ഏവമാസ്തേ മഹാഭാഗാ സീതാ ശോകപരായണാ। യദത്ര പ്രതികര്തവ്യം തത് സര്വമുപകല്പ്യതാമ്
ഇങ്ങനെ മഹാഭാഗയായ സീതാ ദു:ഖത്തിൽ മുഴുകി ഇരിക്കുന്നു. ഇവിടെ ചെയ്യേണ്ടതെന്തോ അതെല്ലാം ഒരുക്കുക.
thumb|ഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ സുന്ദരകാണ്ഡേ ഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ॥൫-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ സുന്ദരകാണ്ഡയിൽ അറുപതാം സർഗം കേൾക്കുക.
തസ്യ തദ് വചനം ശ്രുത്വാ വാലിസൂനുരഭാഷത। അശ്വിപുത്രൌ മഹാവേഗൌ ബലവന്തൌ പ്ലവംഗമൌ
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, വാലിയുടെ മകൻ പറഞ്ഞു: അശ്വിനികളുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാർ വേഗവും ശക്തിയും നിറഞ്ഞ വാനരന്മാരാണ്.
പിതാമഹവരോത്സേകാത് പരമം ദര്പമാസ്ഥിതൌ। അശ്വിനോര്മാനനാര്ഥം ഹി സര്വലോകപിതാമഹഃ
പിതാമഹന്റെ വരം ലഭിച്ചതുകൊണ്ട്, അവർ അതിയായ അഹങ്കാരത്തിൽ ആയിരുന്നു. അശ്വിനികൾക്ക് മാനം നൽകാനാണ് ലോകപിതാമഹൻ അവർക്കു ഈ വരം നൽകിയത്.
സര്വാവധ്യത്വമതുലമനയോര്ദത്തവാന് പുരാ। വരോത്സേകേന മത്തൌ ച പ്രമഥ്യ മഹതീം ചമൂമ്
എല്ലാവർക്കും അതിജീവിക്കാനാവാത്ത ശക്തി ഇരുവർക്കും പണ്ടേ ലഭിച്ചു. ആ വരത്തിന്റെ അഹങ്കാരത്തിൽ അവർ വലിയൊരു സൈന്യത്തെ തകർത്തു.
സുരാണാമമൃതം വീരൌ പീതവന്തൌ മഹാബലൌ। ഏതാവേവ ഹി സംക്രുദ്ധൌ സവാജിരഥകുഞ്ജരാമ്
ദേവന്മാരുടെ അമൃതം ആ മഹാശക്തന്മാർ കുടിച്ചു. കോപിതരായാൽ, കുതിരകളും രഥങ്ങളും ആനകളും ഉള്ള ലങ്കയെ ഇവർ ഇരുവരും തകർക്കാൻ കഴിയും.
ലങ്കാം നാശയിതും ശക്തൌ സര്വേ തിഷ്ഠന്തു വാനരാഃ। അഹമേകോഽപി പര്യാപ്തഃ സരാക്ഷസഗണാം പുരീമ്
എല്ലാ വാനരരും പിറകോട്ടു നിന്നാലും മതിയാകുന്നു; ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കു തന്നെ ലങ്കയും അതിലെ എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരെയും നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയും.
താം ലങ്കാം തരസാ ഹന്തും രാവണം ച മഹാബലമ്। കിം പുനഃ സഹിതോ വീരൈര്ബലവദ്ഭിഃ കൃതാത്മഭിഃ
ആ ലങ്കയും മഹാബലശാലിയായ രാവണനെയും വേഗത്തിൽ സംഹരിക്കാൻ എനിക്ക് മാത്രം കഴിയുമ്പോൾ, ധൈര്യവും ശക്തിയും ഉള്ള വീരന്മാർ കൂടെ നിന്നാൽ പിന്നെ പറയേണ്ടതുണ്ടോ?
കൃതാസ്ത്രൈഃ പ്ലവഗൈഃ ശക്തൈര്ഭവദ്ഭിര്വിജയൈഷിഭിഃ। വായുസൂനോര്ബലേനൈവ ദഗ്ധാ ലങ്കേതി നഃ ശ്രുതമ്
നിങ്ങൾ ആയുധവിദ്യയിലും ശക്തിയിലും വിജയം ആഗ്രഹിക്കുന്നതിലും പ്രാവീണ്യം ഉള്ളവരാണ്. വായുവിന്റെ പുത്രന്റെ ശക്തിയാൽ മാത്രം ലങ്ക കത്തിക്കളഞ്ഞുവെന്ന് നമ്മൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
ദൃഷ്ടാ ദേവീ ന ചാനീതാ ഇതി തത്ര നിവേദിതുമ്। ന യുക്തമിവ പശ്യാമി ഭവദ്ഭിഃ ഖ്യാതപൌരുഷൈഃ
ദേവിയെ കണ്ടുവെങ്കിലും തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയില്ലെന്നു പറയുന്നത്, നിങ്ങളുടെ പോലെ പ്രശസ്തമായ വീര്യശാലികൾക്ക് യോജിച്ചതല്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
നഹി വഃ പ്ലവനേ കശ്ചിന്നാപി കശ്ചിത് പരാക്രമേ। തുല്യഃ സാമരദൈത്യേഷു ലോകേഷു ഹരിസത്തമാഃ
വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഈ ലോകത്തിലെ ദേവന്മാരിലും ദാനവന്മാരിലും ചാടലിലും ധൈര്യത്തിലും നിങ്ങളെ തുല്യരായവരൊന്നുമില്ല.
ജിത്വാ ലങ്കാം സരക്ഷൌഘാം ഹത്വാ തം രാവണം രണേ। സീതാമാദായ ഗച്ഛാമഃ സിദ്ധാര്ഥാ ഹൃഷ്ടമാനസാഃ
ലങ്കയും അതിലെ എല്ലാ രാക്ഷസസേനയെയും ജയിച്ച്, യുദ്ധത്തിൽ രാവണനെ സംഹരിച്ച്, സീതയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു സന്തോഷപൂർവ്വം ലക്ഷ്യം പൂർത്തീകരിച്ച് നമുക്ക് പോകാം.
തേഷ്വേവം ഹതവീരേഷു രാക്ഷസേഷു ഹനൂമതാ। കിമന്യദത്ര കര്തവ്യം ഗൃഹീത്വാ യാമ ജാനകീമ്
ഹനുമാൻ രാക്ഷസന്മാരെ സംഹരിച്ചശേഷം, ഇവിടെ ഇനി എന്ത് ചെയ്യാനുണ്ട്? നമുക്ക് ജനകിയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകാം.
രാമലക്ഷ്മണയോര്മധ്യേ ന്യസ്യാമ ജനകാത്മജാമ്। കിം വ്യലീകൈസ്തു താന് സര്വാന് വാനരാന് വാനരര്ഷഭാന്
നമുക്ക് ജനകിയുടെ മകളെ രാമനും ലക്ഷ്മണനും ഇടയിൽ ഇരുത്താം; എല്ലാ വാനരന്മാരും വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാരും തെറ്റായി പ്രവർത്തിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല.
വയമേവ ഹി ഗത്വാ താന് ഹത്വാ രാക്ഷസപുങ്ഗവാന്। രാഘവം ദ്രഷ്ടുമര്ഹാമഃ സുഗ്രീവം സഹലക്ഷ്മണമ്
നാം തന്നെ പോയി ആ രാക്ഷസപ്രഭുക്കളെ സംഹരിച്ച്, രാഘവനെയും സുഗ്രീവനെയും ലക്ഷ്മണനെയും കാണാൻ അർഹരാവാം.
തമേവം കൃതസംകല്പം ജാമ്ബവാന് ഹരിസത്തമഃ। ഉവാച പരമപ്രീതോ വാക്യമര്ഥവദര്ഥവിത്
ഇങ്ങനെ ദൃഢനിശ്ചയം എടുത്ത അവനോട്, വാനരശ്രേഷ്ഠനായ ജാംബവാൻ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ അർത്ഥപൂർണ്ണമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
നൈഷാ ബുദ്ധിര്മഹാബുദ്ധേ യദ് ബ്രവീഷി മഹാകപേ। വിചേതും വയമാജ്ഞപ്താ ദക്ഷിണാം ദിശമുത്തമാമ്
മഹാമനസ്സുള്ളവനേ, നീ പറയുന്നത് ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിലില്ല; ദക്ഷിണ ദിശ അന്വേഷിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കു ആജ്ഞയുണ്ട്.
നാനേതും കപിരാജേന നൈവ രാമേണ ധീമതാ। കഥംചിന്നിര്ജിതാം സീതാമസ്മാഭിര്നാഭിരോചയേത്
സീതയെ തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നത് കപിരാജാവായാലും, ധീരനായ രാമനാലും, എങ്ങനെയായാലും, ഞങ്ങൾക്കു സന്തോഷം തരികയില്ല.
രാഘവോ നൃപശാര്ദൂലഃ കുലം വ്യപദിശന് സ്വകമ്। പ്രതിജ്ഞായ സ്വയം രാജാ സീതാവിജയമഗ്രതഃ
രാജാക്കന്മാരിൽ ശൂരനായ രാഘവൻ, തന്റെ വംശം പ്രഖ്യാപിച്ച്, എല്ലാവർക്കുമുന്നിൽ തന്നെ സീതയെ തിരിച്ചു നേടുമെന്ന് പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു.
സര്വേഷാം കപിമുഖ്യാനാം കഥം മിഥ്യാ കരിഷ്യതി। വിഫലം കര്മ ച കൃതം ഭവേത് തുഷ്ടിര്ന തസ്യ ച
എല്ലാ വാനരപ്രമുഖന്മാരുടെയും മുന്നിൽ കപിരാജാവ് കള്ളം പറയുമോ? അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ഫലം ലഭിക്കില്ല, സന്തോഷവും ഉണ്ടാകില്ല.
വൃഥാ ച ദര്ശിതം വീര്യം ഭവേദ് വാനരപുങ്ഗവാഃ। തസ്മാദ് ഗച്ഛാമ വൈ സര്വേ യത്ര രാമഃ സലക്ഷ്മണഃ। സുഗ്രീവശ്ച മഹാതേജാഃ കാര്യസ്യാസ്യ നിവേദനേ
വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാർ കാണിച്ച വീര്യം വെറുതെയാകും; അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് എല്ലാവരും രാമനും ലക്ഷ്മണനും മഹാതേജസ്വിയായ സുഗ്രീവനും ഉള്ളിടത്തേക്ക് പോയി ഈ കാര്യം അറിയിക്കാം.
ന താവദേഷാ മതിരക്ഷമാ നോ യഥാ ഭവാന് പശ്യതി രാജപുത്ര। യഥാ തു രാമസ്യ മതിര്നിവിഷ്ടാ തഥാ ഭവാന് പശ്യതു കാര്യസിദ്ധിമ്
രാജകുമാരനേ, ഞങ്ങളുടെ മനസ്സു നീ കാണുന്നതുപോലെ ഉറപ്പുള്ളതല്ല; രാമന്റെ മനസ്സിൽ എങ്ങനെ ഉറച്ചിട്ടുണ്ടോ, അങ്ങനെ തന്നെയാണ് നീയും ഈ കാര്യസിദ്ധി കാണേണ്ടത്.
thumb|ഏകഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ സുന്ദരകാണ്ഡേ ഏകഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ॥൫-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ സുന്ദരകാണ്ഡയിൽ അറുപത്തൊന്നാമത്തെ സര്ഗം കേൾക്കുക.
തതോ ജാമ്ബവതോ വാക്യമഗൃഹ്ണന്ത വനൌകസഃ। അങ്ഗദപ്രമുഖാ വീരാ ഹനൂമാംശ്ച മഹാകപിഃ
അങ്ങാടനും മഹാബലശാലിയായ ഹനുമാനും മുന്നിൽ നിന്ന്, വനവാസികൾ ജാംബവാന്റെ വാക്കുകൾ അംഗീകരിച്ചു.
മേരുമന്ദരസംകാശാ മത്താ ഇവ മഹാഗജാഃ। ഛാദയന്ത ഇവാകാശം മഹാകായാ മഹാബലാഃ
മേരു, മന്ദരപർവതങ്ങളെപ്പോലെയും, മദം കയറിയ വലിയാനകളെപ്പോലെയും, അത്യന്തം വലുപ്പവും ശക്തിയും ഉള്ള അവർ ആകാശം മുഴുവൻ മറയ്ക്കുന്നവരായി തോന്നി.
സഭാജ്യമാനം ഭൂതൈസ്തമാത്മവന്തം മഹാബലമ്। ഹനൂമന്തം മഹാവേഗം വഹന്ത ഇവ ദൃഷ്ടിഭിഃ
ആ മഹാശക്തനും ആത്മസംയമനമുള്ളവനും ആയ ഹനൂമാനെ, എല്ലാ ജീവികളും ആദരവോടെ കണ്ണുകൊണ്ട് ചുമന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ ആദരിച്ചു.
രാഘവേ ചാര്ഥനിര്വൃത്തിം കര്തും ച പരമം യശഃ। സമാധായ സമൃദ്ധാര്ഥാഃ കര്മസിദ്ധിഭിരുന്നതാഃ
രാഘവന്റെ ഉദ്ദേശവും മഹത്വവും സഫലമാക്കണമെന്ന് ഉറപ്പാക്കി, തങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം നേടിയ അവർ, വിജയത്തിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ ഉയർന്നുനിന്നു.
പ്രിയാഖ്യാനോന്മുഖാഃ സര്വേ സര്വേ യുദ്ധാഭിനന്ദിനഃ। സര്വേ രാമപ്രതീകാരേ നിശ്ചിതാര്ഥാ മനസ്വിനഃ
എല്ലാവരും സന്തോഷവാർത്ത പറയാൻ ആഗ്രഹിച്ചവരും, യുദ്ധത്തിനായി ആവേശഭരിതരുമായി, രാമനെ സഹായിക്കാൻ മനസ്സിൽ ഉറച്ചവരുമായി നിന്നു.
പ്ലവമാനാഃ ഖമാപ്ലുത്യ തതസ്തേ കാനനൌകസഃ। നന്ദനോപമമാസേദുര്വനം ദ്രുമശതായുതമ്
ആ കാട്ടിൽ താമസിക്കുന്നവർ ആകാശത്തിലേക്ക് ചാടിപ്പറന്ന്, നന്ദനവനംപോലെയുള്ള, ആയിരക്കണക്കിന് മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു വനത്തിലെത്തിയിരിക്കുന്നു.
യത് തന്മധുവനം നാമ സുഗ്രീവസ്യാഭിരക്ഷിതമ്। അധൃഷ്യം സര്വഭൂതാനാം സര്വഭൂതമനോഹരമ്
അത് സുഖ്രീവൻ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന മധുവനം എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു വനമായിരുന്നു; എല്ലാ ജീവികൾക്കും അതിജയിക്കാൻ കഴിയാത്തതും, എല്ലാവർക്കും ആകർഷണീയവുമായതുമായിരുന്നു.