തസ്യ സാഹായ്യമസ്മാഭിഃ കാര്യം സര്വാത്മനാ ത്വിഹ। തേന പ്രസ്ഥാപിതസ്തുഭ്യം സമീപമിഹ ധര്മതഃ
അവനു സഹായം ചെയ്യുന്നത് ഞങ്ങളുടെ കടമയാണ്. അതിനാൽ അവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, നീതി പാലിച്ച് ഞാൻ നിന്റെ അടുത്ത് വന്നിരിക്കുന്നു.
ക്ഷിപ്രമാനീയതാം സീതാ ദീയതാം രാഘവസ്യ ച। യാവന്ന ഹരയോ വീരാ വിധമന്തി ബലം തവ
സീതയെ ഉടൻ കൊണ്ടുവന്ന് രാഘവനു നൽകണം. ധൈര്യശാലികളായ വാനരന്മാർ നിന്റെ സൈന്യത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നതിനു മുൻപേ അതു നടക്കണം.
വാനരാണാം പ്രഭാവോഽയം ന കേന വിദിതഃ പുരാ। ദേവതാനാം സകാശം ച യേ ഗച്ഛന്തി നിമന്ത്രിതാഃ
വാനരന്മാരുടെ ശക്തി മുമ്പ് ആരും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടാൽ അവർ ദേവന്മാരുടെ സാന്നിധ്യത്തേക്കു പോലും പോകും.
ഇതി വാനരരാജസ്ത്വാമാഹേത്യഭിഹിതോ മയാ। മാമൈക്ഷത തതോ രുഷ്ടശ്ചക്ഷുഷാ പ്രദഹന്നിവ
വാനരരാജാവ് നിന്നോടു പറഞ്ഞത് ഞാൻ ഇങ്ങനെ അറിയിച്ചു. അതിനുശേഷം, അവൻ കോപത്തോടെ എന്നെ നോക്കി, കണ്ണുകൊണ്ട് പൊള്ളിക്കുന്നതുപോലെ ആയിരുന്നു.
തേന വധ്യോഽഹമാജ്ഞപ്തോ രക്ഷസാ രൌദ്രകര്മണാ। മത്പ്രഭാവമവിജ്ഞായ രാവണേന ദുരാത്മനാ
ക്രൂരകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന രാക്ഷസൻ, എന്റെ ശക്തി അറിയാതെ, ദുഷ്ടനായ രാവണൻ എന്നെ കൊല്ലാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു.
തതോ വിഭീഷണോ നാമ തസ്യ ഭ്രാതാ മഹാമതിഃ। തേന രാക്ഷസരാജശ്ച യാചിതോ മമ കാരണാത്
അതിനുശേഷം, മഹാമതിയായ അവന്റെ സഹോദരൻ വിഭീഷണൻ എന്നെ രക്ഷിക്കാനായി രാക്ഷസരാജാവിനോടു അപേക്ഷിച്ചു.
നൈവം രാക്ഷസശാര്ദൂല ത്യജ്യതാമേഷ നിശ്ചയഃ। രാജശാസ്ത്രവ്യപേതോ ഹി മാര്ഗഃ സംലക്ഷ്യതേ ത്വയാ
'രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠാ, ഇങ്ങനെ നീ തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചിരിക്കരുത്. രാജധർമ്മത്തിന് വിരുദ്ധമായ വഴിയാണ് നീ ആലോചിക്കുന്നത്.'
ദൂതവധ്യാ ന ദൃഷ്ടാ ഹി രാജശാസ്ത്രേഷു രാക്ഷസ। ദൂതേന വേദിതവ്യം ച യഥാഭിഹിതവാദിനാ
'രാക്ഷസാ, ദൂതനെ കൊല്ലുന്നത് രാജശാസ്ത്രങ്ങളിൽ അംഗീകരിച്ചിട്ടില്ല. ദൂതൻ പറയുന്നതുപോലെയാണ് അവനിൽ നിന്ന് അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടത്.'
സുമഹത്യപരാധേഽപി ദൂതസ്യാതുലവിക്രമ। വിരൂപകരണം ദൃഷ്ടം ന വധോഽസ്തി ഹി ശാസ്ത്രതഃ
'വലിയ കുറ്റം ചെയ്ത ദൂതനാണെങ്കിലും, അതുല്യശക്തിയുള്ളവനാണെങ്കിലും, ശാസ്ത്രപ്രകാരം അവനെ ദേഹഭംഗം ചെയ്യാമെങ്കിലും കൊല്ലാൻ അനുവാദമില്ല.'
വിഭീഷണേനൈവമുക്തോ രാവണഃ സംദിദേശ താന്। രാക്ഷസാനേതദേവാദ്യ ലാങ്ഗൂലം ദഹ്യതാമിതി
വിഭീഷണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, രാവണൻ ആ രാക്ഷസന്മാരോട് 'ഇന്നുതന്നെ ഇവന്റെ വാൽ കത്തിക്കളയൂ' എന്ന് കല്പിച്ചു.
തതസ്തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ മമ പുച്ഛം സമന്തതഃ। വേഷ്ടിതം ശണവല്കൈശ്ച പട്ടൈഃ കാര്പാസകൈസ്തഥാ
അവന്റെ കല്പന കേട്ട ശേഷം, എന്റെ വാൽ മുഴുവൻ ചണനാരുകളും പാട്ട് കാപാസുമൊക്കെയും കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞു.
രാക്ഷസാഃ സിദ്ധസംനാഹാസ്തതസ്തേ ചണ്ഡവിക്രമാഃ। തദാദീപ്യന്ത മേ പുച്ഛം ഹനന്തഃ കാഷ്ഠമുഷ്ടിഭിഃ
സമരസജ്ജരായ ക്രൂരശക്തിയുള്ള രാക്ഷസന്മാർ, എന്റെ വാലിൽ കത്തിയ തീ പിടിപ്പിച്ചു, മരക്കഷ്ണങ്ങൾ കൊണ്ടു എന്നെ അടിച്ചു.
ബദ്ധസ്യ ബഹുഭിഃ പാശൈര്യന്ത്രിതസ്യ ച രാക്ഷസൈഃ। ന മേ പീഡാഭവത് കാചിദ് ദിദൃക്ഷോര്നഗരീം ദിവാ
എനിക്കു പല കയറുകളാൽ കെട്ടി രാക്ഷസന്മാർ പിടിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, പകൽ നഗരത്തെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ എനിക്ക് യാതൊരു വേദനയും തോന്നിയില്ല.
തതസ്തേ രാക്ഷസാഃ ശൂരാ ബദ്ധം മാമഗ്നിസംവൃതമ്। അഘോഷയന് രാജമാര്ഗേ നഗരദ്വാരമാഗതാഃ
അതിനുശേഷം ആ വീരരായ രാക്ഷസന്മാർ എന്നെ കെട്ടിയതും, അഗ്നിയിൽ പൊതിഞ്ഞതും കൊണ്ട് രാജപഥം വഴി നഗരവാതിലിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
തതോഽഹം സുമഹദ്രൂപം സംക്ഷിപ്യ പുനരാത്മനഃ। വിമോചയിത്വാ തം ബന്ധം പ്രകൃതിസ്ഥഃ സ്ഥിതഃ പുനഃ
അപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ വലിയ രൂപം വീണ്ടും ചെറുതാക്കി, ആ കെട്ട് വിട്ടുമാറി, എന്റെ സ്വാഭാവിക അവസ്ഥയിൽ നിന്നു.
ആയസം പരിഘം ഗൃഹ്യ താനി രക്ഷാംസ്യസൂദയമ്। തതസ്തന്നഗരദ്വാരം വേഗേന പ്ലുതവാനഹമ്
ഇരുമ്പ് ദണ്ഡം പിടിച്ചു, ആ രാക്ഷസന്മാരെ ഞാൻ തകർത്തു; അതിനുശേഷം വേഗത്തിൽ നഗരവാതിലിലേക്ക് ചാടി.
പുച്ഛേന ച പ്രദീപ്തേന താം പുരീം സാട്ടഗോപുരാമ്। ദഹാമ്യഹമസമ്ഭ്രാന്തോ യുഗാന്താഗ്നിരിവ പ്രജാഃ
എന്റെ ജ്വലിച്ചിരുന്ന വാലുകൊണ്ട്, കോട്ടകളും ഗോപുരങ്ങളും ഉള്ള ആ നഗരത്തെ ഞാൻ ഭയമില്ലാതെ കത്തിച്ചു; കാലാന്ത്യത്തിലെ അഗ്നി ജീവികളെ നശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ.
വിനഷ്ടാ ജാനകീ വ്യക്തം ന ഹ്യദഗ്ധഃ പ്രദൃശ്യതേ। ലങ്കായാഃ കശ്ചിദുദ്ദേശഃ സര്വാ ഭസ്മീകൃതാ പുരീ
ജാനകി നഷ്ടമായിരിക്കും; കാരണം ലങ്കയിൽ ഒരു ഭാഗവും കത്തിയില്ലാതെ കാണുന്നില്ല; മുഴുവൻ നഗരം ചിതയാക്കി.
ദഹതാ ച മയാ ലങ്കാം ദഗ്ധാ സീതാ ന സംശയഃ। രാമസ്യ ച മഹത്കാര്യം മയേദം വിഫലീകൃതമ്
ഞാൻ ലങ്കയെ കത്തിച്ചപ്പോൾ, സീതയും കത്തിയതിൽ സംശയമില്ല; ഇങ്ങനെ രാമന്റെ ഈ വലിയ ദൗത്യം എന്റെ വഴി ഫലഹീനമായി.
ഇതി ശോകസമാവിഷ്ടശ്ചിന്താമഹമുപാഗതഃ। തതോഽഹം വാചമശ്രൌഷം ചാരണാനാം ശുഭാക്ഷരാമ്
ഇങ്ങനെ ദുഃഖത്തിൽ ആകി, ഞാൻ ആലോചനയിൽ മുങ്ങിയപ്പോൾ, ആകാശചരന്മാരുടെ ശുഭമായ വാക്കുകൾ ഞാൻ കേട്ടു.
ജാനകീ ന ച ദഗ്ധേതി വിസ്മയോദന്തഭാഷിണാമ്। തതോ മേ ബുദ്ധിരുത്പന്നാ ശ്രുത്വാ താമദ്ഭുതാം ഗിരമ്
"സീത കത്തിയില്ല" എന്ന അത്ഭുതവാർത്ത അവർ പറഞ്ഞു; ആ അത്ഭുതമായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ആശ്വാസം ലഭിച്ചു.
അദഗ്ധാ ജാനകീത്യേവ നിമിത്തൈശ്ചോപലക്ഷിതമ്। ദീപ്യമാനേ തു ലാങ്ഗൂലേ ന മാം ദഹതി പാവകഃ
"ജാനകി കത്തിയില്ല" എന്നത് ലക്ഷണങ്ങൾകൊണ്ടും ഉറപ്പായി; എന്റെ വാൽ കത്തിയിരുന്നിട്ടും അഗ്നി എന്നെ ദഹിപ്പിച്ചില്ല.
ഹൃദയം ച പ്രഹൃഷ്ടം മേ വാതാഃ സുരഭിഗന്ധിനഃ। തൈര്നിമിത്തൈശ്ച ദൃഷ്ടാര്ഥൈഃ കാരണൈശ്ച മഹാഗുണൈഃ
എന്റെ ഹൃദയം സന്തോഷം നിറഞ്ഞു; സുഗന്ധമുള്ള കാറ്റ് വീശി; ഈ ലക്ഷണങ്ങൾക്കും ദൃശ്യമായ ശുഭസൂചനകൾക്കും ഞാൻ ഉറപ്പു നേടി.
ഋഷിവാക്യൈശ്ച ദൃഷ്ടാര്ഥൈരഭവം ഹൃഷ്ടമാനസഃ। പുനര്ദൃഷ്ടാ ച വൈദേഹീ വിസൃഷ്ടശ്ച തയാ പുനഃ
മഹർഷിമാരുടെ വാക്കുകളും നേരിട്ട് കണ്ടതും കൊണ്ട് എന്റെ മനസ്സ് ആനന്ദമായി; വീണ്ടും വൈദേഹിയെ ഞാൻ കണ്ടു, അവളാൽ വീണ്ടും വിടുതൽ ലഭിച്ചു.
തതഃ പര്വതമാസാദ്യ തത്രാരിഷ്ടമഹം പുനഃ। പ്രതിപ്ലവനമാരേഭേ യുഷ്മദ്ദര്ശനകാങ്ക്ഷയാ
അതിനു ശേഷം പർവ്വതത്തിലെത്തിയപ്പോൾ അവിടെ വീണ്ടും ഒരു ഭീഷണി നേരിട്ടു; എന്നാൽ നിങ്ങളെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ തിരിച്ചുപോകാൻ ഞാൻ ആരംഭിച്ചു.
തതഃ ശ്വസനചന്ദ്രാര്കസിദ്ധഗന്ധര്വസേവിതമ്। പന്ഥാനമഹമാക്രമ്യ ഭവതോ ദൃഷ്ടവാനിഹ
ശ്വാസൻ, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, സിദ്ധന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ തുടങ്ങിയവർ സഞ്ചരിക്കുന്ന വഴി കടന്ന് ഞാൻ ഇവിടെ എത്തി നിങ്ങളെ കണ്ടു.
രാഘവസ്യ പ്രസാദേന ഭവതാം ചൈവ തേജസാ। സുഗ്രീവസ്യ ച കാര്യാര്ഥം മയാ സര്വമനുഷ്ഠിതമ്
രാഘവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, നിങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ, സുഗ്രീവന്റെ ദൗത്യത്തിനായി ഞാൻ എല്ലാം നിർവഹിച്ചു.
ഏതത് സര്വം മയാ തത്ര യഥാവദുപപാദിതമ്। തത്ര യന്ന കൃതം ശേഷം തത് സര്വം ക്രിയതാമിതി
അവിടെ ഞാൻ എല്ലാം ശരിയായി നിർവഹിച്ചു; അവിടെ ബാക്കിയുള്ളത് ഇപ്പോൾ എല്ലാം ചെയ്യപ്പെടട്ടെ.
thumb|ഏകോനഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ സുന്ദരകാണ്ഡേ ഏകോനഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ॥൫-
ശ്രീമദ്-വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ സുന്ദരകാണ്ഡയിൽ അമ്പത്തൊൻപതാമത്തെ സർഗ്ഗം ഇപ്പോൾ കേൾക്കുക.
ഏതദാഖ്യായ തത് സര്വം ഹനൂമാന് മാരുതാത്മജഃ। ഭൂയഃ സമുപചക്രാമ വചനം വക്തുമുത്തരമ്
ഇങ്ങനെ എല്ലാം വിവരിച്ച ശേഷം, വായുപുത്രനായ ഹനുമാൻ വീണ്ടും സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.