ പിന്നെ എന്ത് പറയും എന്ന് അവർ കാത്തുനിന്നു.
ക്വ സീതാ വര്തതേ ദേവീ കഥം ച മയി വര്തതേ। ഏതന്മേ സര്വമാഖ്യാത വൈദേഹീം പ്രതി വാനരാഃ
"സീതാദേവി എവിടെയാണ് താമസിക്കുന്നത്? എനിക്ക് അവൾ എങ്ങനെ ഉണ്ട്? വൈദേഹിയെക്കുറിച്ച് എല്ലാം പറഞ്ഞുതരൂ," എന്ന് രാമൻ വാനരങ്ങളോടു പറഞ്ഞു.
രാമസ്യ ഗദിതം ശ്രുത്വാ ഹരയോ രാമസംനിധൌ। ചോദയന്തി ഹനൂമന്തം സീതാവൃത്താന്തകോവിദമ്
രാമന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട വാനരങ്ങൾ സീതയുടെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അറിയുന്ന ഹനുമാനെ സംസാരിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
ശ്രുത്വാ തു വചനം തേഷാം ഹനൂമാന് മാരുതാത്മജഃ। പ്രണമ്യ ശിരസാ ദേവ്യൈ സീതായൈ താം ദിശം പ്രതി
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട മാരുതിപുത്രനായ ഹനുമാൻ, സീതാദേവിയോടു തലകൂന്തി നമസ്കരിച്ചു, അവളുടെ ദിശയിലേക്കു മുഖം തിരിച്ചു.
ഉവാച വാക്യം വാക്യജ്ഞഃ സീതായാ ദര്ശനം യഥാ। തം മണിം കാഞ്ചനം ദിവ്യം ദീപ്യമാനം സ്വതേജസാ
വാക്കിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ഹനുമാൻ പറഞ്ഞു: "സീതയെ എങ്ങനെ കണ്ടുവെന്ന് പറയാം. ഇതാ, അവൾ തന്ന ദിവ്യമായ സ്വർണ്ണമണിയാണ്, അതിന്റെ തേജസ്സിൽ തിളങ്ങുന്നത്."
ദത്ത്വാ രാമായ ഹനുമാംസ്തതഃ പ്രാഞ്ജലിരബ്രവീത്। സമുദ്രം ലങ്ഘയിത്വാഹം ശതയോജനമായതമ്
ആ ദിവ്യമായ സ്വർണ്ണമണി രാമനു നൽകി, ഹനുമാൻ കയ്യുകൂപ്പി പറഞ്ഞു: "ഞാൻ നൂറു യോജന ദൂരമുള്ള സമുദ്രം കടന്ന് പോയി."
അഗച്ഛം ജാനകീം സീതാം മാര്ഗമാണോ ദിദൃക്ഷയാ। തത്ര ലങ്കേതി നഗരീ രാവണസ്യ ദുരാത്മനഃ
"ജാനകിയായ സീതയെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അന്വേഷിച്ച് ഞാൻ അവിടെ ചെന്നു. അവിടെ രാവണൻ എന്ന ദുഷ്ടന്റെ നഗരം ലങ്കയെന്നു പേരുള്ളത് ഉണ്ട്."
ദക്ഷിണസ്യ സമുദ്രസ്യ തീരേ വസതി ദക്ഷിണേ। തത്ര സീതാ മയാ ദൃഷ്ടാ രാവണാന്തഃപുരേ സതീ
"തെക്കേ സമുദ്രത്തിന്റെ തെക്കൻ തീരത്ത് അവൾ താമസിക്കുന്നു. അവിടെ, രാവണന്റെ അകത്തു മുറികളിൽ സീതയെ ഞാൻ കണ്ടു."
ത്വയി സംന്യസ്യ ജീവന്തീ രാമാ രാമ മനോരഥമ്। ദൃഷ്ടാ മേ രാക്ഷസീമധ്യേ തര്ജ്യമാനാ മുഹുര്മുഹുഃ
"രാമാ, നിന്റെ ആശയിലുമാത്രം ജീവിക്കുന്ന, നിന്റെ ഇച്ഛയിൽ മാത്രം പ്രതീക്ഷയുള്ള സീതയെ ഞാൻ രാക്ഷസിമാരുടെ നടുവിൽ, വീണ്ടും വീണ്ടും ഭീഷണിപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നവളായി കണ്ടു."
രാക്ഷസീഭിര്വിരൂപാഭീ രക്ഷിതാ പ്രമദാവനേ। ദുഃഖമാപദ്യതേ ദേവീ ത്വയാ വീര സുഖോചിതാ
"ഭീകരരൂപമുള്ള രാക്ഷസിമാർ കാവലിരിക്കുന്ന അശോകവനത്തിൽ, സുഖജീവിതത്തിന് അർഹയായ സീതാദേവി കഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്നു, വീരാ."
രാവണാന്തഃപുരേ രുദ്ധാ രാക്ഷസീഭിഃ സുരക്ഷിതാ। ഏകവേണീധരാ ദീനാ ത്വയി ചിന്താപരായണാ
"രാവണന്റെ അകത്തു മുറികളിൽ തടവിൽ വെച്ചിട്ടുള്ള സീത, രാക്ഷസിമാർ കാവലിരിക്കുന്നു, ഒരു വേണിയിലാണവളുടെ മുടി കെട്ടിയിരിക്കുന്നത്, ദു:ഖിതയായി, മനസിൽ മുഴുവൻ നിനക്കായി മാത്രം ചിന്തയോടെ ഇരിക്കുന്നു."
അധഃശയ്യാ വിവര്ണാങ്ഗീ പദ്മിനീവ ഹിമാഗമേ। രാവണാദ് വിനിവൃത്താര്ഥാ മര്തവ്യകൃതനിശ്ചയാ
"നിലത്തുനിന്ന് കിടക്കുന്ന, നിറം കെട്ടുപോയ ശരീരമുള്ള, ശീതകാലത്ത് ഉണങ്ങിയ താമരപൂവുപോലെയായ സീത, രാവണനിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷ വിട്ട്, മരിക്കാനുള്ള തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചിരിക്കുന്നു."
ദേവീ കഥംചിത് കാകുത്സ്ഥ ത്വന്മനാ മാര്ഗിതാ മയാ। ഇക്ഷ്വാകുവംശവിഖ്യാതിം ശനൈഃ കീര്തയതാനഘ
"കാകുത്സ്ഥൻ, എങ്കിലും ഞാൻ എങ്ങനെയോ സീതാദേവിയെ കണ്ടെത്തി. അവളുടെ മനസ്സ് മുഴുവൻ നിനക്കാണ്. ഞാൻ ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിന്റെ മഹത്വം സാവധാനം അവളോട് പറഞ്ഞു, പാപരഹിതനായവനേ."
സാ മയാ നരശാര്ദൂല ശനൈര്വിശ്വാസിതാ തദാ। തതഃ സമ്ഭാഷിതാ ദേവീ സര്വമര്ഥം ച ദര്ശിതാ
"മനുഷ്യസിംഹനായവനേ, അപ്പോൾ ഞാൻ സീതയുടെ വിശ്വാസം പതിയെ നേടി. പിന്നെ അവൾ എന്നോട് സംസാരിച്ചു, എല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞു."
രാമസുഗ്രീവസഖ്യം ച ശ്രുത്വാ ഹര്ഷമുപാഗതാ। നിയതഃ സമുദാചാരോ ഭക്തിശ്ചാസ്യാഃ സദാ ത്വയി
"രാമനും സുഖ്രീവനും തമ്മിലുള്ള സൗഹൃദം കേട്ടപ്പോൾ അവൾ സന്തോഷംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു. അവളുടെ ആചാരങ്ങൾ എല്ലാം ശുദ്ധമാണ്, നിനക്കുള്ള ഭക്തി ഒരിക്കലും കുറയുന്നില്ല."
ഏവം മയാ മഹാഭാഗ ദൃഷ്ടാ ജനകനന്ദിനീ। ഉഗ്രേണ തപസാ യുക്താ ത്വദ്ഭക്ത്യാ പുരുഷര്ഷഭ
"മഹാഭാഗ്യശാലിയായവനേ, അങ്ങനെ ഞാൻ ജനകിയുടെ മകളെ കണ്ടു. കഠിനമായ തപസ്സും, നിനക്കുള്ള ഭക്തിയും അവളിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, പുരുഷശ്രേഷ്ഠനേ."
അഭിജ്ഞാനം ച മേ ദത്തം യഥാവൃത്തം തവാന്തികേ। ചിത്രകൂടേ മഹാപ്രാജ്ഞ വായസം പ്രതി രാഘവ
"സീത എനിക്ക് ഒരു അടയാളം നൽകി. അതു നേരത്തെ ചിത്രകൂടത്തിൽ വച്ച്, കാക്കയെക്കുറിച്ച് നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെയാണ്, മഹാപണ്ഡിതനായ രാഘവാ."
വിജ്ഞാപ്യഃ പുനരപ്യേഷ രാമോ വായുസുത ത്വയാ। അഖിലേന യഥാ ദൃഷ്ടമിതി മാമാഹ ജാനകീ
ജാനകി എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'വായുവിന്റെ പുത്രാ, നീ കണ്ടതെല്ലാം പൂർണ്ണമായി വീണ്ടും രാമനോട് അറിയിക്കണം.'
അയം ചാസ്മൈ പ്രദാതവ്യോ യത്നാത് സുപരിരക്ഷിതഃ। ബ്രുവതാ വചനാന്യേവം സുഗ്രീവസ്യോപശൃണ്വതഃ
അവൾ പറഞ്ഞു: 'ഇത് വളരെ സൂക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് അവനു നൽകണം.' സുഖ്രീവൻ കേൾക്കുന്നിടത്ത് അവൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഏഷ ചൂഡാമണിഃ ശ്രീമാന് മയാ തേ യത്നരക്ഷിതഃ। മനഃശിലായാസ്തിലകം തത് സ്മരസ്വേതി ചാബ്രവീത്
'ഈ മനോഹരമായ ചൂടാമണി ഞാൻ നിനക്കായി സൂക്ഷിച്ചു.'额 അവൾ പറഞ്ഞു: 'മനസ്സിലായ ചുവന്ന കുരു തിലകം ഓർക്കണം.'
ഏഷ നിര്യാതിതഃ ശ്രീമാന് മയാ തേ വാരിസമ്ഭവഃ। ഏനം ദൃഷ്ട്വാ പ്രമോദിഷ്യേ വ്യസനേ ത്വാമിവാനഘ
'ഈ മനോഹരമായ വെള്ളത്തിൽ നിന്നുള്ള മാണിക്യം ഞാൻ നിനക്കായി കൊണ്ടുവന്നു. ഇത് കണ്ടാൽ, ദുരിതത്തിൽ നിന്നെ കാണുന്നതുപോലെ ഞാൻ സന്തോഷിക്കും, പാപരഹിതനായവനേ.'