വ്യാഘ്രാദിഭിഃ സമാകീര്ണം സ്വാദുമൂലഫലദ്രുമമ്। ആരുരോഹാനിലസുതഃ പര്വതം പ്ലവഗോത്തമഃ
കുരങ്ങൻ, കടുവകളും മറ്റ് മൃഗങ്ങളും നിറഞ്ഞു, രുചികരമായ മൂലഫല വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞു, കുരങ്ങുകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വായുപുത്രൻ ആ പർവ്വതത്തിൽ കയറി.
രാമദര്ശനശീഘ്രേണ പ്രഹര്ഷേണാഭിചോദിതഃ। തേന പാദതലക്രാന്താ രമ്യേഷു ഗിരിസാനുഷു
രാമനെ കാണാനുള്ള അതിയായ സന്തോഷത്തിൽ ഉണർന്നവൻ, ആ മനോഹരമായ പർവ്വതശിഖരങ്ങളിൽ തന്റെ കാലടി പതിപ്പിച്ചു.
സഘോഷാഃ സമശീര്യന്ത ശിലാശ്ചൂര്ണീകൃതാസ്തതഃ। സ തമാരുഹ്യ ശൈലേന്ദ്രം വ്യവര്ധത മഹാകപിഃ
വലിയ ശബ്ദത്തോടെ പാറകൾ തകർന്നു പൊടിയായി; ആ മഹാപർവ്വതത്തിൽ കയറിയ ശേഷം ആ മഹാകുരങ്ങൻ ശക്തിയിൽ വളർന്നു.
ദക്ഷിണാദുത്തരം പാരം പ്രാര്ഥയഁല്ലവണാമ്ഭസഃ। അധിരുഹ്യ തതോ വീരഃ പര്വതം പവനാത്മജഃ
ഉപ്പുള്ള സമുദ്രത്തിന്റെ തെക്കേ കരയിൽ നിന്ന് വടക്കേ കരത്തിലെത്താൻ ആഗ്രഹിച്ച്, വീരനായ വായുപുത്രൻ ആ പർവ്വതത്തിൽ കയറി.
ദദര്ശ സാഗരം ഭീമം ഭീമോരഗനിഷേവിതമ്। സ മാരുത ഇവാകാശം മാരുതസ്യാത്മസമ്ഭവഃ
ഭയാനകമായ പാമ്പുകൾ നിറഞ്ഞ ഭയങ്കരമായ സമുദ്രം അവൻ കണ്ടു; വായുപുത്രൻ, വായുപോലെ തന്നെ, ആകാശത്തെയും നോക്കി.
പ്രപേദേ ഹരിശാര്ദൂലോ ദക്ഷിണാദുത്തരാം ദിശമ്। സ തദാ പീഡിതസ്തേന കപിനാ പര്വതോത്തമഃ
കുരങ്ങുകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ തെക്കിൽ നിന്ന് വടക്കോട്ട് കടന്നു; അപ്പോൾ ആ മഹാപർവ്വതം ആ കുരങ്ങന്റെ ഭാരത്തിൽ താഴ്ന്നു.
രരാസ വിവിധൈര്ഭൂതൈഃ പ്രാവിശദ് വസുധാതലമ്। കമ്പമാനൈശ്ച ശിഖരൈഃ പതദ്ഭിരപി ച ദ്രുമൈഃ
അനേകം ജീവികൾ ചേർന്ന് കൂക്കിയതും, അകമ്പനത്തോടെ മലഭൂമി കീഴിലേക്ക് കടന്നതും, കുലുങ്ങുന്ന കൊടുമുടികളും വീണു വീഴുന്ന മരങ്ങളും ഉണ്ടായതുമാണ്.
തസ്യോരുവേഗോന്മഥിതാഃ പാദപാഃ പുഷ്പശാലിനഃ। നിപേതുര്ഭൂതലേ ഭഗ്നാഃ ശക്രായുധഹതാ ഇവ
അവന്റെ അതിവിശാലമായ ശക്തിയിൽ വേരോടെ പിഴുതുപോയ പൂക്കളാൽ നിറഞ്ഞ മരങ്ങൾ, ഇന്ദ്രന്റെ ആയുധം കൊണ്ടു തകർന്നതുപോലെ, നിലത്തേക്ക് തകർന്നു വീണു.
കന്ദരോദരസംസ്ഥാനാം പീഡിതാനാം മഹൌജസാമ്। സിംഹാനാം നിനദോ ഭീമോ നഭോ ഭിന്ദന് ഹി ശുശ്രുവേ
കണ്ടറുകളുടെ ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്ന മഹാശക്തിയുള്ള സിംഹങ്ങൾ ചൂഷണം അനുഭവിച്ച്, അവരുടെ ഭയങ്കരമായ കൂക്കൾ ആകാശം കീറിപ്പൊട്ടി കേട്ടു.
ത്രസ്തവ്യാവിദ്ധവസനാ വ്യാകുലീകൃതഭൂഷണാഃ। വിദ്യാധര്യഃ സമുത്പേതുഃ സഹസാ ധരണീധരാത്
ഭയത്തിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ അശുദ്ധമായി, ആഭരണങ്ങൾ ചിതറിപ്പോയ വിദ്യാധരിമാർ, അപ്രത്യക്ഷമായി പർവ്വതത്തിൽ നിന്നു പെട്ടെന്ന് ആകാശത്തിലേക്ക് പറന്നു.
അതിപ്രമാണാ ബലിനോ ദീപ്തജിഹ്വാ മഹാവിഷാഃ। നിപീഡിതശിരോഗ്രീവാ വ്യവേഷ്ടന്ത മഹാഹയഃ
വലിയ വലിപ്പവും ശക്തിയും ഉള്ള, തീപൊന്തുന്ന നാവും വിഷം നിറഞ്ഞതുമായ പാമ്പുകൾ, തലയും കഴുത്തും ചൂഷണം അനുഭവിച്ച് കുരുങ്ങി കിടന്നു.
കിംനരോരഗഗന്ധര്വയക്ഷവിദ്യാധരാസ്തഥാ। പീഡിതം തം നഗവരം ത്യക്ത്വാ ഗഗനമാസ്ഥിതാഃ
കിന്നരന്മാർ, പാമ്പുകൾ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, വിദ്യാധരന്മാർ എന്നിവരും അത്രയും വലിയ പീഡനം അനുഭവിച്ച ആ മഹാമല പൂർണ്ണമായും ഉപേക്ഷിച്ച് ആകാശത്തിലേക്ക് പോയി.
സ ച ഭൂമിധരഃ ശ്രീമാന് ബലിനാ തേന പീഡിതഃ। സവൃക്ഷശിഖരോദഗ്രഃ പ്രവിവേശ രസാതലമ്
അവന്റെ ശക്തിയിൽ അടിച്ചുമർദിക്കപ്പെട്ട ആ മഹാത്ഭുതമായ മല, ഉയർന്ന മരക്കൊമ്പുകളും ഉൾക്കൊണ്ട്, ഭൂമിയുടെ അടിത്തട്ടിലേക്ക് കടന്നു.
ദശയോജനവിസ്താരസ്ത്രിംശദ്യോജനമുച്ഛ്രിതഃ। ധരണ്യാം സമതാം യാതഃ സ ബഭൂവ ധരാധരഃ
പത്ത് യോജന വീതിയും മുപ്പത് യോജന ഉയരവും ഉള്ള ആ മല, ഭൂമിയുമായി ഒത്തിരിയ്ക്ക് സമതലമായി മാറി.
സ ലിലങ്ഘയിഷുര്ഭീമം സലീലം ലവണാര്ണവമ്। കല്ലോലാസ്ഫാലവേലാന്തമുത്പപാത നഭോ ഹരിഃ
ഭയങ്കരമായ ഉപ്പുകടൽ ലളിതമായി കടന്ന് ചാടാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ആ കുരങ്ങൻ തിരമാലകളുടെ അറ്റം തൊട്ട് ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു.
thumb|സപ്തപഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ സുന്ദരകാണ്ഡേ സപ്തപഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ॥൫-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ സുന്ദരകാണ്ഡയിലെ അമ്പത്തിയേഴാം സർഗം കേൾക്കുക.
ആപ്ലുത്യ ച മഹാവേഗഃ പക്ഷവാനിവ പര്വതഃ। ഭുജങ്ഗയക്ഷഗന്ധര്വപ്രബുദ്ധകമലോത്പലമ്
വലിയ വേഗത്തിൽ ചാടി, ചിറകുള്ള ഒരു പർവ്വതംപോലെ, പാമ്പുകളും യക്ഷന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും പൂത്ത താമരകളും നീരാളികളും കടന്ന് കടന്നു.
സ ചന്ദ്രകുമുദം രമ്യം സാര്കകാരണ്ഡവം ശുഭമ്। തിഷ്യശ്രവണകാദമ്ബമഭ്രശൈവലശാദ്വലമ്
അവൻ മനോഹരമായ ചന്ദ്രനെ കുമുദപൂവായി, സൂര്യനെ പ്രകാശമുള്ള വെള്ളരിക്കാ പക്ഷിയായി, നക്ഷത്രങ്ങളെ കടമ്പപൂവുകളായി, മേഘങ്ങളെ ആകാശത്തിലെ പച്ചപായലായി കണ്ടു.
പുനര്വസുമഹാമീനം ലോഹിതാങ്ഗമഹാഗ്രഹമ്। ഐരാവതമഹാദ്വീപം സ്വാതീഹംസവിലാസിതമ്
പുനർവസു നക്ഷത്രത്തെ വലിയ മീനായി, ചൊവ്വയെ വലിയ मगरമായി, ഐരാവതത്തെ വലിയ ദ്വീപായി, സ്വാതി നക്ഷത്രത്തെ കളിയാടുന്ന ഹംസയായി അവൻ കണ്ടു.
വാതസംഘാതജാലോര്മിചന്ദ്രാംശുശിശിരാമ്ബുമത്। ഹനൂമാനപരിശ്രാന്തഃ പുപ്ലുവേ ഗഗനാര്ണവമ്
വായുവിന്റെ കൂട്ടങ്ങൾ തിരകളായി, ചന്ദ്രന്റെ കിരണങ്ങൾ തണുപ്പുള്ള വെള്ളമായി, ക്ഷീണിച്ച ഹനുമാൻ ആകാശസമുദ്രം കടന്നു.
ഗ്രസമാന ഇവാകാശം താരാധിപമിവോല്ലിഖന്। ഹരന്നിവ സനക്ഷത്രം ഗഗനം സാര്കമണ്ഡലമ്
ആകാശം മുഴുവൻ വിഴുങ്ങുന്നതുപോലെയും, ചന്ദ്രനെ തൊടുന്നതുപോലെയും, നക്ഷത്രങ്ങളോടും സൂര്യനോടും കൂടിയ ആകാശം എടുത്തുപോകുന്നതുപോലെയും അവൻ പറന്നു.
അപാരമപരിശ്രാന്തശ്ചാമ്ബുധിം സമഗാഹത। ഹനൂമാന് മേഘജാലാനി വികര്ഷന്നിവ ഗച്ഛതി
ക്ഷീണിച്ചിട്ടും ഹനുമാൻ അതിരില്ലാത്ത മേഘസമുദ്രത്തിൽ കടന്നു, മേഘക്കൂട്ടങ്ങളെ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നതുപോലെ സഞ്ചരിച്ചു.
പാണ്ഡുരാരുണവര്ണാനി നീലമാഞ്ജിഷ്ഠകാനി ച। ഹരിതാരുണവര്ണാനി മഹാഭ്രാണി ചകാശിരേ
പാണ്ടുരം, ചുവപ്പ്, നീല, കനൽചുവപ്പ്, പച്ച, ഇളംചുവപ്പ് എന്നിവ നിറങ്ങളിലുള്ള വലിയ മേഘങ്ങൾ പ്രകാശിച്ചു.
പ്രവിശന്നഭ്രജാലാനി നിഷ്ക്രമംശ്ച പുനഃ പുനഃ। പ്രകാശശ്ചാപ്രകാശശ്ച ചന്ദ്രമാ ഇവ ദൃശ്യതേ
മേഘക്കൂട്ടങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കടന്നും വീണ്ടും പുറത്തേക്കുമെത്തിയും, ഒരിക്കൽ പ്രകാശവും മറ്റൊരിക്കൽ മറവുമുണ്ടാക്കി, അവൻ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ ദൃശ്യമാവുന്നു.
വിവിധാഭ്രഘനാപന്നഗോചരോ ധവലാമ്ബരഃ। ദൃശ്യാദൃശ്യതനുര്വീരസ്തഥാ ചന്ദ്രായതേഽമ്ബരേ
നാനാഭ്രങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ട്, വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ചവനായി, ചിലപ്പോള് കാണപ്പെടുകയും ചിലപ്പോള് മറഞ്ഞുപോകുകയും ചെയ്യുന്ന ആ വീരന് ആകാശത്ത് ചന്ദ്രനെപ്പോലെ തിളങ്ങി.
താര്ക്ഷ്്യായമാണോ ഗഗനേ സ ബഭൌ വായുനന്ദനഃ। ദാരയന് മേഘവൃന്ദാനി നിഷ്പതംശ്ച പുനഃ പുനഃ
ഗരുഡനെപ്പോലെ ആകാശത്തിലൂടെ പറന്നുപോയ വായുപുത്രന് മേഘക്കൂട്ടങ്ങള് കീറിക്കടന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും പുറത്തുവരികയും അതില് പ്രകാശം പകരികയും ചെയ്തു.
നദന് നാദേന മഹതാ മേഘസ്വനമഹാസ്വനഃ। പ്രവരാന് രാക്ഷസാന് ഹത്വാ നാമ വിശ്രാവ്യ ചാത്മനഃ
വലിയ മേഘങ്ങളുടെ ഇടിമുഴക്കത്തെപ്പോലെ മഹാനാദം മുഴക്കി, പ്രധാനമായ രാക്ഷസന്മാരെ വധിച്ച്, സ്വന്തം പേര് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ആകുലാം നഗരീം കൃത്വാ വ്യഥയിത്വാ ച രാവണമ്। അര്ദയിത്വാ മഹാവീരാന് വൈദേഹീമഭിവാദ്യ ച
നഗരം കലഹത്തിലാക്കി, രാവണനെ വേദനിപ്പിച്ച്, മഹാവീരന്മാരെ പരാജയപ്പെടുത്തി, വൈദേഹിയെ ആദരവോടെ വണങ്ങി.
ആജഗാമ മഹാതേജാഃ പുനര്മധ്യേന സാഗരമ്। പര്വതേന്ദ്രം സുനാഭം ച സമുപസ്പൃശ്യ വീര്യവാന്
മഹാതേജസ്സുള്ള ഹനുമാന് വീണ്ടും സമുദ്രത്തിന്റെ നടുവിലൂടെ തിരിച്ചെത്തി, ശക്തിയോടെ സുനാഭപര്വതത്തിന്റെ ചൂടില് സ്പര്ശിച്ചു.
ജ്യാമുക്ത ഇവ നാരാചോ മഹാവേഗോഽഭ്യുപാഗമത്। സ കിംചിദാരാത് സമ്പ്രാപ്തഃ സമാലോക്യ മഹാഗിരിമ്
വെടിയൊന്നുപോലെ വേഗത്തില് അങ്ങോട്ട് എത്തിയ അവന്, കുറച്ച് അടുത്തെത്തി ആ മഹാപര്വതത്തെ നോക്കി.