ന താഃ സ്മ പ്രതിഗൃഹ്ണന്തി സര്വേ തേ ദേവദാനവാഃ। അപ്രതിഗ്രഹണാദേവ താ വൈ സാധാരണാഃ സ്മൃതാഃ
ആ ദേവതകളും ദാനവരും അവരെ സ്വീകരിച്ചില്ല; ആരും സ്വീകരിക്കാത്തതിനാൽ അവരെ എല്ലാവർക്കും പൊതുവായവരായി കരുതുന്നു.
വരുണസ്യ തതഃ കന്യാ വാരുണീ രഘുനന്ദന। ഉത്പപാത മഹാഭാഗാ മാര്ഗമാണാ പരിഗ്രഹമ്
അതിനുശേഷം, രഘുനന്ദനാ, വരുണന്റെ മകളായ വാരുണി, വലിയ ഭാഗ്യശാലിയായവൾ, സ്വീകരിക്കപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിച്ച് പുറത്ത് വന്നു.
ദിതേഃ പുത്രാ ന താം രാമ ജഗൃഹുര്വരുണാത്മജാമ്। അദിതേസ്തു സുതാ വീര ജഗൃഹുസ്താമനിന്ദിതാമ്
ദിതിയുടെ പുത്രന്മാർ, രാമാ, വരുണന്റെ മകളെ സ്വീകരിച്ചില്ല; പക്ഷേ, അദിതിയുടെ പുത്രന്മാർ, വീരാ, അവളെ കുറ്റമില്ലാത്തവളായി സ്വീകരിച്ചു.
അസുരാസ്തേന ദൈതേയാഃ സുരാസ്തേനാദിതേഃ സുതാഃ। ഹൃഷ്ടാഃ പ്രമുദിതാശ്ചാസന് വാരുണീഗ്രഹണാത് സുരാഃ
അങ്ങനെ ദിത്യപുത്രന്മാർ അസുരന്മാരായി, അദിതിപുത്രന്മാർ ദേവന്മാരായി; വാരുണിയെ സ്വീകരിച്ചതിൽ ദേവന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ ആഹ്ലാദിച്ചു.
ഉച്ചൈഃശ്രവാ ഹയശ്രേഷ്ഠോ മണിരത്നം ച കൌസ്തുഭമ്। ഉദതിഷ്ഠന്നരശ്രേഷ്ഠ തഥൈവാമൃതമുത്തമമ്
ഉച്ചൈശ്രവസ് എന്ന ഉത്തമകുതിരയും കൗസ്തുഭമണിയും, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അങ്ങനെ തന്നെ അതുല്യമായ അമൃതവും ഉദിച്ചു.
അഥ തസ്യ കൃതേ രാമ മഹാനാസീത് കുലക്ഷയഃ। അദിതേസ്തു തതഃ പുത്രാ ദിതിപുത്രാനയോധയന്
അതിനുവേണ്ടി, രാമാ, വലിയ വംശനാശം സംഭവിച്ചു; അദിതിയുടെ പുത്രന്മാർ ദിതിയുടെ പുത്രന്മാരെ നേരിട്ട് യുദ്ധം ചെയ്തു.
ഏകതാമഗമന് സര്വേ അസുരാ രാക്ഷസൈഃ സഹ। യുദ്ധമാസീന്മഹാഘോരം വീര ത്രൈലോക്യമോഹനമ്
എല്ലാ അസുരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരുമായി ഒന്നിച്ചു; വീരാ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും ഭ്രമിപ്പിച്ച ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടന്നു.
യദാ ക്ഷയം ഗതം സര്വം തദാ വിഷ്ണുര്മഹാബലഃ। അമൃതം സോഽഹരത് തൂര്ണം മായാമാസ്ഥായ മോഹിനീമ്
എല്ലാം നശിച്ചപ്പോൾ, മഹാബലശാലിയായ വിഷ്ണു, മോഹിനി രൂപം ധരിച്ചു, അതിവേഗം അമൃതം കൈവശപ്പെടുത്തി.
യേ ഗതാഭിമുഖം വിഷ്ണുമക്ഷരം പുരുഷോത്തമമ്। സമ്പിഷ്ടാസ്തേ തദാ യുദ്ധേ വിഷ്ണുനാ പ്രഭവിഷ്ണുനാ
അക്ഷരമായ ഉത്തമപുരുഷനായ വിഷ്ണുവിനെ നേരിട്ട് സമീപിച്ചവർ, ആ ശക്തനായ വിഷ്ണുവിന്റെ കൈയിൽ യുദ്ധത്തിൽ സംഹരിക്കപ്പെട്ടു.
അദിതേരാത്മജാ വീരാ ദിതേഃ പുത്രാന് നിജഘ്നിരേ। അസ്മിന് ഘോരേ മഹായുദ്ധേ ദൈതേയാദിത്യയോര്ഭൃശമ്
അദിതിയുടെ പുത്രന്മാർ, വീരന്മാരേ, ഈ ഭയങ്കരമായ മഹായുദ്ധത്തിൽ ദിതിയുടെ പുത്രന്മാരെ സംഹരിച്ചു.
thumb|ഷട്ചത്വാരിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ ബാലകാണ്ഡേ ഷട്ചത്വാരിംശഃ സര്ഗഃ ॥൧-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ ബാലകാണ്ഡത്തിലെ നാല്പത്താറാം അധ്യായം കേൾക്കണം.
ഹതേഷു തേഷു പുത്രേഷു ദിതിഃ പരമദുഃഖിതാ। മാരീചം കശ്യപം നാമ ഭര്താരമിദമബ്രവീത്
അവളുടെ പുത്രന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ ദിതി അത്യന്തം ദുഃഖിതയായി; മാരീചന്റെ മകനായ കശ്യപൻ എന്ന ഭർത്താവിനോട് അവൾ പറഞ്ഞു.
ഹതപുത്രാസ്മി ഭഗവംസ്തവ പുത്രൌര്മഹാബലൈഃ। ശക്രഹന്താരമിച്ഛാമി പുത്രം ദീര്ഘതപോര്ജിതമ്
ഭഗവാനേ, നിങ്ങളുടെ ശക്തിയുള്ള മക്കൾ എന്റെ മക്കളെ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഞാൻ ദീർഘകാലം വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ച് ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലാൻ കഴിയുന്ന ഒരു മകൻ ജനിക്കണമെന്നാഗ്രഹിക്കുന്നു.
സാഹം തപശ്ചരിഷ്യാമി ഗര്ഭം മേ ദാതുമര്ഹസി। ഈശ്വരം ശക്രഹന്താരം ത്വമനുജ്ഞാതുമര്ഹസി
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കും; ദയവായി എനിക്ക് ഗർഭം ലഭിക്കണമെന്നു അനുഗ്രഹിക്കണം. ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലാൻ കഴിയുന്ന ഒരു മകൻ എനിക്ക് ജനിക്കാമെന്നു നിങ്ങൾ സമ്മതിക്കണം, പ്രഭോ.
തസ്യാസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ മാരീചഃ കശ്യപസ്തദാ। പ്രത്യുവാച മഹാതേജാ ദിതിം പരമദുഃഖിതാമ്
അവളുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട മാരീചനായ കശ്യപൻ, അതിയായ ദുഃഖത്തിൽ ആയിരുന്ന ദിതിയെ അഭിമുഖീകരിച്ച് പറഞ്ഞു.
ഏവം ഭവതു ഭദ്രം തേ ശുചിര്ഭവ തപോധനേ। ജനയിഷ്യസി പുത്രം ത്വം ശക്രഹന്താരമാഹവേ
അങ്ങനെയാകട്ടെ; നിനക്കു ശുഭം ഉണ്ടാകട്ടെ. വ്രതശുദ്ധിയോടെ ഇരിക്കണം. നീ യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലാൻ കഴിയുന്ന ഒരു മകൻ ജനിക്കും.
പൂര്ണേ വര്ഷസഹസ്രേ തു ശുചിര്യദി ഭവിഷ്യസി। പുത്രം ത്രൈലോക്യഹന്താരം മത്തസ്ത്വം ജനയിഷ്യസി
നീ ആയിരം വർഷം മുഴുവൻ ശുദ്ധിയോടെ തുടരുകയാണെങ്കിൽ, മൂന്നു ലോകവും നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു മകൻ എനിക്ക് നിന്നിൽ ജനിക്കും.
ഏവമുക്ത്വാ മഹാതേജാഃ പാണിനാ സമ്മമാര്ജ താമ്। താമാലഭ്യ തതഃ സ്വസ്തി ഇത്യുക്ത്വാ തപസേ യയൌ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, മഹാതേജസ്വിയായ സന്യാസി തന്റെ കൈകൊണ്ട് ദിതിയെ സ്നേഹത്തോടെ തൊട്ട്, അനുഗ്രഹിച്ചു, പിന്നെ വ്രതത്തിനായി പോയി.
ഗതേ തസ്മിന് നരശ്രേഷ്ഠ ദിതിഃ പരമഹര്ഷിതാ। കുശപ്ലവം സമാസാദ്യ തപസ്തേപേ സുദാരുണമ്
അവൻ പോയതിനു ശേഷം, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ദിതി അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ കുശപ്ലവം എന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തി, അത്യന്തം കഠിനമായ വ്രതം ആരംഭിച്ചു.
തപസ്തസ്യാം ഹി കുര്വത്യാം പരിചര്യാം ചകാര ഹ। സഹസ്രാക്ഷോ നരശ്രേഷ്ഠ പരയാ ഗുണസമ്പദാ
അവൾ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്ന സമയത്ത്, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഉത്തമഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഇന്ദ്രൻ അവളെ സേവിച്ചു.
അഗ്നിം കുശാന് കാഷ്ഠമപഃ ഫലം മൂലം തഥൈവ ച। ന്യവേദയത് സഹസ്രാക്ഷോ യച്ചാന്യദപി കാംക്ഷിതമ്
അഗ്നി, കുശ, കട്ട, വെള്ളം, പഴം, കിഴങ്ങ് എന്നിവയും, ദിതി ആഗ്രഹിച്ച മറ്റെന്തും ഇന്ദ്രൻ അവൾക്കു നൽകി.
ഗാത്രസംവാഹനൈശ്ചൈവ ശ്രമാപനയനൈസ്തഥാ। ശക്രഃ സര്വേഷു കാലേഷു ദിതിം പരിചചാര ഹ
ശരീരമസാജ് ചെയ്ത് ക്ഷീണം മാറ്റിയും, എല്ലാ സമയത്തും ഇന്ദ്രൻ ദിതിയെ സേവിച്ചു.
പൂര്ണേ വര്ഷസഹസ്രേ സാ ദശോനേ രഘുനന്ദന। ദിതിഃ പരമസംഹൃഷ്ടാ സഹസ്രാക്ഷമഥാബ്രവീത്
രഘുനന്ദനേ, ആയിരം വർഷം തീരാൻ പത്ത് വർഷം മാത്രം ബാക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ, അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ ദിതി ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു.
തപശ്ചരന്ത്യാ വര്ഷാണി ദശ വീര്യവതാം വര। അവശിഷ്ടാനി ഭദ്രം തേ ഭ്രാതരം ദ്രക്ഷ്യസേ തതഃ
ശക്തിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, എന്റെ വ്രതം പൂർത്തിയാകാൻ പത്ത് വർഷം മാത്രം ബാക്കിയുണ്ട്; അതിനു ശേഷം നീ നിന്റെ സഹോദരനെ കാണും, നിനക്കു ശുഭം ഉണ്ടാകട്ടെ.
യമഹം ത്വത്കൃതേ പുത്ര തമാധാസ്യേ ജയോത്സുകമ്। ത്രൈലോക്യവിജയം പുത്ര സഹ ഭോക്ഷ്യസി വിജ്വര
നിന്റെ കാരണത്താൽ ഞാൻ ജനിപ്പിക്കാൻ പോകുന്ന മകൻ വിജയത്തിനായി ആഗ്രഹത്തോടെ, മൂന്നു ലോകവും ജയിച്ച്, നീയും അവനും സന്തോഷത്തോടെ അനുഭവിക്കും.
യാചിതേന സുരശ്രേഷ്ഠ പിത്രാ തവ മഹാത്മനാ। വരോ വര്ഷസഹസ്രാന്തേ മമ ദത്തഃ സുതം പ്രതി
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, നിന്റെ അപേക്ഷപ്രകാരം, നിന്റെ മഹാത്മാവായ പിതാവ്, ആയിരം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു മകൻ സംബന്ധിച്ച അനുഗ്രഹം നൽകിയിരുന്നു.
ഇത്യുക്ത്വാ ച ദിതിസ്തത്ര പ്രാപ്തേ മധ്യം ദിനേശ്വരേ। നിദ്രയാപഹൃതാ ദേവീ പാദൌ കൃത്വാഥ ശീര്ഷതഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ദിതി, അന്നേരം ഉച്ചയാകുമ്പോൾ, ഉറക്കത്തിൽ ആകുകയും, തലവശത്ത് വയ്ക്കേണ്ട കാലുകൾ തലക്കു സമീപം വയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ദൃഷ്ട്വാ താമശുചിം ശക്രഃ പാദയോഃ കൃതമൂര്ധജാമ്। ശിരഃസ്ഥാനേ കൃതൌ പാദൌ ജഹാസ ച മുമോദ ച
അവളെ ശുദ്ധിയില്ലാതെയും, തലവശത്ത് കാലുകളും, മുടി കാലിനരികിലും കണ്ടപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ ചിരിക്കയും സന്തോഷപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
തസ്യാഃ ശരീരവിവരം പ്രവിവേശ പുരംദരഃ। ഗര്ഭം ച സപ്തധാ രാമ ചിച്ഛേദ പരമാത്മവാന്
അവളുടെ ശരീരത്തിലെ തുറവിലൂടെ പുരന്ദരൻ കടന്നു, രാമാ, അതിയായ ശക്തിയോടെ അവളുടെ ഗർഭത്തെ ഏഴായി വിഭജിച്ചു.
ഭിദ്യമാനസ്തതോ ഗര്ഭോ വജ്രേണ ശതപര്വണാ। രുരോദ സുസ്വരം രാമ തതോ ദിതിരബുധ്യത
ശതപർവ്വയുള്ള വജ്രംകൊണ്ട് ഗർഭം വിഭജിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ആ ഗർഭം രാമാ, മനോഹരമായ ശബ്ദത്തിൽ കരയുകയും, അതിനുശേഷം ദിതി ഉണരുകയും ചെയ്തു.